Atos 2

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A Pentikosɩ na wa ta, ba jaa ben a jibʊ̃'yen.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ajienaa lɛ ka a damfʊ na kaara fɩka sɛsɛkpɛ̃ɛ na furo yi a saaju wa sɛɛ a die 'lɔ pɔ ban jãnɛ.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Be lɛ ba nyɛ bũu 'lɩraa na ŋmara jaa pʊrpʊr dɔɔlɔ ãsʊɔ jaa bʊ̃'yen 'yenɩ.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ na ba piel 'yɛrɛ kɔkɔyor lɛ a Sɩɛ na kʊ ba.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 A Juu nɩbɛ na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ba yi a tẽn tẽn wa kpɩɛrɛ a be a Jerusalɛm.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Ban wa wõ a gɔ̃mɔ̃ nyã, a nɩyɔɔ ba nyãna ba jaa wa lɔ̃ɔn taa na ba ɩ chĩcham, bojũu ãsʊɔ ma wõn ban 'yɛrɛ a wʊ kɔkɔr.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ka a ɩ yel dũu naa, na a 'maa ba jaa nɛɛ ka ba sʊrɔ taa, “A ba ɩ Galilee dẽme lɛ a banyãna na 'yɛrɛ ɛ?
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Tɩ ŋmɩnɛ a ɩ ka a sɩ ãsʊɔ jaa wõnõ ban 'yɛrɛ nɩ a sɩ kɔkɔɛ?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Parti dẽme, Mede dẽme, nɩ a Elam dẽme. Bamɩne mɩ yin Mesopotamiya, Judiya, Kapadosiya nɩ Pontus nɩ Asɩya.
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Ka bamɩne mɩ yi Fɩrgɩya, nɩ Pamfiliya, nɩ Ijipitɩ, nɩ a Libiya dẽme na gbʊr a Sirenɩ wɛr nɩ a sãanba na yi a Worom,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 a Juu nɩbɛ mãɛ nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ, bamɩne yin Kɩrete nɩ a Arabɩya dẽme. Sɩ wõn ban de a sɩ mãɛ kɔkɔr 'yɛrɛ nɩ a Nãaŋmɩn tʊ̃bɛrɛ wʊn tʊ̃.”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Ka a anyãna sɔb ba nɩbir ka ba nɛɛr 'maa a ba sʊrɔ taa, “A anyãna par nɩ bo?”
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Tɩchɛ ka a bamɩne kpɛrɛ 'yɛrɛ, “Dãa lɛ maal ba a lɛ nɛ.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Ka a Pita nɩ a Pie Nɩ Bʊ̃'yen pãa ir ara ka wʊ 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa kʊ a nɩbɛ, “Juu nɩbɛ nɩ nɩrɛ jaa na kpɩɛrɛ ka a Jerusalɛm, yɩ vɛ̃ ka n wiil yɩ a par. Yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn na 'yɛr.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 A nɩbɛ banyãna ba nyũ dãa ɛ, nɩtãa a lɛ yɩn tɩɛr ɛ, a chɛnɛ na ɩ bibi'maar.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ Joɛl dɔ̃ɔ 'yɛr,
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 ‘Nãaŋmɩn 'yɛr ɩka a ber baaraa daar, wʊn kpaaraa a wʊ Sɩɛ 'yɔ̃ɔ a nɩbɛ ba jaa. Ka a yɩ dabil nɩ a pɔɔbil 'yɛrɛ a 'yɛrsɩ ala a Nãaŋmɩn na kʊ ba, ka a yɩ dabil nyɛrɛ nyɛfʊsɩ, ka a yɩ danyɔ̃n mɩ jãna jãnsɩ.
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 A bala gba na ɩ a n gbãgbadɔɔr nɩ a pɔbɔ, ba jaa pɔ lɛ ɩn kpaar a n Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba a ber ala pɔ, ka ba 'yɛrɛ a n 'yɛr.
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Ɩn wiil ban yelfɛrsɩ na yi saaju ka a jãnsɩ mɩ be ka a tẽe, jãɩ, bũu nɩ jʊʊr na den jie wʊ jaa.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Ka a mɔ̃tɔ̃ɔ lɩɛb lĩi ka a ŋmɛra mɩ lɩɛb jãɩ kaar tɩchɛ ka a sɩ Soro bɩbir 'lɔn na chaar pãa wa.
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Be lɛ nɩrɛ jaa na pãa bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor na nyɛn faafʊ.’ (Joɛl 2:28-32)
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 “Isɩral nɩbɛ yɩ chɛlɛ ka, A Yesu nyã na yi a Najaretɩ 'lɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir kʊ yɩ, na wʊ de wʊ tʊ̃n a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃, nɩ tʊ̃fɛrsɩ, nɩ jãnsɩ tʊ̃mɔ̃ a yɩ pɔ, ka yɩ mãɛ bɔ̃ɔn.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Ba nyɔɔn a daba nyãna 'yɔ̃ɔ a yɩ nuur pɔ nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tu a wʊ bɔfʊ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ pɔ, de nie 'yɛr bin, ka a putudẽme sʊ̃ʊ yɩ ka yɩ kpa wʊ a daa ju a wʊ kpi.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, na wʊ faa wʊ a kũu wõm pɔ, bojũu a kũu ba tara kpɛ̃ɔ na nyɔɔ wʊ taa lɛ ɛ.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 “A Nãa David dɔ̃ɔ 'yɛr a wʊ 'yɛr, ‘Bɩbir jaa lɛ n nyɛrɛ a n Soro, bojũu wʊ ben a n nũsʊ̃ɔ jie, n kʊ̃ wa lɔɔ gbɛr ɛ.
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Ala lɛ so ka n pʊɔ pɛl ka n jãlbir chɩlɛ, ka a n ãgãn mɩ tara tɩɛr tɔfʊ jie.
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Bojũu fʊ kʊ̃ wa bar ma be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka fʊ bar a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ 'lɔ ka wʊ pʊ̃ɔ ɛ.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Fʊ wiil man a nyɛvʊr sɔr, fʊn vɛ̃n ka nʊ̃ɔ kpɛ ma a fʊ niem.’ (Yiel Gãn 16:8-11)
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 “N yɛɛr, n 'yɛr chãa pɔ kʊ yɩ ɩka a sɩ sãakpã David kpi naa a ba ũu, a wʊ yaa lɛ anyãna na be ka dɩna.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Tɩchɛ wʊ dɔ̃ɔ 'yɛr a lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr nɛɛ kʊ wʊ ɩka, wʊn vɛ̃ naa ka 'lɔ David yɔ̃ɔ jãnɛ a wʊ nãa dakɔɔ ju.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 David den nie nyɛ a lɛ na be a wʊ niem, ala lɛ so ka wʊ 'yɛr a Kɩrɩsɩto kũu pɔ irfʊ 'yɛr, na wʊ 'yɛr ɩka wʊ kʊ̃ gã be a yaa pɔ ɛ, bɩɩ ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ ɛ.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 “Nãaŋmɩn sãɩ naa a Yesu nyãna ka wʊ ir ɩ vʊr, sɩn lɛ ɩ a anyãna a jaa dãasɩɛ dẽme.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 'Lɔ lɛ wʊ 'mɔɔ don bin a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka a Sãa kʊ a Yesu a wʊ Sɩɛ 'lɔ wʊn tɩr a nɛɛ kʊ wʊ. A Sɩɛ nyã lɛ wʊ kpaar 'yɔ̃ɔ sɩ ka yɩ nyɛ tɩ be wõnõ.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 David ba dɔ̃ɔ do a saaju ɛ, tɩ wʊ 'yɛr naa, ‘A Soro 'yɛr kʊ a n Soro, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ jie,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme ka ba ɩ a fʊ gbɛɛ dɔɔlfʊ jie.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 “A lɛ jũu, vɛ̃ ka a Isɩral nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔ sɩrɛ jaa ɩka Nãaŋmɩn maal naa Yesu nyã yɩn kpa a daa ju ka wʊ ɩ a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.”
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 A nɩbɛ na wõ a nɩtɔ̃, ka a ŋmara ba a nyãn, ka ba sʊʊr a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ, “N yɛɛr, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?”
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Ka a Pita 'yɛr kʊ ba, “Yɩ lɩɛb a yɩ tɩɛr, ka ba de a Yesu yuor son yɩ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a yɩ yelbier baar. Ka a Nãaŋmɩn kʊ yɩ a wʊ Sɩɛ.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Yɩn nɩ a yɩ bibiir lɛ a Nãaŋmɩn tɩr a wʊ nɛɛ kʊ, yɩn nɩ a bala ba jaa na be a tɛɛr, nɩ a bala ba jaa a sɩ Soro Nãaŋmɩn na wa bʊɔl.”
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Pita den 'yɛr yɔɔ kpãan ba, na wʊ kpãkpãan ba 'yɛrɛ, “Yɩ faa yɩ mãɛ yin a dɩna nɩfɩlefɩlesɩ pɔ.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Ka a bala na sɔɔ de a wʊ 'yɛr, ba so naa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka nɩbɛ tur ata (3,000) pʊɔ ba a daar 'lɔ̃nɔ̃.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Ba den ba mãɛ kʊ a nɩtʊ̃nsɩ wiilfʊ, na ba tara nɛbʊ̃'yen lɔ̃ɔ dire, na ba lɔ̃ɔ puoro a Nãaŋmɩn.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Dãbãɛ kpɛ̃n nɩrɛ jaa a lɛ ban nyɛ ka a nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃ a tʊ̃fɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 A bala na sɔɔ de, ba jaa lɔ̃ɔn taa jibʊ̃'yen na ba sʊ̃nɔ̃ taa.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Na ba daara a ba bʊ̃tarsɩ na ba ma põ ir kʊ taa lɛ jaa ãsʊɔ na bʊɔrɔ.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Bɩbir jaa lɛ ba ma lɔ̃ɔnɔ̃ taa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, na ba yʊɔrɔ taa yie ŋmara a paanʊ̃ɔ dire nɩ pʊpɛl nɩ pʊtɩɛr bʊ̃'yen.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Ba pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn ka a nɩbɛ ba jaa mɩ ara a ba puor. A sɩ Soro ma vɛ̃ naa ka a bala na nyɛ faafʊ, pʊɔ ba bɩbir jaa.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.