Atos 4
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 A lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na chɛnɛ 'yɛrɛ nɩ a nɩbɛ, a Juu nɩbɛ bɔɔrlorbo nɩ a puorfʊ yir nɩdiere 'matãan a Saduseemɩne wan a ba sɛ̃.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ba wa nyɛn suur, bojũu ba wile naa a nɩbɛ ɩka Yesu jũu nɩrɛ jaa na ir naa kũu pɔ.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Be lɛ ba nyɔɔ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba 'yɔ̃ɔ ba pɔɔfʊ die pɔ bar ka wɛr na chaar, bojũu mɔ̃tɔ̃ɔ mʊr baar.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Tɩchɛ a bala na wõ a lɛ a Pita na 'yɛr a Yesu 'yɛr na ba sɔɔ de na ɩn dɔɔr tur anũu (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 A wɛr na wa chaar, a ba nɩdierbe nɩ a ba nɩbɛrɛ 'matãan a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe lɔ̃ɔn taa be a Jerusalɛm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Ka Anasɩ na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ Kayafasɩ, Jɔɔn nɩ Aleksanda 'matãan a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩbɛ bamɩne.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 A ba tɩ yuo a Pita nɩ a Jɔɔn waan a ba wa sʊrɔ ba, “Kpɛ̃ɔ buor nɩ yobuor lɛ yɩ de tʊ̃nɔ̃ nɩ a anyãna?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Ka a Pita na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “A yɩn nɩdierbe nɩ a yɩn nɩbɛrɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 ala ɩ yɩ ben bʊɔl sɩ dɩna ɩka sɩ wa man a maal vɩla nyã na vɛ̃ ka a gbɛrɛ sa.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Yɩ pãa bɔ̃ɔ ɩka yaa, a yɩn nɩ nɩrɛ jaa na be a Isɩral, ɩka a Yesu Kɩrɩsɩto nyã na yi a Najaretɩ yuor pɔ, a 'lɔ yɩn kʊ a daa ju, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, ka wʊ ɩ vʊr, lɛ sa a daba nyãna na ben ara a kana.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Wʊ ɩ naa ‘A kʊsɩr 'lɔ a yɩn mɩmɩɛrbɛ na tɔr bar, 'lɔ lɛ wa ɩ a kʊsɩr ju.’ (Yiel Gãn 118:22)
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Fafaara jaa ba lɛ be be ɛ, bojũu yuor jaa ba lɛ be ka a tẽe pɔ, na tʊ̃ɔ nɩrɛ faa ɛ.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Ban nyɛ a lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba joro dãbãɛ ɛ, tɩ mɩ bɔ̃ɔn ban ba jãn gãn chen tɛɛr ɛ, ka nɛ'maa ba. Ka ba tɩɛrtɔ ban dɔ̃ɔ be a Yesu sɛ̃.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Tɩchɛ ba mɩ nyɛn a daba 'lɔ na sa 'mataa ara nɩ ba, baa lɛ tara 'yɛr na 'yɛr ɛ.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Lɛ lɛ ba 'yɛr ba a ba yi chɛ̃chɛ̃ɛ, tɩ ba pãa guoro taa 'yɛrɛ,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Ŋmɩnɛ lɛ sɩn ɩ a nɩbɛ banyãna? Nɩrɛ jaa na be ka a Jerusalɛm bɔ̃ɔn naa a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ban tʊ̃ a sɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ chiir ɛ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Tɩchɛ ala ɩ sɩn pɔɔ naa a yele nyãna sɔr ka nɩrɛ kʊ̃ lɛ wõ naa ɛ, yɩ ɩ a sɩ fuu ba ka ba taa ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna kʊrɔ nɩrɛ jaa ɛ.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Be lɛ ba bʊɔl ba a ba kpɛ ka ba kpãkpãan ba ɩka, ba taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ bɩɩ wile nɩ a Yesu yuor go ɛ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Tɩchɛ ka a Pita nɩ a Jɔɔn 'yɛr kʊ ba, “Yɩn mãɛ yɩ pɛ kaa, a sɛɛn Nãaŋmɩn sɛ̃ ka sɩn tu a yɩ nɛɛ gar a Nãaŋmɩn bɩɩ?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Bojũu sɩn 'lɔ kʊ̃ tʊ̃ɔ bar a 'yɛr sɩn nyɛn nɩbir tɩ wõ 'yɛrfʊ ɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Lɛ lɛ ba vuur ba tɩ bar ba a ba chen. Baa bɔ̃ɔ kpãa buor lɛ ban kpãa ba ɛ, bojũu a nɩbɛ ba jaa pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn a lɛ na ɩ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Bojũu a daba nyãna na sa a nɛ'maa safʊ nyãna kor gar yuomo lɩjaayi (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Ban wa bar a Pita nɩ a Jɔɔn, ba chen a ba taaba sɛ̃ tɩ man ala a jaa a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɩbɛrɛ na 'yɛr kʊ ba.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 A ba taaba na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃, ba jaa 'mantaa nɩ nɛbʊ̃'yen puor Nãaŋmɩn na ba 'yɛrɛ, “Tʊ̃ɔnɔ̃ Sʊɔ, fʊ̃ʊ lɛ maal a saaju nɩ a tẽe nɩ a man kpɛ̃ɛ nɩ bon jaa na be a pɔ.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Fʊ̃ʊ lɛ dɔ̃ɔ vɛ̃ ka a fʊ Sɩɛ haa a fʊ gbãgbaa na ɩ a sɩ sãa David nɛɛ ka wʊ 'yɛr, ‘Bo lɛ so ka a paalsɩ nyɛ suur, ka a nɩbɛ ŋmara a dɔɔl pɔrsɩ?
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 A wɛr nãmɩne tʊɔrɔ naa gbɛchile, ka a nɩbɛrɛ mɩ lɔ̃ɔ taa jɛɛrɛ nɩ a Soro nɩ a fʊ Nɩ-iraa.’ (Yiel Gãn 2:1, 2)
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Sɩrɛ jaa lɛ a Hɛrɔd nɩ a Pontius Pilate lɔ̃ɔ taa nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a Juu nɩbɛ a tẽe nyãna pɔ, na ba jɛb a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu, a 'lɔ fʊn ir.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Ba maal naa a lɛ fʊn kaa ir na ɩ a fʊ pʊtɩɛr, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a fʊ bɔfʊ fʊn dɔ̃ɔ de nie chɔɔr tɩ a wa ɩ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 “Pʊ̃pãanyã sɩ Soro, kaa lɛ ban fuu sɩ, tɩ na fʊ sʊ̃ʊ a fʊ gbãgbaar a sɩ mʊɔl a fʊ 'yɛr nɩ 'lafʊ.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Tur a fʊ nũu sãan baalsɩ, na fʊ tʊ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ nɩ a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu yuor.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Ban wa puor baar, a jie 'lɔ ban lɔ̃ɔ taa damaa. Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr nɩ 'lafʊ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na tɩɛr bʊ̃'yen nɩ nyãbʊ̃'yen. Ɩ̃sʊɔ jaa maa 'yɛr ɩka a wʊ bonsɩ ɩ naa a 'lɔ tɛɛ bon ɛ, ba ma põn bon jaa ban tara.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 A nɩtʊ̃nsɩ den kpɛ̃ɔ mana nɩ a sɩ Soro Yesu kũu pɔ irfʊ 'yɛr, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a ba jaa sɛ̃.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ba ãsʊɔ jaa ba dɔ̃ɔ faa bon ɛ, sɔ̃ɔ jaa lɛ a bala na tara por nɩ yie ma da na ba ma waan a libie,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃, ka ba ma põ ir kʊ ãsʊɔ jaa lɛ an sɛɛn wʊ.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Josefʊ na yi Sipurusɩ na wʊ ɩ a Levi bal nɩrɛ, kaa a nɩtʊ̃nsɩ bʊɔlɔ wʊ Banabasɩ. A par lɛ nɩrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ãkpãɛn.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Wʊ dãn a wʊ puo, na wʊ de a libie waan wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.