Atos 28

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sɩ jaa na wa do baar, ba 'yɛr ɩka a dõdol yuor din Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 A nɩbɛ bala na be a be maal sɩn vɩla, ba gbɔɔn bũu na ba bʊɔl sɩ a sɩ tɩ uoro, bojũu saa lɛ waara ka ɔɔr kʊrɔ.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ka a Pɔɔl mɩ vaar delsɩ wa 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bũu pɔ, ka a dʊ̃pãn na be a delsɩ pɔ, a bũu tʊl kpɛ ka wʊ yi dʊ̃ a Pɔɔl nũu mar taalɛ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Lɛ a gogoro dẽme bala na wa nyɛ a lɛ a waa na mar a Pɔɔl nũu pɔ jɔ̃jɔlɔ, ka ba 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “A daba nyãna na ɩn nɩkʊrɔ, a man na ba di wʊ gba ɛ, tɩchɛ yeltorsɩ kʊ̃ sɔɔ ka wʊ be be ɛ.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩr a waa 'yɔ̃ɔ a bũu pɔ tɩ yele jaa ba tara wʊ ɛ.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 A nɩbɛ tɩɛr man tãa a nũu na mɔr wʊ naa bɩɩ a wʊ vaa lo kpi. Tɩchɛ ban chɛl lɛ̃ɛɛ wa faa ka a yele jaa ba ɩrɛ ɛ, ba lɩɛb a ba tɩɛr 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Ŋmɩn lɛ wʊ ɩ.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 A dõdol 'lɔ nɩkpɛ̃ɛ ban bʊɔlɔ Pubilusɩ tara na jie na gbʊr a be a wʊ de sɩ sãan, na wʊ kʊ sɩ bʊ̃diir ber ata.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 A Pubilusɩ sãa bɩɛrɛ na gã, ãgãn tʊl nɩ masʊmɔ̃ lɛ wʊ nyɩɛrɛ. Pɔɔl kpɛ̃n tɩ nyɛ wʊ, wʊn wa sʊɔr Nãaŋmɩn baar wʊ dɔɔl wʊ naa nũu sãa wʊ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Lɛ a anyãna na wa ɩ, baalsɩ bala jaa na be a jie 'lɔ mɩ wa naa ka Pɔɔl sãa ba jaa baalsɩ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ba den 'yɔ̃ɔfʊ kʊ sɩ sɔɩ jaa pɔ, a lɛ sɩn wa chɔɔr na yi, ba kʊ sɩn bon jaa sɩn na bʊɔrɔ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Sɩ maal a be ŋmɛrsɩ ata tɩ na sɩ lɛ kpɛ a gboro ãsʊɔ na ara a be a sãɛ. A gboro yin Aleksandiriya na wʊ tara ŋmɩn yɩbɛ Kasɩtor nɩ Poluksɩ.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Sɩ tɩ ara naa Sɩrakusɩ maal ber ata a be.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Be lɛ a gboro yin sɩ tãn a be a Wuregiyum. Wɛr na wa chaar ka a ɩ a guba jie sɛsɛbɛ furo naa, a ber ayi daar ka sɩ ta a be Puteyoli na sɩ suu a be.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Be lɛ sɩ pɔɔ a Nãaŋmɩn puorbo bamɩne ka ba bʊɔl sɩ ka sɩ tɩ maal daa gbul a ba sɛ̃. Lɛ lɛ a ɩ tɩ sɩ pãa wa ta a Worom.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 A Nãaŋmɩn puorbo na be a Worom na wa wõ ɩka sɩ waara naa, ba yin tuor sɩ tɩ ta Apiyusɩ Daa pɔ na ba pɔɔ sɩ a Sãanba Kpɛfʊ Jiir Ata. A lɛ a Pɔɔl na wa nyɛ a nɩbɛ banyãna wʊ puor Nãaŋmɩn yãan ka a 'yɔ̃ɔ wʊ ãkpɛ̃ɔ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Lɛ sɩn wa ta a Worom, ba sɔɔ naa ka a Pɔɔl kpɩɛrɛ a wʊ yõ tɩchɛ ka a soja kaara wʊ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Pɔɔl na wa maal ber ata, wʊ bʊɔl naa a Juu nɩbɛ nɩdierbe lɔ̃ɔ taa. Lɛ ban wa duo ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “N yɛɛr, n gba na ba maal yele jaa bɔr a sɩ nɩbɛ sɛ̃ ɛ, bɩɩ 'mab a sɩ sãakpãmɩne yel-ɩrsɩ ɛ, tɩ ba nyɔɔ ma naa be a Jerusalɛm na ba kʊ a Worom nɩbɛ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ba chɛ̃pɛ̃n a yele faa na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba bar ma bojũu n ba maal yele jaa na sɛɛn kũu ɛ.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ na ba sɔɔ ɛ, ka n faa tɩ sʊɔr sɔr ka ba chiin ma a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃. A ba ɩ n tara na yele kɔ̃ɔ na de dɔɔl a n nɩbɛ ɛ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 A lɛ jũu lɛ so ka n bʊɔrɔ ɩka n nyɛ yɩ naa 'yɛr yɩ. Bojũu a Isɩral nɩbɛ tɩɛrtɔfʊ jie jũu lɛ ba gbar ma nɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ka ba 'yɛr, “Saa nyɛ gãn jaa yi a Judiya dẽme sɛ̃ ɛ, ka a sɩ yɛɛr bala mɩ na yi a be wa ba 'yɛr a fʊ 'yɛrdɛɛr jaa kʊ sɩ ɛ.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Tɩchɛ sɩn bʊɔrɔ naa ɩka sɩ bɔ̃ɔ a lɛ fʊn nyɔɔ, bojũu sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka jie jaa nɩbɛ 'laar naa a yele nyãna.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ba 'yɔ̃ɔn bɩbir ban lɛ wa a Pɔɔl sɛ̃, a bɩbir na wa vɩɛ ba wan yɔɔ jaa a be wʊn kpɩɛrɛ. An yi a bibio tɩ tãn a jãanʊɔr na wʊ mana a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ kʊrɔ ba, na wʊ de a Mosesɩ nɛɛ nɩ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb bʊɔrɔ ɩka wʊ lɩɛb a ba tɩɛr ka ba sɔɔ a Yesu.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Bamɩne lɩɛb ba tɩɛr a lɛ wʊn 'yɛr, tɩchɛ ka a bamɩne ba sɔɔ de ɛ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ba chɩrɛ nɩ taa na ba piel yire lɛ a Pɔɔl na wa 'yɛr a wʊ 'yɛr baaraa na wʊ 'yɛr, “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr yelmãɛ kʊ a yɩ sãakpãmɩne a lɛ wʊn de a wʊ 'yɛ'yɛrɛ Isaiya nɛɛ
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 'yɛr, ‘Chen a nɩbɛ banyãna sɛ̃ tɩ 'yɛr kʊ ba, “Yɩn wõn lɛ̃ɛɛ tɩ yɩ kʊ̃ wa bɔ̃ɔ a par ɛ, yɩn fur nɩbir 'yɔ̃ɔ tɩ yɩ kʊ wa nyɛ bon jaa ɛ.”
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Bojũu a nɩbɛ banyãna nyãn kpɛ̃mɛ naa, baa wõnõ ɛ, ba ma ũun a ba nɩbie, ka lɛ ba lɛ ɛ, ban taa nyɛn naa ba nɩbie na ba wõn a ba tobo bɔ̃ɔ a par na ba lɩɛb wa a n sɛ̃ ka n sãa ba.’ (Isaiya 6:9)
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 A lɛ jũu, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ɩka a Nãaŋmɩn den a wʊ faafʊ 'yɛr tɩ kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na chɛlɛ naa.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pɔɔl yab a yir 'lɔ pɔ wʊn kpɩɛrɛ yuom ayi, tɩ ma de nɩrɛ jaa na ma wa a wʊ sɛ̃.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Yele jaa ba ŋmaa wʊ sɔr ɛ, ka wʊ 'lara na wʊ mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr na wʊ wile ba nɩ a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto 'yɛr.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.