Atos 24

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A ber anũu puor lɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ Ananias suun chen be a Sisariya nɩ a nɩbɛrɛ bamɩne, ka a Tɛtulusɩ na ɩ a 'yɛr tɔɔrɔ pʊɔ ba a ba 'mataa chen na tɩ 'yɛr a Pɔɔl 'yɛr a nɩkpɛ̃ɛ niem.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Ban bʊɔl a Pɔɔl kpɛ̃n ka a Tɛtulusɩ na man a wʊ yele kʊ a Feliksɩ na wʊ 'yɛrɛ, “Sɩ din nʊ̃ɔ kor a fʊ jũu, ka a fʊ yɛ̃ lɩɛr yelvɩɛlsɩ kʊ a fʊ paal.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Jie jaa nɩ sɔr jaa pɔ fʊ ɩn nɩkpɛ̃vɩla, a sɩ sɔɔ de fʊ nɩ nuur ayi nɩ pʊpɛl.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Tɩchɛ n ba bʊɔrɔ ɩka n dam fʊ yɔɔ ɛ, yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bʊɔrɔ ɩka n sʊɔr jaa bãlãa ka fʊ di kãnyir kʊ sɩ.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Sɩ nyɛn a daba nyãna ka wʊ ɩ gɔ̃bʊɔrɔ, a Juu nɩbɛ ba jaa lɛ wʊ ma tɔ a ba jur gbõtaa a wɛr wʊ jaa, na wʊ ɩ a nɩbɛ bala na turo a Najaretɩ nɩrɛ 'lɔ̃nɔ̃ nɩdiere.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Na wʊ bʊɔrɔ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir sɔ̃ɔ barfʊ, ala lɛ so ka sɩ nyɔɔ wʊ.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Fʊ̃ʊ mãɛ fʊ sʊʊr wʊ kaa fʊn nyɛn bɔ̃ɔ ɩka a ala sɩn 'yɛrɛ dɔɔlɔ wʊ ɩn yelmãɛ.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Ka a Juu nɩbɛ ba jaa na be be 'yɛr ɩka a lɛ a Tɛtulusɩ na 'yɛr ɩn yelmãɛ.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 A paal nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr a wʊ 'yɛr, ka a Pɔɔl 'yɛr, “N bɔ̃ɔn naa an ɩ yuom yɔɔ lɛ fʊ kaa a paal nyãna, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ka n na 'yɛr a n 'yɛr.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Fʊ̃ʊ sʊʊr ban 'yɛr ɩka a ba gar ber pie nɩ ayi ɩn chen be a Jerusalɛm ɩka n tɩ puor Nãaŋmɩn ɛ.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ba ãsʊɔ jaa ba nyɛ ma ka n chɩrɛ nɩ nɩrɛ jaa be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, bɩɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩyɔɔ be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ɛ, bɩɩ a tẽe pɔ jie jaa ɛ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 A anyãna ban 'yɛrɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ wiil ma a yelmãɛ ɛ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Tɩchɛ n sɔɔ naa ɩka n puoro naa a Nãaŋmɩn 'lɔ a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ puoro naa lɛ turo a Sɔr 'lɔ ban bʊɔlɔ a sɔr yuo. N sɔɔn de a ala a jaa, na a sɔɔ lɛ a nɛɛ na sɔɔ nɩ a ala a jaa a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ sɛb.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 N mɩ tara naa a tɩɛrtɔ bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn 'yɔ̃ɔ nɩtãa a ba kaar ɩka nɩsʊ̃n nɩ a putudẽme na ir ɩ vʊɛ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Ala lɛ so ka n mʊɔrɔ sɔ̃ɔ jaa ɩka a n pʊtɩɛr wʊ chaar Nãaŋmɩn nɩ a nɩrɛ niem.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “N yin kor, tɩ naa lɛ lɩɛb wa a Jerusalɛm nɩ libie ɩka n wa kʊ a nɔ̃n dẽme tɩ naa mɩ lo bɔɔr kʊ a Nãaŋmɩn.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 N dɔ̃ɔ pɔl a n mãɛ baar a lɛ ban nyɛ ma a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ. Nɩyɔɔ ba dɔ̃ɔ pʊɔ ma ɛ, n mɩ ba dɔ̃ɔnɔ̃ damfʊ jaa ɛ.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Tɩchɛ a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ wa, bala mɩ lɛ a ta sɛɛ ɩka ba be ka na ba 'yɛr a n 'yɛr.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Bɩɩ a banyãna na be ka a ba wiil a yelnyɩnɛ ban nyɛ ɩn maal, a lɛ ɩn ara a 'yɛr tɔɔrbɔ niem.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Ala ba ɩ a 'yɛr bir bʊ̃'yen nyãna tɛɛ ɩn 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa a lɛ ɩn ara a ba niem naa 'yɛr, ‘A kũn na ir ɩ vʊɛ, naa be ara a yɩ niem a yɩn tɔɔr a n 'yɛr a dɩna.’ ”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 A Feliksɩ na wa pãa bɔ̃ɔn a Sɔr yele wʊ wɛl a nɩbɛ bar tɩ 'yɛr, “A Lisiyasɩ na ɩ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ wa wa ala lɛ ɩn 'yɛr a fʊ 'yɛr.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Wʊ den a Pɔɔl kʊ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ tɩ 'yɛr ɩka a wʊ ma kʊ wʊ sɔr tɩ sɔɔ ka a Pɔɔl barmɩne ma sʊ̃nɔ̃ wʊ nɩ a wʊ bʊ̃bʊɔrsɩ.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 A maal ber aŋmɩnɛ jaa tɩchɛ ka a Feliksɩ tara a wʊ pɔɔ Durusila na ɩ a Juu nɩrɛ waan. Wʊ tʊ̃n ka ba waan a Pɔɔl a wʊ chɛlɛ a lɛ wʊn mana a lɛ fʊn na sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Pɔɔl 'yɛr naa a lɛ nɛ wa pʊr yeltorsɩ yuor nɩ mãɛ nyɔɔfʊ nɩ lɛ a 'yɛr tɔɔrfʊ na waara. Ka a dãbãɛ kpɛ a Feliksɩ a wʊ 'yɛr, “Pʊ̃pãanyã a sɛɛn lɛ, chiine maa wa tara jaa ɩn tʊ̃n bʊɔl fʊ.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Wʊ tɩɛr man taa Pɔɔl na kʊ wʊn libie, na wʊ ma bʊɔlɔ a Pɔɔl jaa tɔ̃tɔ̃ ma 'yɛrɛ nɩ wʊ.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Yuom ayi na wa po Pɔsɩyusɩ Festus den a Feliksɩ jie, tɩchɛ a Feliksɩ na bʊɔrɔ ɩka wʊ pɛl a Juu nɩbɛ pʊɔ jũu, wʊ bar a Pɔɔl a be a pɔɔfʊ die pɔ.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.