Atos 23
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Pɔɔl kãan a nɩbɛrɛ a lɛ a dẽdẽe tɩ 'yɛr, “N yɛɛr, n tʊ̃n a lɛ na sɛɛ kʊ Nãaŋmɩn wa ta a dɩna tɩ n nyãa ba dɔ̃ɔnɔ̃ ɛ.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 A anyãna wʊn 'yɛr ka a Ananias na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ a bala na ara gbʊr a Pɔɔl ɩka ba 'ma wʊ a nɛɛ pɔ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ka a Pɔɔl pãa 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn na 'ma fʊ naa a fʊ̃ʊ na ɩ a tãpɩɛl dachin nyã. Fʊ jɛ̃n a be ɩka fʊ tɔɔr a n 'yɛr a lɛ a nɛɛ na bin tɩ na fʊ̃ʊ mãɛ lɛ sɔ̃ɔnɔ̃ a nɛɛ, na fʊ 'yɛr ɩka ba 'ma ma.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 A bala na ara gbʊr a Pɔɔl 'yɛr kʊ, “Aa! Bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ fʊ tʊrɔ ɔ?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Yɛɛr n ba bɔ̃ɔ ɩka a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ɛ, bojũu a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘Taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔnɔ̃ a fʊ nɩbɛ nɩdier ɛ.’ ” (A Yifʊ Gãn 22:28)
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pɔɔl na wa bɔ̃ɔn ɩka a Saduseemɩne jɛr naa Faraseemɩne pɔ ka wʊ tãn kpɛ̃ɔ jaa be a nɩbɛrɛ pɔ na wʊ 'yɛr, “N yɛɛr, Farasee lɛ n ɩ, ka a Farasee nɩrɛ dɔɔ ma. N ara naa kana a ban tɔɔr a n 'yɛr, bojũu n sɔɔ naa ɩka kũu pɔ irfʊ ben be.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 A lɛ wʊn wa 'yɛr a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a nɛchɩrɛ lo a Faraseemɩne nɩ a Saduseemɩne chara pɔ, ka a lɔ̃ɔfʊ ŋma jiir ayi.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Saduseemɩne 'yɛr ɩka kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, malakasɩ nɩ a nɩsɩɩr mɩ ba be be ɛ, tɩchɛ ka a Faraseemɩne 'lɔ sɔɔn ɩka a jaa ben be.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 A gɔ̃mɔ̃ pɔɔfʊ tɩ gar naa ka a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe bamɩne na ɩ a Faraseemɩne ir ara tɩ chɩɩr kpɛ̃ɔ jaa ɩka, “Sɩn 'lɔ ba nyɛ a daba nyã chɛfʊ jie ɛ, tɩ ala wa ɩ sɩɛ kɔ̃ɔ bɩɩ malaka lɛ 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 A nɛchɩrɛ wa tɩ gar naa, ka a dãbãɛ kpɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ man tãa ban wa tɔɔr a Pɔɔl 'mɛl, ala lɛ so ka wʊ vɛ̃ a sojasɩ suu tɩ faa a Pɔɔl don be a sojasɩ yir.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 A tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃, a sɩ Soro wa ara na gbʊr a Pɔɔl tɩ 'yɛr, “Nyɔɔ nyãa, a lɛ fʊn man a n yelmãɛ a ka a Jerusalɛm mɩ tɩ man a lɛ nɛ a be a Worom tẽe pɔ.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Wɛr na wa chaar bibio, a Juu nɩbɛ bamɩne jɛ̃n guor taa na ba pɔ'yɔ̃ɔ a ba mãɛ 'yɛrɛ ɩka ba kʊ̃ di bon jaa ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala baa kʊ a Pɔɔl ɛ.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ba gar dɔɔr lɩjaayi na guor a guorfʊ nyãna.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ba chen a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ sɛ̃, na ba tɩ 'yɛr, “Sɩ bin nɛɛ ɩka sɩ kʊ̃ di bon jaa ɛ, ka sɩn baa kʊ a Pɔɔl baar ɛ.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Pʊ̃pãanyã, yɩn nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ yɩ tʊ̃ 'yɛr a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ waan a Pɔɔl a yɩ sʊʊr yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par. Sɩn na var gu be a sɔr pɔ kʊ wʊ ka waa ta a be a yɩ sɛ̃ ɛ.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Tɩchɛ ka a Pɔɔl arbile wõ a guorfʊ nyã na wʊ chen be a sojasɩ yir na wʊ tɩ 'yɛr kʊ a Pɔɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Ka a Pɔɔl bʊɔl a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ ãsʊɔ na wʊ 'yɛr, “Tara a pɔlbile nyãna chiin a yɩ jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ wʊ.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Lɛ lɛ wʊ tara a pɔlbile chiin a ba nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ na wʊ tɩ 'yɛr, “A Pɔɔl na be a pɔɔfʊ die pɔ lɛ tʊ̃ bʊɔl ma na wʊ 'yɛr ɩka n tara a pɔlbile nyãna waan a fʊ sɛ̃, ka wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ fʊ.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ nyɔɔ a pɔlbile nũu tɔɔ yin chɛ̃chɛ̃ɛ tɩ sʊʊr wʊ, “Baa lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka fʊ 'yɛr kʊ ma?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 A wʊ 'yɛr, “A Juu nɩbɛ guor taa na ban sʊɔr fʊ ka fʊn waan a Pɔɔl a 'yɛr tɔɔrbɔ sɛ̃ a bio ka a kaara fɩka ba bʊɔrɔ naa ɩka ba sʊʊr wʊ yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ta sɔɔ ɛ, bojũu ba gar nɩbɛ lɩjaayi na var gu wʊ, ba pɔn 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ ɩka ba kʊ̃ di bon ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala ba kʊ wʊ ɛ. Bala ben chɔɔr baar a pʊ̃pãanyã tɩ chɛlɛ a fʊ nɛɛ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Ka a nɩkpɛ̃ɛ bar a pɔlbile sɔr tɩ kpãa wʊ 'yɛr, “Taa ɩrɛ wa vɛ̃ ka nɩrɛ jaa bɔ̃ɔn ɩka fʊ wan a n sɛ̃ ɛ.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Tɩ pãa bʊɔl a wʊ nɩbɛrɛ ayi na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chɔɔr sojasɩ kɔɔr ayi (200) na yɩ lɛ chɔɔr a sojasɩ lɩjaata nɩ pie (70) na bɔ̃ɔ wiisɩ dofʊ, nɩ sojasɩ kɔɔr ayi (200) mɩ na bɔ̃ɔ a pãɩ woor ala lɔbfʊ ka yɩ chen a Sisariya a tãsɔɔ nyãna.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Yɩ bɔ a wii ãsʊɔ kʊ a Pɔɔl a wʊ do jãnɛ a yɩ chiin wʊ vɩla tɩ kʊ a paal nɩkpɛ̃ɛ Feliksɩ.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 A gãn wʊn sɛb 'lɔ nɩ nyã,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Maa Kɩlaudiyus Lisiyasɩ lɛ sɛɛrɛ a gãn nyãna kʊrɔ a fʊ̃ʊ Feliksɩ a paal nɩkpɛ̃ɛ 'yɔ̃ɔ naa, n puor fʊ naa.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 A daba nyãna lɛ a Juu nɩbɛ nyɔɔ na ba ta ɩka ba kʊ, tɩchɛ ɩn wa bɔ̃ɔn ɩka Worom nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, n chiin naa a n sojasɩ tɩ faan wʊ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 N ta bʊɔrɔ na ɩka n bɔ̃ɔ a yele 'lɔ jũu ban ba bara wʊ ɛ, naa de wʊ chiin be a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ sɛ̃.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Naa tɩ nyɛ ka ɩ a yele ɩ naa a ba nɛbinãa yele lɛ. Tɩchɛ saa lɛ nyɛ yele jaa wʊn maal na wʊ sɛɛn kũu bɩɩ die pɔ pɔɔfʊ ɛ.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Lɛ ban wa man kʊ ma ban guoro a daba nyã yele, ala lɛ so ka n vɛ̃ ka ba tara wʊ a fɔɔ a lɛ nɛ waan a fʊ sɛ̃. N mɩ 'yɛr kʊ a bala na tuoro wʊ a yele ɩka ba wa a fʊ sɛ̃ wa 'yɛr a fʊ mɩ kaa.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 A sojasɩ tun a lɛ a ba nɩkpɛ̃ɛ na 'yɛr na ba de a Pɔɔl a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ jaa na ba tɩ tãn Antɩpatɩrsɩ tẽe pɔ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Wɛr na wa chaar, ba vɛ̃n ka a wiir dẽme tara a Pɔɔl chiine, tɩchɛ ka a gbɛɛ dẽme lɩɛb wa a sojasɩ yir.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Lɛ ban tɩ ta a Sisariya tẽe pɔ ba den a gãn na ba kʊ a nɩkpɛ̃ɛ tɩ de a Pɔɔl mɩ 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ka a paal nɩkpɛ̃ɛ kar a gãn tɩ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl a tẽbuor wʊn yi, wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Sɩlɩsɩya lɛ wʊ yi.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, “A bala na tuo fʊ a yele wa ta ala lɛ ɩn wõ a fʊ 'yɛr.” Wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a yir kpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ a Nãa Hɛrɔd na dɔ̃ɔ mɛ tɩ guro wʊ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.