Atos 22
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 “N yɛɛr nɩ n sãamɩne yɩ chɛlɛ a n 'yɛr ɩn 'yɛrɛ a pʊ̃pãanyã.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 A lɛ ban wa wõ wʊn 'yɛrɛ nɩ a ba mãɛ Juu nɩbɛ kɔkɔr ka ba jaa ŋma vʊrɔ, tɩ a Pɔɔl pãa 'yɛrɛ,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Maa ɩn Juu nɩrɛ ka ba dɔɔ ma a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, tɩchɛ a kana a Jerusalɛm lɛ ba guol ma. A wiwile Gamaliel pĩlem lɛ n jãnɛ ka wʊ wiil ma a nɛɛr ala a sɩ sãakpãmɩne na dɔ̃ɔ turo ka n mɩ turo a Nãaŋmɩn nɩ a n nyãa wʊ jaa, nɩtãa a yɩ ãsʊɔ jaa na be turo a dɩna.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 N gen a nɩbɛ bala na turo a Sɔr nyãna naa kʊ, n nyɔɔr dɔɔr nɩ pɔbɔ jaa 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 A bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a nɩbɛrɛ na tʊ̃ɔn di ma dãasɩɛ, ba sɛ̃ lɛ n de gãma na chiin a ba yɛɛr sɛ̃ be a Damaskus, n chen ɩka n tɩ nyɔɔr a nɩbɛ banyãna waan a Jerusalɛm ka ba kpãa ba.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ n chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus, ajienaa ka ɩ chãa yin be a saaju na wʊ wa chaar jilʊ̃ ma.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ka a n tɔ̃ɔ lo a tẽe a lɛ nɛ tɩ naa wõ kɔkɔr na sʊrɔ ma, ‘Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ fʊ gere ma a lɛ?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ka n sʊʊr, ‘Soro, an lɛ fʊ ɩ?’ Ka a kɔkɔr 'yɛr, ‘Maa lɛ a Yesu na yi a Najaretɩ a 'lɔ fʊn gere.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 A maa nɩ a bala na lɔ̃ɔ chiine ba nyɛn a chãa, tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a nɩnyɩnɛ kɔkɔr lɛ wʊn 'yɛrɛ nɩ ma par ɛ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ka n sʊʊr, ‘Soro, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩ?’ Ka a Soro 'yɛr, ‘Ir na fʊ kpɛ be a Damaskus tẽe pɔ, be lɛ ban tɩ man fʊ a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɩka fʊ ɩ.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ka n lɔ̃ɔturbo bala nyɔɔ ma a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus tẽe pɔ, bojũu a chãa 'lɔ̃nɔ̃ na chaar 'yɔ̃ɔ ma a lɛ nɛ n ba lɛ nyɛrɛ ɛ.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Daba kɔ̃ɔ yuor na di Ananias wan ɩka wʊ wa nyɛ ma, wʊ ɩn Nãaŋmɩn puoro na wʊ turo a nɛbinãa ka a Juu nɩbɛ ba jaa na kpɩɛrɛ a be 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Wʊ wa ara na gbɛb ma tɩ 'yɛr, ‘N yɛbɛ Sɔɔl, lɛ nyɛrɛ,’ ka a ɩ ajienaa ka a ɩ n nyɛ wʊ naa.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Be lɛ wʊ pãa 'yɛr kʊ ma, ‘A sɩ sãakpãmɩne Nãaŋmɩn lɛ ir fʊ ɩka fʊ bɔ̃ɔ a lɛ wʊn bʊɔrɔ, na fʊ lɛ nyɛ a chɛchɛ sʊɔ 'lɔ, na fʊ wõ a 'yɛr bie yi a wʊ nɛɛ pɔ.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Fʊ̃ʊ lɛ na ɩ a dãasɩɛ sʊɔ na fʊ kʊ a nɩbɛ ba jaa, a ala fʊn nyɛ, nɩ a ala fʊn wõ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Pʊ̃pãanyã, bo lɛ fʊ lɛ chɛlɛ go? Ir a ba so fʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a na pɛɛ a fʊ yeldɛbɛ bar a fʊ bʊɔlɔ a sɩ Soro yuor.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “A lɛ ɩn lɩɛb wa a Jerusalɛm naa tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn be a puorfʊ yir, ka a wa kaara ma jãna kaar.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ka n nyɛ a sɩ Soro na 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ ma. Wʊ 'yɛr naa, ‘Pɔɔ fɔɔ na fʊ yi ka a Jerusalɛm ajienaa, bojũu nɩrɛ jaa kʊ̃ sɔɔ a lɛ fʊn na 'yɛr a n 'yɛr ɛ.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ka n 'yɛr sɔɔ wʊ, ‘N Soro a nɩbɛ banyãna bɔ̃ɔn naa a lɛ ɩn yʊɔrɔ a lɔ̃ɔfʊ jiir naa nyɔɔrɔ ba pɔɔrɔ tɩ ŋmiere a bala na sɔɔ de fʊ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 A daar 'lɔ̃nɔ̃ ban kʊrɔ a fʊ dãasɩ dire Sɩteven maa nɩ bala jaa ɩn nɛbʊ̃'yen ka n kaara a ba fuusɩ tɩ ba kʊ wʊ.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ka a sɩ Soro pãa 'yɛr kʊ ma, ‘Chen, ɩn tʊ̃ fʊn tɛɛr jaa be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 A nɩyɔɔ bala chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ wa tãn a jie wʊn 'yɛr a nɩyor pɔ chenfʊ 'yɛr, a ba pãa tãna 'yɛrɛ, “Yɩ ŋmaa wʊ ju, a ba sɛɛ ɩka wʊ lɛ chɛnɛ vʊrɔ ɛ.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Lɛ lɛ ba pɔɔrɔ a gɔ̃mɔ̃ tɩ lɔɔrɔ a ba fɔɔr ɔ̃ɔnɔ̃ a tãna lɔɔrɔ a saaju.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ vɛ̃ ka ba tara a Pɔɔl kpɛ̃n be a sojasɩ yir. Wʊ 'yɛr ɩka ba fɔb a Pɔɔl a wʊ wiil ba bãa lɛ so a nɩbɛ pɔɔrɔ a gɔ̃mɔ̃ 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ a lɛ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 A lɛ ban lũ a Pɔɔl ɩka ba fɔb, ka wʊ sʊʊr a sojasɩ nɩdier na ara a be, “A tara na sɔr ka yɩn fɔb a Worom nɩrɛ na yaa sʊʊr kaa a yelnyɩnɛ wʊn ɩ ɛ?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Lɛ a sojasɩ nɩdier na wa wõ a nɩtɔ̃ wʊ chen a ba jaa nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “Ŋmɩnɛ lɛ fʊn ɩ? A daba nyã ɩn Worom nɩrɛ.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ka a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ chen a Pɔɔl sɛ̃ tɩ sʊʊr wʊ, “'Yɛr kʊ ma, Worom nɩrɛ lɛ fʊ ɩ ɔ?” Ka a Pɔɔl 'yɛr ɩka, “Ɔ̃ɔ.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ pãa 'yɛr, “Maa 'lɔ, libiyɔɔ lɛ n yab tɩ jãnɛ a ka.” Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Maa 'lɔ, ka lɛ ba dɔɔ ma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ka a bala na ara gu a wʊ fɔbfʊ mɩ tɔɔ yaar ajienaa. Dãbãɛ mɩ kpɛ̃n a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ a lɛ wʊn wa bɔ̃ɔn ɩka a Pɔɔl ɩn Worom nɩrɛ tɩchɛ ka wʊ vɛ̃ a ba lũ wʊ.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 A wɛr na wa chaar, a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ bɔ̃ɔ bãa 'yɔ̃ɔ lɛ a Juu nɩbɛ ba bara a Pɔɔl ɛ. Wʊ for wʊn bar tɩ bʊɔl a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr tɔɔrbɔ nɩbɛrɛ ka ba jaa lɔ̃ɔ taa. Tɩ wʊ pãa suu waan a Pɔɔl a wʊ wa ara a ba niem.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.