Atos 23
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Pɔɔl kãan a nɩbɛrɛ a lɛ a dẽdẽe tɩ 'yɛr, “N yɛɛr, n tʊ̃n a lɛ na sɛɛ kʊ Nãaŋmɩn wa ta a dɩna tɩ n nyãa ba dɔ̃ɔnɔ̃ ɛ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 A anyãna wʊn 'yɛr ka a Ananias na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ a bala na ara gbʊr a Pɔɔl ɩka ba 'ma wʊ a nɛɛ pɔ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ka a Pɔɔl pãa 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn na 'ma fʊ naa a fʊ̃ʊ na ɩ a tãpɩɛl dachin nyã. Fʊ jɛ̃n a be ɩka fʊ tɔɔr a n 'yɛr a lɛ a nɛɛ na bin tɩ na fʊ̃ʊ mãɛ lɛ sɔ̃ɔnɔ̃ a nɛɛ, na fʊ 'yɛr ɩka ba 'ma ma.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 A bala na ara gbʊr a Pɔɔl 'yɛr kʊ, “Aa! Bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ fʊ tʊrɔ ɔ?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Yɛɛr n ba bɔ̃ɔ ɩka a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ɛ, bojũu a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘Taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔnɔ̃ a fʊ nɩbɛ nɩdier ɛ.’ ” (A Yifʊ Gãn 22:28)
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Pɔɔl na wa bɔ̃ɔn ɩka a Saduseemɩne jɛr naa Faraseemɩne pɔ ka wʊ tãn kpɛ̃ɔ jaa be a nɩbɛrɛ pɔ na wʊ 'yɛr, “N yɛɛr, Farasee lɛ n ɩ, ka a Farasee nɩrɛ dɔɔ ma. N ara naa kana a ban tɔɔr a n 'yɛr, bojũu n sɔɔ naa ɩka kũu pɔ irfʊ ben be.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 A lɛ wʊn wa 'yɛr a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a nɛchɩrɛ lo a Faraseemɩne nɩ a Saduseemɩne chara pɔ, ka a lɔ̃ɔfʊ ŋma jiir ayi.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Saduseemɩne 'yɛr ɩka kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, malakasɩ nɩ a nɩsɩɩr mɩ ba be be ɛ, tɩchɛ ka a Faraseemɩne 'lɔ sɔɔn ɩka a jaa ben be.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 A gɔ̃mɔ̃ pɔɔfʊ tɩ gar naa ka a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe bamɩne na ɩ a Faraseemɩne ir ara tɩ chɩɩr kpɛ̃ɔ jaa ɩka, “Sɩn 'lɔ ba nyɛ a daba nyã chɛfʊ jie ɛ, tɩ ala wa ɩ sɩɛ kɔ̃ɔ bɩɩ malaka lɛ 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ?”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 A nɛchɩrɛ wa tɩ gar naa, ka a dãbãɛ kpɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ man tãa ban wa tɔɔr a Pɔɔl 'mɛl, ala lɛ so ka wʊ vɛ̃ a sojasɩ suu tɩ faa a Pɔɔl don be a sojasɩ yir.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 A tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃, a sɩ Soro wa ara na gbʊr a Pɔɔl tɩ 'yɛr, “Nyɔɔ nyãa, a lɛ fʊn man a n yelmãɛ a ka a Jerusalɛm mɩ tɩ man a lɛ nɛ a be a Worom tẽe pɔ.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Wɛr na wa chaar bibio, a Juu nɩbɛ bamɩne jɛ̃n guor taa na ba pɔ'yɔ̃ɔ a ba mãɛ 'yɛrɛ ɩka ba kʊ̃ di bon jaa ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala baa kʊ a Pɔɔl ɛ.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ba gar dɔɔr lɩjaayi na guor a guorfʊ nyãna.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ba chen a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ sɛ̃, na ba tɩ 'yɛr, “Sɩ bin nɛɛ ɩka sɩ kʊ̃ di bon jaa ɛ, ka sɩn baa kʊ a Pɔɔl baar ɛ.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Pʊ̃pãanyã, yɩn nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ yɩ tʊ̃ 'yɛr a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ waan a Pɔɔl a yɩ sʊʊr yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par. Sɩn na var gu be a sɔr pɔ kʊ wʊ ka waa ta a be a yɩ sɛ̃ ɛ.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Tɩchɛ ka a Pɔɔl arbile wõ a guorfʊ nyã na wʊ chen be a sojasɩ yir na wʊ tɩ 'yɛr kʊ a Pɔɔl.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Ka a Pɔɔl bʊɔl a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ ãsʊɔ na wʊ 'yɛr, “Tara a pɔlbile nyãna chiin a yɩ jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ wʊ.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Lɛ lɛ wʊ tara a pɔlbile chiin a ba nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ na wʊ tɩ 'yɛr, “A Pɔɔl na be a pɔɔfʊ die pɔ lɛ tʊ̃ bʊɔl ma na wʊ 'yɛr ɩka n tara a pɔlbile nyãna waan a fʊ sɛ̃, ka wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ fʊ.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ nyɔɔ a pɔlbile nũu tɔɔ yin chɛ̃chɛ̃ɛ tɩ sʊʊr wʊ, “Baa lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka fʊ 'yɛr kʊ ma?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 A wʊ 'yɛr, “A Juu nɩbɛ guor taa na ban sʊɔr fʊ ka fʊn waan a Pɔɔl a 'yɛr tɔɔrbɔ sɛ̃ a bio ka a kaara fɩka ba bʊɔrɔ naa ɩka ba sʊʊr wʊ yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ta sɔɔ ɛ, bojũu ba gar nɩbɛ lɩjaayi na var gu wʊ, ba pɔn 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ ɩka ba kʊ̃ di bon ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala ba kʊ wʊ ɛ. Bala ben chɔɔr baar a pʊ̃pãanyã tɩ chɛlɛ a fʊ nɛɛ.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ka a nɩkpɛ̃ɛ bar a pɔlbile sɔr tɩ kpãa wʊ 'yɛr, “Taa ɩrɛ wa vɛ̃ ka nɩrɛ jaa bɔ̃ɔn ɩka fʊ wan a n sɛ̃ ɛ.”
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Tɩ pãa bʊɔl a wʊ nɩbɛrɛ ayi na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chɔɔr sojasɩ kɔɔr ayi (200) na yɩ lɛ chɔɔr a sojasɩ lɩjaata nɩ pie (70) na bɔ̃ɔ wiisɩ dofʊ, nɩ sojasɩ kɔɔr ayi (200) mɩ na bɔ̃ɔ a pãɩ woor ala lɔbfʊ ka yɩ chen a Sisariya a tãsɔɔ nyãna.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Yɩ bɔ a wii ãsʊɔ kʊ a Pɔɔl a wʊ do jãnɛ a yɩ chiin wʊ vɩla tɩ kʊ a paal nɩkpɛ̃ɛ Feliksɩ.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 A gãn wʊn sɛb 'lɔ nɩ nyã,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Maa Kɩlaudiyus Lisiyasɩ lɛ sɛɛrɛ a gãn nyãna kʊrɔ a fʊ̃ʊ Feliksɩ a paal nɩkpɛ̃ɛ 'yɔ̃ɔ naa, n puor fʊ naa.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 A daba nyãna lɛ a Juu nɩbɛ nyɔɔ na ba ta ɩka ba kʊ, tɩchɛ ɩn wa bɔ̃ɔn ɩka Worom nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, n chiin naa a n sojasɩ tɩ faan wʊ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 N ta bʊɔrɔ na ɩka n bɔ̃ɔ a yele 'lɔ jũu ban ba bara wʊ ɛ, naa de wʊ chiin be a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ sɛ̃.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Naa tɩ nyɛ ka ɩ a yele ɩ naa a ba nɛbinãa yele lɛ. Tɩchɛ saa lɛ nyɛ yele jaa wʊn maal na wʊ sɛɛn kũu bɩɩ die pɔ pɔɔfʊ ɛ.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Lɛ ban wa man kʊ ma ban guoro a daba nyã yele, ala lɛ so ka n vɛ̃ ka ba tara wʊ a fɔɔ a lɛ nɛ waan a fʊ sɛ̃. N mɩ 'yɛr kʊ a bala na tuoro wʊ a yele ɩka ba wa a fʊ sɛ̃ wa 'yɛr a fʊ mɩ kaa.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 A sojasɩ tun a lɛ a ba nɩkpɛ̃ɛ na 'yɛr na ba de a Pɔɔl a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ jaa na ba tɩ tãn Antɩpatɩrsɩ tẽe pɔ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Wɛr na wa chaar, ba vɛ̃n ka a wiir dẽme tara a Pɔɔl chiine, tɩchɛ ka a gbɛɛ dẽme lɩɛb wa a sojasɩ yir.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Lɛ ban tɩ ta a Sisariya tẽe pɔ ba den a gãn na ba kʊ a nɩkpɛ̃ɛ tɩ de a Pɔɔl mɩ 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ka a paal nɩkpɛ̃ɛ kar a gãn tɩ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl a tẽbuor wʊn yi, wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Sɩlɩsɩya lɛ wʊ yi.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, “A bala na tuo fʊ a yele wa ta ala lɛ ɩn wõ a fʊ 'yɛr.” Wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a yir kpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ a Nãa Hɛrɔd na dɔ̃ɔ mɛ tɩ guro wʊ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.