Atos 24
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 A ber anũu puor lɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ Ananias suun chen be a Sisariya nɩ a nɩbɛrɛ bamɩne, ka a Tɛtulusɩ na ɩ a 'yɛr tɔɔrɔ pʊɔ ba a ba 'mataa chen na tɩ 'yɛr a Pɔɔl 'yɛr a nɩkpɛ̃ɛ niem.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Ban bʊɔl a Pɔɔl kpɛ̃n ka a Tɛtulusɩ na man a wʊ yele kʊ a Feliksɩ na wʊ 'yɛrɛ, “Sɩ din nʊ̃ɔ kor a fʊ jũu, ka a fʊ yɛ̃ lɩɛr yelvɩɛlsɩ kʊ a fʊ paal.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Jie jaa nɩ sɔr jaa pɔ fʊ ɩn nɩkpɛ̃vɩla, a sɩ sɔɔ de fʊ nɩ nuur ayi nɩ pʊpɛl.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Tɩchɛ n ba bʊɔrɔ ɩka n dam fʊ yɔɔ ɛ, yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bʊɔrɔ ɩka n sʊɔr jaa bãlãa ka fʊ di kãnyir kʊ sɩ.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Sɩ nyɛn a daba nyãna ka wʊ ɩ gɔ̃bʊɔrɔ, a Juu nɩbɛ ba jaa lɛ wʊ ma tɔ a ba jur gbõtaa a wɛr wʊ jaa, na wʊ ɩ a nɩbɛ bala na turo a Najaretɩ nɩrɛ 'lɔ̃nɔ̃ nɩdiere.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Na wʊ bʊɔrɔ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir sɔ̃ɔ barfʊ, ala lɛ so ka sɩ nyɔɔ wʊ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Fʊ̃ʊ mãɛ fʊ sʊʊr wʊ kaa fʊn nyɛn bɔ̃ɔ ɩka a ala sɩn 'yɛrɛ dɔɔlɔ wʊ ɩn yelmãɛ.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ka a Juu nɩbɛ ba jaa na be be 'yɛr ɩka a lɛ a Tɛtulusɩ na 'yɛr ɩn yelmãɛ.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 A paal nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr a wʊ 'yɛr, ka a Pɔɔl 'yɛr, “N bɔ̃ɔn naa an ɩ yuom yɔɔ lɛ fʊ kaa a paal nyãna, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ka n na 'yɛr a n 'yɛr.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Fʊ̃ʊ sʊʊr ban 'yɛr ɩka a ba gar ber pie nɩ ayi ɩn chen be a Jerusalɛm ɩka n tɩ puor Nãaŋmɩn ɛ.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Ba ãsʊɔ jaa ba nyɛ ma ka n chɩrɛ nɩ nɩrɛ jaa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩyɔɔ be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ɛ, bɩɩ a tẽe pɔ jie jaa ɛ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 A anyãna ban 'yɛrɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ wiil ma a yelmãɛ ɛ.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Tɩchɛ n sɔɔ naa ɩka n puoro naa a Nãaŋmɩn 'lɔ a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ puoro naa lɛ turo a Sɔr 'lɔ ban bʊɔlɔ a sɔr yuo. N sɔɔn de a ala a jaa, na a sɔɔ lɛ a nɛɛ na sɔɔ nɩ a ala a jaa a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ sɛb.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 N mɩ tara naa a tɩɛrtɔ bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn 'yɔ̃ɔ nɩtãa a ba kaar ɩka nɩsʊ̃n nɩ a putudẽme na ir ɩ vʊɛ.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Ala lɛ so ka n mʊɔrɔ sɔ̃ɔ jaa ɩka a n pʊtɩɛr wʊ chaar Nãaŋmɩn nɩ a nɩrɛ niem.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “N yin kor, tɩ naa lɛ lɩɛb wa a Jerusalɛm nɩ libie ɩka n wa kʊ a nɔ̃n dẽme tɩ naa mɩ lo bɔɔr kʊ a Nãaŋmɩn.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 N dɔ̃ɔ pɔl a n mãɛ baar a lɛ ban nyɛ ma a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ. Nɩyɔɔ ba dɔ̃ɔ pʊɔ ma ɛ, n mɩ ba dɔ̃ɔnɔ̃ damfʊ jaa ɛ.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Tɩchɛ a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ wa, bala mɩ lɛ a ta sɛɛ ɩka ba be ka na ba 'yɛr a n 'yɛr.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Bɩɩ a banyãna na be ka a ba wiil a yelnyɩnɛ ban nyɛ ɩn maal, a lɛ ɩn ara a 'yɛr tɔɔrbɔ niem.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Ala ba ɩ a 'yɛr bir bʊ̃'yen nyãna tɛɛ ɩn 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa a lɛ ɩn ara a ba niem naa 'yɛr, ‘A kũn na ir ɩ vʊɛ, naa be ara a yɩ niem a yɩn tɔɔr a n 'yɛr a dɩna.’ ”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 A Feliksɩ na wa pãa bɔ̃ɔn a Sɔr yele wʊ wɛl a nɩbɛ bar tɩ 'yɛr, “A Lisiyasɩ na ɩ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ wa wa ala lɛ ɩn 'yɛr a fʊ 'yɛr.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Wʊ den a Pɔɔl kʊ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ tɩ 'yɛr ɩka a wʊ ma kʊ wʊ sɔr tɩ sɔɔ ka a Pɔɔl barmɩne ma sʊ̃nɔ̃ wʊ nɩ a wʊ bʊ̃bʊɔrsɩ.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 A maal ber aŋmɩnɛ jaa tɩchɛ ka a Feliksɩ tara a wʊ pɔɔ Durusila na ɩ a Juu nɩrɛ waan. Wʊ tʊ̃n ka ba waan a Pɔɔl a wʊ chɛlɛ a lɛ wʊn mana a lɛ fʊn na sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Pɔɔl 'yɛr naa a lɛ nɛ wa pʊr yeltorsɩ yuor nɩ mãɛ nyɔɔfʊ nɩ lɛ a 'yɛr tɔɔrfʊ na waara. Ka a dãbãɛ kpɛ a Feliksɩ a wʊ 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã a sɛɛn lɛ, chiine maa wa tara jaa ɩn tʊ̃n bʊɔl fʊ.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Wʊ tɩɛr man taa Pɔɔl na kʊ wʊn libie, na wʊ ma bʊɔlɔ a Pɔɔl jaa tɔ̃tɔ̃ ma 'yɛrɛ nɩ wʊ.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Yuom ayi na wa po Pɔsɩyusɩ Festus den a Feliksɩ jie, tɩchɛ a Feliksɩ na bʊɔrɔ ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ jũu, wʊ bar a Pɔɔl a be a pɔɔfʊ die pɔ.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.