Atos 28
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Sɩ jaa na wa do baar, ba 'yɛr ɩka a dõdol yuor din Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 A nɩbɛ bala na be a be maal sɩn vɩla, ba gbɔɔn bũu na ba bʊɔl sɩ a sɩ tɩ uoro, bojũu saa lɛ waara ka ɔɔr kʊrɔ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Ka a Pɔɔl mɩ vaar delsɩ wa 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bũu pɔ, ka a dʊ̃pãn na be a delsɩ pɔ, a bũu tʊl kpɛ ka wʊ yi dʊ̃ a Pɔɔl nũu mar taalɛ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Lɛ a gogoro dẽme bala na wa nyɛ a lɛ a waa na mar a Pɔɔl nũu pɔ jɔ̃jɔlɔ, ka ba 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “A daba nyãna na ɩn nɩkʊrɔ, a man na ba di wʊ gba ɛ, tɩchɛ yeltorsɩ kʊ̃ sɔɔ ka wʊ be be ɛ.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩr a waa 'yɔ̃ɔ a bũu pɔ tɩ yele jaa ba tara wʊ ɛ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 A nɩbɛ tɩɛr man tãa a nũu na mɔr wʊ naa bɩɩ a wʊ vaa lo kpi. Tɩchɛ ban chɛl lɛ̃ɛɛ wa faa ka a yele jaa ba ɩrɛ ɛ, ba lɩɛb a ba tɩɛr 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Ŋmɩn lɛ wʊ ɩ.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 A dõdol 'lɔ nɩkpɛ̃ɛ ban bʊɔlɔ Pubilusɩ tara na jie na gbʊr a be a wʊ de sɩ sãan, na wʊ kʊ sɩ bʊ̃diir ber ata.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 A Pubilusɩ sãa bɩɛrɛ na gã, ãgãn tʊl nɩ masʊmɔ̃ lɛ wʊ nyɩɛrɛ. Pɔɔl kpɛ̃n tɩ nyɛ wʊ, wʊn wa sʊɔr Nãaŋmɩn baar wʊ dɔɔl wʊ naa nũu sãa wʊ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Lɛ a anyãna na wa ɩ, baalsɩ bala jaa na be a jie 'lɔ mɩ wa naa ka Pɔɔl sãa ba jaa baalsɩ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ba den 'yɔ̃ɔfʊ kʊ sɩ sɔɩ jaa pɔ, a lɛ sɩn wa chɔɔr na yi, ba kʊ sɩn bon jaa sɩn na bʊɔrɔ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Sɩ maal a be ŋmɛrsɩ ata tɩ na sɩ lɛ kpɛ a gboro ãsʊɔ na ara a be a sãɛ. A gboro yin Aleksandiriya na wʊ tara ŋmɩn yɩbɛ Kasɩtor nɩ Poluksɩ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Sɩ tɩ ara naa Sɩrakusɩ maal ber ata a be.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Be lɛ a gboro yin sɩ tãn a be a Wuregiyum. Wɛr na wa chaar ka a ɩ a guba jie sɛsɛbɛ furo naa, a ber ayi daar ka sɩ ta a be Puteyoli na sɩ suu a be.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Be lɛ sɩ pɔɔ a Nãaŋmɩn puorbo bamɩne ka ba bʊɔl sɩ ka sɩ tɩ maal daa gbul a ba sɛ̃. Lɛ lɛ a ɩ tɩ sɩ pãa wa ta a Worom.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 A Nãaŋmɩn puorbo na be a Worom na wa wõ ɩka sɩ waara naa, ba yin tuor sɩ tɩ ta Apiyusɩ Daa pɔ na ba pɔɔ sɩ a Sãanba Kpɛfʊ Jiir Ata. A lɛ a Pɔɔl na wa nyɛ a nɩbɛ banyãna wʊ puor Nãaŋmɩn yãan ka a 'yɔ̃ɔ wʊ ãkpɛ̃ɔ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Lɛ sɩn wa ta a Worom, ba sɔɔ naa ka a Pɔɔl kpɩɛrɛ a wʊ yõ tɩchɛ ka a soja kaara wʊ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pɔɔl na wa maal ber ata, wʊ bʊɔl naa a Juu nɩbɛ nɩdierbe lɔ̃ɔ taa. Lɛ ban wa duo ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “N yɛɛr, n gba na ba maal yele jaa bɔr a sɩ nɩbɛ sɛ̃ ɛ, bɩɩ 'mab a sɩ sãakpãmɩne yel-ɩrsɩ ɛ, tɩ ba nyɔɔ ma naa be a Jerusalɛm na ba kʊ a Worom nɩbɛ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ba chɛ̃pɛ̃n a yele faa na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba bar ma bojũu n ba maal yele jaa na sɛɛn kũu ɛ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ na ba sɔɔ ɛ, ka n faa tɩ sʊɔr sɔr ka ba chiin ma a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃. A ba ɩ n tara na yele kɔ̃ɔ na de dɔɔl a n nɩbɛ ɛ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 A lɛ jũu lɛ so ka n bʊɔrɔ ɩka n nyɛ yɩ naa 'yɛr yɩ. Bojũu a Isɩral nɩbɛ tɩɛrtɔfʊ jie jũu lɛ ba gbar ma nɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ka ba 'yɛr, “Saa nyɛ gãn jaa yi a Judiya dẽme sɛ̃ ɛ, ka a sɩ yɛɛr bala mɩ na yi a be wa ba 'yɛr a fʊ 'yɛrdɛɛr jaa kʊ sɩ ɛ.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Tɩchɛ sɩn bʊɔrɔ naa ɩka sɩ bɔ̃ɔ a lɛ fʊn nyɔɔ, bojũu sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka jie jaa nɩbɛ 'laar naa a yele nyãna.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ba 'yɔ̃ɔn bɩbir ban lɛ wa a Pɔɔl sɛ̃, a bɩbir na wa vɩɛ ba wan yɔɔ jaa a be wʊn kpɩɛrɛ. An yi a bibio tɩ tãn a jãanʊɔr na wʊ mana a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ kʊrɔ ba, na wʊ de a Mosesɩ nɛɛ nɩ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb bʊɔrɔ ɩka wʊ lɩɛb a ba tɩɛr ka ba sɔɔ a Yesu.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Bamɩne lɩɛb ba tɩɛr a lɛ wʊn 'yɛr, tɩchɛ ka a bamɩne ba sɔɔ de ɛ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ba chɩrɛ nɩ taa na ba piel yire lɛ a Pɔɔl na wa 'yɛr a wʊ 'yɛr baaraa na wʊ 'yɛr, “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr yelmãɛ kʊ a yɩ sãakpãmɩne a lɛ wʊn de a wʊ 'yɛ'yɛrɛ Isaiya nɛɛ
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 'yɛr, ‘Chen a nɩbɛ banyãna sɛ̃ tɩ 'yɛr kʊ ba, “Yɩn wõn lɛ̃ɛɛ tɩ yɩ kʊ̃ wa bɔ̃ɔ a par ɛ, yɩn fur nɩbir 'yɔ̃ɔ tɩ yɩ kʊ wa nyɛ bon jaa ɛ.”
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Bojũu a nɩbɛ banyãna nyãn kpɛ̃mɛ naa, baa wõnõ ɛ, ba ma ũun a ba nɩbie, ka lɛ ba lɛ ɛ, ban taa nyɛn naa ba nɩbie na ba wõn a ba tobo bɔ̃ɔ a par na ba lɩɛb wa a n sɛ̃ ka n sãa ba.’ (Isaiya 6:9)
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 A lɛ jũu, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ɩka a Nãaŋmɩn den a wʊ faafʊ 'yɛr tɩ kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na chɛlɛ naa.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pɔɔl yab a yir 'lɔ pɔ wʊn kpɩɛrɛ yuom ayi, tɩ ma de nɩrɛ jaa na ma wa a wʊ sɛ̃.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Yele jaa ba ŋmaa wʊ sɔr ɛ, ka wʊ 'lara na wʊ mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr na wʊ wile ba nɩ a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto 'yɛr.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.