Atos 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 A Pentikosɩ na wa ta, ba jaa ben a jibʊ̃'yen.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Ajienaa lɛ ka a damfʊ na kaara fɩka sɛsɛkpɛ̃ɛ na furo yi a saaju wa sɛɛ a die 'lɔ pɔ ban jãnɛ.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Be lɛ ba nyɛ bũu 'lɩraa na ŋmara jaa pʊrpʊr dɔɔlɔ ãsʊɔ jaa bʊ̃'yen 'yenɩ.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ na ba piel 'yɛrɛ kɔkɔyor lɛ a Sɩɛ na kʊ ba.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 A Juu nɩbɛ na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ba yi a tẽn tẽn wa kpɩɛrɛ a be a Jerusalɛm.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Ban wa wõ a gɔ̃mɔ̃ nyã, a nɩyɔɔ ba nyãna ba jaa wa lɔ̃ɔn taa na ba ɩ chĩcham, bojũu ãsʊɔ ma wõn ban 'yɛrɛ a wʊ kɔkɔr.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ka a ɩ yel dũu naa, na a 'maa ba jaa nɛɛ ka ba sʊrɔ taa, “A ba ɩ Galilee dẽme lɛ a banyãna na 'yɛrɛ ɛ?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Tɩ ŋmɩnɛ a ɩ ka a sɩ ãsʊɔ jaa wõnõ ban 'yɛrɛ nɩ a sɩ kɔkɔɛ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Parti dẽme, Mede dẽme, nɩ a Elam dẽme. Bamɩne mɩ yin Mesopotamiya, Judiya, Kapadosiya nɩ Pontus nɩ Asɩya.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Ka bamɩne mɩ yi Fɩrgɩya, nɩ Pamfiliya, nɩ Ijipitɩ, nɩ a Libiya dẽme na gbʊr a Sirenɩ wɛr nɩ a sãanba na yi a Worom,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 a Juu nɩbɛ mãɛ nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ, bamɩne yin Kɩrete nɩ a Arabɩya dẽme. Sɩ wõn ban de a sɩ mãɛ kɔkɔr 'yɛrɛ nɩ a Nãaŋmɩn tʊ̃bɛrɛ wʊn tʊ̃.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ka a anyãna sɔb ba nɩbir ka ba nɛɛr 'maa a ba sʊrɔ taa, “A anyãna par nɩ bo?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Tɩchɛ ka a bamɩne kpɛrɛ 'yɛrɛ, “Dãa lɛ maal ba a lɛ nɛ.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ka a Pita nɩ a Pie Nɩ Bʊ̃'yen pãa ir ara ka wʊ 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa kʊ a nɩbɛ, “Juu nɩbɛ nɩ nɩrɛ jaa na kpɩɛrɛ ka a Jerusalɛm, yɩ vɛ̃ ka n wiil yɩ a par. Yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn na 'yɛr.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 A nɩbɛ banyãna ba nyũ dãa ɛ, nɩtãa a lɛ yɩn tɩɛr ɛ, a chɛnɛ na ɩ bibi'maar.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ Joɛl dɔ̃ɔ 'yɛr,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Nãaŋmɩn 'yɛr ɩka a ber baaraa daar, wʊn kpaaraa a wʊ Sɩɛ 'yɔ̃ɔ a nɩbɛ ba jaa. Ka a yɩ dabil nɩ a pɔɔbil 'yɛrɛ a 'yɛrsɩ ala a Nãaŋmɩn na kʊ ba, ka a yɩ dabil nyɛrɛ nyɛfʊsɩ, ka a yɩ danyɔ̃n mɩ jãna jãnsɩ.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 A bala gba na ɩ a n gbãgbadɔɔr nɩ a pɔbɔ, ba jaa pɔ lɛ ɩn kpaar a n Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba a ber ala pɔ, ka ba 'yɛrɛ a n 'yɛr.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ɩn wiil ban yelfɛrsɩ na yi saaju ka a jãnsɩ mɩ be ka a tẽe, jãɩ, bũu nɩ jʊʊr na den jie wʊ jaa.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ka a mɔ̃tɔ̃ɔ lɩɛb lĩi ka a ŋmɛra mɩ lɩɛb jãɩ kaar tɩchɛ ka a sɩ Soro bɩbir 'lɔn na chaar pãa wa.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Be lɛ nɩrɛ jaa na pãa bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor na nyɛn faafʊ.’ (Joɛl 2:28-32)
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 “Isɩral nɩbɛ yɩ chɛlɛ ka, A Yesu nyã na yi a Najaretɩ 'lɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir kʊ yɩ, na wʊ de wʊ tʊ̃n a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃, nɩ tʊ̃fɛrsɩ, nɩ jãnsɩ tʊ̃mɔ̃ a yɩ pɔ, ka yɩ mãɛ bɔ̃ɔn.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Ba nyɔɔn a daba nyãna 'yɔ̃ɔ a yɩ nuur pɔ nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tu a wʊ bɔfʊ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ pɔ, de nie 'yɛr bin, ka a putudẽme sʊ̃ʊ yɩ ka yɩ kpa wʊ a daa ju a wʊ kpi.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, na wʊ faa wʊ a kũu wõm pɔ, bojũu a kũu ba tara kpɛ̃ɔ na nyɔɔ wʊ taa lɛ ɛ.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 “A Nãa David dɔ̃ɔ 'yɛr a wʊ 'yɛr, ‘Bɩbir jaa lɛ n nyɛrɛ a n Soro, bojũu wʊ ben a n nũsʊ̃ɔ jie, n kʊ̃ wa lɔɔ gbɛr ɛ.
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ala lɛ so ka n pʊɔ pɛl ka n jãlbir chɩlɛ, ka a n ãgãn mɩ tara tɩɛr tɔfʊ jie.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Bojũu fʊ kʊ̃ wa bar ma be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka fʊ bar a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ 'lɔ ka wʊ pʊ̃ɔ ɛ.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Fʊ wiil man a nyɛvʊr sɔr, fʊn vɛ̃n ka nʊ̃ɔ kpɛ ma a fʊ niem.’ (Yiel Gãn 16:8-11)
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 “N yɛɛr, n 'yɛr chãa pɔ kʊ yɩ ɩka a sɩ sãakpã David kpi naa a ba ũu, a wʊ yaa lɛ anyãna na be ka dɩna.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Tɩchɛ wʊ dɔ̃ɔ 'yɛr a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr nɛɛ kʊ wʊ ɩka, wʊn vɛ̃ naa ka 'lɔ David yɔ̃ɔ jãnɛ a wʊ nãa dakɔɔ ju.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 David den nie nyɛ a lɛ na be a wʊ niem, ala lɛ so ka wʊ 'yɛr a Kɩrɩsɩto kũu pɔ irfʊ 'yɛr, na wʊ 'yɛr ɩka wʊ kʊ̃ gã be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ ɛ.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 “Nãaŋmɩn sãɩ naa a Yesu nyãna ka wʊ ir ɩ vʊr, sɩn lɛ ɩ a anyãna a jaa dãasɩɛ dẽme.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 'Lɔ lɛ wʊ 'mɔɔ don bin a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka a Sãa kʊ a Yesu a wʊ Sɩɛ 'lɔ wʊn tɩr a nɛɛ kʊ wʊ. A Sɩɛ nyã lɛ wʊ kpaar 'yɔ̃ɔ sɩ ka yɩ nyɛ tɩ be wõnõ.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 David ba dɔ̃ɔ do a saaju ɛ, tɩ wʊ 'yɛr naa, ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 “A lɛ jũu, vɛ̃ ka a Isɩral nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔ sɩrɛ jaa ɩka Nãaŋmɩn maal naa Yesu nyã yɩn kpa a daa ju ka wʊ ɩ a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 A nɩbɛ na wõ a nɩtɔ̃, ka a ŋmara ba a nyãn, ka ba sʊʊr a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ, “N yɛɛr, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Ka a Pita 'yɛr kʊ ba, “Yɩ lɩɛb a yɩ tɩɛr, ka ba de a Yesu yuor son yɩ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a yɩ yelbier baar. Ka a Nãaŋmɩn kʊ yɩ a wʊ Sɩɛ.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Yɩn nɩ a yɩ bibiir lɛ a Nãaŋmɩn tɩr a wʊ nɛɛ kʊ, yɩn nɩ a bala ba jaa na be a tɛɛr, nɩ a bala ba jaa a sɩ Soro Nãaŋmɩn na wa bʊɔl.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pita den 'yɛr yɔɔ kpãan ba, na wʊ kpãkpãan ba 'yɛrɛ, “Yɩ faa yɩ mãɛ yin a dɩna nɩfɩlefɩlesɩ pɔ.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ka a bala na sɔɔ de a wʊ 'yɛr, ba so naa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka nɩbɛ tur ata (3,000) pʊɔ ba a daar 'lɔ̃nɔ̃.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Ba den ba mãɛ kʊ a nɩtʊ̃nsɩ wiilfʊ, na ba tara nɛbʊ̃'yen lɔ̃ɔ dire, na ba lɔ̃ɔ puoro a Nãaŋmɩn.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Dãbãɛ kpɛ̃n nɩrɛ jaa a lɛ ban nyɛ ka a nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃ a tʊ̃fɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 A bala na sɔɔ de, ba jaa lɔ̃ɔn taa jibʊ̃'yen na ba sʊ̃nɔ̃ taa.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Na ba daara a ba bʊ̃tarsɩ na ba ma põ ir kʊ taa lɛ jaa ãsʊɔ na bʊɔrɔ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Bɩbir jaa lɛ ba ma lɔ̃ɔnɔ̃ taa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, na ba yʊɔrɔ taa yie ŋmara a paanʊ̃ɔ dire nɩ pʊpɛl nɩ pʊtɩɛr bʊ̃'yen.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Ba pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn ka a nɩbɛ ba jaa mɩ ara a ba puor. A sɩ Soro ma vɛ̃ naa ka a bala na nyɛ faafʊ, pʊɔ ba bɩbir jaa.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.