Atos 21
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro na sɩ tor a Kos a dẽdẽe a lɛ nɛ, a wɛr na wa chaar ka a ɩ sɩ tãn a Worodesɩ yi a be chen a Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Sɩ nyɛn a gboro ãsʊɔ na chiine a Fonisiya ka sɩ kpɛ chiine.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Sɩn wa nyɛrɛ a Sipurusɩ tẽe sɩ lan wʊn bar a guba jie tɩ ta a Siriya tẽe pɔ. Tire lɛ sɩ ta ara an ɩ be lɛ a gboro na wɛl a tuor wʊn tuo.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Be lɛ sɩ nyɛ a poturbo bamɩne na sɩ jãnɛ a ba sɛ̃ ber ayopõi. Ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ tu a ba 'yɔ̃ɔ a ba 'yɛr kʊ a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Tɩchɛ a sɩ bɩbie na wa ta, sɩ yin de a sɩ sɔr. Ka a poturbo bala ba jaa nɩ a ba pɔbɔ nɩ a ba bibiir ba jaa bɩɛl sɩ yin a tẽe pɔ, tɩ tãn a man gogoro nɛɛ, ka sɩ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Sɩn wa bar taa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro pɔ, tɩ ba mɩ lɩɛb kulo a yir.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 A Tire sɩn be yi, a man pɔ lɛ sɩ chen bãlãa tɩ ta a Tolemaisɩ be lɛ sɩ puor a yɛɛr bamɩne na be be na sɩ gã a be bɩbir bʊ̃'yen.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Sɩn ir a be chiine sɩ tãn be a Sisariya na sɩ chen a Filip na mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ na wʊ mɩ ɩ a nɩbɛ ayopõi bala ãsʊɔ ban dɔ̃ɔ ir be a Jerusalɛm yir.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Wʊ dɔ̃ɔ tara pɔɔsarsɩ anaar na ba kul sɩrbɛ ɛ, ka Nãaŋmɩn ma kʊ ba a wʊ 'yɛr a ba 'yɛrɛ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Sɩ jɛ̃n a be kor bãlãa ka a Agabus yi be a Judiya na,
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 wʊn wa a sɩ sɛ̃. Wʊ den a Pɔɔl sɩɛ gãn na wʊ lũn a wʊ mãɛ nuur nɩ a gbɛɛ tɩ na wʊ 'yɛr. “A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr naa, ‘Nɩtɔ̃nɔ̃ lɛ a Juu nɩbɛ na be a Jerusalɛm na lũ a nɩrɛ 'lɔ na so a sɩɛ gãn nyãna, na ba 'yɔ̃ɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ nuur pɔ.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 A lɛ sɩn wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ ka a sɩn nɩ a nɩbɛ bala na be a be 'mataa sʊɔr a Pɔɔl ɩka wʊ taa chiine a Jerusalɛm ɛ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ kõnõ na yɩ chɩrɛ ma a ãgãn a lɛ? N sɔɔ naa, a ta ɩ a lũfu tɛɛ ɛ, tɩchɛ n kpi be a Jerusalɛm a sɩ Soro Yesu yuor jũu.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 A lɛ sɩn sʊɔr wʊ faa sɩ mɩ bar naa tɩ 'yɛr “A sɩ Soro bɔfʊ a ɩ.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 A anyã puor lɛ sɩ chɔɔr na sɩ do be a Jerusalɛm.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ka a poturbo bala na be a Sisariya bɩɛl sɩ na ba waan sɩ a daba 'lɔ na di a Minason yir be lɛ sɩn wa kpɩɛrɛ, Sipurusɩ tẽe pɔ lɛ wʊ yi tɩ na wʊ ɩ a poturo kor.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 A lɛ sɩn wa ta a Jerusalɛm, a yɛɛr de sɩn nuur ayi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ka a wɛr na wa chaar, sɩn nɩ a Pɔɔl jaa 'mantaa chen ɩka sɩ tɩ nyɛ a Jemesɩ ka a ɩ be lɛ a nɩbɛrɛ ba jaa lɔ̃ɔ taa.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔɔl na puor ba jaa baar, wʊ man naa yele a jaa kʊ ba, a lɛ a Nãaŋmɩn na de wʊ tʊ̃n be a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 A lɛ ban wõ anyãna ba jaa pɛɛn Nãaŋmɩn tɩ na ba pãa 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “Yɛbɛ faa nyɛ, a Juu nɩbɛ turo turo na sɔɔ de, tɩchɛ ba chɛnɛ na tara nɩbijɩɛ nɩ a nɛbinãa.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ba man kʊ ba ɩka fʊ̃ʊ lɛ wile a Juu nɩbɛ bala na kpɩɛrɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, ka ba taa turo a Mosesɩ ɛ, na fʊ lɛ wile ɩka ba taa ŋmara a ba bibiir yɔɩ ɛ, na ba taa ɩrɛ a lɛ a Juu nɩbɛ na ma ɩrɛ ɛ.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ban wõn ɩka fʊ wan a ka, ŋmɩnɛ sɩn ɩ?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Fʊ̃ʊ bʊɔrɔ fʊ tu a lɛ sɩn na 'yɛr. Dɔɔr anaar ben ka a sɩ sɛ̃ na ba põl 'yɔ̃ɔ a ba mãɛ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 De a nɩbɛ banyãna na fʊ pʊɔ ba, a yɩ tɩ pɔl a fʊ yab a ba jur põfʊ sãma. Ka nɩrɛ jaa na pãa bɔ̃ɔn ɩka a lɛ ban man 'yɔ̃ɔfʊ ba ɩ yelmãɛ ɛ, tɩchɛ a fʊ̃ʊ mãɛ mɩ turo naa a nɛbinãa.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Tɩchɛ a nɩyor bala na sɔɔ de, sɩ sɛb gãn kʊ ba a lɛ sɩn 'yɛr ɩka, ba taa dire tɩbɛ bomo ɛ, bɩɩ ɔɔrɔ jãɩ ɛ, bɩɩ 'wɔb dʊɔ na var kpi ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Wɛr na wa chaar, Pɔɔl den a dɔɔr anaar bala ka ba 'mataa tɩ pɔl a ba mãɛ. Tɩ na wʊ pãa chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na tɩ 'yɛr a bɩbie ala a ba pɔlfʊ na baar nɩ a bɔɔrlo bomo ala a ba ãsʊɔ jaa na ir.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 A lɛ a ber ayopõi na wa gbʊrɔ a baarfʊ, a Juu nɩbɛ bamɩne na yi a Asɩya paal pɔ nyɛn a Pɔɔl a be Nãaŋmɩn puorfʊ yir, na ba dam a nɩyɔɔ bala a ba nyɔɔ wʊ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ba gboolo naa, “Isɩral nɩbɛ woɩ, yɩ wa sʊ̃ʊ sɩ yooo. A daba lɛ anyãna na wile a nɩbɛ jie jaa ka ba kpɛrɛ a sɩ nɩbɛ nɩ a nɛbinãa lɔ̃ɔn a jie nyãna. Lɛ tɛɛ gba ba lɛ ɛ, wʊ tara na a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, kpɛ̃n ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir na wʊ sɔ̃ɔ a jivɩla nyãna.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ba dɔ̃ɔ nyɛ a Torofimusɩ na yi a Efesus nɩ a Pɔɔl a ba tɩɛr man tãa a Pɔɔl tara wʊn kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 A tẽdaa wʊ jaa kab, ka a nɩbɛ yire a tẽe wʊ jaa joro waara na ba wa nyɔɔ a Pɔɔl. Ba nyɔɔ wʊn a lɛ tɔɔ yin a Nãaŋmɩn puorfʊ yir jie tɩ pɔɔ a pãma ajienaa.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ka ba ta bʊɔrɔ ɩka ba kʊ a Pɔɔl ka a yele tɩ ta a Worom sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka a Jerusalɛm wʊ jaa dɔ̃ɔnɔ̃ naa.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 A wʊ vaa ir a lɛ na wʊ tara a nɩbɛrɛ bamɩne nɩ a sojasɩ na wʊ suu chiin be a nɩyɔɔ bala pɔ. Lɛ ban wa nyɛ a nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ sojasɩ a ba bar a Pɔɔl ŋmefʊ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Lɛ a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na wa ta wʊ tɩ nyɔɔn a Pɔɔl na wʊ vɛ̃ ka ba gbãr wʊ nɩ bɔ̃jɔrsɩ ayi. Tɩ pãa sʊʊr ɩka nɩ ana lɛ, nɩ bo lɛ wʊ maal.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Bamɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ 'yɛrɛ na turo nɩ jiyuo ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jiyuo a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ na ba nyɛ a yelmãɛ ɛ, a gɔ̃mɔ̃ jũu, wʊ vɛ̃n ka ba tara a Pɔɔl gʊɔr be a sojasɩ kpɛfʊ jie.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Lɛ a Pɔɔl na wa ta a dofʊ jie a nɩbɛ pir pirfʊ jaa waa naa ka a sojasɩ 'mɔɔ a Pɔɔl.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ka a nɩyɔɔ bala na turo tãna 'yɛrɛ, “Yɩ kʊ wʊ.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Lɛ a sojasɩ na wa ɩka ba kpɛ̃n a Pɔɔl a be a ba kpɛfʊ jie wʊ sʊɔr naa a sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ ɩka, “N 'yɛr 'yɛr kɔ̃ɔ kʊ fʊ bɩɩ?” Ka a nɩkpɛ̃ɛ sʊʊr wʊ, “Fʊn tʊ̃ɔn 'yɛr a Greek kɔkɔr bɩɩ?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ a Ijipitɩ nɩrɛ 'lɔ na dɔ̃ɔ ŋmaa a jɛɛr na fʊ tɔɔ dɔɔr turo anaar (4,000) kpɛ̃n be a mɔgɔ̃ɔ pɔ ɛ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ka a Pɔɔl 'yɛr, “N ɩ naa Juu nɩrɛ naa yi a Tasusɩ na be a Sɩlɩsɩya paal pɔ, naa yi a tẽe nyãna pɔ nɩrɛ jaa na bɔ̃ɔn, yãayãabɩlɛ sɔɔ ka n 'yɛr 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 A sojasɩ ba jaa nɩkpɛ̃ɛ kʊn a Pɔɔl sɔr, ka a wʊ ir ara a dofʊ jie, na wʊ wɩlwɩl a nɩyɔɔ bala a nuur ka ba bar gɔ̃mɔ̃. A lɛ ban wa ŋmaa a vʊʊr wʊ den a ba Juu nɩbɛ kɔkɔr na 'yɛrɛ nɩ.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.