Atos 21

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro na sɩ tor a Kos a dẽdẽe a lɛ nɛ, a wɛr na wa chaar ka a ɩ sɩ tãn a Worodesɩ yi a be chen a Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Sɩ nyɛn a gboro ãsʊɔ na chiine a Fonisiya ka sɩ kpɛ chiine.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Sɩn wa nyɛrɛ a Sipurusɩ tẽe sɩ lan wʊn bar a guba jie tɩ ta a Siriya tẽe pɔ. Tire lɛ sɩ ta ara an ɩ be lɛ a gboro na wɛl a tuor wʊn tuo.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Be lɛ sɩ nyɛ a poturbo bamɩne na sɩ jãnɛ a ba sɛ̃ ber ayopõi. Ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ tu a ba 'yɔ̃ɔ a ba 'yɛr kʊ a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tɩchɛ a sɩ bɩbie na wa ta, sɩ yin de a sɩ sɔr. Ka a poturbo bala ba jaa nɩ a ba pɔbɔ nɩ a ba bibiir ba jaa bɩɛl sɩ yin a tẽe pɔ, tɩ tãn a man gogoro nɛɛ, ka sɩ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro pɔ, tɩ ba mɩ lɩɛb kulo a yir.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 A Tire sɩn be yi, a man pɔ lɛ sɩ chen bãlãa tɩ ta a Tolemaisɩ be lɛ sɩ puor a yɛɛr bamɩne na be be na sɩ gã a be bɩbir bʊ̃'yen.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Sɩn ir a be chiine sɩ tãn be a Sisariya na sɩ chen a Filip na mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ na wʊ mɩ ɩ a nɩbɛ ayopõi bala ãsʊɔ ban dɔ̃ɔ ir be a Jerusalɛm yir.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Wʊ dɔ̃ɔ tara pɔɔsarsɩ anaar na ba kul sɩrbɛ ɛ, ka Nãaŋmɩn ma kʊ ba a wʊ 'yɛr a ba 'yɛrɛ.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Sɩ jɛ̃n a be kor bãlãa ka a Agabus yi be a Judiya na,
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 wʊn wa a sɩ sɛ̃. Wʊ den a Pɔɔl sɩɛ gãn na wʊ lũn a wʊ mãɛ nuur nɩ a gbɛɛ tɩ na wʊ 'yɛr. “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr naa, ‘Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Juu nɩbɛ na be a Jerusalɛm na lũ a nɩrɛ 'lɔ na so a sɩɛ gãn nyãna, na ba 'yɔ̃ɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ.’ ”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 A lɛ sɩn wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a sɩn nɩ a nɩbɛ bala na be a be 'mataa sʊɔr a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ kõnõ na yɩ chɩrɛ ma a ãgãn a lɛ? N sɔɔ naa, a ta ɩ a lũfu tɛɛ ɛ, tɩchɛ n kpi be a Jerusalɛm a sɩ Soro Yesu yuor jũu.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 A lɛ sɩn sʊɔr wʊ faa sɩ mɩ bar naa tɩ 'yɛr “A sɩ Soro bɔfʊ a ɩ.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 A anyã puor lɛ sɩ chɔɔr na sɩ do be a Jerusalɛm.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Ka a poturbo bala na be a Sisariya bɩɛl sɩ na ba waan sɩ a daba 'lɔ na di a Minason yir be lɛ sɩn wa kpɩɛrɛ, Sipurusɩ tẽe pɔ lɛ wʊ yi tɩ na wʊ ɩ a poturo kor.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 A lɛ sɩn wa ta a Jerusalɛm, a yɛɛr de sɩn nuur ayi.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Ka a wɛr na wa chaar, sɩn nɩ a Pɔɔl jaa 'mantaa chen ɩka sɩ tɩ nyɛ a Jemesɩ ka a ɩ be lɛ a nɩbɛrɛ ba jaa lɔ̃ɔ taa.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pɔɔl na puor ba jaa baar, wʊ man naa yele a jaa kʊ ba, a lɛ a Nãaŋmɩn na de wʊ tʊ̃n be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 A lɛ ban wõ anyãna ba jaa pɛɛn Nãaŋmɩn tɩ na ba pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Yɛbɛ faa nyɛ, a Juu nɩbɛ turo turo na sɔɔ de, tɩchɛ ba chɛnɛ na tara nɩbijɩɛ nɩ a nɛbinãa.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ba man kʊ ba ɩka fʊ̃ʊ lɛ wile a Juu nɩbɛ bala na kpɩɛrɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, ka ba taa turo a Mosesɩ ɛ, na fʊ lɛ wile ɩka ba taa ŋmara a ba bibiir yɔɩ ɛ, na ba taa ɩrɛ a lɛ a Juu nɩbɛ na ma ɩrɛ ɛ.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Ban wõn ɩka fʊ wan a ka, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Fʊ̃ʊ bʊɔrɔ fʊ tu a lɛ sɩn na 'yɛr. Dɔɔr anaar ben ka a sɩ sɛ̃ na ba põl 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 De a nɩbɛ banyãna na fʊ pʊɔ ba, a yɩ tɩ pɔl a fʊ yab a ba jur põfʊ sãma. Ka nɩrɛ jaa na pãa bɔ̃ɔn ɩka a lɛ ban man 'yɔ̃ɔfʊ ba ɩ yelmãɛ ɛ, tɩchɛ a fʊ̃ʊ mãɛ mɩ turo naa a nɛbinãa.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Tɩchɛ a nɩyor bala na sɔɔ de, sɩ sɛb gãn kʊ ba a lɛ sɩn 'yɛr ɩka, ba taa dire tɩbɛ bomo ɛ, bɩɩ ɔɔrɔ jãɩ ɛ, bɩɩ 'wɔb dʊɔ na var kpi ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Wɛr na wa chaar, Pɔɔl den a dɔɔr anaar bala ka ba 'mataa tɩ pɔl a ba mãɛ. Tɩ na wʊ pãa chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na tɩ 'yɛr a bɩbie ala a ba pɔlfʊ na baar nɩ a bɔɔrlo bomo ala a ba ãsʊɔ jaa na ir.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 A lɛ a ber ayopõi na wa gbʊrɔ a baarfʊ, a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ nyɛn a Pɔɔl a be Nãaŋmɩn puorfʊ yir, na ba dam a nɩyɔɔ bala a ba nyɔɔ wʊ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Ba gboolo naa, “Isɩral nɩbɛ woɩ, yɩ wa sʊ̃ʊ sɩ yooo. A daba lɛ anyãna na wile a nɩbɛ jie jaa ka ba kpɛrɛ a sɩ nɩbɛ nɩ a nɛbinãa lɔ̃ɔn a jie nyãna. Lɛ tɛɛ gba ba lɛ ɛ, wʊ tara na a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, kpɛ̃n ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na wʊ sɔ̃ɔ a jivɩla nyãna.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Ba dɔ̃ɔ nyɛ a Torofimusɩ na yi a Efesus nɩ a Pɔɔl a ba tɩɛr man tãa a Pɔɔl tara wʊn kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 A tẽdaa wʊ jaa kab, ka a nɩbɛ yire a tẽe wʊ jaa joro waara na ba wa nyɔɔ a Pɔɔl. Ba nyɔɔ wʊn a lɛ tɔɔ yin a Nãaŋmɩn puorfʊ yir jie tɩ pɔɔ a pãma ajienaa.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ka ba ta bʊɔrɔ ɩka ba kʊ a Pɔɔl ka a yele tɩ ta a Worom sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka a Jerusalɛm wʊ jaa dɔ̃ɔnɔ̃ naa.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 A wʊ vaa ir a lɛ na wʊ tara a nɩbɛrɛ bamɩne nɩ a sojasɩ na wʊ suu chiin be a nɩyɔɔ bala pɔ. Lɛ ban wa nyɛ a nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ sojasɩ a ba bar a Pɔɔl ŋmefʊ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Lɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na wa ta wʊ tɩ nyɔɔn a Pɔɔl na wʊ vɛ̃ ka ba gbãr wʊ nɩ bɔ̃jɔrsɩ ayi. Tɩ pãa sʊʊr ɩka nɩ ana lɛ, nɩ bo lɛ wʊ maal.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Bamɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ 'yɛrɛ na turo nɩ jiyuo ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jiyuo a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na ba nyɛ a yelmãɛ ɛ, a gɔ̃mɔ̃ jũu, wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl gʊɔr be a sojasɩ kpɛfʊ jie.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Lɛ a Pɔɔl na wa ta a dofʊ jie a nɩbɛ pir pirfʊ jaa waa naa ka a sojasɩ 'mɔɔ a Pɔɔl.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ka a nɩyɔɔ bala na turo tãna 'yɛrɛ, “Yɩ kʊ wʊ.”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Lɛ a sojasɩ na wa ɩka ba kpɛ̃n a Pɔɔl a be a ba kpɛfʊ jie wʊ sʊɔr naa a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka, “N 'yɛr 'yɛr kɔ̃ɔ kʊ fʊ bɩɩ?” Ka a nɩkpɛ̃ɛ sʊʊr wʊ, “Fʊn tʊ̃ɔn 'yɛr a Greek kɔkɔr bɩɩ?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ a Ijipitɩ nɩrɛ 'lɔ na dɔ̃ɔ ŋmaa a jɛɛr na fʊ tɔɔ dɔɔr turo anaar (4,000) kpɛ̃n be a mɔgɔ̃ɔ pɔ ɛ?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “N ɩ naa Juu nɩrɛ naa yi a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, naa yi a tẽe nyãna pɔ nɩrɛ jaa na bɔ̃ɔn, yãayãabɩlɛ sɔɔ ka n 'yɛr 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr, ka a wʊ ir ara a dofʊ jie, na wʊ wɩlwɩl a nɩyɔɔ bala a nuur ka ba bar gɔ̃mɔ̃. A lɛ ban wa ŋmaa a vʊʊr wʊ den a ba Juu nɩbɛ kɔkɔr na 'yɛrɛ nɩ.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.