Atos 21

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro na sɩ tor a Kos a dẽdẽe a lɛ nɛ, a wɛr na wa chaar ka a ɩ sɩ tãn a Worodesɩ yi a be chen a Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Sɩ nyɛn a gboro ãsʊɔ na chiine a Fonisiya ka sɩ kpɛ chiine.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Sɩn wa nyɛrɛ a Sipurusɩ tẽe sɩ lan wʊn bar a guba jie tɩ ta a Siriya tẽe pɔ. Tire lɛ sɩ ta ara an ɩ be lɛ a gboro na wɛl a tuor wʊn tuo.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Be lɛ sɩ nyɛ a poturbo bamɩne na sɩ jãnɛ a ba sɛ̃ ber ayopõi. Ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ tu a ba 'yɔ̃ɔ a ba 'yɛr kʊ a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tɩchɛ a sɩ bɩbie na wa ta, sɩ yin de a sɩ sɔr. Ka a poturbo bala ba jaa nɩ a ba pɔbɔ nɩ a ba bibiir ba jaa bɩɛl sɩ yin a tẽe pɔ, tɩ tãn a man gogoro nɛɛ, ka sɩ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro pɔ, tɩ ba mɩ lɩɛb kulo a yir.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 A Tire sɩn be yi, a man pɔ lɛ sɩ chen bãlãa tɩ ta a Tolemaisɩ be lɛ sɩ puor a yɛɛr bamɩne na be be na sɩ gã a be bɩbir bʊ̃'yen.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Sɩn ir a be chiine sɩ tãn be a Sisariya na sɩ chen a Filip na mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ na wʊ mɩ ɩ a nɩbɛ ayopõi bala ãsʊɔ ban dɔ̃ɔ ir be a Jerusalɛm yir.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Wʊ dɔ̃ɔ tara pɔɔsarsɩ anaar na ba kul sɩrbɛ ɛ, ka Nãaŋmɩn ma kʊ ba a wʊ 'yɛr a ba 'yɛrɛ.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Sɩ jɛ̃n a be kor bãlãa ka a Agabus yi be a Judiya na,
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 wʊn wa a sɩ sɛ̃. Wʊ den a Pɔɔl sɩɛ gãn na wʊ lũn a wʊ mãɛ nuur nɩ a gbɛɛ tɩ na wʊ 'yɛr. “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr naa, ‘Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Juu nɩbɛ na be a Jerusalɛm na lũ a nɩrɛ 'lɔ na so a sɩɛ gãn nyãna, na ba 'yɔ̃ɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 A lɛ sɩn wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a sɩn nɩ a nɩbɛ bala na be a be 'mataa sʊɔr a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ kõnõ na yɩ chɩrɛ ma a ãgãn a lɛ? N sɔɔ naa, a ta ɩ a lũfu tɛɛ ɛ, tɩchɛ n kpi be a Jerusalɛm a sɩ Soro Yesu yuor jũu.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 A lɛ sɩn sʊɔr wʊ faa sɩ mɩ bar naa tɩ 'yɛr “A sɩ Soro bɔfʊ a ɩ.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 A anyã puor lɛ sɩ chɔɔr na sɩ do be a Jerusalɛm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ka a poturbo bala na be a Sisariya bɩɛl sɩ na ba waan sɩ a daba 'lɔ na di a Minason yir be lɛ sɩn wa kpɩɛrɛ, Sipurusɩ tẽe pɔ lɛ wʊ yi tɩ na wʊ ɩ a poturo kor.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 A lɛ sɩn wa ta a Jerusalɛm, a yɛɛr de sɩn nuur ayi.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ka a wɛr na wa chaar, sɩn nɩ a Pɔɔl jaa 'mantaa chen ɩka sɩ tɩ nyɛ a Jemesɩ ka a ɩ be lɛ a nɩbɛrɛ ba jaa lɔ̃ɔ taa.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pɔɔl na puor ba jaa baar, wʊ man naa yele a jaa kʊ ba, a lɛ a Nãaŋmɩn na de wʊ tʊ̃n be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 A lɛ ban wõ anyãna ba jaa pɛɛn Nãaŋmɩn tɩ na ba pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Yɛbɛ faa nyɛ, a Juu nɩbɛ turo turo na sɔɔ de, tɩchɛ ba chɛnɛ na tara nɩbijɩɛ nɩ a nɛbinãa.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ba man kʊ ba ɩka fʊ̃ʊ lɛ wile a Juu nɩbɛ bala na kpɩɛrɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, ka ba taa turo a Mosesɩ ɛ, na fʊ lɛ wile ɩka ba taa ŋmara a ba bibiir yɔɩ ɛ, na ba taa ɩrɛ a lɛ a Juu nɩbɛ na ma ɩrɛ ɛ.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ban wõn ɩka fʊ wan a ka, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Fʊ̃ʊ bʊɔrɔ fʊ tu a lɛ sɩn na 'yɛr. Dɔɔr anaar ben ka a sɩ sɛ̃ na ba põl 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 De a nɩbɛ banyãna na fʊ pʊɔ ba, a yɩ tɩ pɔl a fʊ yab a ba jur põfʊ sãma. Ka nɩrɛ jaa na pãa bɔ̃ɔn ɩka a lɛ ban man 'yɔ̃ɔfʊ ba ɩ yelmãɛ ɛ, tɩchɛ a fʊ̃ʊ mãɛ mɩ turo naa a nɛbinãa.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Tɩchɛ a nɩyor bala na sɔɔ de, sɩ sɛb gãn kʊ ba a lɛ sɩn 'yɛr ɩka, ba taa dire tɩbɛ bomo ɛ, bɩɩ ɔɔrɔ jãɩ ɛ, bɩɩ 'wɔb dʊɔ na var kpi ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Wɛr na wa chaar, Pɔɔl den a dɔɔr anaar bala ka ba 'mataa tɩ pɔl a ba mãɛ. Tɩ na wʊ pãa chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na tɩ 'yɛr a bɩbie ala a ba pɔlfʊ na baar nɩ a bɔɔrlo bomo ala a ba ãsʊɔ jaa na ir.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 A lɛ a ber ayopõi na wa gbʊrɔ a baarfʊ, a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ nyɛn a Pɔɔl a be Nãaŋmɩn puorfʊ yir, na ba dam a nɩyɔɔ bala a ba nyɔɔ wʊ.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ba gboolo naa, “Isɩral nɩbɛ woɩ, yɩ wa sʊ̃ʊ sɩ yooo. A daba lɛ anyãna na wile a nɩbɛ jie jaa ka ba kpɛrɛ a sɩ nɩbɛ nɩ a nɛbinãa lɔ̃ɔn a jie nyãna. Lɛ tɛɛ gba ba lɛ ɛ, wʊ tara na a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, kpɛ̃n ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na wʊ sɔ̃ɔ a jivɩla nyãna.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ba dɔ̃ɔ nyɛ a Torofimusɩ na yi a Efesus nɩ a Pɔɔl a ba tɩɛr man tãa a Pɔɔl tara wʊn kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 A tẽdaa wʊ jaa kab, ka a nɩbɛ yire a tẽe wʊ jaa joro waara na ba wa nyɔɔ a Pɔɔl. Ba nyɔɔ wʊn a lɛ tɔɔ yin a Nãaŋmɩn puorfʊ yir jie tɩ pɔɔ a pãma ajienaa.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ka ba ta bʊɔrɔ ɩka ba kʊ a Pɔɔl ka a yele tɩ ta a Worom sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka a Jerusalɛm wʊ jaa dɔ̃ɔnɔ̃ naa.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 A wʊ vaa ir a lɛ na wʊ tara a nɩbɛrɛ bamɩne nɩ a sojasɩ na wʊ suu chiin be a nɩyɔɔ bala pɔ. Lɛ ban wa nyɛ a nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ sojasɩ a ba bar a Pɔɔl ŋmefʊ.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Lɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na wa ta wʊ tɩ nyɔɔn a Pɔɔl na wʊ vɛ̃ ka ba gbãr wʊ nɩ bɔ̃jɔrsɩ ayi. Tɩ pãa sʊʊr ɩka nɩ ana lɛ, nɩ bo lɛ wʊ maal.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Bamɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ 'yɛrɛ na turo nɩ jiyuo ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jiyuo a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na ba nyɛ a yelmãɛ ɛ, a gɔ̃mɔ̃ jũu, wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl gʊɔr be a sojasɩ kpɛfʊ jie.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Lɛ a Pɔɔl na wa ta a dofʊ jie a nɩbɛ pir pirfʊ jaa waa naa ka a sojasɩ 'mɔɔ a Pɔɔl.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ka a nɩyɔɔ bala na turo tãna 'yɛrɛ, “Yɩ kʊ wʊ.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Lɛ a sojasɩ na wa ɩka ba kpɛ̃n a Pɔɔl a be a ba kpɛfʊ jie wʊ sʊɔr naa a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka, “N 'yɛr 'yɛr kɔ̃ɔ kʊ fʊ bɩɩ?” Ka a nɩkpɛ̃ɛ sʊʊr wʊ, “Fʊn tʊ̃ɔn 'yɛr a Greek kɔkɔr bɩɩ?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ a Ijipitɩ nɩrɛ 'lɔ na dɔ̃ɔ ŋmaa a jɛɛr na fʊ tɔɔ dɔɔr turo anaar (4,000) kpɛ̃n be a mɔgɔ̃ɔ pɔ ɛ?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “N ɩ naa Juu nɩrɛ naa yi a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, naa yi a tẽe nyãna pɔ nɩrɛ jaa na bɔ̃ɔn, yãayãabɩlɛ sɔɔ ka n 'yɛr 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr, ka a wʊ ir ara a dofʊ jie, na wʊ wɩlwɩl a nɩyɔɔ bala a nuur ka ba bar gɔ̃mɔ̃. A lɛ ban wa ŋmaa a vʊʊr wʊ den a ba Juu nɩbɛ kɔkɔr na 'yɛrɛ nɩ.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.