Atos 20

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Lɛ a gɔ̃mɔ̃ na wa baar, Pɔɔl tʊ̃n bʊɔl a poturbo ka ba wa, a wʊ 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ bar ba tɩ chen a Masedonɩya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Be lɛ wʊ tu a tẽn ala pɔ na wʊ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a bala na puoro ãkpãɛn na wʊ tɩ tãn a Greek wɛr pɔ,
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 wʊ jɛ̃n a be ŋmɛrsɩ ata. Bojũu a Juu nɩbɛ dɔ̃ɔ guoro taa a wʊ yele, ala lɛ so waa lɛ kpɛ a gboro chen a Siriya ɛ, tɩ na wʊ lɩɛb tu a Masedonɩya sɔr nɩ gbɛɛ.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Ka a bala na pʊɔ wʊ a ba 'mataa chen lɛ, Sopater a wʊ sãa lɛ Pirihusɩ na yi Beriya, Aristakus nɩ Sekundusɩ mɩ na yi Tɛsalonika, Gayus na yi Debi nɩ Timoti nɩ Tɩchɩkusɩ nɩ a Torofimusɩ na yi a Asɩya paal pɔ.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 A nɩbɛ banyãna lɛ de nie tɩ chɛlɛ sɩ be a Toroyas.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Tɩchɛ a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ di na wa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro yi be a Filipai tẽe pɔ na sɩ maal ber anũu tɩ na sɩ pɔɔ ba a be Toroyas jãnɛ a be ber ayopõi.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 A Pɛ̃nfʊ divɩɛ bio daar jãanʊɔr, sɩ jaa lɔ̃ɔn taa na sɩn 'mataa di. Pɔɔl 'yɛrɛ naa a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊrɔ a nɩbɛ bojũu wɛr wa chaar, wʊn chen naa. Wʊ 'yɛr kor jaa ka wɛr tɩ põ.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 A be a bɔɔpɩɛ pɔ sɩn lɔ̃ɔ ba chʊm fãtɩnsɩ yɔɔ bin.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Pɔlbile kɔ̃ɔ yuor na di Yutikus jãnɛ naa a tokoro nɛɛ ka a gʊ̃ɔ kpɛ wʊ. Lɛ a Pɔɔl na 'yɛr kor a wʊ gur jaa chãɩɩ na wʊ yi a be a saaju faa lo a be tẽe, bojũu ba mɛn a bɔɔpɩɛ dɔɔl taa ata ka ba suu 'mɔɔ ka ɩ wʊ kpi naa.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 A Pɔɔl suun tɩ lo bib a kũu tɩ kõr wʊ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ, “Yɩ ta kõnõ ɛ, wʊ chɛnɛ na vʊrɔ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Wʊ pãa don be a bɔɔpɩɛ pɔ, ka wʊ tɩ ŋma a paanʊ̃ɔ ka ba 'mataa di tɩ wʊ lɛ 'yɛr lɛ̃ɛɛ ka wɛr tɩ chaar ka wʊ yi a be chen.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Tɩchɛ ka pɔlbile ir kpɛ̃mɛ ka ba ãgãn 'maa a ba tara wʊ kul a yir.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Sɩn den nie kpɛ a gboro na sɩ chiine a Asosɩ, be lɛ sɩn tɩ 'mɔɔ a Pɔɔl, lɛ lɛ wʊ dɔ̃ɔ man sɩ tɩ chiine nɩ gbɛɛ a be.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Lɛ wʊn tɩ tuor sɩ a be Asosɩ, sɩ 'mɔɔ wʊn 'yɔ̃ɔ a gboro pɔ na sɩ chiine be a Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Wɛr na wa chaar, sɩ yin a be tɩ ta Kiyosɩ ka a wɛr lɛ bɔ̃ɔ chaar sɩ go kaa ɩ sɩ vɩɛn Samosɩ bar. A ber ata daar lɛ sɩ pãa ta a Miletusɩ.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔl bʊɔrɔ naa ɩka wʊ po a Efesus tẽe bar na wʊ ta gã be a Asɩya paal pɔ ɛ, bojũu wʊ bʊɔrɔ na fɔɔ ɩka 'lɔ tʊ̃ɔ, wʊ ta a Jerusalɛm a Pentikosɩ bɩbir daar.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Pɔɔl na chɛnɛ be a Miletusɩ lɛ wʊ tʊ̃ bʊɔl a bala na puoro a be a Efesus, a ba nɩdierbe ka ba wa.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ban wa ta, wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ bɔ̃ɔ lɛ ɩn be dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a yɩ sɛ̃, yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ jaa ɩn wa a Asɩya paal pɔ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Mãɛ siirfʊ nɩ nɩbikʊ̃ɔ lɛ n tʊ̃nɔ̃ nɩ a sɩ Soro tʊ̃mɔ̃, bojũu a Juu nɩbɛ ba maal ma vɩla ɛ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka n ba sɔɔl yɩ yele jaa na sʊ̃ʊ yɩ ɛ, tɩchɛ n wile yɩn chãa pɔ, nɩ a yɩ yie pɔ.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 N kpãkpãan naa a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ɩka ba lɩɛb wa a Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba lɩɛb a ba tɩɛr sɔɔ de a sɩ Soro Yesu.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Pʊ̃pãanyã 'lɔ, Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr man ka n chiine a Jerusalɛm, n ba bɔ̃ɔ lɛn na tɩ pɔɔ ma a be ɛ.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bɔ̃ɔ ɩka, tẽe jaa pɔ, a Nãaŋmɩn Sɩɛ ma vɛ̃n ka n bɔ̃ɔn ɩka die pɔ pɔɔfʊ, nɩ wõm lɛ ɩn tɩ tuor.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Tɩchɛ a anyãna maa bã ma ɛ, ala ɩ ɩn tʊ̃ɔ jo ta a baaraa naa tʊ̃ a lɛ a sɩ Soro Yesu na kʊ ma a tʊ̃mɔ̃, ɩka n 'yɛr a Nãaŋmɩn wãɛfʊ 'yɛr nʊ̃ɔ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Yɩ nyɛ, pʊ̃pãanyã a yɩn bala jie ɩn yɔ naa mʊɔl a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr, yɩ kʊ̃ lɛ nyɛ ma go ɛ.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 A lɛ jũu, n 'yɛrɛ na kʊrɔ yɩ a dɩna ɩka ãsʊɔ jaa wa bɔr, n nũu ba pʊɔ be ɛ.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Bojũu n ba dɔ̃ɔ sɔɔl yɩ yele jaa ɛ, tɩ man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ kʊ yɩ.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Yɩ gu yɩ mãɛ nɩ a nɩbɛ bala 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ na maal yɩ a yɩ ɩ a nɩdierbe. Yɩ kaara a Nãaŋmɩn pupuorbiir bala wʊn dãn a wʊ mãɛ jãɩ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 N bɔ̃ɔn naa ɩka maa wa chen baar, nɩbɛ na lɩɛb gbõgboi kpɛ a yɩ pɔ, ba kʊ̃ bar yɩ ɛ.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Bamɩne na yin a yɩn mãɛ pɔ gba, na ba jɛr a yelmãɛ bɛl nɩbɛ ka ba turo ba.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 A lɛ jũu yɩ guro yɩ mãɛ na yɩ tɩɛr kaa, yuom ata nɩ nyã ɩn ba vɛ̃ a yɩ ãsʊɔ jaa wiilfʊ ɛ, nɩbikʊ̃ɔ lɛ n wile nɩ yɩ mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Pʊ̃pãanyã, n de yɩn 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ, nɩ a wʊ wãɛfʊ 'yɛr bie pɔ, a yɩ na tʊ̃ɔ nʊ̃ɔ a wʊ kʊ yɩ a bʊ̃sʊ̃n ala wʊn tara kʊ a wʊ nɩbɛ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 N ba tara nyuur nɩ ãsʊɔ jaa libir, bɩɩ sɛlma, bɩɩ a fɔɔr ɛ.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n bʊ̃bʊɔrsɩ, a n nũu pɔ lɛ a yi, naa sʊ̃ʊ a bala ɩn lɔ̃ɔ tʊ̃nɔ̃ nɩ.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Bon jaa ɩn maal, n wiil yɩ naa ɩka a tʊ̃kpãɛn a nɩtɔ̃nɔ̃ pɔ lɛ, sɩn tu na sɩ sʊ̃ʊ a nɩbaalsɩ, yɩ tɩɛrɛ a lɛ a sɩ Soro Yesu na dɔ̃ɔ 'yɛr, ‘An ɩn bɔɔsʊ̃n kʊ a 'lɔ na de bon kʊ nɩrɛ, gar a 'lɔ na de.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Wʊn 'yɛr a anyãna baar, wʊ gbur dumo ka ba jaa 'mataa sʊɔr a Nãaŋmɩn.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Ba jaa ŋman nɩbikʊ̃ɔ tɩ na ba kõr kõr wʊ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 A lɛ na maal sɔ̃ɔ a ba pʊɔ nɩ nyã, a lɛ wʊn 'yɛr ɩka ba kʊ̃ lɛ nyɛ wʊ go ɛ, tɩ na ba bɩɛl wʊ suun a gboro jie.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.