Atos 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC
1 A Pentikosɩ na wa ta, ba jaa ben a jibʊ̃'yen.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Ajienaa lɛ ka a damfʊ na kaara fɩka sɛsɛkpɛ̃ɛ na furo yi a saaju wa sɛɛ a die 'lɔ pɔ ban jãnɛ.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Be lɛ ba nyɛ bũu 'lɩraa na ŋmara jaa pʊrpʊr dɔɔlɔ ãsʊɔ jaa bʊ̃'yen 'yenɩ.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ na ba piel 'yɛrɛ kɔkɔyor lɛ a Sɩɛ na kʊ ba.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 A Juu nɩbɛ na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ba yi a tẽn tẽn wa kpɩɛrɛ a be a Jerusalɛm.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Ban wa wõ a gɔ̃mɔ̃ nyã, a nɩyɔɔ ba nyãna ba jaa wa lɔ̃ɔn taa na ba ɩ chĩcham, bojũu ãsʊɔ ma wõn ban 'yɛrɛ a wʊ kɔkɔr.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ka a ɩ yel dũu naa, na a 'maa ba jaa nɛɛ ka ba sʊrɔ taa, “A ba ɩ Galilee dẽme lɛ a banyãna na 'yɛrɛ ɛ?
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Tɩ ŋmɩnɛ a ɩ ka a sɩ ãsʊɔ jaa wõnõ ban 'yɛrɛ nɩ a sɩ kɔkɔɛ?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Parti dẽme, Mede dẽme, nɩ a Elam dẽme. Bamɩne mɩ yin Mesopotamiya, Judiya, Kapadosiya nɩ Pontus nɩ Asɩya.
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 Ka bamɩne mɩ yi Fɩrgɩya, nɩ Pamfiliya, nɩ Ijipitɩ, nɩ a Libiya dẽme na gbʊr a Sirenɩ wɛr nɩ a sãanba na yi a Worom,
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 a Juu nɩbɛ mãɛ nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ, bamɩne yin Kɩrete nɩ a Arabɩya dẽme. Sɩ wõn ban de a sɩ mãɛ kɔkɔr 'yɛrɛ nɩ a Nãaŋmɩn tʊ̃bɛrɛ wʊn tʊ̃.”
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ka a anyãna sɔb ba nɩbir ka ba nɛɛr 'maa a ba sʊrɔ taa, “A anyãna par nɩ bo?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Tɩchɛ ka a bamɩne kpɛrɛ 'yɛrɛ, “Dãa lɛ maal ba a lɛ nɛ.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ka a Pita nɩ a Pie Nɩ Bʊ̃'yen pãa ir ara ka wʊ 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa kʊ a nɩbɛ, “Juu nɩbɛ nɩ nɩrɛ jaa na kpɩɛrɛ ka a Jerusalɛm, yɩ vɛ̃ ka n wiil yɩ a par. Yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn na 'yɛr.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 A nɩbɛ banyãna ba nyũ dãa ɛ, nɩtãa a lɛ yɩn tɩɛr ɛ, a chɛnɛ na ɩ bibi'maar.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ Joɛl dɔ̃ɔ 'yɛr,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Nãaŋmɩn 'yɛr ɩka a ber baaraa daar, wʊn kpaaraa a wʊ Sɩɛ 'yɔ̃ɔ a nɩbɛ ba jaa. Ka a yɩ dabil nɩ a pɔɔbil 'yɛrɛ a 'yɛrsɩ ala a Nãaŋmɩn na kʊ ba, ka a yɩ dabil nyɛrɛ nyɛfʊsɩ, ka a yɩ danyɔ̃n mɩ jãna jãnsɩ.
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 A bala gba na ɩ a n gbãgbadɔɔr nɩ a pɔbɔ, ba jaa pɔ lɛ ɩn kpaar a n Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba a ber ala pɔ, ka ba 'yɛrɛ a n 'yɛr.
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 Ɩn wiil ban yelfɛrsɩ na yi saaju ka a jãnsɩ mɩ be ka a tẽe, jãɩ, bũu nɩ jʊʊr na den jie wʊ jaa.
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ka a mɔ̃tɔ̃ɔ lɩɛb lĩi ka a ŋmɛra mɩ lɩɛb jãɩ kaar tɩchɛ ka a sɩ Soro bɩbir 'lɔn na chaar pãa wa.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 Be lɛ nɩrɛ jaa na pãa bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor na nyɛn faafʊ.’ (Joɛl 2:28-32)
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Isɩral nɩbɛ yɩ chɛlɛ ka, A Yesu nyã na yi a Najaretɩ 'lɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir kʊ yɩ, na wʊ de wʊ tʊ̃n a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃, nɩ tʊ̃fɛrsɩ, nɩ jãnsɩ tʊ̃mɔ̃ a yɩ pɔ, ka yɩ mãɛ bɔ̃ɔn.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Ba nyɔɔn a daba nyãna 'yɔ̃ɔ a yɩ nuur pɔ nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tu a wʊ bɔfʊ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ pɔ, de nie 'yɛr bin, ka a putudẽme sʊ̃ʊ yɩ ka yɩ kpa wʊ a daa ju a wʊ kpi.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, na wʊ faa wʊ a kũu wõm pɔ, bojũu a kũu ba tara kpɛ̃ɔ na nyɔɔ wʊ taa lɛ ɛ.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 “A Nãa David dɔ̃ɔ 'yɛr a wʊ 'yɛr, ‘Bɩbir jaa lɛ n nyɛrɛ a n Soro, bojũu wʊ ben a n nũsʊ̃ɔ jie, n kʊ̃ wa lɔɔ gbɛr ɛ.
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Ala lɛ so ka n pʊɔ pɛl ka n jãlbir chɩlɛ, ka a n ãgãn mɩ tara tɩɛr tɔfʊ jie.
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 Bojũu fʊ kʊ̃ wa bar ma be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka fʊ bar a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ 'lɔ ka wʊ pʊ̃ɔ ɛ.
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 Fʊ wiil man a nyɛvʊr sɔr, fʊn vɛ̃n ka nʊ̃ɔ kpɛ ma a fʊ niem.’ (Yiel Gãn 16:8-11)
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 “N yɛɛr, n 'yɛr chãa pɔ kʊ yɩ ɩka a sɩ sãakpã David kpi naa a ba ũu, a wʊ yaa lɛ anyãna na be ka dɩna.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Tɩchɛ wʊ dɔ̃ɔ 'yɛr a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr nɛɛ kʊ wʊ ɩka, wʊn vɛ̃ naa ka 'lɔ David yɔ̃ɔ jãnɛ a wʊ nãa dakɔɔ ju.
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 David den nie nyɛ a lɛ na be a wʊ niem, ala lɛ so ka wʊ 'yɛr a Kɩrɩsɩto kũu pɔ irfʊ 'yɛr, na wʊ 'yɛr ɩka wʊ kʊ̃ gã be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ ɛ.
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “Nãaŋmɩn sãɩ naa a Yesu nyãna ka wʊ ir ɩ vʊr, sɩn lɛ ɩ a anyãna a jaa dãasɩɛ dẽme.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 'Lɔ lɛ wʊ 'mɔɔ don bin a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka a Sãa kʊ a Yesu a wʊ Sɩɛ 'lɔ wʊn tɩr a nɛɛ kʊ wʊ. A Sɩɛ nyã lɛ wʊ kpaar 'yɔ̃ɔ sɩ ka yɩ nyɛ tɩ be wõnõ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 David ba dɔ̃ɔ do a saaju ɛ, tɩ wʊ 'yɛr naa, ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “A lɛ jũu, vɛ̃ ka a Isɩral nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔ sɩrɛ jaa ɩka Nãaŋmɩn maal naa Yesu nyã yɩn kpa a daa ju ka wʊ ɩ a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.”
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 A nɩbɛ na wõ a nɩtɔ̃, ka a ŋmara ba a nyãn, ka ba sʊʊr a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ, “N yɛɛr, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?”
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Ka a Pita 'yɛr kʊ ba, “Yɩ lɩɛb a yɩ tɩɛr, ka ba de a Yesu yuor son yɩ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a yɩ yelbier baar. Ka a Nãaŋmɩn kʊ yɩ a wʊ Sɩɛ.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Yɩn nɩ a yɩ bibiir lɛ a Nãaŋmɩn tɩr a wʊ nɛɛ kʊ, yɩn nɩ a bala ba jaa na be a tɛɛr, nɩ a bala ba jaa a sɩ Soro Nãaŋmɩn na wa bʊɔl.”
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Pita den 'yɛr yɔɔ kpãan ba, na wʊ kpãkpãan ba 'yɛrɛ, “Yɩ faa yɩ mãɛ yin a dɩna nɩfɩlefɩlesɩ pɔ.”
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Ka a bala na sɔɔ de a wʊ 'yɛr, ba so naa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka nɩbɛ tur ata (3,000) pʊɔ ba a daar 'lɔ̃nɔ̃.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Ba den ba mãɛ kʊ a nɩtʊ̃nsɩ wiilfʊ, na ba tara nɛbʊ̃'yen lɔ̃ɔ dire, na ba lɔ̃ɔ puoro a Nãaŋmɩn.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Dãbãɛ kpɛ̃n nɩrɛ jaa a lɛ ban nyɛ ka a nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃ a tʊ̃fɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 A bala na sɔɔ de, ba jaa lɔ̃ɔn taa jibʊ̃'yen na ba sʊ̃nɔ̃ taa.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Na ba daara a ba bʊ̃tarsɩ na ba ma põ ir kʊ taa lɛ jaa ãsʊɔ na bʊɔrɔ.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Bɩbir jaa lɛ ba ma lɔ̃ɔnɔ̃ taa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, na ba yʊɔrɔ taa yie ŋmara a paanʊ̃ɔ dire nɩ pʊpɛl nɩ pʊtɩɛr bʊ̃'yen.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Ba pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn ka a nɩbɛ ba jaa mɩ ara a ba puor. A sɩ Soro ma vɛ̃ naa ka a bala na nyɛ faafʊ, pʊɔ ba bɩbir jaa.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.