Atos 25
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Festus na de a wʊ tʊ̃mɔ̃ maal ber ata wʊ yin be a Sisariya chen a Jerusalɛm.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Be lɛ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a ba nɩdierbe man a 'yɛr ala ban tara nɩ, a Pɔɔl kʊ wʊ.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ba sʊɔr a Festus nɩbijɩɛ jaa ɩka a lɛ ban sʊɔrɔ wʊ a wʊ sɔɔ na wʊ vɛ̃ a ba tara a Pɔɔl waan be a Jerusalɛm an ɩ ba chɔɔr ũu gu na kʊ a Pɔɔl a be a sɔr pɔ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ka a Festus 'yɛr, “A Pɔɔl ben a be a Sisariya a maa mãɛ a kʊ̃ kor ɛ, tɩchɛ ka n chen a be.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Yɩ vɛ̃ ka a yɩ nɩbɛrɛ bamɩne pʊɔ ma a sɩ 'mataa chen, ala ɩ wʊ maal yeldɛɛr a yɩ 'yɛr n kaa.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Wʊn wa maal a be ber aniin bɩɩ pie wʊ chen a Sisariya, wʊn tɩ gã ir wʊ jãnɛ naa a 'yɛr tɔɔrfʊ jie tɩ na wʊ 'yɛr ɩka ba waan a Pɔɔl.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ban wa waan a Pɔɔl a Juu nɩbɛ bala na yi a Jerusalɛm wa ara na jilʊ̃ wʊ ŋmara jir kara dɔɔlɔ wʊ tɩchɛ ba maa tʊ̃ɔ wiil a par ɛ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 A Pɔɔl pãa 'yɛr, “Maa ba maal dɛɛr jaa ɛ, naa sɔ̃ɔ a Juu nɩbɛ nɛbinãa nɩ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa ɛ.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festus bʊɔrɔ naa ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl, “Fʊ bʊɔrɔ naa ɩka fʊ do a Jerusalɛm ka a 'yɛr anyãna ban 'yɛr dɔɔl fʊ ka n tɩ tɔɔr a be bɩɩ?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 A Pɔɔl 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã, n ben ara a Nãkpɛ̃ɛ Siisa 'yɛr tɔɔrfʊ jie a be an sɛɛ ɩka ba tɔɔr a n 'yɛr. N mɩ ba maal yeldɛɛr jaa a Juu nɩbɛ sɛ̃ ɛ, a lɛ a fʊ̃ʊ mãɛ na bɔ̃ɔn.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Maa ta maal dɛɛr naa sɛɛn kũu n kʊ̃ naa tɔr ɩka n kpi ɛ. Tɩchɛ a 'yɛr anyãna a Juu nɩbɛ na 'yɛr dɔɔl ma na ba ɩ yelmãɛ ɛ, nɩrɛ jaa ba tara sɔr na fɩr ma kʊ ba ɛ. Siisa sɛ̃ lɛ ɩn chen ka wʊ tɩ tɔɔr a n 'yɛr.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Lɛ a Festus nɩ a wʊ nɩbɛrɛ na wa man taa baar wʊ 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Fʊ̃ʊ lɛ sʊɔr ɩka a Siisa sɛ̃ lɛ fʊn chen, be lɛ fʊn chen.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 A kor bãlãa ka a Nãa Agripa nɩ a wʊ yɛpɔɔ Bernisɩ wa be a Sisariya ɩka ba wa puor a Nɩkpɛ̃ɛ Festus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 An ɩ ban jɛ̃n a be kor jũu, Festus mana naa a Pɔɔl yele kʊrɔ a Nãa Agripa 'yɛrɛ, “Daba kɔ̃ɔ lɛ be a pɔɔfʊ die pɔ a Feliksɩ na pɔɔ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 A lɛ ɩn chen a Jerusalɛm, a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a ba nɩdierbe den yelyɔɔ dɔɔl wʊ na ba sʊɔr ma ɩka n tɔɔr a wʊ 'yɛr ge wʊ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ka n 'yɛr kʊ ba a Worom nɩbɛ maa tɔɔr nɩrɛ 'yɛr ala ɩ a nɩnyɩnɛ ban 'yɛr a 'yɛr dɔɔl ba wa ara a bala na tara nɩ wʊ a 'yɛr niem na wʊ 'yɛr a wʊ nɛɛ 'yɛr ɛ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ala lɛ so ka ba pɔɔ ma a sɩ 'mataa wa a ka, n ba wa jɛ̃n a 'yɛr ɛ, a wɛr na wa chaar n jɛ̃ naa na tɔɔr a 'yɛr naa vɛ̃ ka ba waan a daba.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 A bala na tara nɩ wʊ a 'yɛr na wa ir ara na 'yɛr, baa 'yɛr 'yɛr jaa na ɩ dɛɛr nɩtãa lɛ ɩn tɩɛr ban taa 'yɛr ɛ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tɩchɛ a ba 'yɛr tɩ ɩ naa a ba puorfʊ yele lɛ nɩ daba kɔ̃ɔ na di Yesu na kpi ka a Pɔɔl 'yɛr ɩka wʊ ir naa na wʊ ɩ vʊr.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ka a yele nyã sɔb ma nɩbir, n ba bɔ̃ɔ ŋmɩnɛ ɩn na ɩ vɩɛr a yele nyã ɛ, ala lɛ so ka n sʊʊr wʊ ala ɩ wʊn bʊɔrɔ naa ɩka wʊ chen a Jerusalɛm ka ba tɩ tɔɔr a 'yɛr anyãna a be.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Pɔɔl 'lɔ bʊɔrɔ naa ɩka a Nãkpɛ̃ɛ Siisa wʊ tɔɔr a wʊ 'yɛr, n vɛ̃n a ba tara wʊ tɩ tãn a lɛ ɩn na bar sɔr ka ba tara wʊ chiin a Siisa sɛ̃.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ka a Nãa Agripa pãa 'yɛr kʊ a Festus, “Maa mãɛ naa bʊɔrɔ naa ɩka n wõ a daba mɩ kɔkɔr.” Ka a Festus 'yɛr, “Bio fʊn wõn a wʊ kɔkɔr.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 A wɛr na wa chaar, a Nãa Agripa nɩ a Bernisɩ wa naa ka a nɩbɛ de 'yɔ̃ɔfʊ kʊ ba ka ba tɩ kpɛ̃n be a dikpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ ban ma lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a sojasɩ nɩbɛrɛ nɩ a tẽe nɩbɛrɛ. Ka a Festus vɛ̃ a sojasɩ tara a Pɔɔl waan.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ka a Festus 'yɛr, “Nãa Agripa nɩ a yɩn bala jaa na be ka a sɩ sɛ̃, yɩ nyɛ a daba nyãna, a Juu nɩbɛ ba jaa 'yɛr a wʊ 'yɛr kʊ ma be a Jerusalɛm nɩ a ka a Sisariya tãna 'yɛrɛ ɩka a ba sɛɛ ka wʊ lɛ chɛnɛ go ɛ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 N mɩ ba nyɛ yele jaa wʊn ɩ ka a tara sɔr ka sɩn kʊ wʊ ɛ, tɩchɛ bojũu wʊ sʊɔr sɔr ɩka wʊ chen a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃, n mɩ na bar wʊn sɔr ka wʊ chen a Worom.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Tɩchɛ n ba tara a wʊ yele ala na sɛɛ ka n na sɛb kʊ a Nãkpɛ̃ɛ ɛ. A lɛ jũu n waan wʊ naa a yɩ jaa niem nɩ a fʊ̃ʊ Nãa Agripa niem a fʊ mɩ jʊʊr a wʊ yele kaa, ka n bɔ̃ɔ a lɛ ɩn na sɛb.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Bojũu, a ba sɛɛn ma ɛ, ka n na vɛ̃ ka ba tara nɩrɛ ban pɔɔ chiine naa ba wiil a yelnyɩnɛ wʊn maal ɛ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.