Atos 24

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A ber anũu puor lɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ Ananias suun chen be a Sisariya nɩ a nɩbɛrɛ bamɩne, ka a Tɛtulusɩ na ɩ a 'yɛr tɔɔrɔ pʊɔ ba a ba 'mataa chen na tɩ 'yɛr a Pɔɔl 'yɛr a nɩkpɛ̃ɛ niem.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Ban bʊɔl a Pɔɔl kpɛ̃n ka a Tɛtulusɩ na man a wʊ yele kʊ a Feliksɩ na wʊ 'yɛrɛ, “Sɩ din nʊ̃ɔ kor a fʊ jũu, ka a fʊ yɛ̃ lɩɛr yelvɩɛlsɩ kʊ a fʊ paal.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Jie jaa nɩ sɔr jaa pɔ fʊ ɩn nɩkpɛ̃vɩla, a sɩ sɔɔ de fʊ nɩ nuur ayi nɩ pʊpɛl.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Tɩchɛ n ba bʊɔrɔ ɩka n dam fʊ yɔɔ ɛ, yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bʊɔrɔ ɩka n sʊɔr jaa bãlãa ka fʊ di kãnyir kʊ sɩ.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Sɩ nyɛn a daba nyãna ka wʊ ɩ gɔ̃bʊɔrɔ, a Juu nɩbɛ ba jaa lɛ wʊ ma tɔ a ba jur gbõtaa a wɛr wʊ jaa, na wʊ ɩ a nɩbɛ bala na turo a Najaretɩ nɩrɛ 'lɔ̃nɔ̃ nɩdiere.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Na wʊ bʊɔrɔ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir sɔ̃ɔ barfʊ, ala lɛ so ka sɩ nyɔɔ wʊ.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 — ausente —
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Fʊ̃ʊ mãɛ fʊ sʊʊr wʊ kaa fʊn nyɛn bɔ̃ɔ ɩka a ala sɩn 'yɛrɛ dɔɔlɔ wʊ ɩn yelmãɛ.”
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Ka a Juu nɩbɛ ba jaa na be be 'yɛr ɩka a lɛ a Tɛtulusɩ na 'yɛr ɩn yelmãɛ.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 A paal nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr a wʊ 'yɛr, ka a Pɔɔl 'yɛr, “N bɔ̃ɔn naa an ɩ yuom yɔɔ lɛ fʊ kaa a paal nyãna, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ka n na 'yɛr a n 'yɛr.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Fʊ̃ʊ sʊʊr ban 'yɛr ɩka a ba gar ber pie nɩ ayi ɩn chen be a Jerusalɛm ɩka n tɩ puor Nãaŋmɩn ɛ.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Ba ãsʊɔ jaa ba nyɛ ma ka n chɩrɛ nɩ nɩrɛ jaa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩyɔɔ be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ɛ, bɩɩ a tẽe pɔ jie jaa ɛ.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 A anyãna ban 'yɛrɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ wiil ma a yelmãɛ ɛ.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Tɩchɛ n sɔɔ naa ɩka n puoro naa a Nãaŋmɩn 'lɔ a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ puoro naa lɛ turo a Sɔr 'lɔ ban bʊɔlɔ a sɔr yuo. N sɔɔn de a ala a jaa, na a sɔɔ lɛ a nɛɛ na sɔɔ nɩ a ala a jaa a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ sɛb.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 N mɩ tara naa a tɩɛrtɔ bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn 'yɔ̃ɔ nɩtãa a ba kaar ɩka nɩsʊ̃n nɩ a putudẽme na ir ɩ vʊɛ.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Ala lɛ so ka n mʊɔrɔ sɔ̃ɔ jaa ɩka a n pʊtɩɛr wʊ chaar Nãaŋmɩn nɩ a nɩrɛ niem.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “N yin kor, tɩ naa lɛ lɩɛb wa a Jerusalɛm nɩ libie ɩka n wa kʊ a nɔ̃n dẽme tɩ naa mɩ lo bɔɔr kʊ a Nãaŋmɩn.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 N dɔ̃ɔ pɔl a n mãɛ baar a lɛ ban nyɛ ma a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ. Nɩyɔɔ ba dɔ̃ɔ pʊɔ ma ɛ, n mɩ ba dɔ̃ɔnɔ̃ damfʊ jaa ɛ.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Tɩchɛ a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ wa, bala mɩ lɛ a ta sɛɛ ɩka ba be ka na ba 'yɛr a n 'yɛr.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Bɩɩ a banyãna na be ka a ba wiil a yelnyɩnɛ ban nyɛ ɩn maal, a lɛ ɩn ara a 'yɛr tɔɔrbɔ niem.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Ala ba ɩ a 'yɛr bir bʊ̃'yen nyãna tɛɛ ɩn 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa a lɛ ɩn ara a ba niem naa 'yɛr, ‘A kũn na ir ɩ vʊɛ, naa be ara a yɩ niem a yɩn tɔɔr a n 'yɛr a dɩna.’ ”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 A Feliksɩ na wa pãa bɔ̃ɔn a Sɔr yele wʊ wɛl a nɩbɛ bar tɩ 'yɛr, “A Lisiyasɩ na ɩ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ wa wa ala lɛ ɩn 'yɛr a fʊ 'yɛr.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Wʊ den a Pɔɔl kʊ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ tɩ 'yɛr ɩka a wʊ ma kʊ wʊ sɔr tɩ sɔɔ ka a Pɔɔl barmɩne ma sʊ̃nɔ̃ wʊ nɩ a wʊ bʊ̃bʊɔrsɩ.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 A maal ber aŋmɩnɛ jaa tɩchɛ ka a Feliksɩ tara a wʊ pɔɔ Durusila na ɩ a Juu nɩrɛ waan. Wʊ tʊ̃n ka ba waan a Pɔɔl a wʊ chɛlɛ a lɛ wʊn mana a lɛ fʊn na sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Pɔɔl 'yɛr naa a lɛ nɛ wa pʊr yeltorsɩ yuor nɩ mãɛ nyɔɔfʊ nɩ lɛ a 'yɛr tɔɔrfʊ na waara. Ka a dãbãɛ kpɛ a Feliksɩ a wʊ 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã a sɛɛn lɛ, chiine maa wa tara jaa ɩn tʊ̃n bʊɔl fʊ.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Wʊ tɩɛr man taa Pɔɔl na kʊ wʊn libie, na wʊ ma bʊɔlɔ a Pɔɔl jaa tɔ̃tɔ̃ ma 'yɛrɛ nɩ wʊ.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Yuom ayi na wa po Pɔsɩyusɩ Festus den a Feliksɩ jie, tɩchɛ a Feliksɩ na bʊɔrɔ ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ jũu, wʊ bar a Pɔɔl a be a pɔɔfʊ die pɔ.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.