Atos 26
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 Kaa Agripa pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Fʊ tara na sɔr na 'yɛr a fʊ nɛɛ 'yɛr.” Pɔɔl tur naa a nũu tɩ piel mana a wʊ mãɛ yele,
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 “Nãa Agripa, a ɩ man bɔɔsʊ̃n ɩn ara a fʊ niem a dɩna naa na man a n yele ala a jaa a Juu nɩbɛ na 'yɛr dɔɔl ma.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Yelmãɛ jaa lɛ, a fʊ̃ʊ mãɛ jaa bɔ̃ɔn naa a Juu nɩbɛ yelbinsɩ a jaa nɩ a ba nɛchɩrɛ, a lɛ jũu n sʊɔr fʊ naa ka fʊ di kãnyir chɛlɛ ma.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 “A Juu nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔn a lɛ ɩn be a bibile daar jaa, a maa paal pɔ nɩ a ka a Jerusalɛm mɩ.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Ba bɔ̃ɔ man kor na ban tʊ̃ɔ di a lɛ dãasɩɛ ala ɩ ba bʊɔrɔ naa. Ba bɔ̃ɔn ma naa ɩn turo yele jaa nɛ nɛ nɛ a sɩ puorfʊ pɔ, naa ɩ a Farasee nɩrɛ.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 A pʊ̃pãanyã a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne ka n tara a tɩɛr jũu lɛ so ka n 'yɛr be tɔɔrɔ a dɩna.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 A nɛ tɩra anyãna jũu lɛ a sɩn bʊrɔ pie nɩ ayi ɩ a sɩ tɩɛrtɔ fʊ jie, ka a na wa ɩ a sɩ mʊ̃ɔ nɩbir puoro a Nãaŋmɩn mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ. A fʊ̃ʊ nãa a tɩɛrtɔ nyãna jũu, a Juu nɩbɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma a 'yɛr.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Bo lɛ so ka yɩ tɩɛr ɩka Nãaŋmɩn kʊ̃ tʊ̃ɔ sãɩ kũu ɛ?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 “A maa mɩ dɔ̃ɔ ŋme nyãa naa ɩka ɩn ɩ naa lɛ jaa ɩn na tʊ̃ɔ naa sɔ̃ɔ a Yesu na yi a Najaretɩ yuor.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Nɩtɔ̃ lɛ n ɩ be a Jerusalɛm. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ kʊ man sɔr ka n nyɔɔr a Nãaŋmɩn puorbo yɔɔ naa pɔɔ, bala wa kʊrɔ ba n ma sɔɔ naa.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Sɔ̃ɔ yɔɔ jaa, n ma chen a be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir naa tɩ ge ge ba, naa ma fɩrɛ ba 'yɛr 'yɛr dɛbɛ tɩchɛ a maa tʊ̃ɔ ɩ a lɛ ɛ. A lɛ a ba yele na dire ma a suur n ma chen a wɛr yuo pɔ tɩ ge ba a be.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 “Ala jũu lɛ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ dɔ̃ɔ kʊ ma a sɔr ka n chiine a Damaskus.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ fʊ̃ʊ nãa, a lɛ ɩn be a sɔr pɔ, n nyɛn chãa na yi saaju chaar mɔ̃tɔ̃ɔ na wʊ jilʊ̃ ma nɩ a bala ɩn lɔ̃ɔ chiine.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Sɩ jaa lon tẽe tɩchɛ ka n wõ nɩrɛ na sʊrɔ ma nɩ a Heburu kɔkɔr, ‘Sɔɔl, Sɔɔl bo lɛ fʊ gere ma a lɛ? Fʊ wõn tuo fʊn tɛb a dakʊra.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Be lɛ n pãa sʊʊr, ‘Fʊ̃ʊ nɩ ana, Soro?’ A wʊ 'yɛr, ‘Maa lɛ a Yesu 'lɔ fʊn gere.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Pʊ̃pãanyã ir ara, n yi fʊ naa, naa ir fʊ a fʊn ɩ a n tʊ̃tʊ̃nɔ̃ na fʊ mʊɔlɔ a ala fʊn nyɛ a dɩna nɩ a ala ɩn na wiil fʊ.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Ɩn faa fʊ naa a fʊ̃ʊ mãɛ nɩbɛ nuur pɔ, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ. Maa lɛ tʊ̃nɔ̃ fʊ,
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 tɩ yuo a ba nɩbie na fʊ tɔɔ ba yin a libe pɔ, waan a chãa pɔ, na fʊ yin a Satan kpɛ̃ɔ pɔ, waan a Nãaŋmɩn sɛ̃, a wʊ vɛ̃ a ba yelbier kʊ ba ka ba mɩ nyɛ jie nɩ a bala na sɔɔ de ma, ka n faa ba.’
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 “A lɛ jũu, Nãa Agripa, n ba tɔr a nyɛfʊ nyã na yi a saaju ɛ.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 N den nie man kʊ a Damaskus dẽme, nɩ a Jerusalɛm dẽme, nɩ a Judiya wɛr wʊ jaa, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ. N mʊɔl kʊ ba ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr, na ba lɩɛb wa Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba vɛ̃ ka ba tʊ̃mɔ̃ wiil ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Ala lɛ so a Juu nɩbɛ nyɔɔ ma a ba puorfʊ yir bɛchaar pɔ bʊɔrɔ ɩka ba kʊ ma.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ sʊ̃ʊ ma wa tãn a dɩna, ka n be ara na man kʊ nɩrɛ jaa. N ba 'yɛr 'yɛr jaa tɩ põn a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ nɩ a Mosesɩ na 'yɛr ɩka an ɩ naa ɛ,
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 ɩka a Nɩ-iraa na din dɔɔyɛ na wʊ mɩ ɩ nɩrɛ na de nie ir a kũu pɔ, na wʊ man a chãa 'yɛr kʊ a wʊ nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ.”
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Kana lɛ a Pɔɔl ta ka a Festus kpɛ tãn wʊ tɩ 'yɛr, “Pɔɔl a tɩɛr bɔr fʊ naa, a jãn yɔɔ vɛ̃n ka fʊ gele.”
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ Festus n ba gele ɛ, ala ɩn 'yɛrɛ ɩn yelmãɛ nɩ yɛ̃ 'yɛr.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 A nãa bɔ̃ɔn a yele anyãna ala lɛ so ka n lɔb yãan bar tɩ 'yɛrɛ nɩ wʊ. N sɔɔ naa ɩka a yele anyãna ba sɔɔl wʊ ɛ, bojũu a yele nyã ba ɩ libe pɔ ɛ.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Nãa Agripa, fʊ sɔɔn a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ bɩɩ? N bɔ̃ɔn naa ɩka fʊ sɔɔ naa.”
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Ka a Nãa Agripa pãa sʊʊr a Pɔɔl, “Fʊ tɩɛr man tãa a dɩna tɛɛ lɛ fʊn lɩɛb ma ka n ɩ a Kɩrɩsɩto turo bɩɩ?”
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 A Pɔɔl 'yɛr, “Ka dɩna tɛɛ lɛ bɩɩ daar kɔ̃ɔ lɛ yo, n sʊɔrɔ naa Nãaŋmɩn ɩka a ta ɩ a fʊ̃ʊ tɛɛ ɛ, tɩ nɩrɛ jaa na chɛlɛ a 'yɛr nyãna a dɩna ka yɩ kaara a n kaar tɩ na ba taa 'yɔ̃ɔnɔ̃ yɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna ɛ.”
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Ka a nãa vaa ir nɩ a wʊ nɩbɛrɛ nɩ a Bernisɩ lɔ̃ɔn a bala wʊn 'mataa jãnɛ nɩ.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Ba yin a die pɔ, pãa 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ taa na ba 'yɛrɛ, “A daba nyãna ba maal yele jaa na sɛɛn kũu bɩɩ pɔɔfʊ ɛ.”
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Ka a Agripa 'yɛr kʊ a Festus, “Fʊn taa tʊ̃ɔ bar a daba nyãna ala ɩ waa ta sʊɔr sɔr ɩka wʊn chen a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃ ɛ.”
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.