Atos 22

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “N yɛɛr nɩ n sãamɩne yɩ chɛlɛ a n 'yɛr ɩn 'yɛrɛ a pʊ̃pãanyã.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 A lɛ ban wa wõ wʊn 'yɛrɛ nɩ a ba mãɛ Juu nɩbɛ kɔkɔr ka ba jaa ŋma vʊrɔ, tɩ a Pɔɔl pãa 'yɛrɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Maa ɩn Juu nɩrɛ ka ba dɔɔ ma a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, tɩchɛ a kana a Jerusalɛm lɛ ba guol ma. A wiwile Gamaliel pĩlem lɛ n jãnɛ ka wʊ wiil ma a nɛɛr ala a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ turo ka n mɩ turo a Nãaŋmɩn nɩ a n nyãa wʊ jaa, nɩtãa a yɩ ãsʊɔ jaa na be turo a dɩna.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 N gen a nɩbɛ bala na turo a Sɔr nyãna naa kʊ, n nyɔɔr dɔɔr nɩ pɔbɔ jaa 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 A bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ na tʊ̃ɔn di ma dãasɩɛ, ba sɛ̃ lɛ n de gãma na chiin a ba yɛɛr sɛ̃ be a Damaskus, n chen ɩka n tɩ nyɔɔr a nɩbɛ banyãna waan a Jerusalɛm ka ba kpãa ba.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ n chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus, ajienaa ka ɩ chãa yin be a saaju na wʊ wa chaar jilʊ̃ ma.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Ka a n tɔ̃ɔ lo a tẽe a lɛ nɛ tɩ naa wõ kɔkɔr na sʊrɔ ma, ‘Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ fʊ gere ma a lɛ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Ka n sʊʊr, ‘Soro, an lɛ fʊ ɩ?’ Ka a kɔkɔr 'yɛr, ‘Maa lɛ a Yesu na yi a Najaretɩ a 'lɔ fʊn gere.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 A maa nɩ a bala na lɔ̃ɔ chiine ba nyɛn a chãa, tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a nɩnyɩnɛ kɔkɔr lɛ wʊn 'yɛrɛ nɩ ma par ɛ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ka n sʊʊr, ‘Soro, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩ?’ Ka a Soro 'yɛr, ‘Ir na fʊ kpɛ be a Damaskus tẽe pɔ, be lɛ ban tɩ man fʊ a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɩka fʊ ɩ.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ka n lɔ̃ɔturbo bala nyɔɔ ma a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus tẽe pɔ, bojũu a chãa 'lɔ̃nɔ̃ na chaar 'yɔ̃ɔ ma a lɛ nɛ n ba lɛ nyɛrɛ ɛ.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Daba kɔ̃ɔ yuor na di Ananias wan ɩka wʊ wa nyɛ ma, wʊ ɩn Nãaŋmɩn puoro na wʊ turo a nɛbinãa ka a Juu nɩbɛ ba jaa na kpɩɛrɛ a be 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Wʊ wa ara na gbɛb ma tɩ 'yɛr, ‘N yɛbɛ Sɔɔl, lɛ nyɛrɛ,’ ka a ɩ ajienaa ka a ɩ n nyɛ wʊ naa.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Be lɛ wʊ pãa 'yɛr kʊ ma, ‘A sɩ sãakpãmɩne Nãaŋmɩn lɛ ir fʊ ɩka fʊ bɔ̃ɔ a lɛ wʊn bʊɔrɔ, na fʊ lɛ nyɛ a chɛchɛ sʊɔ 'lɔ, na fʊ wõ a 'yɛr bie yi a wʊ nɛɛ pɔ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Fʊ̃ʊ lɛ na ɩ a dãasɩɛ sʊɔ na fʊ kʊ a nɩbɛ ba jaa, a ala fʊn nyɛ, nɩ a ala fʊn wõ.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Pʊ̃pãanyã, bo lɛ fʊ lɛ chɛlɛ go? Ir a ba so fʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a na pɛɛ a fʊ yeldɛbɛ bar a fʊ bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “A lɛ ɩn lɩɛb wa a Jerusalɛm naa tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn be a puorfʊ yir, ka a wa kaara ma jãna kaar.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ka n nyɛ a sɩ Soro na 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ ma. Wʊ 'yɛr naa, ‘Pɔɔ fɔɔ na fʊ yi ka a Jerusalɛm ajienaa, bojũu nɩrɛ jaa kʊ̃ sɔɔ a lɛ fʊn na 'yɛr a n 'yɛr ɛ.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Ka n 'yɛr sɔɔ wʊ, ‘N Soro a nɩbɛ banyãna bɔ̃ɔn naa a lɛ ɩn yʊɔrɔ a lɔ̃ɔfʊ jiir naa nyɔɔrɔ ba pɔɔrɔ tɩ ŋmiere a bala na sɔɔ de fʊ.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 A daar 'lɔ̃nɔ̃ ban kʊrɔ a fʊ dãasɩ dire Sɩteven maa nɩ bala jaa ɩn nɛbʊ̃'yen ka n kaara a ba fuusɩ tɩ ba kʊ wʊ.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Ka a sɩ Soro pãa 'yɛr kʊ ma, ‘Chen, ɩn tʊ̃ fʊn tɛɛr jaa be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.’ ”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 A nɩyɔɔ bala chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ wa tãn a jie wʊn 'yɛr a nɩyor pɔ chenfʊ 'yɛr, a ba pãa tãna 'yɛrɛ, “Yɩ ŋmaa wʊ ju, a ba sɛɛ ɩka wʊ lɛ chɛnɛ vʊrɔ ɛ.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Lɛ lɛ ba pɔɔrɔ a gɔ̃mɔ̃ tɩ lɔɔrɔ a ba fɔɔr ɔ̃ɔnɔ̃ a tãna lɔɔrɔ a saaju.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ vɛ̃ ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a sojasɩ yir. Wʊ 'yɛr ɩka ba fɔb a Pɔɔl a wʊ wiil ba bãa lɛ so a nɩbɛ pɔɔrɔ a gɔ̃mɔ̃ 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ a lɛ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 A lɛ ban lũ a Pɔɔl ɩka ba fɔb, ka wʊ sʊʊr a sojasɩ nɩdier na ara a be, “A tara na sɔr ka yɩn fɔb a Worom nɩrɛ na yaa sʊʊr kaa a yelnyɩnɛ wʊn ɩ ɛ?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Lɛ a sojasɩ nɩdier na wa wõ a nɩtɔ̃ wʊ chen a ba jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “Ŋmɩnɛ lɛ fʊn ɩ? A daba nyã ɩn Worom nɩrɛ.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ chen a Pɔɔl sɛ̃ tɩ sʊʊr wʊ, “'Yɛr kʊ ma, Worom nɩrɛ lɛ fʊ ɩ ɔ?” Ka a Pɔɔl 'yɛr ɩka, “Ɔ̃ɔ.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ pãa 'yɛr, “Maa 'lɔ, libiyɔɔ lɛ n yab tɩ jãnɛ a ka.” Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Maa 'lɔ, ka lɛ ba dɔɔ ma.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Ka a bala na ara gu a wʊ fɔbfʊ mɩ tɔɔ yaar ajienaa. Dãbãɛ mɩ kpɛ̃n a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a lɛ wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Pɔɔl ɩn Worom nɩrɛ tɩchɛ ka wʊ vɛ̃ a ba lũ wʊ.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 A wɛr na wa chaar, a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ bɔ̃ɔ bãa 'yɔ̃ɔ lɛ a Juu nɩbɛ ba bara a Pɔɔl ɛ. Wʊ for wʊn bar tɩ bʊɔl a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ ka ba jaa lɔ̃ɔ taa. Tɩ wʊ pãa suu waan a Pɔɔl a wʊ wa ara a ba niem.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.