Atos 25

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Festus na de a wʊ tʊ̃mɔ̃ maal ber ata wʊ yin be a Sisariya chen a Jerusalɛm.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Be lɛ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a ba nɩdierbe man a 'yɛr ala ban tara nɩ, a Pɔɔl kʊ wʊ.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Ba sʊɔr a Festus nɩbijɩɛ jaa ɩka a lɛ ban sʊɔrɔ wʊ a wʊ sɔɔ na wʊ vɛ̃ a ba tara a Pɔɔl waan be a Jerusalɛm an ɩ ba chɔɔr ũu gu na kʊ a Pɔɔl a be a sɔr pɔ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Ka a Festus 'yɛr, “A Pɔɔl ben a be a Sisariya a maa mãɛ a kʊ̃ kor ɛ, tɩchɛ ka n chen a be.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Yɩ vɛ̃ ka a yɩ nɩbɛrɛ bamɩne pʊɔ ma a sɩ 'mataa chen, ala ɩ wʊ maal yeldɛɛr a yɩ 'yɛr n kaa.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Wʊn wa maal a be ber aniin bɩɩ pie wʊ chen a Sisariya, wʊn tɩ gã ir wʊ jãnɛ naa a 'yɛr tɔɔrfʊ jie tɩ na wʊ 'yɛr ɩka ba waan a Pɔɔl.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ban wa waan a Pɔɔl a Juu nɩbɛ bala na yi a Jerusalɛm wa ara na jilʊ̃ wʊ ŋmara jir kara dɔɔlɔ wʊ tɩchɛ ba maa tʊ̃ɔ wiil a par ɛ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 A Pɔɔl pãa 'yɛr, “Maa ba maal dɛɛr jaa ɛ, naa sɔ̃ɔ a Juu nɩbɛ nɛbinãa nɩ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔ a Nãkpɛ̃ɛ Siisa ɛ.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festus bʊɔrɔ naa ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl, “Fʊ bʊɔrɔ naa ɩka fʊ do a Jerusalɛm ka a 'yɛr anyãna ban 'yɛr dɔɔl fʊ ka n tɩ tɔɔr a be bɩɩ?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 A Pɔɔl 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã, n ben ara a Nãkpɛ̃ɛ Siisa 'yɛr tɔɔrfʊ jie a be an sɛɛ ɩka ba tɔɔr a n 'yɛr. N mɩ ba maal yeldɛɛr jaa a Juu nɩbɛ sɛ̃ ɛ, a lɛ a fʊ̃ʊ mãɛ na bɔ̃ɔn.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Maa ta maal dɛɛr naa sɛɛn kũu n kʊ̃ naa tɔr ɩka n kpi ɛ. Tɩchɛ a 'yɛr anyãna a Juu nɩbɛ na 'yɛr dɔɔl ma na ba ɩ yelmãɛ ɛ, nɩrɛ jaa ba tara sɔr na fɩr ma kʊ ba ɛ. Siisa sɛ̃ lɛ ɩn chen ka wʊ tɩ tɔɔr a n 'yɛr.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Lɛ a Festus nɩ a wʊ nɩbɛrɛ na wa man taa baar wʊ 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Fʊ̃ʊ lɛ sʊɔr ɩka a Siisa sɛ̃ lɛ fʊn chen, be lɛ fʊn chen.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 A kor bãlãa ka a Nãa Agripa nɩ a wʊ yɛpɔɔ Bernisɩ wa be a Sisariya ɩka ba wa puor a Nɩkpɛ̃ɛ Festus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 An ɩ ban jɛ̃n a be kor jũu, Festus mana naa a Pɔɔl yele kʊrɔ a Nãa Agripa 'yɛrɛ, “Daba kɔ̃ɔ lɛ be a pɔɔfʊ die pɔ a Feliksɩ na pɔɔ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 A lɛ ɩn chen a Jerusalɛm, a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a ba nɩdierbe den yelyɔɔ dɔɔl wʊ na ba sʊɔr ma ɩka n tɔɔr a wʊ 'yɛr ge wʊ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ka n 'yɛr kʊ ba a Worom nɩbɛ maa tɔɔr nɩrɛ 'yɛr ala ɩ a nɩnyɩnɛ ban 'yɛr a 'yɛr dɔɔl ba wa ara a bala na tara nɩ wʊ a 'yɛr niem na wʊ 'yɛr a wʊ nɛɛ 'yɛr ɛ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ala lɛ so ka ba pɔɔ ma a sɩ 'mataa wa a ka, n ba wa jɛ̃n a 'yɛr ɛ, a wɛr na wa chaar n jɛ̃ naa na tɔɔr a 'yɛr naa vɛ̃ ka ba waan a daba.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 A bala na tara nɩ wʊ a 'yɛr na wa ir ara na 'yɛr, baa 'yɛr 'yɛr jaa na ɩ dɛɛr nɩtãa lɛ ɩn tɩɛr ban taa 'yɛr ɛ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tɩchɛ a ba 'yɛr tɩ ɩ naa a ba puorfʊ yele lɛ nɩ daba kɔ̃ɔ na di Yesu na kpi ka a Pɔɔl 'yɛr ɩka wʊ ir naa na wʊ ɩ vʊr.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ka a yele nyã sɔb ma nɩbir, n ba bɔ̃ɔ ŋmɩnɛ ɩn na ɩ vɩɛr a yele nyã ɛ, ala lɛ so ka n sʊʊr wʊ ala ɩ wʊn bʊɔrɔ naa ɩka wʊ chen a Jerusalɛm ka ba tɩ tɔɔr a 'yɛr anyãna a be.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Pɔɔl 'lɔ bʊɔrɔ naa ɩka a Nãkpɛ̃ɛ Siisa wʊ tɔɔr a wʊ 'yɛr, n vɛ̃n a ba tara wʊ tɩ tãn a lɛ ɩn na bar sɔr ka ba tara wʊ chiin a Siisa sɛ̃.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ka a Nãa Agripa pãa 'yɛr kʊ a Festus, “Maa mãɛ naa bʊɔrɔ naa ɩka n wõ a daba mɩ kɔkɔr.” Ka a Festus 'yɛr, “Bio fʊn wõn a wʊ kɔkɔr.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 A wɛr na wa chaar, a Nãa Agripa nɩ a Bernisɩ wa naa ka a nɩbɛ de 'yɔ̃ɔfʊ kʊ ba ka ba tɩ kpɛ̃n be a dikpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ ban ma lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a sojasɩ nɩbɛrɛ nɩ a tẽe nɩbɛrɛ. Ka a Festus vɛ̃ a sojasɩ tara a Pɔɔl waan.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ka a Festus 'yɛr, “Nãa Agripa nɩ a yɩn bala jaa na be ka a sɩ sɛ̃, yɩ nyɛ a daba nyãna, a Juu nɩbɛ ba jaa 'yɛr a wʊ 'yɛr kʊ ma be a Jerusalɛm nɩ a ka a Sisariya tãna 'yɛrɛ ɩka a ba sɛɛ ka wʊ lɛ chɛnɛ go ɛ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 N mɩ ba nyɛ yele jaa wʊn ɩ ka a tara sɔr ka sɩn kʊ wʊ ɛ, tɩchɛ bojũu wʊ sʊɔr sɔr ɩka wʊ chen a Nãkpɛ̃ɛ Siisa sɛ̃, n mɩ na bar wʊn sɔr ka wʊ chen a Worom.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Tɩchɛ n ba tara a wʊ yele ala na sɛɛ ka n na sɛb kʊ a Nãkpɛ̃ɛ ɛ. A lɛ jũu n waan wʊ naa a yɩ jaa niem nɩ a fʊ̃ʊ Nãa Agripa niem a fʊ mɩ jʊʊr a wʊ yele kaa, ka n bɔ̃ɔ a lɛ ɩn na sɛb.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Bojũu, a ba sɛɛn ma ɛ, ka n na vɛ̃ ka ba tara nɩrɛ ban pɔɔ chiine naa ba wiil a yelnyɩnɛ wʊn maal ɛ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.