Atos 28
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 Sɩ jaa na wa do baar, ba 'yɛr ɩka a dõdol yuor din Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 A nɩbɛ bala na be a be maal sɩn vɩla, ba gbɔɔn bũu na ba bʊɔl sɩ a sɩ tɩ uoro, bojũu saa lɛ waara ka ɔɔr kʊrɔ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ka a Pɔɔl mɩ vaar delsɩ wa 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bũu pɔ, ka a dʊ̃pãn na be a delsɩ pɔ, a bũu tʊl kpɛ ka wʊ yi dʊ̃ a Pɔɔl nũu mar taalɛ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Lɛ a gogoro dẽme bala na wa nyɛ a lɛ a waa na mar a Pɔɔl nũu pɔ jɔ̃jɔlɔ, ka ba 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “A daba nyãna na ɩn nɩkʊrɔ, a man na ba di wʊ gba ɛ, tɩchɛ yeltorsɩ kʊ̃ sɔɔ ka wʊ be be ɛ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩr a waa 'yɔ̃ɔ a bũu pɔ tɩ yele jaa ba tara wʊ ɛ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A nɩbɛ tɩɛr man tãa a nũu na mɔr wʊ naa bɩɩ a wʊ vaa lo kpi. Tɩchɛ ban chɛl lɛ̃ɛɛ wa faa ka a yele jaa ba ɩrɛ ɛ, ba lɩɛb a ba tɩɛr 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Ŋmɩn lɛ wʊ ɩ.”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 A dõdol 'lɔ nɩkpɛ̃ɛ ban bʊɔlɔ Pubilusɩ tara na jie na gbʊr a be a wʊ de sɩ sãan, na wʊ kʊ sɩ bʊ̃diir ber ata.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 A Pubilusɩ sãa bɩɛrɛ na gã, ãgãn tʊl nɩ masʊmɔ̃ lɛ wʊ nyɩɛrɛ. Pɔɔl kpɛ̃n tɩ nyɛ wʊ, wʊn wa sʊɔr Nãaŋmɩn baar wʊ dɔɔl wʊ naa nũu sãa wʊ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Lɛ a anyãna na wa ɩ, baalsɩ bala jaa na be a jie 'lɔ mɩ wa naa ka Pɔɔl sãa ba jaa baalsɩ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ba den 'yɔ̃ɔfʊ kʊ sɩ sɔɩ jaa pɔ, a lɛ sɩn wa chɔɔr na yi, ba kʊ sɩn bon jaa sɩn na bʊɔrɔ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Sɩ maal a be ŋmɛrsɩ ata tɩ na sɩ lɛ kpɛ a gboro ãsʊɔ na ara a be a sãɛ. A gboro yin Aleksandiriya na wʊ tara ŋmɩn yɩbɛ Kasɩtor nɩ Poluksɩ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Sɩ tɩ ara naa Sɩrakusɩ maal ber ata a be.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Be lɛ a gboro yin sɩ tãn a be a Wuregiyum. Wɛr na wa chaar ka a ɩ a guba jie sɛsɛbɛ furo naa, a ber ayi daar ka sɩ ta a be Puteyoli na sɩ suu a be.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Be lɛ sɩ pɔɔ a Nãaŋmɩn puorbo bamɩne ka ba bʊɔl sɩ ka sɩ tɩ maal daa gbul a ba sɛ̃. Lɛ lɛ a ɩ tɩ sɩ pãa wa ta a Worom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 A Nãaŋmɩn puorbo na be a Worom na wa wõ ɩka sɩ waara naa, ba yin tuor sɩ tɩ ta Apiyusɩ Daa pɔ na ba pɔɔ sɩ a Sãanba Kpɛfʊ Jiir Ata. A lɛ a Pɔɔl na wa nyɛ a nɩbɛ banyãna wʊ puor Nãaŋmɩn yãan ka a 'yɔ̃ɔ wʊ ãkpɛ̃ɔ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Lɛ sɩn wa ta a Worom, ba sɔɔ naa ka a Pɔɔl kpɩɛrɛ a wʊ yõ tɩchɛ ka a soja kaara wʊ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Pɔɔl na wa maal ber ata, wʊ bʊɔl naa a Juu nɩbɛ nɩdierbe lɔ̃ɔ taa. Lɛ ban wa duo ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “N yɛɛr, n gba na ba maal yele jaa bɔr a sɩ nɩbɛ sɛ̃ ɛ, bɩɩ 'mab a sɩ sãakpãmɩne yel-ɩrsɩ ɛ, tɩ ba nyɔɔ ma naa be a Jerusalɛm na ba kʊ a Worom nɩbɛ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ba chɛ̃pɛ̃n a yele faa na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba bar ma bojũu n ba maal yele jaa na sɛɛn kũu ɛ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ na ba sɔɔ ɛ, ka n faa tɩ sʊɔr sɔr ka ba chiin ma a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃. A ba ɩ n tara na yele kɔ̃ɔ na de dɔɔl a n nɩbɛ ɛ.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 A lɛ jũu lɛ so ka n bʊɔrɔ ɩka n nyɛ yɩ naa 'yɛr yɩ. Bojũu a Isɩral nɩbɛ tɩɛrtɔfʊ jie jũu lɛ ba gbar ma nɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ka ba 'yɛr, “Saa nyɛ gãn jaa yi a Judiya dẽme sɛ̃ ɛ, ka a sɩ yɛɛr bala mɩ na yi a be wa ba 'yɛr a fʊ 'yɛrdɛɛr jaa kʊ sɩ ɛ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Tɩchɛ sɩn bʊɔrɔ naa ɩka sɩ bɔ̃ɔ a lɛ fʊn nyɔɔ, bojũu sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka jie jaa nɩbɛ 'laar naa a yele nyãna.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ba 'yɔ̃ɔn bɩbir ban lɛ wa a Pɔɔl sɛ̃, a bɩbir na wa vɩɛ ba wan yɔɔ jaa a be wʊn kpɩɛrɛ. An yi a bibio tɩ tãn a jãanʊɔr na wʊ mana a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ kʊrɔ ba, na wʊ de a Mosesɩ nɛɛ nɩ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb bʊɔrɔ ɩka wʊ lɩɛb a ba tɩɛr ka ba sɔɔ a Yesu.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Bamɩne lɩɛb ba tɩɛr a lɛ wʊn 'yɛr, tɩchɛ ka a bamɩne ba sɔɔ de ɛ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ba chɩrɛ nɩ taa na ba piel yire lɛ a Pɔɔl na wa 'yɛr a wʊ 'yɛr baaraa na wʊ 'yɛr, “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr yelmãɛ kʊ a yɩ sãakpãmɩne a lɛ wʊn de a wʊ 'yɛ'yɛrɛ Isaiya nɛɛ
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 'yɛr, ‘Chen a nɩbɛ banyãna sɛ̃ tɩ 'yɛr kʊ ba, “Yɩn wõn lɛ̃ɛɛ tɩ yɩ kʊ̃ wa bɔ̃ɔ a par ɛ, yɩn fur nɩbir 'yɔ̃ɔ tɩ yɩ kʊ wa nyɛ bon jaa ɛ.”
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Bojũu a nɩbɛ banyãna nyãn kpɛ̃mɛ naa, baa wõnõ ɛ, ba ma ũun a ba nɩbie, ka lɛ ba lɛ ɛ, ban taa nyɛn naa ba nɩbie na ba wõn a ba tobo bɔ̃ɔ a par na ba lɩɛb wa a n sɛ̃ ka n sãa ba.’ (Isaiya 6:9)
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 A lɛ jũu, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ɩka a Nãaŋmɩn den a wʊ faafʊ 'yɛr tɩ kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na chɛlɛ naa.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pɔɔl yab a yir 'lɔ pɔ wʊn kpɩɛrɛ yuom ayi, tɩ ma de nɩrɛ jaa na ma wa a wʊ sɛ̃.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Yele jaa ba ŋmaa wʊ sɔr ɛ, ka wʊ 'lara na wʊ mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr na wʊ wile ba nɩ a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto 'yɛr.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.