Atos 23
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 Pɔɔl kãan a nɩbɛrɛ a lɛ a dẽdẽe tɩ 'yɛr, “N yɛɛr, n tʊ̃n a lɛ na sɛɛ kʊ Nãaŋmɩn wa ta a dɩna tɩ n nyãa ba dɔ̃ɔnɔ̃ ɛ.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 A anyãna wʊn 'yɛr ka a Ananias na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ a bala na ara gbʊr a Pɔɔl ɩka ba 'ma wʊ a nɛɛ pɔ.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Ka a Pɔɔl pãa 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn na 'ma fʊ naa a fʊ̃ʊ na ɩ a tãpɩɛl dachin nyã. Fʊ jɛ̃n a be ɩka fʊ tɔɔr a n 'yɛr a lɛ a nɛɛ na bin tɩ na fʊ̃ʊ mãɛ lɛ sɔ̃ɔnɔ̃ a nɛɛ, na fʊ 'yɛr ɩka ba 'ma ma.”
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 A bala na ara gbʊr a Pɔɔl 'yɛr kʊ, “Aa! Bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ fʊ tʊrɔ ɔ?”
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “Yɛɛr n ba bɔ̃ɔ ɩka a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ɛ, bojũu a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘Taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛrdɛɛr 'yɔ̃ɔnɔ̃ a fʊ nɩbɛ nɩdier ɛ.’ ” (A Yifʊ Gãn 22:28)
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Pɔɔl na wa bɔ̃ɔn ɩka a Saduseemɩne jɛr naa Faraseemɩne pɔ ka wʊ tãn kpɛ̃ɔ jaa be a nɩbɛrɛ pɔ na wʊ 'yɛr, “N yɛɛr, Farasee lɛ n ɩ, ka a Farasee nɩrɛ dɔɔ ma. N ara naa kana a ban tɔɔr a n 'yɛr, bojũu n sɔɔ naa ɩka kũu pɔ irfʊ ben be.”
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 A lɛ wʊn wa 'yɛr a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a nɛchɩrɛ lo a Faraseemɩne nɩ a Saduseemɩne chara pɔ, ka a lɔ̃ɔfʊ ŋma jiir ayi.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Saduseemɩne 'yɛr ɩka kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, malakasɩ nɩ a nɩsɩɩr mɩ ba be be ɛ, tɩchɛ ka a Faraseemɩne 'lɔ sɔɔn ɩka a jaa ben be.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 A gɔ̃mɔ̃ pɔɔfʊ tɩ gar naa ka a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe bamɩne na ɩ a Faraseemɩne ir ara tɩ chɩɩr kpɛ̃ɔ jaa ɩka, “Sɩn 'lɔ ba nyɛ a daba nyã chɛfʊ jie ɛ, tɩ ala wa ɩ sɩɛ kɔ̃ɔ bɩɩ malaka lɛ 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ?”
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 A nɛchɩrɛ wa tɩ gar naa, ka a dãbãɛ kpɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ man tãa ban wa tɔɔr a Pɔɔl 'mɛl, ala lɛ so ka wʊ vɛ̃ a sojasɩ suu tɩ faa a Pɔɔl don be a sojasɩ yir.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 A tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃, a sɩ Soro wa ara na gbʊr a Pɔɔl tɩ 'yɛr, “Nyɔɔ nyãa, a lɛ fʊn man a n yelmãɛ a ka a Jerusalɛm mɩ tɩ man a lɛ nɛ a be a Worom tẽe pɔ.”
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Wɛr na wa chaar bibio, a Juu nɩbɛ bamɩne jɛ̃n guor taa na ba pɔ'yɔ̃ɔ a ba mãɛ 'yɛrɛ ɩka ba kʊ̃ di bon jaa ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala baa kʊ a Pɔɔl ɛ.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Ba gar dɔɔr lɩjaayi na guor a guorfʊ nyãna.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Ba chen a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ sɛ̃, na ba tɩ 'yɛr, “Sɩ bin nɛɛ ɩka sɩ kʊ̃ di bon jaa ɛ, ka sɩn baa kʊ a Pɔɔl baar ɛ.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Pʊ̃pãanyã, yɩn nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ yɩ tʊ̃ 'yɛr a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a wʊ waan a Pɔɔl a yɩ sʊʊr yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par. Sɩn na var gu be a sɔr pɔ kʊ wʊ ka waa ta a be a yɩ sɛ̃ ɛ.”
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Tɩchɛ ka a Pɔɔl arbile wõ a guorfʊ nyã na wʊ chen be a sojasɩ yir na wʊ tɩ 'yɛr kʊ a Pɔɔl.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Ka a Pɔɔl bʊɔl a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ ãsʊɔ na wʊ 'yɛr, “Tara a pɔlbile nyãna chiin a yɩ jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ wʊ.”
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Lɛ lɛ wʊ tara a pɔlbile chiin a ba nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ na wʊ tɩ 'yɛr, “A Pɔɔl na be a pɔɔfʊ die pɔ lɛ tʊ̃ bʊɔl ma na wʊ 'yɛr ɩka n tara a pɔlbile nyãna waan a fʊ sɛ̃, ka wʊ tara na 'yɛr na 'yɛr kʊ fʊ.”
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ nyɔɔ a pɔlbile nũu tɔɔ yin chɛ̃chɛ̃ɛ tɩ sʊʊr wʊ, “Baa lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka fʊ 'yɛr kʊ ma?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 A wʊ 'yɛr, “A Juu nɩbɛ guor taa na ban sʊɔr fʊ ka fʊn waan a Pɔɔl a 'yɛr tɔɔrbɔ sɛ̃ a bio ka a kaara fɩka ba bʊɔrɔ naa ɩka ba sʊʊr wʊ yele kɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a par.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Ta sɔɔ ɛ, bojũu ba gar nɩbɛ lɩjaayi na var gu wʊ, ba pɔn 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ ɩka ba kʊ̃ di bon ɛ, bɩɩ nyũ bon jaa ɛ, ka bala ba kʊ wʊ ɛ. Bala ben chɔɔr baar a pʊ̃pãanyã tɩ chɛlɛ a fʊ nɛɛ.”
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Ka a nɩkpɛ̃ɛ bar a pɔlbile sɔr tɩ kpãa wʊ 'yɛr, “Taa ɩrɛ wa vɛ̃ ka nɩrɛ jaa bɔ̃ɔn ɩka fʊ wan a n sɛ̃ ɛ.”
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Tɩ pãa bʊɔl a wʊ nɩbɛrɛ ayi na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chɔɔr sojasɩ kɔɔr ayi (200) na yɩ lɛ chɔɔr a sojasɩ lɩjaata nɩ pie (70) na bɔ̃ɔ wiisɩ dofʊ, nɩ sojasɩ kɔɔr ayi (200) mɩ na bɔ̃ɔ a pãɩ woor ala lɔbfʊ ka yɩ chen a Sisariya a tãsɔɔ nyãna.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Yɩ bɔ a wii ãsʊɔ kʊ a Pɔɔl a wʊ do jãnɛ a yɩ chiin wʊ vɩla tɩ kʊ a paal nɩkpɛ̃ɛ Feliksɩ.”
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 A gãn wʊn sɛb 'lɔ nɩ nyã,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Maa Kɩlaudiyus Lisiyasɩ lɛ sɛɛrɛ a gãn nyãna kʊrɔ a fʊ̃ʊ Feliksɩ a paal nɩkpɛ̃ɛ 'yɔ̃ɔ naa, n puor fʊ naa.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 A daba nyãna lɛ a Juu nɩbɛ nyɔɔ na ba ta ɩka ba kʊ, tɩchɛ ɩn wa bɔ̃ɔn ɩka Worom nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, n chiin naa a n sojasɩ tɩ faan wʊ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 N ta bʊɔrɔ na ɩka n bɔ̃ɔ a yele 'lɔ jũu ban ba bara wʊ ɛ, naa de wʊ chiin be a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ sɛ̃.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Naa tɩ nyɛ ka ɩ a yele ɩ naa a ba nɛbinãa yele lɛ. Tɩchɛ saa lɛ nyɛ yele jaa wʊn maal na wʊ sɛɛn kũu bɩɩ die pɔ pɔɔfʊ ɛ.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Lɛ ban wa man kʊ ma ban guoro a daba nyã yele, ala lɛ so ka n vɛ̃ ka ba tara wʊ a fɔɔ a lɛ nɛ waan a fʊ sɛ̃. N mɩ 'yɛr kʊ a bala na tuoro wʊ a yele ɩka ba wa a fʊ sɛ̃ wa 'yɛr a fʊ mɩ kaa.”
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 A sojasɩ tun a lɛ a ba nɩkpɛ̃ɛ na 'yɛr na ba de a Pɔɔl a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ jaa na ba tɩ tãn Antɩpatɩrsɩ tẽe pɔ.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Wɛr na wa chaar, ba vɛ̃n ka a wiir dẽme tara a Pɔɔl chiine, tɩchɛ ka a gbɛɛ dẽme lɩɛb wa a sojasɩ yir.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Lɛ ban tɩ ta a Sisariya tẽe pɔ ba den a gãn na ba kʊ a nɩkpɛ̃ɛ tɩ de a Pɔɔl mɩ 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Ka a paal nɩkpɛ̃ɛ kar a gãn tɩ na wʊ sʊʊr a Pɔɔl a tẽbuor wʊn yi, wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Sɩlɩsɩya lɛ wʊ yi.
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, “A bala na tuo fʊ a yele wa ta ala lɛ ɩn wõ a fʊ 'yɛr.” Wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a yir kpɛ̃ɛ 'lɔ pɔ a Nãa Hɛrɔd na dɔ̃ɔ mɛ tɩ guro wʊ.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.