Atos 24
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 A ber anũu puor lɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ Ananias suun chen be a Sisariya nɩ a nɩbɛrɛ bamɩne, ka a Tɛtulusɩ na ɩ a 'yɛr tɔɔrɔ pʊɔ ba a ba 'mataa chen na tɩ 'yɛr a Pɔɔl 'yɛr a nɩkpɛ̃ɛ niem.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu a Cesaréia com alguns dos líderes dos judeus e um advogado chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador suas acusações contra Paulo.
2 Ban bʊɔl a Pɔɔl kpɛ̃n ka a Tɛtulusɩ na man a wʊ yele kʊ a Feliksɩ na wʊ 'yɛrɛ, “Sɩ din nʊ̃ɔ kor a fʊ jũu, ka a fʊ yɛ̃ lɩɛr yelvɩɛlsɩ kʊ a fʊ paal.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou sua causa a Félix: "Temos desfrutado de um longo período de paz durante o teu governo, e o teu providente cuidado resultou em reformas nesta nação.
3 Jie jaa nɩ sɔr jaa pɔ fʊ ɩn nɩkpɛ̃vɩla, a sɩ sɔɔ de fʊ nɩ nuur ayi nɩ pʊpɛl.
3 Em tudo e em toda parte, excelentíssimo Félix, reconhecemos estes benefícios com profunda gratidão.
4 Tɩchɛ n ba bʊɔrɔ ɩka n dam fʊ yɔɔ ɛ, yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bʊɔrɔ ɩka n sʊɔr jaa bãlãa ka fʊ di kãnyir kʊ sɩ.
4 Todavia, a fim de não tomar-te mais tempo, peço-te o favor de ouvir-nos apenas por um pouco.
5 Sɩ nyɛn a daba nyãna ka wʊ ɩ gɔ̃bʊɔrɔ, a Juu nɩbɛ ba jaa lɛ wʊ ma tɔ a ba jur gbõtaa a wɛr wʊ jaa, na wʊ ɩ a nɩbɛ bala na turo a Najaretɩ nɩrɛ 'lɔ̃nɔ̃ nɩdiere.
5 "Verificamos que este homem é um perturbador, que promove tumultos entre os judeus pelo mundo todo. Ele é o principal cabeça da seita dos nazarenos
6 Na wʊ bʊɔrɔ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir sɔ̃ɔ barfʊ, ala lɛ so ka sɩ nyɔɔ wʊ.
6 e tentou até mesmo profanar o templo; então o prendemos e quisemos julgá-lo segundo a nossa lei.
7 — ausente —
7 Mas o comandante Lísias interveio, e com muita força o arrebatou de nossas mãos e ordenou que os seus acusadores se apresentassem.
8 Fʊ̃ʊ mãɛ fʊ sʊʊr wʊ kaa fʊn nyɛn bɔ̃ɔ ɩka a ala sɩn 'yɛrɛ dɔɔlɔ wʊ ɩn yelmãɛ.”
8 Se tu mesmo o interrogares, poderás verificar a verdade a respeito de todas estas acusações que estamos fazendo contra ele".
9 Ka a Juu nɩbɛ ba jaa na be be 'yɛr ɩka a lɛ a Tɛtulusɩ na 'yɛr ɩn yelmãɛ.
9 Os judeus confirmaram a acusação, garantindo que as afirmações eram verdadeiras.
10 A paal nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr a wʊ 'yɛr, ka a Pɔɔl 'yɛr, “N bɔ̃ɔn naa an ɩ yuom yɔɔ lɛ fʊ kaa a paal nyãna, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ka n na 'yɛr a n 'yɛr.
10 Quando o governador lhe deu sinal para que falasse, Paulo declarou: "Sei que há muitos anos tens sido juiz nesta nação; por isso, de bom grado faço minha defesa.
11 Fʊ̃ʊ sʊʊr ban 'yɛr ɩka a ba gar ber pie nɩ ayi ɩn chen be a Jerusalɛm ɩka n tɩ puor Nãaŋmɩn ɛ.
11 Facilmente poderás verificar que há menos de doze dias subi a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Ba ãsʊɔ jaa ba nyɛ ma ka n chɩrɛ nɩ nɩrɛ jaa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩyɔɔ be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ɛ, bɩɩ a tẽe pɔ jie jaa ɛ.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem incitando uma multidão nas sinagogas ou em qualquer outro lugar na cidade.
13 A anyãna ban 'yɛrɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ wiil ma a yelmãɛ ɛ.
13 Nem tampouco podem provar-te as acusações que agora estão levantando contra mim.
14 Tɩchɛ n sɔɔ naa ɩka n puoro naa a Nãaŋmɩn 'lɔ a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ puoro naa lɛ turo a Sɔr 'lɔ ban bʊɔlɔ a sɔr yuo. N sɔɔn de a ala a jaa, na a sɔɔ lɛ a nɛɛ na sɔɔ nɩ a ala a jaa a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ sɛb.
14 Confesso-te, porém, que adoro o Deus dos nossos antepassados como seguidor do Caminho, a que chamam seita. Creio em tudo o que concorda com a Lei e no que está escrito nos Profetas,
15 N mɩ tara naa a tɩɛrtɔ bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn 'yɔ̃ɔ nɩtãa a ba kaar ɩka nɩsʊ̃n nɩ a putudẽme na ir ɩ vʊɛ.
15 e tenho em Deus a mesma esperança desses homens: de que haverá ressurreição tanto de justos como de injustos.
16 Ala lɛ so ka n mʊɔrɔ sɔ̃ɔ jaa ɩka a n pʊtɩɛr wʊ chaar Nãaŋmɩn nɩ a nɩrɛ niem.
16 Por isso procuro sempre conservar minha consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “N yin kor, tɩ naa lɛ lɩɛb wa a Jerusalɛm nɩ libie ɩka n wa kʊ a nɔ̃n dẽme tɩ naa mɩ lo bɔɔr kʊ a Nãaŋmɩn.
17 "Depois de estar ausente por vários anos, vim a Jerusalém para trazer esmolas ao meu povo e apresentar ofertas.
18 N dɔ̃ɔ pɔl a n mãɛ baar a lɛ ban nyɛ ma a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ. Nɩyɔɔ ba dɔ̃ɔ pʊɔ ma ɛ, n mɩ ba dɔ̃ɔnɔ̃ damfʊ jaa ɛ.
18 Enquanto fazia isso, já cerimonialmente puro, encontraram-me no templo, sem envolver-me em nenhum ajuntamento ou tumulto.
19 Tɩchɛ a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ wa, bala mɩ lɛ a ta sɛɛ ɩka ba be ka na ba 'yɛr a n 'yɛr.
19 Mas há alguns judeus da província da Ásia que deveriam estar aqui diante de ti e apresentar acusações, se é que têm algo contra mim.
20 Bɩɩ a banyãna na be ka a ba wiil a yelnyɩnɛ ban nyɛ ɩn maal, a lɛ ɩn ara a 'yɛr tɔɔrbɔ niem.
20 Ou os que aqui se acham deveriam declarar que crime encontraram em mim quando fui levado perante o Sinédrio,
21 Ala ba ɩ a 'yɛr bir bʊ̃'yen nyãna tɛɛ ɩn 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa a lɛ ɩn ara a ba niem naa 'yɛr, ‘A kũn na ir ɩ vʊɛ, naa be ara a yɩ niem a yɩn tɔɔr a n 'yɛr a dɩna.’ ”
21 a não ser que tenha sido este: quando me apresentei a eles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos estou sendo julgado hoje diante de vocês".
22 A Feliksɩ na wa pãa bɔ̃ɔn a Sɔr yele wʊ wɛl a nɩbɛ bar tɩ 'yɛr, “A Lisiyasɩ na ɩ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ wa wa ala lɛ ɩn 'yɛr a fʊ 'yɛr.”
22 Então Félix, que tinha bom conhecimento do Caminho, adiou a causa e disse: "Quando chegar o comandante Lísias, decidirei o caso de vocês".
23 Wʊ den a Pɔɔl kʊ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ tɩ 'yɛr ɩka a wʊ ma kʊ wʊ sɔr tɩ sɔɔ ka a Pɔɔl barmɩne ma sʊ̃nɔ̃ wʊ nɩ a wʊ bʊ̃bʊɔrsɩ.
23 E ordenou ao centurião que mantivesse Paulo sob custódia, mas que lhe desse certa liberdade e permitisse que os seus amigos o servissem.
24 A maal ber aŋmɩnɛ jaa tɩchɛ ka a Feliksɩ tara a wʊ pɔɔ Durusila na ɩ a Juu nɩrɛ waan. Wʊ tʊ̃n ka ba waan a Pɔɔl a wʊ chɛlɛ a lɛ wʊn mana a lɛ fʊn na sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto.
24 Vários dias depois, Félix veio com Drusila sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e o ouviu falar sobre a fé em Cristo Jesus.
25 Pɔɔl 'yɛr naa a lɛ nɛ wa pʊr yeltorsɩ yuor nɩ mãɛ nyɔɔfʊ nɩ lɛ a 'yɛr tɔɔrfʊ na waara. Ka a dãbãɛ kpɛ a Feliksɩ a wʊ 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã a sɛɛn lɛ, chiine maa wa tara jaa ɩn tʊ̃n bʊɔl fʊ.”
25 Quando Paulo se pôs a discorrer acerca da justiça, do domínio próprio e do juízo vindouro, Félix teve medo e disse: "Basta, por enquanto! Pode sair. Quando achar conveniente, mandarei chamá-lo de novo".
26 Wʊ tɩɛr man taa Pɔɔl na kʊ wʊn libie, na wʊ ma bʊɔlɔ a Pɔɔl jaa tɔ̃tɔ̃ ma 'yɛrɛ nɩ wʊ.
26 Ao mesmo tempo esperava que Paulo lhe oferecesse algum dinheiro, pelo que mandava buscá-lo freqüentemente e conversava com ele.
27 Yuom ayi na wa po Pɔsɩyusɩ Festus den a Feliksɩ jie, tɩchɛ a Feliksɩ na bʊɔrɔ ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ jũu, wʊ bar a Pɔɔl a be a pɔɔfʊ die pɔ.
27 Passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; todavia, porque desejava manter a simpatia dos judeus, Félix deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.