Atos 23
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Pɔɔl kãan a nɩbɛrɛ a lɛ a dẽdẽe tɩ 'yɛr, “N yɛɛr, n tʊ̃n a lɛ na sɛɛ kʊ Nãaŋmɩn wa ta a dɩna tɩ n nyãa ba dɔ̃ɔnɔ̃ ɛ.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 A anyãna wʊn 'yɛr ka a Ananias na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ a bala na ara gbʊr a Pɔɔl ɩka ba 'ma wʊ a nɛɛ pɔ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ka a Pɔɔl pãa 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn na 'ma fʊ naa a fʊ̃ʊ na ɩ a tãpɩɛl dachin nyã. Fʊ jɛ̃n a be ɩka fʊ tɔɔr a n 'yɛr a lɛ a nɛɛ na bin tɩ na fʊ̃ʊ mãɛ lɛ sɔ̃ɔnɔ̃ a nɛɛ, na fʊ 'yɛr ɩka ba 'ma ma.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 A bala na ara gbʊr a Pɔɔl 'yɛr kʊ, “Aa! Bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ fʊ tʊrɔ ɔ?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Yɛɛr n ba bɔ̃ɔ ɩka a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ɛ, bojũu a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘Taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔnɔ̃ a fʊ nɩbɛ nɩdier ɛ.’ ” (A Yifʊ Gãn 22:28)
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Pɔɔl na wa bɔ̃ɔn ɩka a Saduseemɩne jɛr naa Faraseemɩne pɔ ka wʊ tãn kpɛ̃ɔ jaa be a nɩbɛrɛ pɔ na wʊ 'yɛr, “N yɛɛr, Farasee lɛ n ɩ, ka a Farasee nɩrɛ dɔɔ ma. N ara naa kana a ban tɔɔr a n 'yɛr, bojũu n sɔɔ naa ɩka kũu pɔ irfʊ ben be.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 A lɛ wʊn wa 'yɛr a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a nɛchɩrɛ lo a Faraseemɩne nɩ a Saduseemɩne chara pɔ, ka a lɔ̃ɔfʊ ŋma jiir ayi.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Saduseemɩne 'yɛr ɩka kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, malakasɩ nɩ a nɩsɩɩr mɩ ba be be ɛ, tɩchɛ ka a Faraseemɩne 'lɔ sɔɔn ɩka a jaa ben be.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 A gɔ̃mɔ̃ pɔɔfʊ tɩ gar naa ka a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe bamɩne na ɩ a Faraseemɩne ir ara tɩ chɩɩr kpɛ̃ɔ jaa ɩka, “Sɩn 'lɔ ba nyɛ a daba nyã chɛfʊ jie ɛ, tɩ ala wa ɩ sɩɛ kɔ̃ɔ bɩɩ malaka lɛ 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ?”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 A nɛchɩrɛ wa tɩ gar naa, ka a dãbãɛ kpɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ man tãa ban wa tɔɔr a Pɔɔl 'mɛl, ala lɛ so ka wʊ vɛ̃ a sojasɩ suu tɩ faa a Pɔɔl don be a sojasɩ yir.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 A tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃, a sɩ Soro wa ara na gbʊr a Pɔɔl tɩ 'yɛr, “Nyɔɔ nyãa, a lɛ fʊn man a n yelmãɛ a ka a Jerusalɛm mɩ tɩ man a lɛ nɛ a be a Worom tẽe pɔ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Wɛr na wa chaar bibio, a Juu nɩbɛ bamɩne jɛ̃n guor taa na ba pɔ'yɔ̃ɔ a ba mãɛ 'yɛrɛ ɩka ba kʊ̃ di bon jaa ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala baa kʊ a Pɔɔl ɛ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ba gar dɔɔr lɩjaayi na guor a guorfʊ nyãna.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ba chen a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ sɛ̃, na ba tɩ 'yɛr, “Sɩ bin nɛɛ ɩka sɩ kʊ̃ di bon jaa ɛ, ka sɩn baa kʊ a Pɔɔl baar ɛ.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Pʊ̃pãanyã, yɩn nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ yɩ tʊ̃ 'yɛr a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ waan a Pɔɔl a yɩ sʊʊr yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par. Sɩn na var gu be a sɔr pɔ kʊ wʊ ka waa ta a be a yɩ sɛ̃ ɛ.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Tɩchɛ ka a Pɔɔl arbile wõ a guorfʊ nyã na wʊ chen be a sojasɩ yir na wʊ tɩ 'yɛr kʊ a Pɔɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ka a Pɔɔl bʊɔl a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ ãsʊɔ na wʊ 'yɛr, “Tara a pɔlbile nyãna chiin a yɩ jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ wʊ.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Lɛ lɛ wʊ tara a pɔlbile chiin a ba nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ na wʊ tɩ 'yɛr, “A Pɔɔl na be a pɔɔfʊ die pɔ lɛ tʊ̃ bʊɔl ma na wʊ 'yɛr ɩka n tara a pɔlbile nyãna waan a fʊ sɛ̃, ka wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ fʊ.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ nyɔɔ a pɔlbile nũu tɔɔ yin chɛ̃chɛ̃ɛ tɩ sʊʊr wʊ, “Baa lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka fʊ 'yɛr kʊ ma?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 A wʊ 'yɛr, “A Juu nɩbɛ guor taa na ban sʊɔr fʊ ka fʊn waan a Pɔɔl a 'yɛr tɔɔrbɔ sɛ̃ a bio ka a kaara fɩka ba bʊɔrɔ naa ɩka ba sʊʊr wʊ yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ta sɔɔ ɛ, bojũu ba gar nɩbɛ lɩjaayi na var gu wʊ, ba pɔn 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ ɩka ba kʊ̃ di bon ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala ba kʊ wʊ ɛ. Bala ben chɔɔr baar a pʊ̃pãanyã tɩ chɛlɛ a fʊ nɛɛ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ka a nɩkpɛ̃ɛ bar a pɔlbile sɔr tɩ kpãa wʊ 'yɛr, “Taa ɩrɛ wa vɛ̃ ka nɩrɛ jaa bɔ̃ɔn ɩka fʊ wan a n sɛ̃ ɛ.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Tɩ pãa bʊɔl a wʊ nɩbɛrɛ ayi na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chɔɔr sojasɩ kɔɔr ayi (200) na yɩ lɛ chɔɔr a sojasɩ lɩjaata nɩ pie (70) na bɔ̃ɔ wiisɩ dofʊ, nɩ sojasɩ kɔɔr ayi (200) mɩ na bɔ̃ɔ a pãɩ woor ala lɔbfʊ ka yɩ chen a Sisariya a tãsɔɔ nyãna.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Yɩ bɔ a wii ãsʊɔ kʊ a Pɔɔl a wʊ do jãnɛ a yɩ chiin wʊ vɩla tɩ kʊ a paal nɩkpɛ̃ɛ Feliksɩ.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 A gãn wʊn sɛb 'lɔ nɩ nyã,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Maa Kɩlaudiyus Lisiyasɩ lɛ sɛɛrɛ a gãn nyãna kʊrɔ a fʊ̃ʊ Feliksɩ a paal nɩkpɛ̃ɛ 'yɔ̃ɔ naa, n puor fʊ naa.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 A daba nyãna lɛ a Juu nɩbɛ nyɔɔ na ba ta ɩka ba kʊ, tɩchɛ ɩn wa bɔ̃ɔn ɩka Worom nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, n chiin naa a n sojasɩ tɩ faan wʊ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 N ta bʊɔrɔ na ɩka n bɔ̃ɔ a yele 'lɔ jũu ban ba bara wʊ ɛ, naa de wʊ chiin be a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ sɛ̃.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Naa tɩ nyɛ ka ɩ a yele ɩ naa a ba nɛbinãa yele lɛ. Tɩchɛ saa lɛ nyɛ yele jaa wʊn maal na wʊ sɛɛn kũu bɩɩ die pɔ pɔɔfʊ ɛ.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Lɛ ban wa man kʊ ma ban guoro a daba nyã yele, ala lɛ so ka n vɛ̃ ka ba tara wʊ a fɔɔ a lɛ nɛ waan a fʊ sɛ̃. N mɩ 'yɛr kʊ a bala na tuoro wʊ a yele ɩka ba wa a fʊ sɛ̃ wa 'yɛr a fʊ mɩ kaa.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 A sojasɩ tun a lɛ a ba nɩkpɛ̃ɛ na 'yɛr na ba de a Pɔɔl a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ jaa na ba tɩ tãn Antɩpatɩrsɩ tẽe pɔ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Wɛr na wa chaar, ba vɛ̃n ka a wiir dẽme tara a Pɔɔl chiine, tɩchɛ ka a gbɛɛ dẽme lɩɛb wa a sojasɩ yir.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Lɛ ban tɩ ta a Sisariya tẽe pɔ ba den a gãn na ba kʊ a nɩkpɛ̃ɛ tɩ de a Pɔɔl mɩ 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ka a paal nɩkpɛ̃ɛ kar a gãn tɩ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl a tẽbuor wʊn yi, wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Sɩlɩsɩya lɛ wʊ yi.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, “A bala na tuo fʊ a yele wa ta ala lɛ ɩn wõ a fʊ 'yɛr.” Wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a yir kpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ a Nãa Hɛrɔd na dɔ̃ɔ mɛ tɩ guro wʊ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.