Atos 20

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lɛ a gɔ̃mɔ̃ na wa baar, Pɔɔl tʊ̃n bʊɔl a poturbo ka ba wa, a wʊ 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ bar ba tɩ chen a Masedonɩya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Be lɛ wʊ tu a tẽn ala pɔ na wʊ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a bala na puoro ãkpãɛn na wʊ tɩ tãn a Greek wɛr pɔ,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 wʊ jɛ̃n a be ŋmɛrsɩ ata. Bojũu a Juu nɩbɛ dɔ̃ɔ guoro taa a wʊ yele, ala lɛ so waa lɛ kpɛ a gboro chen a Siriya ɛ, tɩ na wʊ lɩɛb tu a Masedonɩya sɔr nɩ gbɛɛ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ka a bala na pʊɔ wʊ a ba 'mataa chen lɛ, Sopater a wʊ sãa lɛ Pirihusɩ na yi Beriya, Aristakus nɩ Sekundusɩ mɩ na yi Tɛsalonika, Gayus na yi Debi nɩ Timoti nɩ Tɩchɩkusɩ nɩ a Torofimusɩ na yi a Asɩya paal pɔ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 A nɩbɛ banyãna lɛ de nie tɩ chɛlɛ sɩ be a Toroyas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Tɩchɛ a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ di na wa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro yi be a Filipai tẽe pɔ na sɩ maal ber anũu tɩ na sɩ pɔɔ ba a be Toroyas jãnɛ a be ber ayopõi.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 A Pɛ̃nfʊ divɩɛ bio daar jãanʊɔr, sɩ jaa lɔ̃ɔn taa na sɩn 'mataa di. Pɔɔl 'yɛrɛ naa a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊrɔ a nɩbɛ bojũu wɛr wa chaar, wʊn chen naa. Wʊ 'yɛr kor jaa ka wɛr tɩ põ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 A be a bɔɔpɩɛ pɔ sɩn lɔ̃ɔ ba chʊm fãtɩnsɩ yɔɔ bin.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Pɔlbile kɔ̃ɔ yuor na di Yutikus jãnɛ naa a tokoro nɛɛ ka a gʊ̃ɔ kpɛ wʊ. Lɛ a Pɔɔl na 'yɛr kor a wʊ gur jaa chãɩɩ na wʊ yi a be a saaju faa lo a be tẽe, bojũu ba mɛn a bɔɔpɩɛ dɔɔl taa ata ka ba suu 'mɔɔ ka ɩ wʊ kpi naa.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 A Pɔɔl suun tɩ lo bib a kũu tɩ kõr wʊ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ, “Yɩ ta kõnõ ɛ, wʊ chɛnɛ na vʊrɔ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Wʊ pãa don be a bɔɔpɩɛ pɔ, ka wʊ tɩ ŋma a paanʊ̃ɔ ka ba 'mataa di tɩ wʊ lɛ 'yɛr lɛ̃ɛɛ ka wɛr tɩ chaar ka wʊ yi a be chen.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Tɩchɛ ka pɔlbile ir kpɛ̃mɛ ka ba ãgãn 'maa a ba tara wʊ kul a yir.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Sɩn den nie kpɛ a gboro na sɩ chiine a Asosɩ, be lɛ sɩn tɩ 'mɔɔ a Pɔɔl, lɛ lɛ wʊ dɔ̃ɔ man sɩ tɩ chiine nɩ gbɛɛ a be.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Lɛ wʊn tɩ tuor sɩ a be Asosɩ, sɩ 'mɔɔ wʊn 'yɔ̃ɔ a gboro pɔ na sɩ chiine be a Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Wɛr na wa chaar, sɩ yin a be tɩ ta Kiyosɩ ka a wɛr lɛ bɔ̃ɔ chaar sɩ go kaa ɩ sɩ vɩɛn Samosɩ bar. A ber ata daar lɛ sɩ pãa ta a Miletusɩ.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔl bʊɔrɔ naa ɩka wʊ po a Efesus tẽe bar na wʊ ta gã be a Asɩya paal pɔ ɛ, bojũu wʊ bʊɔrɔ na fɔɔ ɩka 'lɔ tʊ̃ɔ, wʊ ta a Jerusalɛm a Pentikosɩ bɩbir daar.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pɔɔl na chɛnɛ be a Miletusɩ lɛ wʊ tʊ̃ bʊɔl a bala na puoro a be a Efesus, a ba nɩdierbe ka ba wa.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ban wa ta, wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ bɔ̃ɔ lɛ ɩn be dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a yɩ sɛ̃, yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ jaa ɩn wa a Asɩya paal pɔ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mãɛ siirfʊ nɩ nɩbikʊ̃ɔ lɛ n tʊ̃nɔ̃ nɩ a sɩ Soro tʊ̃mɔ̃, bojũu a Juu nɩbɛ ba maal ma vɩla ɛ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka n ba sɔɔl yɩ yele jaa na sʊ̃ʊ yɩ ɛ, tɩchɛ n wile yɩn chãa pɔ, nɩ a yɩ yie pɔ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 N kpãkpãan naa a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ɩka ba lɩɛb wa a Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba lɩɛb a ba tɩɛr sɔɔ de a sɩ Soro Yesu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Pʊ̃pãanyã 'lɔ, Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr man ka n chiine a Jerusalɛm, n ba bɔ̃ɔ lɛn na tɩ pɔɔ ma a be ɛ.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bɔ̃ɔ ɩka, tẽe jaa pɔ, a Nãaŋmɩn Sɩɛ ma vɛ̃n ka n bɔ̃ɔn ɩka die pɔ pɔɔfʊ, nɩ wõm lɛ ɩn tɩ tuor.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Tɩchɛ a anyãna maa bã ma ɛ, ala ɩ ɩn tʊ̃ɔ jo ta a baaraa naa tʊ̃ a lɛ a sɩ Soro Yesu na kʊ ma a tʊ̃mɔ̃, ɩka n 'yɛr a Nãaŋmɩn wãɛfʊ 'yɛr nʊ̃ɔ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Yɩ nyɛ, pʊ̃pãanyã a yɩn bala jie ɩn yɔ naa mʊɔl a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr, yɩ kʊ̃ lɛ nyɛ ma go ɛ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 A lɛ jũu, n 'yɛrɛ na kʊrɔ yɩ a dɩna ɩka ãsʊɔ jaa wa bɔr, n nũu ba pʊɔ be ɛ.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Bojũu n ba dɔ̃ɔ sɔɔl yɩ yele jaa ɛ, tɩ man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ kʊ yɩ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Yɩ gu yɩ mãɛ nɩ a nɩbɛ bala 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ na maal yɩ a yɩ ɩ a nɩdierbe. Yɩ kaara a Nãaŋmɩn pupuorbiir bala wʊn dãn a wʊ mãɛ jãɩ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 N bɔ̃ɔn naa ɩka maa wa chen baar, nɩbɛ na lɩɛb gbõgboi kpɛ a yɩ pɔ, ba kʊ̃ bar yɩ ɛ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Bamɩne na yin a yɩn mãɛ pɔ gba, na ba jɛr a yelmãɛ bɛl nɩbɛ ka ba turo ba.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 A lɛ jũu yɩ guro yɩ mãɛ na yɩ tɩɛr kaa, yuom ata nɩ nyã ɩn ba vɛ̃ a yɩ ãsʊɔ jaa wiilfʊ ɛ, nɩbikʊ̃ɔ lɛ n wile nɩ yɩ mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Pʊ̃pãanyã, n de yɩn 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ, nɩ a wʊ wãɛfʊ 'yɛr bie pɔ, a yɩ na tʊ̃ɔ nʊ̃ɔ a wʊ kʊ yɩ a bʊ̃sʊ̃n ala wʊn tara kʊ a wʊ nɩbɛ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 N ba tara nyuur nɩ ãsʊɔ jaa libir, bɩɩ sɛlma, bɩɩ a fɔɔr ɛ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n bʊ̃bʊɔrsɩ, a n nũu pɔ lɛ a yi, naa sʊ̃ʊ a bala ɩn lɔ̃ɔ tʊ̃nɔ̃ nɩ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Bon jaa ɩn maal, n wiil yɩ naa ɩka a tʊ̃kpãɛn a nɩtɔ̃nɔ̃ pɔ lɛ, sɩn tu na sɩ sʊ̃ʊ a nɩbaalsɩ, yɩ tɩɛrɛ a lɛ a sɩ Soro Yesu na dɔ̃ɔ 'yɛr, ‘An ɩn bɔɔsʊ̃n kʊ a 'lɔ na de bon kʊ nɩrɛ, gar a 'lɔ na de.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Wʊn 'yɛr a anyãna baar, wʊ gbur dumo ka ba jaa 'mataa sʊɔr a Nãaŋmɩn.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ba jaa ŋman nɩbikʊ̃ɔ tɩ na ba kõr kõr wʊ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 A lɛ na maal sɔ̃ɔ a ba pʊɔ nɩ nyã, a lɛ wʊn 'yɛr ɩka ba kʊ̃ lɛ nyɛ wʊ go ɛ, tɩ na ba bɩɛl wʊ suun a gboro jie.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.