Atos 2

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A Pentikosɩ na wa ta, ba jaa ben a jibʊ̃'yen.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ajienaa lɛ ka a damfʊ na kaara fɩka sɛsɛkpɛ̃ɛ na furo yi a saaju wa sɛɛ a die 'lɔ pɔ ban jãnɛ.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Be lɛ ba nyɛ bũu 'lɩraa na ŋmara jaa pʊrpʊr dɔɔlɔ ãsʊɔ jaa bʊ̃'yen 'yenɩ.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ na ba piel 'yɛrɛ kɔkɔyor lɛ a Sɩɛ na kʊ ba.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 A Juu nɩbɛ na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ba yi a tẽn tẽn wa kpɩɛrɛ a be a Jerusalɛm.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ban wa wõ a gɔ̃mɔ̃ nyã, a nɩyɔɔ ba nyãna ba jaa wa lɔ̃ɔn taa na ba ɩ chĩcham, bojũu ãsʊɔ ma wõn ban 'yɛrɛ a wʊ kɔkɔr.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ka a ɩ yel dũu naa, na a 'maa ba jaa nɛɛ ka ba sʊrɔ taa, “A ba ɩ Galilee dẽme lɛ a banyãna na 'yɛrɛ ɛ?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Tɩ ŋmɩnɛ a ɩ ka a sɩ ãsʊɔ jaa wõnõ ban 'yɛrɛ nɩ a sɩ kɔkɔɛ?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Parti dẽme, Mede dẽme, nɩ a Elam dẽme. Bamɩne mɩ yin Mesopotamiya, Judiya, Kapadosiya nɩ Pontus nɩ Asɩya.
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 Ka bamɩne mɩ yi Fɩrgɩya, nɩ Pamfiliya, nɩ Ijipitɩ, nɩ a Libiya dẽme na gbʊr a Sirenɩ wɛr nɩ a sãanba na yi a Worom,
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 a Juu nɩbɛ mãɛ nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ, bamɩne yin Kɩrete nɩ a Arabɩya dẽme. Sɩ wõn ban de a sɩ mãɛ kɔkɔr 'yɛrɛ nɩ a Nãaŋmɩn tʊ̃bɛrɛ wʊn tʊ̃.”
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Ka a anyãna sɔb ba nɩbir ka ba nɛɛr 'maa a ba sʊrɔ taa, “A anyãna par nɩ bo?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Tɩchɛ ka a bamɩne kpɛrɛ 'yɛrɛ, “Dãa lɛ maal ba a lɛ nɛ.”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Ka a Pita nɩ a Pie Nɩ Bʊ̃'yen pãa ir ara ka wʊ 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa kʊ a nɩbɛ, “Juu nɩbɛ nɩ nɩrɛ jaa na kpɩɛrɛ ka a Jerusalɛm, yɩ vɛ̃ ka n wiil yɩ a par. Yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn na 'yɛr.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 A nɩbɛ banyãna ba nyũ dãa ɛ, nɩtãa a lɛ yɩn tɩɛr ɛ, a chɛnɛ na ɩ bibi'maar.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ Joɛl dɔ̃ɔ 'yɛr,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Nãaŋmɩn 'yɛr ɩka a ber baaraa daar, wʊn kpaaraa a wʊ Sɩɛ 'yɔ̃ɔ a nɩbɛ ba jaa. Ka a yɩ dabil nɩ a pɔɔbil 'yɛrɛ a 'yɛrsɩ ala a Nãaŋmɩn na kʊ ba, ka a yɩ dabil nyɛrɛ nyɛfʊsɩ, ka a yɩ danyɔ̃n mɩ jãna jãnsɩ.
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 A bala gba na ɩ a n gbãgbadɔɔr nɩ a pɔbɔ, ba jaa pɔ lɛ ɩn kpaar a n Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba a ber ala pɔ, ka ba 'yɛrɛ a n 'yɛr.
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Ɩn wiil ban yelfɛrsɩ na yi saaju ka a jãnsɩ mɩ be ka a tẽe, jãɩ, bũu nɩ jʊʊr na den jie wʊ jaa.
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Ka a mɔ̃tɔ̃ɔ lɩɛb lĩi ka a ŋmɛra mɩ lɩɛb jãɩ kaar tɩchɛ ka a sɩ Soro bɩbir 'lɔn na chaar pãa wa.
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Be lɛ nɩrɛ jaa na pãa bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor na nyɛn faafʊ.’ (Joɛl 2:28-32)
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 “Isɩral nɩbɛ yɩ chɛlɛ ka, A Yesu nyã na yi a Najaretɩ 'lɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir kʊ yɩ, na wʊ de wʊ tʊ̃n a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃, nɩ tʊ̃fɛrsɩ, nɩ jãnsɩ tʊ̃mɔ̃ a yɩ pɔ, ka yɩ mãɛ bɔ̃ɔn.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Ba nyɔɔn a daba nyãna 'yɔ̃ɔ a yɩ nuur pɔ nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tu a wʊ bɔfʊ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ pɔ, de nie 'yɛr bin, ka a putudẽme sʊ̃ʊ yɩ ka yɩ kpa wʊ a daa ju a wʊ kpi.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, na wʊ faa wʊ a kũu wõm pɔ, bojũu a kũu ba tara kpɛ̃ɔ na nyɔɔ wʊ taa lɛ ɛ.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 “A Nãa David dɔ̃ɔ 'yɛr a wʊ 'yɛr, ‘Bɩbir jaa lɛ n nyɛrɛ a n Soro, bojũu wʊ ben a n nũsʊ̃ɔ jie, n kʊ̃ wa lɔɔ gbɛr ɛ.
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ala lɛ so ka n pʊɔ pɛl ka n jãlbir chɩlɛ, ka a n ãgãn mɩ tara tɩɛr tɔfʊ jie.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Bojũu fʊ kʊ̃ wa bar ma be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka fʊ bar a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ 'lɔ ka wʊ pʊ̃ɔ ɛ.
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Fʊ wiil man a nyɛvʊr sɔr, fʊn vɛ̃n ka nʊ̃ɔ kpɛ ma a fʊ niem.’ (Yiel Gãn 16:8-11)
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “N yɛɛr, n 'yɛr chãa pɔ kʊ yɩ ɩka a sɩ sãakpã David kpi naa a ba ũu, a wʊ yaa lɛ anyãna na be ka dɩna.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Tɩchɛ wʊ dɔ̃ɔ 'yɛr a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr nɛɛ kʊ wʊ ɩka, wʊn vɛ̃ naa ka 'lɔ David yɔ̃ɔ jãnɛ a wʊ nãa dakɔɔ ju.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 David den nie nyɛ a lɛ na be a wʊ niem, ala lɛ so ka wʊ 'yɛr a Kɩrɩsɩto kũu pɔ irfʊ 'yɛr, na wʊ 'yɛr ɩka wʊ kʊ̃ gã be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ ɛ.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 “Nãaŋmɩn sãɩ naa a Yesu nyãna ka wʊ ir ɩ vʊr, sɩn lɛ ɩ a anyãna a jaa dãasɩɛ dẽme.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 'Lɔ lɛ wʊ 'mɔɔ don bin a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka a Sãa kʊ a Yesu a wʊ Sɩɛ 'lɔ wʊn tɩr a nɛɛ kʊ wʊ. A Sɩɛ nyã lɛ wʊ kpaar 'yɔ̃ɔ sɩ ka yɩ nyɛ tɩ be wõnõ.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 David ba dɔ̃ɔ do a saaju ɛ, tɩ wʊ 'yɛr naa, ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 “A lɛ jũu, vɛ̃ ka a Isɩral nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔ sɩrɛ jaa ɩka Nãaŋmɩn maal naa Yesu nyã yɩn kpa a daa ju ka wʊ ɩ a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 A nɩbɛ na wõ a nɩtɔ̃, ka a ŋmara ba a nyãn, ka ba sʊʊr a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ, “N yɛɛr, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Ka a Pita 'yɛr kʊ ba, “Yɩ lɩɛb a yɩ tɩɛr, ka ba de a Yesu yuor son yɩ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a yɩ yelbier baar. Ka a Nãaŋmɩn kʊ yɩ a wʊ Sɩɛ.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Yɩn nɩ a yɩ bibiir lɛ a Nãaŋmɩn tɩr a wʊ nɛɛ kʊ, yɩn nɩ a bala ba jaa na be a tɛɛr, nɩ a bala ba jaa a sɩ Soro Nãaŋmɩn na wa bʊɔl.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Pita den 'yɛr yɔɔ kpãan ba, na wʊ kpãkpãan ba 'yɛrɛ, “Yɩ faa yɩ mãɛ yin a dɩna nɩfɩlefɩlesɩ pɔ.”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Ka a bala na sɔɔ de a wʊ 'yɛr, ba so naa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka nɩbɛ tur ata (3,000) pʊɔ ba a daar 'lɔ̃nɔ̃.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Ba den ba mãɛ kʊ a nɩtʊ̃nsɩ wiilfʊ, na ba tara nɛbʊ̃'yen lɔ̃ɔ dire, na ba lɔ̃ɔ puoro a Nãaŋmɩn.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Dãbãɛ kpɛ̃n nɩrɛ jaa a lɛ ban nyɛ ka a nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃ a tʊ̃fɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 A bala na sɔɔ de, ba jaa lɔ̃ɔn taa jibʊ̃'yen na ba sʊ̃nɔ̃ taa.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Na ba daara a ba bʊ̃tarsɩ na ba ma põ ir kʊ taa lɛ jaa ãsʊɔ na bʊɔrɔ.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Bɩbir jaa lɛ ba ma lɔ̃ɔnɔ̃ taa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, na ba yʊɔrɔ taa yie ŋmara a paanʊ̃ɔ dire nɩ pʊpɛl nɩ pʊtɩɛr bʊ̃'yen.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Ba pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn ka a nɩbɛ ba jaa mɩ ara a ba puor. A sɩ Soro ma vɛ̃ naa ka a bala na nyɛ faafʊ, pʊɔ ba bɩbir jaa.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.