Atos 26

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaa Agripa pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Fʊ tara na sɔr na 'yɛr a fʊ nɛɛ 'yɛr.” Pɔɔl tur naa a nũu tɩ piel mana a wʊ mãɛ yele,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Nãa Agripa, a ɩ man bɔɔsʊ̃n ɩn ara a fʊ niem a dɩna naa na man a n yele ala a jaa a Juu nɩbɛ na 'yɛr dɔɔl ma.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Yelmãɛ jaa lɛ, a fʊ̃ʊ mãɛ jaa bɔ̃ɔn naa a Juu nɩbɛ yelbinsɩ a jaa nɩ a ba nɛchɩrɛ, a lɛ jũu n sʊɔr fʊ naa ka fʊ di kãnyir chɛlɛ ma.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “A Juu nɩbɛ ba jaa bɔ̃ɔn a lɛ ɩn be a bibile daar jaa, a maa paal pɔ nɩ a ka a Jerusalɛm mɩ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ba bɔ̃ɔ man kor na ban tʊ̃ɔ di a lɛ dãasɩɛ ala ɩ ba bʊɔrɔ naa. Ba bɔ̃ɔn ma naa ɩn turo yele jaa nɛ nɛ nɛ a sɩ puorfʊ pɔ, naa ɩ a Farasee nɩrɛ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 A pʊ̃pãanyã a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne ka n tara a tɩɛr jũu lɛ so ka n 'yɛr be tɔɔrɔ a dɩna.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 A nɛ tɩra anyãna jũu lɛ a sɩn bʊrɔ pie nɩ ayi ɩ a sɩ tɩɛrtɔ fʊ jie, ka a na wa ɩ a sɩ mʊ̃ɔ nɩbir puoro a Nãaŋmɩn mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ. A fʊ̃ʊ nãa a tɩɛrtɔ nyãna jũu, a Juu nɩbɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma a 'yɛr.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Bo lɛ so ka yɩ tɩɛr ɩka Nãaŋmɩn kʊ̃ tʊ̃ɔ sãɩ kũu ɛ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “A maa mɩ dɔ̃ɔ ŋme nyãa naa ɩka ɩn ɩ naa lɛ jaa ɩn na tʊ̃ɔ naa sɔ̃ɔ a Yesu na yi a Najaretɩ yuor.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Nɩtɔ̃ lɛ n ɩ be a Jerusalɛm. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ kʊ man sɔr ka n nyɔɔr a Nãaŋmɩn puorbo yɔɔ naa pɔɔ, bala wa kʊrɔ ba n ma sɔɔ naa.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Sɔ̃ɔ yɔɔ jaa, n ma chen a be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir naa tɩ ge ge ba, naa ma fɩrɛ ba 'yɛr 'yɛr dɛbɛ tɩchɛ a maa tʊ̃ɔ ɩ a lɛ ɛ. A lɛ a ba yele na dire ma a suur n ma chen a wɛr yuo pɔ tɩ ge ba a be.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Ala jũu lɛ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ dɔ̃ɔ kʊ ma a sɔr ka n chiine a Damaskus.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ fʊ̃ʊ nãa, a lɛ ɩn be a sɔr pɔ, n nyɛn chãa na yi saaju chaar mɔ̃tɔ̃ɔ na wʊ jilʊ̃ ma nɩ a bala ɩn lɔ̃ɔ chiine.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Sɩ jaa lon tẽe tɩchɛ ka n wõ nɩrɛ na sʊrɔ ma nɩ a Heburu kɔkɔr, ‘Sɔɔl, Sɔɔl bo lɛ fʊ gere ma a lɛ? Fʊ wõn tuo fʊn tɛb a dakʊra.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Be lɛ n pãa sʊʊr, ‘Fʊ̃ʊ nɩ ana, Soro?’ A wʊ 'yɛr, ‘Maa lɛ a Yesu 'lɔ fʊn gere.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Pʊ̃pãanyã ir ara, n yi fʊ naa, naa ir fʊ a fʊn ɩ a n tʊ̃tʊ̃nɔ̃ na fʊ mʊɔlɔ a ala fʊn nyɛ a dɩna nɩ a ala ɩn na wiil fʊ.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Ɩn faa fʊ naa a fʊ̃ʊ mãɛ nɩbɛ nuur pɔ, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ. Maa lɛ tʊ̃nɔ̃ fʊ,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 tɩ yuo a ba nɩbie na fʊ tɔɔ ba yin a libe pɔ, waan a chãa pɔ, na fʊ yin a Satan kpɛ̃ɔ pɔ, waan a Nãaŋmɩn sɛ̃, a wʊ vɛ̃ a ba yelbier kʊ ba ka ba mɩ nyɛ jie nɩ a bala na sɔɔ de ma, ka n faa ba.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “A lɛ jũu, Nãa Agripa, n ba tɔr a nyɛfʊ nyã na yi a saaju ɛ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 N den nie man kʊ a Damaskus dẽme, nɩ a Jerusalɛm dẽme, nɩ a Judiya wɛr wʊ jaa, nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ. N mʊɔl kʊ ba ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr, na ba lɩɛb wa Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba vɛ̃ ka ba tʊ̃mɔ̃ wiil ɩka ba lɩɛb a ba tɩɛr.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ala lɛ so a Juu nɩbɛ nyɔɔ ma a ba puorfʊ yir bɛchaar pɔ bʊɔrɔ ɩka ba kʊ ma.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ sʊ̃ʊ ma wa tãn a dɩna, ka n be ara na man kʊ nɩrɛ jaa. N ba 'yɛr 'yɛr jaa tɩ põn a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ nɩ a Mosesɩ na 'yɛr ɩka an ɩ naa ɛ,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 ɩka a Nɩ-iraa na din dɔɔyɛ na wʊ mɩ ɩ nɩrɛ na de nie ir a kũu pɔ, na wʊ man a chãa 'yɛr kʊ a wʊ nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Kana lɛ a Pɔɔl ta ka a Festus kpɛ tãn wʊ tɩ 'yɛr, “Pɔɔl a tɩɛr bɔr fʊ naa, a jãn yɔɔ vɛ̃n ka fʊ gele.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ Festus n ba gele ɛ, ala ɩn 'yɛrɛ ɩn yelmãɛ nɩ yɛ̃ 'yɛr.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 A nãa bɔ̃ɔn a yele anyãna ala lɛ so ka n lɔb yãan bar tɩ 'yɛrɛ nɩ wʊ. N sɔɔ naa ɩka a yele anyãna ba sɔɔl wʊ ɛ, bojũu a yele nyã ba ɩ libe pɔ ɛ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Nãa Agripa, fʊ sɔɔn a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ bɩɩ? N bɔ̃ɔn naa ɩka fʊ sɔɔ naa.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Ka a Nãa Agripa pãa sʊʊr a Pɔɔl, “Fʊ tɩɛr man tãa a dɩna tɛɛ lɛ fʊn lɩɛb ma ka n ɩ a Kɩrɩsɩto turo bɩɩ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 A Pɔɔl 'yɛr, “Ka dɩna tɛɛ lɛ bɩɩ daar kɔ̃ɔ lɛ yo, n sʊɔrɔ naa Nãaŋmɩn ɩka a ta ɩ a fʊ̃ʊ tɛɛ ɛ, tɩ nɩrɛ jaa na chɛlɛ a 'yɛr nyãna a dɩna ka yɩ kaara a n kaar tɩ na ba taa 'yɔ̃ɔnɔ̃ yɩ a bɔ̃jɔrsɩ anyãna ɛ.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Ka a nãa vaa ir nɩ a wʊ nɩbɛrɛ nɩ a Bernisɩ lɔ̃ɔn a bala wʊn 'mataa jãnɛ nɩ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Ba yin a die pɔ, pãa 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ taa na ba 'yɛrɛ, “A daba nyãna ba maal yele jaa na sɛɛn kũu bɩɩ pɔɔfʊ ɛ.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Ka a Agripa 'yɛr kʊ a Festus, “Fʊn taa tʊ̃ɔ bar a daba nyãna ala ɩ waa ta sʊɔr sɔr ɩka wʊn chen a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃ ɛ.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.