Atos 26

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaa Agripa pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Fʊ tara na sɔr na 'yɛr a fʊ nɛɛ 'yɛr.” Pɔɔl tur naa a nũu tɩ piel mana a wʊ mãɛ yele,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Nãa Agripa, a ɩ man bɔɔsʊ̃n ɩn ara a fʊ niem a dɩna naa na man a n yele ala a jaa a Juu nɩbɛ na 'yɛr dɔɔl ma.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Yelmãɛ jaa lɛ, a fʊ̃ʊ mãɛ jaa bɔ̃ɔn naa a Juu nɩbɛ yelbinsɩ a jaa nɩ a ba nɛchɩrɛ, a lɛ jũu n sʊɔr fʊ naa ka fʊ di kãnyir chɛlɛ ma.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “A Juu nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔn a lɛ ɩn be a bibile daar jaa, a maa paal pɔ nɩ a ka a Jerusalɛm mɩ.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ba bɔ̃ɔ man kor na ban tʊ̃ɔ di a lɛ dãasɩɛ ala ɩ ba bʊɔrɔ naa. Ba bɔ̃ɔn ma naa ɩn turo yele jaa nɛ nɛ nɛ a sɩ puorfʊ pɔ, naa ɩ a Farasee nɩrɛ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 A pʊ̃pãanyã a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne ka n tara a tɩɛr jũu lɛ so ka n 'yɛr be tɔɔrɔ a dɩna.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 A nɛ tɩra anyãna jũu lɛ a sɩn bʊrɔ pie nɩ ayi ɩ a sɩ tɩɛrtɔ fʊ jie, ka a na wa ɩ a sɩ mʊ̃ɔ nɩbir puoro a Nãaŋmɩn mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ. A fʊ̃ʊ nãa a tɩɛrtɔ nyãna jũu, a Juu nɩbɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma a 'yɛr.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Bo lɛ so ka yɩ tɩɛr ɩka Nãaŋmɩn kʊ̃ tʊ̃ɔ sãɩ kũu ɛ?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “A maa mɩ dɔ̃ɔ ŋme nyãa naa ɩka ɩn ɩ naa lɛ jaa ɩn na tʊ̃ɔ naa sɔ̃ɔ a Yesu na yi a Najaretɩ yuor.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Nɩtɔ̃ lɛ n ɩ be a Jerusalɛm. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ kʊ man sɔr ka n nyɔɔr a Nãaŋmɩn puorbo yɔɔ naa pɔɔ, bala wa kʊrɔ ba n ma sɔɔ naa.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Sɔ̃ɔ yɔɔ jaa, n ma chen a be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir naa tɩ ge ge ba, naa ma fɩrɛ ba 'yɛr 'yɛr dɛbɛ tɩchɛ a maa tʊ̃ɔ ɩ a lɛ ɛ. A lɛ a ba yele na dire ma a suur n ma chen a wɛr yuo pɔ tɩ ge ba a be.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ala jũu lɛ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ dɔ̃ɔ kʊ ma a sɔr ka n chiine a Damaskus.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ fʊ̃ʊ nãa, a lɛ ɩn be a sɔr pɔ, n nyɛn chãa na yi saaju chaar mɔ̃tɔ̃ɔ na wʊ jilʊ̃ ma nɩ a bala ɩn lɔ̃ɔ chiine.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Sɩ jaa lon tẽe tɩchɛ ka n wõ nɩrɛ na sʊrɔ ma nɩ a Heburu kɔkɔr, ‘Sɔɔl, Sɔɔl bo lɛ fʊ gere ma a lɛ? Fʊ wõn tuo fʊn tɛb a dakʊra.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Be lɛ n pãa sʊʊr, ‘Fʊ̃ʊ nɩ ana, Soro?’ A wʊ 'yɛr, ‘Maa lɛ a Yesu 'lɔ fʊn gere.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Pʊ̃pãanyã ir ara, n yi fʊ naa, naa ir fʊ a fʊn ɩ a n tʊ̃tʊ̃nɔ̃ na fʊ mʊɔlɔ a ala fʊn nyɛ a dɩna nɩ a ala ɩn na wiil fʊ.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Ɩn faa fʊ naa a fʊ̃ʊ mãɛ nɩbɛ nuur pɔ, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ. Maa lɛ tʊ̃nɔ̃ fʊ,
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 tɩ yuo a ba nɩbie na fʊ tɔɔ ba yin a libe pɔ, waan a chãa pɔ, na fʊ yin a Satan kpɛ̃ɔ pɔ, waan a Nãaŋmɩn sɛ̃, a wʊ vɛ̃ a ba yelbier kʊ ba ka ba mɩ nyɛ jie nɩ a bala na sɔɔ de ma, ka n faa ba.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “A lɛ jũu, Nãa Agripa, n ba tɔr a nyɛfʊ nyã na yi a saaju ɛ.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 N den nie man kʊ a Damaskus dẽme, nɩ a Jerusalɛm dẽme, nɩ a Judiya wɛr wʊ jaa, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ. N mʊɔl kʊ ba ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr, na ba lɩɛb wa Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba vɛ̃ ka ba tʊ̃mɔ̃ wiil ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ala lɛ so a Juu nɩbɛ nyɔɔ ma a ba puorfʊ yir bɛchaar pɔ bʊɔrɔ ɩka ba kʊ ma.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ sʊ̃ʊ ma wa tãn a dɩna, ka n be ara na man kʊ nɩrɛ jaa. N ba 'yɛr 'yɛr jaa tɩ põn a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ nɩ a Mosesɩ na 'yɛr ɩka an ɩ naa ɛ,
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 ɩka a Nɩ-iraa na din dɔɔyɛ na wʊ mɩ ɩ nɩrɛ na de nie ir a kũu pɔ, na wʊ man a chãa 'yɛr kʊ a wʊ nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Kana lɛ a Pɔɔl ta ka a Festus kpɛ tãn wʊ tɩ 'yɛr, “Pɔɔl a tɩɛr bɔr fʊ naa, a jãn yɔɔ vɛ̃n ka fʊ gele.”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ Festus n ba gele ɛ, ala ɩn 'yɛrɛ ɩn yelmãɛ nɩ yɛ̃ 'yɛr.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 A nãa bɔ̃ɔn a yele anyãna ala lɛ so ka n lɔb yãan bar tɩ 'yɛrɛ nɩ wʊ. N sɔɔ naa ɩka a yele anyãna ba sɔɔl wʊ ɛ, bojũu a yele nyã ba ɩ libe pɔ ɛ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nãa Agripa, fʊ sɔɔn a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ bɩɩ? N bɔ̃ɔn naa ɩka fʊ sɔɔ naa.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Ka a Nãa Agripa pãa sʊʊr a Pɔɔl, “Fʊ tɩɛr man tãa a dɩna tɛɛ lɛ fʊn lɩɛb ma ka n ɩ a Kɩrɩsɩto turo bɩɩ?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 A Pɔɔl 'yɛr, “Ka dɩna tɛɛ lɛ bɩɩ daar kɔ̃ɔ lɛ yo, n sʊɔrɔ naa Nãaŋmɩn ɩka a ta ɩ a fʊ̃ʊ tɛɛ ɛ, tɩ nɩrɛ jaa na chɛlɛ a 'yɛr nyãna a dɩna ka yɩ kaara a n kaar tɩ na ba taa 'yɔ̃ɔnɔ̃ yɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna ɛ.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Ka a nãa vaa ir nɩ a wʊ nɩbɛrɛ nɩ a Bernisɩ lɔ̃ɔn a bala wʊn 'mataa jãnɛ nɩ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Ba yin a die pɔ, pãa 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ taa na ba 'yɛrɛ, “A daba nyãna ba maal yele jaa na sɛɛn kũu bɩɩ pɔɔfʊ ɛ.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Ka a Agripa 'yɛr kʊ a Festus, “Fʊn taa tʊ̃ɔ bar a daba nyãna ala ɩ waa ta sʊɔr sɔr ɩka wʊn chen a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃ ɛ.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.