Atos 20

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɛ a gɔ̃mɔ̃ na wa baar, Pɔɔl tʊ̃n bʊɔl a poturbo ka ba wa, a wʊ 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ bar ba tɩ chen a Masedonɩya.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Be lɛ wʊ tu a tẽn ala pɔ na wʊ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a bala na puoro ãkpãɛn na wʊ tɩ tãn a Greek wɛr pɔ,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 wʊ jɛ̃n a be ŋmɛrsɩ ata. Bojũu a Juu nɩbɛ dɔ̃ɔ guoro taa a wʊ yele, ala lɛ so waa lɛ kpɛ a gboro chen a Siriya ɛ, tɩ na wʊ lɩɛb tu a Masedonɩya sɔr nɩ gbɛɛ.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ka a bala na pʊɔ wʊ a ba 'mataa chen lɛ, Sopater a wʊ sãa lɛ Pirihusɩ na yi Beriya, Aristakus nɩ Sekundusɩ mɩ na yi Tɛsalonika, Gayus na yi Debi nɩ Timoti nɩ Tɩchɩkusɩ nɩ a Torofimusɩ na yi a Asɩya paal pɔ.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 A nɩbɛ banyãna lɛ de nie tɩ chɛlɛ sɩ be a Toroyas.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Tɩchɛ a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ di na wa baar, sɩ kpɛ̃n a gboro yi be a Filipai tẽe pɔ na sɩ maal ber anũu tɩ na sɩ pɔɔ ba a be Toroyas jãnɛ a be ber ayopõi.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 A Pɛ̃nfʊ divɩɛ bio daar jãanʊɔr, sɩ jaa lɔ̃ɔn taa na sɩn 'mataa di. Pɔɔl 'yɛrɛ naa a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊrɔ a nɩbɛ bojũu wɛr wa chaar, wʊn chen naa. Wʊ 'yɛr kor jaa ka wɛr tɩ põ.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 A be a bɔɔpɩɛ pɔ sɩn lɔ̃ɔ ba chʊm fãtɩnsɩ yɔɔ bin.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Pɔlbile kɔ̃ɔ yuor na di Yutikus jãnɛ naa a tokoro nɛɛ ka a gʊ̃ɔ kpɛ wʊ. Lɛ a Pɔɔl na 'yɛr kor a wʊ gur jaa chãɩɩ na wʊ yi a be a saaju faa lo a be tẽe, bojũu ba mɛn a bɔɔpɩɛ dɔɔl taa ata ka ba suu 'mɔɔ ka ɩ wʊ kpi naa.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 A Pɔɔl suun tɩ lo bib a kũu tɩ kõr wʊ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ, “Yɩ ta kõnõ ɛ, wʊ chɛnɛ na vʊrɔ.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Wʊ pãa don be a bɔɔpɩɛ pɔ, ka wʊ tɩ ŋma a paanʊ̃ɔ ka ba 'mataa di tɩ wʊ lɛ 'yɛr lɛ̃ɛɛ ka wɛr tɩ chaar ka wʊ yi a be chen.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Tɩchɛ ka pɔlbile ir kpɛ̃mɛ ka ba ãgãn 'maa a ba tara wʊ kul a yir.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Sɩn den nie kpɛ a gboro na sɩ chiine a Asosɩ, be lɛ sɩn tɩ 'mɔɔ a Pɔɔl, lɛ lɛ wʊ dɔ̃ɔ man sɩ tɩ chiine nɩ gbɛɛ a be.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Lɛ wʊn tɩ tuor sɩ a be Asosɩ, sɩ 'mɔɔ wʊn 'yɔ̃ɔ a gboro pɔ na sɩ chiine be a Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Wɛr na wa chaar, sɩ yin a be tɩ ta Kiyosɩ ka a wɛr lɛ bɔ̃ɔ chaar sɩ go kaa ɩ sɩ vɩɛn Samosɩ bar. A ber ata daar lɛ sɩ pãa ta a Miletusɩ.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pɔɔl bʊɔrɔ naa ɩka wʊ po a Efesus tẽe bar na wʊ ta gã be a Asɩya paal pɔ ɛ, bojũu wʊ bʊɔrɔ na fɔɔ ɩka 'lɔ tʊ̃ɔ, wʊ ta a Jerusalɛm a Pentikosɩ bɩbir daar.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pɔɔl na chɛnɛ be a Miletusɩ lɛ wʊ tʊ̃ bʊɔl a bala na puoro a be a Efesus, a ba nɩdierbe ka ba wa.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ban wa ta, wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ bɔ̃ɔ lɛ ɩn be dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a yɩ sɛ̃, yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ jaa ɩn wa a Asɩya paal pɔ.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mãɛ siirfʊ nɩ nɩbikʊ̃ɔ lɛ n tʊ̃nɔ̃ nɩ a sɩ Soro tʊ̃mɔ̃, bojũu a Juu nɩbɛ ba maal ma vɩla ɛ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka n ba sɔɔl yɩ yele jaa na sʊ̃ʊ yɩ ɛ, tɩchɛ n wile yɩn chãa pɔ, nɩ a yɩ yie pɔ.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 N kpãkpãan naa a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ɩka ba lɩɛb wa a Nãaŋmɩn sɛ̃, na ba lɩɛb a ba tɩɛr sɔɔ de a sɩ Soro Yesu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Pʊ̃pãanyã 'lɔ, Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr man ka n chiine a Jerusalɛm, n ba bɔ̃ɔ lɛn na tɩ pɔɔ ma a be ɛ.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Yelbʊ̃'yen tɛɛ lɛ n bɔ̃ɔ ɩka, tẽe jaa pɔ, a Nãaŋmɩn Sɩɛ ma vɛ̃n ka n bɔ̃ɔn ɩka die pɔ pɔɔfʊ, nɩ wõm lɛ ɩn tɩ tuor.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Tɩchɛ a anyãna maa bã ma ɛ, ala ɩ ɩn tʊ̃ɔ jo ta a baaraa naa tʊ̃ a lɛ a sɩ Soro Yesu na kʊ ma a tʊ̃mɔ̃, ɩka n 'yɛr a Nãaŋmɩn wãɛfʊ 'yɛr nʊ̃ɔ.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Yɩ nyɛ, pʊ̃pãanyã a yɩn bala jie ɩn yɔ naa mʊɔl a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr, yɩ kʊ̃ lɛ nyɛ ma go ɛ.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 A lɛ jũu, n 'yɛrɛ na kʊrɔ yɩ a dɩna ɩka ãsʊɔ jaa wa bɔr, n nũu ba pʊɔ be ɛ.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Bojũu n ba dɔ̃ɔ sɔɔl yɩ yele jaa ɛ, tɩ man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ kʊ yɩ.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Yɩ gu yɩ mãɛ nɩ a nɩbɛ bala 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ na maal yɩ a yɩ ɩ a nɩdierbe. Yɩ kaara a Nãaŋmɩn pupuorbiir bala wʊn dãn a wʊ mãɛ jãɩ.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 N bɔ̃ɔn naa ɩka maa wa chen baar, nɩbɛ na lɩɛb gbõgboi kpɛ a yɩ pɔ, ba kʊ̃ bar yɩ ɛ.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Bamɩne na yin a yɩn mãɛ pɔ gba, na ba jɛr a yelmãɛ bɛl nɩbɛ ka ba turo ba.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 A lɛ jũu yɩ guro yɩ mãɛ na yɩ tɩɛr kaa, yuom ata nɩ nyã ɩn ba vɛ̃ a yɩ ãsʊɔ jaa wiilfʊ ɛ, nɩbikʊ̃ɔ lɛ n wile nɩ yɩ mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Pʊ̃pãanyã, n de yɩn 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ, nɩ a wʊ wãɛfʊ 'yɛr bie pɔ, a yɩ na tʊ̃ɔ nʊ̃ɔ a wʊ kʊ yɩ a bʊ̃sʊ̃n ala wʊn tara kʊ a wʊ nɩbɛ.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 N ba tara nyuur nɩ ãsʊɔ jaa libir, bɩɩ sɛlma, bɩɩ a fɔɔr ɛ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n bʊ̃bʊɔrsɩ, a n nũu pɔ lɛ a yi, naa sʊ̃ʊ a bala ɩn lɔ̃ɔ tʊ̃nɔ̃ nɩ.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Bon jaa ɩn maal, n wiil yɩ naa ɩka a tʊ̃kpãɛn a nɩtɔ̃nɔ̃ pɔ lɛ, sɩn tu na sɩ sʊ̃ʊ a nɩbaalsɩ, yɩ tɩɛrɛ a lɛ a sɩ Soro Yesu na dɔ̃ɔ 'yɛr, ‘An ɩn bɔɔsʊ̃n kʊ a 'lɔ na de bon kʊ nɩrɛ, gar a 'lɔ na de.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Wʊn 'yɛr a anyãna baar, wʊ gbur dumo ka ba jaa 'mataa sʊɔr a Nãaŋmɩn.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ba jaa ŋman nɩbikʊ̃ɔ tɩ na ba kõr kõr wʊ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 A lɛ na maal sɔ̃ɔ a ba pʊɔ nɩ nyã, a lɛ wʊn 'yɛr ɩka ba kʊ̃ lɛ nyɛ wʊ go ɛ, tɩ na ba bɩɛl wʊ suun a gboro jie.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.