Atos 20
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Lɛ a gɔ̃mɔ̃ na wa baar, Pɔɔl tʊ̃n bʊɔl a poturbo ka ba wa, a wʊ 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ bar ba tɩ chen a Masedonɩya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Be lɛ wʊ tu a tẽn ala pɔ na wʊ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a bala na puoro ãkpãɛn na wʊ tɩ tãn a Greek wɛr pɔ,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 wʊ jɛ̃n a be ŋmɛrsɩ ata. Bojũu a Juu nɩbɛ dɔ̃ɔ guoro taa a wʊ yele, ala lɛ so waa lɛ kpɛ a gboro chen a Siriya ɛ, tɩ na wʊ lɩɛb tu a Masedonɩya sɔr nɩ gbɛɛ.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ka a bala na pʊɔ wʊ a ba 'mataa chen lɛ, Sopater a wʊ sãa lɛ Pirihusɩ na yi Beriya, Aristakus nɩ Sekundusɩ mɩ na yi Tɛsalonika, Gayus na yi Debi nɩ Timoti nɩ Tɩchɩkusɩ nɩ a Torofimusɩ na yi a Asɩya paal pɔ.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 A nɩbɛ banyãna lɛ de nie tɩ chɛlɛ sɩ be a Toroyas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Tɩchɛ a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ di na wa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro yi be a Filipai tẽe pɔ na sɩ maal ber anũu tɩ na sɩ pɔɔ ba a be Toroyas jãnɛ a be ber ayopõi.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A Pɛ̃nfʊ divɩɛ bio daar jãanʊɔr, sɩ jaa lɔ̃ɔn taa na sɩn 'mataa di. Pɔɔl 'yɛrɛ naa a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊrɔ a nɩbɛ bojũu wɛr wa chaar, wʊn chen naa. Wʊ 'yɛr kor jaa ka wɛr tɩ põ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 A be a bɔɔpɩɛ pɔ sɩn lɔ̃ɔ ba chʊm fãtɩnsɩ yɔɔ bin.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Pɔlbile kɔ̃ɔ yuor na di Yutikus jãnɛ naa a tokoro nɛɛ ka a gʊ̃ɔ kpɛ wʊ. Lɛ a Pɔɔl na 'yɛr kor a wʊ gur jaa chãɩɩ na wʊ yi a be a saaju faa lo a be tẽe, bojũu ba mɛn a bɔɔpɩɛ dɔɔl taa ata ka ba suu 'mɔɔ ka ɩ wʊ kpi naa.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 A Pɔɔl suun tɩ lo bib a kũu tɩ kõr wʊ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ, “Yɩ ta kõnõ ɛ, wʊ chɛnɛ na vʊrɔ.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Wʊ pãa don be a bɔɔpɩɛ pɔ, ka wʊ tɩ ŋma a paanʊ̃ɔ ka ba 'mataa di tɩ wʊ lɛ 'yɛr lɛ̃ɛɛ ka wɛr tɩ chaar ka wʊ yi a be chen.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Tɩchɛ ka pɔlbile ir kpɛ̃mɛ ka ba ãgãn 'maa a ba tara wʊ kul a yir.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Sɩn den nie kpɛ a gboro na sɩ chiine a Asosɩ, be lɛ sɩn tɩ 'mɔɔ a Pɔɔl, lɛ lɛ wʊ dɔ̃ɔ man sɩ tɩ chiine nɩ gbɛɛ a be.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Lɛ wʊn tɩ tuor sɩ a be Asosɩ, sɩ 'mɔɔ wʊn 'yɔ̃ɔ a gboro pɔ na sɩ chiine be a Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Wɛr na wa chaar, sɩ yin a be tɩ ta Kiyosɩ ka a wɛr lɛ bɔ̃ɔ chaar sɩ go kaa ɩ sɩ vɩɛn Samosɩ bar. A ber ata daar lɛ sɩ pãa ta a Miletusɩ.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pɔɔl bʊɔrɔ naa ɩka wʊ po a Efesus tẽe bar na wʊ ta gã be a Asɩya paal pɔ ɛ, bojũu wʊ bʊɔrɔ na fɔɔ ɩka 'lɔ tʊ̃ɔ, wʊ ta a Jerusalɛm a Pentikosɩ bɩbir daar.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Pɔɔl na chɛnɛ be a Miletusɩ lɛ wʊ tʊ̃ bʊɔl a bala na puoro a be a Efesus, a ba nɩdierbe ka ba wa.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ban wa ta, wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ bɔ̃ɔ lɛ ɩn be dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a yɩ sɛ̃, yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ jaa ɩn wa a Asɩya paal pɔ.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Mãɛ siirfʊ nɩ nɩbikʊ̃ɔ lɛ n tʊ̃nɔ̃ nɩ a sɩ Soro tʊ̃mɔ̃, bojũu a Juu nɩbɛ ba maal ma vɩla ɛ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka n ba sɔɔl yɩ yele jaa na sʊ̃ʊ yɩ ɛ, tɩchɛ n wile yɩn chãa pɔ, nɩ a yɩ yie pɔ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 N kpãkpãan naa a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ɩka ba lɩɛb wa a Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba lɩɛb a ba tɩɛr sɔɔ de a sɩ Soro Yesu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Pʊ̃pãanyã 'lɔ, Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr man ka n chiine a Jerusalɛm, n ba bɔ̃ɔ lɛn na tɩ pɔɔ ma a be ɛ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bɔ̃ɔ ɩka, tẽe jaa pɔ, a Nãaŋmɩn Sɩɛ ma vɛ̃n ka n bɔ̃ɔn ɩka die pɔ pɔɔfʊ, nɩ wõm lɛ ɩn tɩ tuor.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Tɩchɛ a anyãna maa bã ma ɛ, ala ɩ ɩn tʊ̃ɔ jo ta a baaraa naa tʊ̃ a lɛ a sɩ Soro Yesu na kʊ ma a tʊ̃mɔ̃, ɩka n 'yɛr a Nãaŋmɩn wãɛfʊ 'yɛr nʊ̃ɔ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Yɩ nyɛ, pʊ̃pãanyã a yɩn bala jie ɩn yɔ naa mʊɔl a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr, yɩ kʊ̃ lɛ nyɛ ma go ɛ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 A lɛ jũu, n 'yɛrɛ na kʊrɔ yɩ a dɩna ɩka ãsʊɔ jaa wa bɔr, n nũu ba pʊɔ be ɛ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Bojũu n ba dɔ̃ɔ sɔɔl yɩ yele jaa ɛ, tɩ man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ kʊ yɩ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Yɩ gu yɩ mãɛ nɩ a nɩbɛ bala 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ na maal yɩ a yɩ ɩ a nɩdierbe. Yɩ kaara a Nãaŋmɩn pupuorbiir bala wʊn dãn a wʊ mãɛ jãɩ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 N bɔ̃ɔn naa ɩka maa wa chen baar, nɩbɛ na lɩɛb gbõgboi kpɛ a yɩ pɔ, ba kʊ̃ bar yɩ ɛ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Bamɩne na yin a yɩn mãɛ pɔ gba, na ba jɛr a yelmãɛ bɛl nɩbɛ ka ba turo ba.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 A lɛ jũu yɩ guro yɩ mãɛ na yɩ tɩɛr kaa, yuom ata nɩ nyã ɩn ba vɛ̃ a yɩ ãsʊɔ jaa wiilfʊ ɛ, nɩbikʊ̃ɔ lɛ n wile nɩ yɩ mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Pʊ̃pãanyã, n de yɩn 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ, nɩ a wʊ wãɛfʊ 'yɛr bie pɔ, a yɩ na tʊ̃ɔ nʊ̃ɔ a wʊ kʊ yɩ a bʊ̃sʊ̃n ala wʊn tara kʊ a wʊ nɩbɛ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 N ba tara nyuur nɩ ãsʊɔ jaa libir, bɩɩ sɛlma, bɩɩ a fɔɔr ɛ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n bʊ̃bʊɔrsɩ, a n nũu pɔ lɛ a yi, naa sʊ̃ʊ a bala ɩn lɔ̃ɔ tʊ̃nɔ̃ nɩ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Bon jaa ɩn maal, n wiil yɩ naa ɩka a tʊ̃kpãɛn a nɩtɔ̃nɔ̃ pɔ lɛ, sɩn tu na sɩ sʊ̃ʊ a nɩbaalsɩ, yɩ tɩɛrɛ a lɛ a sɩ Soro Yesu na dɔ̃ɔ 'yɛr, ‘An ɩn bɔɔsʊ̃n kʊ a 'lɔ na de bon kʊ nɩrɛ, gar a 'lɔ na de.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Wʊn 'yɛr a anyãna baar, wʊ gbur dumo ka ba jaa 'mataa sʊɔr a Nãaŋmɩn.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ba jaa ŋman nɩbikʊ̃ɔ tɩ na ba kõr kõr wʊ.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 A lɛ na maal sɔ̃ɔ a ba pʊɔ nɩ nyã, a lɛ wʊn 'yɛr ɩka ba kʊ̃ lɛ nyɛ wʊ go ɛ, tɩ na ba bɩɛl wʊ suun a gboro jie.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.