Atos 21
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro na sɩ tor a Kos a dẽdẽe a lɛ nɛ, a wɛr na wa chaar ka a ɩ sɩ tãn a Worodesɩ yi a be chen a Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Sɩ nyɛn a gboro ãsʊɔ na chiine a Fonisiya ka sɩ kpɛ chiine.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Sɩn wa nyɛrɛ a Sipurusɩ tẽe sɩ lan wʊn bar a guba jie tɩ ta a Siriya tẽe pɔ. Tire lɛ sɩ ta ara an ɩ be lɛ a gboro na wɛl a tuor wʊn tuo.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Be lɛ sɩ nyɛ a poturbo bamɩne na sɩ jãnɛ a ba sɛ̃ ber ayopõi. Ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ tu a ba 'yɔ̃ɔ a ba 'yɛr kʊ a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Tɩchɛ a sɩ bɩbie na wa ta, sɩ yin de a sɩ sɔr. Ka a poturbo bala ba jaa nɩ a ba pɔbɔ nɩ a ba bibiir ba jaa bɩɛl sɩ yin a tẽe pɔ, tɩ tãn a man gogoro nɛɛ, ka sɩ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro pɔ, tɩ ba mɩ lɩɛb kulo a yir.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 A Tire sɩn be yi, a man pɔ lɛ sɩ chen bãlãa tɩ ta a Tolemaisɩ be lɛ sɩ puor a yɛɛr bamɩne na be be na sɩ gã a be bɩbir bʊ̃'yen.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Sɩn ir a be chiine sɩ tãn be a Sisariya na sɩ chen a Filip na mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ na wʊ mɩ ɩ a nɩbɛ ayopõi bala ãsʊɔ ban dɔ̃ɔ ir be a Jerusalɛm yir.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Wʊ dɔ̃ɔ tara pɔɔsarsɩ anaar na ba kul sɩrbɛ ɛ, ka Nãaŋmɩn ma kʊ ba a wʊ 'yɛr a ba 'yɛrɛ.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Sɩ jɛ̃n a be kor bãlãa ka a Agabus yi be a Judiya na,
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 wʊn wa a sɩ sɛ̃. Wʊ den a Pɔɔl sɩɛ gãn na wʊ lũn a wʊ mãɛ nuur nɩ a gbɛɛ tɩ na wʊ 'yɛr. “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr naa, ‘Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Juu nɩbɛ na be a Jerusalɛm na lũ a nɩrɛ 'lɔ na so a sɩɛ gãn nyãna, na ba 'yɔ̃ɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 A lɛ sɩn wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a sɩn nɩ a nɩbɛ bala na be a be 'mataa sʊɔr a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ kõnõ na yɩ chɩrɛ ma a ãgãn a lɛ? N sɔɔ naa, a ta ɩ a lũfu tɛɛ ɛ, tɩchɛ n kpi be a Jerusalɛm a sɩ Soro Yesu yuor jũu.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 A lɛ sɩn sʊɔr wʊ faa sɩ mɩ bar naa tɩ 'yɛr “A sɩ Soro bɔfʊ a ɩ.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 A anyã puor lɛ sɩ chɔɔr na sɩ do be a Jerusalɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ka a poturbo bala na be a Sisariya bɩɛl sɩ na ba waan sɩ a daba 'lɔ na di a Minason yir be lɛ sɩn wa kpɩɛrɛ, Sipurusɩ tẽe pɔ lɛ wʊ yi tɩ na wʊ ɩ a poturo kor.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 A lɛ sɩn wa ta a Jerusalɛm, a yɛɛr de sɩn nuur ayi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ka a wɛr na wa chaar, sɩn nɩ a Pɔɔl jaa 'mantaa chen ɩka sɩ tɩ nyɛ a Jemesɩ ka a ɩ be lɛ a nɩbɛrɛ ba jaa lɔ̃ɔ taa.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pɔɔl na puor ba jaa baar, wʊ man naa yele a jaa kʊ ba, a lɛ a Nãaŋmɩn na de wʊ tʊ̃n be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 A lɛ ban wõ anyãna ba jaa pɛɛn Nãaŋmɩn tɩ na ba pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Yɛbɛ faa nyɛ, a Juu nɩbɛ turo turo na sɔɔ de, tɩchɛ ba chɛnɛ na tara nɩbijɩɛ nɩ a nɛbinãa.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ba man kʊ ba ɩka fʊ̃ʊ lɛ wile a Juu nɩbɛ bala na kpɩɛrɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, ka ba taa turo a Mosesɩ ɛ, na fʊ lɛ wile ɩka ba taa ŋmara a ba bibiir yɔɩ ɛ, na ba taa ɩrɛ a lɛ a Juu nɩbɛ na ma ɩrɛ ɛ.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Ban wõn ɩka fʊ wan a ka, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Fʊ̃ʊ bʊɔrɔ fʊ tu a lɛ sɩn na 'yɛr. Dɔɔr anaar ben ka a sɩ sɛ̃ na ba põl 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 De a nɩbɛ banyãna na fʊ pʊɔ ba, a yɩ tɩ pɔl a fʊ yab a ba jur põfʊ sãma. Ka nɩrɛ jaa na pãa bɔ̃ɔn ɩka a lɛ ban man 'yɔ̃ɔfʊ ba ɩ yelmãɛ ɛ, tɩchɛ a fʊ̃ʊ mãɛ mɩ turo naa a nɛbinãa.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Tɩchɛ a nɩyor bala na sɔɔ de, sɩ sɛb gãn kʊ ba a lɛ sɩn 'yɛr ɩka, ba taa dire tɩbɛ bomo ɛ, bɩɩ ɔɔrɔ jãɩ ɛ, bɩɩ 'wɔb dʊɔ na var kpi ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Wɛr na wa chaar, Pɔɔl den a dɔɔr anaar bala ka ba 'mataa tɩ pɔl a ba mãɛ. Tɩ na wʊ pãa chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na tɩ 'yɛr a bɩbie ala a ba pɔlfʊ na baar nɩ a bɔɔrlo bomo ala a ba ãsʊɔ jaa na ir.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 A lɛ a ber ayopõi na wa gbʊrɔ a baarfʊ, a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ nyɛn a Pɔɔl a be Nãaŋmɩn puorfʊ yir, na ba dam a nɩyɔɔ bala a ba nyɔɔ wʊ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ba gboolo naa, “Isɩral nɩbɛ woɩ, yɩ wa sʊ̃ʊ sɩ yooo. A daba lɛ anyãna na wile a nɩbɛ jie jaa ka ba kpɛrɛ a sɩ nɩbɛ nɩ a nɛbinãa lɔ̃ɔn a jie nyãna. Lɛ tɛɛ gba ba lɛ ɛ, wʊ tara na a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, kpɛ̃n ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na wʊ sɔ̃ɔ a jivɩla nyãna.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ba dɔ̃ɔ nyɛ a Torofimusɩ na yi a Efesus nɩ a Pɔɔl a ba tɩɛr man tãa a Pɔɔl tara wʊn kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 A tẽdaa wʊ jaa kab, ka a nɩbɛ yire a tẽe wʊ jaa joro waara na ba wa nyɔɔ a Pɔɔl. Ba nyɔɔ wʊn a lɛ tɔɔ yin a Nãaŋmɩn puorfʊ yir jie tɩ pɔɔ a pãma ajienaa.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ka ba ta bʊɔrɔ ɩka ba kʊ a Pɔɔl ka a yele tɩ ta a Worom sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka a Jerusalɛm wʊ jaa dɔ̃ɔnɔ̃ naa.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 A wʊ vaa ir a lɛ na wʊ tara a nɩbɛrɛ bamɩne nɩ a sojasɩ na wʊ suu chiin be a nɩyɔɔ bala pɔ. Lɛ ban wa nyɛ a nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ sojasɩ a ba bar a Pɔɔl ŋmefʊ.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Lɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na wa ta wʊ tɩ nyɔɔn a Pɔɔl na wʊ vɛ̃ ka ba gbãr wʊ nɩ bɔ̃jɔrsɩ ayi. Tɩ pãa sʊʊr ɩka nɩ ana lɛ, nɩ bo lɛ wʊ maal.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Bamɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ 'yɛrɛ na turo nɩ jiyuo ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jiyuo a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na ba nyɛ a yelmãɛ ɛ, a gɔ̃mɔ̃ jũu, wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl gʊɔr be a sojasɩ kpɛfʊ jie.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Lɛ a Pɔɔl na wa ta a dofʊ jie a nɩbɛ pir pirfʊ jaa waa naa ka a sojasɩ 'mɔɔ a Pɔɔl.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ka a nɩyɔɔ bala na turo tãna 'yɛrɛ, “Yɩ kʊ wʊ.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Lɛ a sojasɩ na wa ɩka ba kpɛ̃n a Pɔɔl a be a ba kpɛfʊ jie wʊ sʊɔr naa a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka, “N 'yɛr 'yɛr kɔ̃ɔ kʊ fʊ bɩɩ?” Ka a nɩkpɛ̃ɛ sʊʊr wʊ, “Fʊn tʊ̃ɔn 'yɛr a Greek kɔkɔr bɩɩ?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ a Ijipitɩ nɩrɛ 'lɔ na dɔ̃ɔ ŋmaa a jɛɛr na fʊ tɔɔ dɔɔr turo anaar (4,000) kpɛ̃n be a mɔgɔ̃ɔ pɔ ɛ?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “N ɩ naa Juu nɩrɛ naa yi a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, naa yi a tẽe nyãna pɔ nɩrɛ jaa na bɔ̃ɔn, yãayãabɩlɛ sɔɔ ka n 'yɛr 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr, ka a wʊ ir ara a dofʊ jie, na wʊ wɩlwɩl a nɩyɔɔ bala a nuur ka ba bar gɔ̃mɔ̃. A lɛ ban wa ŋmaa a vʊʊr wʊ den a ba Juu nɩbɛ kɔkɔr na 'yɛrɛ nɩ.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.