Atos 4

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na chɛnɛ 'yɛrɛ nɩ a nɩbɛ, a Juu nɩbɛ bɔɔrlorbo nɩ a puorfʊ yir nɩdiere 'matãan a Saduseemɩne wan a ba sɛ̃.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ba wa nyɛn suur, bojũu ba wile naa a nɩbɛ ɩka Yesu jũu nɩrɛ jaa na ir naa kũu pɔ.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Be lɛ ba nyɔɔ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba 'yɔ̃ɔ ba pɔɔfʊ die pɔ bar ka wɛr na chaar, bojũu mɔ̃tɔ̃ɔ mʊr baar.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Tɩchɛ a bala na wõ a lɛ a Pita na 'yɛr a Yesu 'yɛr na ba sɔɔ de na ɩn dɔɔr tur anũu (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 A wɛr na wa chaar, a ba nɩdierbe nɩ a ba nɩbɛrɛ 'matãan a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe lɔ̃ɔn taa be a Jerusalɛm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Ka Anasɩ na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ Kayafasɩ, Jɔɔn nɩ Aleksanda 'matãan a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩbɛ bamɩne.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 A ba tɩ yuo a Pita nɩ a Jɔɔn waan a ba wa sʊrɔ ba, “Kpɛ̃ɔ buor nɩ yobuor lɛ yɩ de tʊ̃nɔ̃ nɩ a anyãna?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ka a Pita na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “A yɩn nɩdierbe nɩ a yɩn nɩbɛrɛ,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 ala ɩ yɩ ben bʊɔl sɩ dɩna ɩka sɩ wa man a maal vɩla nyã na vɛ̃ ka a gbɛrɛ sa.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Yɩ pãa bɔ̃ɔ ɩka yaa, a yɩn nɩ nɩrɛ jaa na be a Isɩral, ɩka a Yesu Kɩrɩsɩto nyã na yi a Najaretɩ yuor pɔ, a 'lɔ yɩn kʊ a daa ju, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, ka wʊ ɩ vʊr, lɛ sa a daba nyãna na ben ara a kana.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Wʊ ɩ naa ‘A kʊsɩr 'lɔ a yɩn mɩmɩɛrbɛ na tɔr bar, 'lɔ lɛ wa ɩ a kʊsɩr ju.’ (Yiel Gãn 118:22)
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Fafaara jaa ba lɛ be be ɛ, bojũu yuor jaa ba lɛ be ka a tẽe pɔ, na tʊ̃ɔ nɩrɛ faa ɛ.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ban nyɛ a lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba joro dãbãɛ ɛ, tɩ mɩ bɔ̃ɔn ban ba jãn gãn chen tɛɛr ɛ, ka nɛ'maa ba. Ka ba tɩɛrtɔ ban dɔ̃ɔ be a Yesu sɛ̃.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Tɩchɛ ba mɩ nyɛn a daba 'lɔ na sa 'mataa ara nɩ ba, baa lɛ tara 'yɛr na 'yɛr ɛ.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Lɛ lɛ ba 'yɛr ba a ba yi chɛ̃chɛ̃ɛ, tɩ ba pãa guoro taa 'yɛrɛ,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “Ŋmɩnɛ lɛ sɩn ɩ a nɩbɛ banyãna? Nɩrɛ jaa na be ka a Jerusalɛm bɔ̃ɔn naa a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ban tʊ̃ a sɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ chiir ɛ.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Tɩchɛ ala ɩ sɩn pɔɔ naa a yele nyãna sɔr ka nɩrɛ kʊ̃ lɛ wõ naa ɛ, yɩ ɩ a sɩ fuu ba ka ba taa ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna kʊrɔ nɩrɛ jaa ɛ.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Be lɛ ba bʊɔl ba a ba kpɛ ka ba kpãkpãan ba ɩka, ba taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ bɩɩ wile nɩ a Yesu yuor go ɛ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Tɩchɛ ka a Pita nɩ a Jɔɔn 'yɛr kʊ ba, “Yɩn mãɛ yɩ pɛ kaa, a sɛɛn Nãaŋmɩn sɛ̃ ka sɩn tu a yɩ nɛɛ gar a Nãaŋmɩn bɩɩ?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Bojũu sɩn 'lɔ kʊ̃ tʊ̃ɔ bar a 'yɛr sɩn nyɛn nɩbir tɩ wõ 'yɛrfʊ ɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Lɛ lɛ ba vuur ba tɩ bar ba a ba chen. Baa bɔ̃ɔ kpãa buor lɛ ban kpãa ba ɛ, bojũu a nɩbɛ ba jaa pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn a lɛ na ɩ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Bojũu a daba nyãna na sa a nɛ'maa safʊ nyãna kor gar yuomo lɩjaayi (40).
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Ban wa bar a Pita nɩ a Jɔɔn, ba chen a ba taaba sɛ̃ tɩ man ala a jaa a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɩbɛrɛ na 'yɛr kʊ ba.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 A ba taaba na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃, ba jaa 'mantaa nɩ nɛbʊ̃'yen puor Nãaŋmɩn na ba 'yɛrɛ, “Tʊ̃ɔnɔ̃ Sʊɔ, fʊ̃ʊ lɛ maal a saaju nɩ a tẽe nɩ a man kpɛ̃ɛ nɩ bon jaa na be a pɔ.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Fʊ̃ʊ lɛ dɔ̃ɔ vɛ̃ ka a fʊ Sɩɛ haa a fʊ gbãgbaa na ɩ a sɩ sãa David nɛɛ ka wʊ 'yɛr, ‘Bo lɛ so ka a paalsɩ nyɛ suur, ka a nɩbɛ ŋmara a dɔɔl pɔrsɩ?
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 A wɛr nãmɩne tʊɔrɔ naa gbɛchile, ka a nɩbɛrɛ mɩ lɔ̃ɔ taa jɛɛrɛ nɩ a Soro nɩ a fʊ Nɩ-iraa.’ (Yiel Gãn 2:1, 2)
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Sɩrɛ jaa lɛ a Hɛrɔd nɩ a Pontius Pilate lɔ̃ɔ taa nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a Juu nɩbɛ a tẽe nyãna pɔ, na ba jɛb a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu, a 'lɔ fʊn ir.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Ba maal naa a lɛ fʊn kaa ir na ɩ a fʊ pʊtɩɛr, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a fʊ bɔfʊ fʊn dɔ̃ɔ de nie chɔɔr tɩ a wa ɩ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 “Pʊ̃pãanyã sɩ Soro, kaa lɛ ban fuu sɩ, tɩ na fʊ sʊ̃ʊ a fʊ gbãgbaar a sɩ mʊɔl a fʊ 'yɛr nɩ 'lafʊ.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Tur a fʊ nũu sãan baalsɩ, na fʊ tʊ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ nɩ a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu yuor.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ban wa puor baar, a jie 'lɔ ban lɔ̃ɔ taa damaa. Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr nɩ 'lafʊ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na tɩɛr bʊ̃'yen nɩ nyãbʊ̃'yen. Ɩ̃sʊɔ jaa maa 'yɛr ɩka a wʊ bonsɩ ɩ naa a 'lɔ tɛɛ bon ɛ, ba ma põn bon jaa ban tara.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 A nɩtʊ̃nsɩ den kpɛ̃ɔ mana nɩ a sɩ Soro Yesu kũu pɔ irfʊ 'yɛr, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a ba jaa sɛ̃.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ba ãsʊɔ jaa ba dɔ̃ɔ faa bon ɛ, sɔ̃ɔ jaa lɛ a bala na tara por nɩ yie ma da na ba ma waan a libie,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃, ka ba ma põ ir kʊ ãsʊɔ jaa lɛ an sɛɛn wʊ.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Josefʊ na yi Sipurusɩ na wʊ ɩ a Levi bal nɩrɛ, kaa a nɩtʊ̃nsɩ bʊɔlɔ wʊ Banabasɩ. A par lɛ nɩrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ãkpãɛn.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Wʊ dãn a wʊ puo, na wʊ de a libie waan wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.