Atos 19
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 Lɛ a Apolosɩ na chɛnɛ be a Korɩntɩ, Pɔɔl den a mɔgɔ̃ɔ sɔr na wʊ tɩ ta a Efesus tẽe pɔ. Be lɛ wʊ nyɛ a poturbo bamɩne,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 na wʊ sʊʊr ba, “A sɔ̃ɔ 'lɔ yɩn sɔɔ de a Yesu, yɩ nyɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ bɩɩ?” Ka ba 'yɛr, “Kai, saa gba wõ ɩka Nãaŋmɩn Sɩɛ ben be ɛ.”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Ka a Pɔɔl sʊʊr ba, “Tɩ kɔ̃buor lɛ yɩ so?” Ka ba 'yɛr, “Jɔɔn kʊ̃ɔ lɛ sɩ so.”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 A Pɔɔl 'yɛr kʊ ba, “A bala na lɩɛb a ba tɩɛr lɛ a Jɔɔn so ba Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, tɩ na wʊ 'yɛr kʊ a nɩbɛ ɩka ba sɔɔ de a 'lɔ na waara a wʊ puor, 'lɔ lɛ ɩ a Yesu.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 A nɩbɛ na wa wõ a anyãna ba sɔɔ naa ka wʊ so ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, nɩ a sɩ Soro Yesu yuor.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ka a Pɔɔl dɔɔl ba a wʊ nuur ka Nãaŋmɩn Sɩɛ wa kpɛ ba a ba 'yɛrɛ kɔkɔyor, na ba ma piel 'yɛrɛ lɛ Nãaŋmɩn na wiil ba.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Ban ɩn dɔɔr pie nɩ ayi.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Ŋmɛrsɩ ata lɛ wʊ be a be na wʊ ma kpɩɛrɛ a ba lɔ̃ɔfʊ jie na wʊ ma kpɩrkpɩrɛ ba wile ba a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Tɩchɛ a bamɩne kpɛ̃mɛ naa a ba nyãa na ba tɔr baa sɔɔ ɛ, tɩ na ba kpɛrɛ a Sɔr. Ka a Pɔɔl bar ba, tɩ na wʊ ma tara a bala na sɔɔ de, ma kpɛ̃n be a Tiranusɩ jãnfʊ diyal 'lɔ pɔ, a ba ma tɩ mana taa.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Lɛ lɛ wʊ tara tɩ tãn yuom ayi, ka a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, bala jaa na be a Asɩya paal pɔ wõn a sɩ Soro 'yɛr.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Nãaŋmɩn den a Pɔɔl tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃yɔɔ.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 A Pɔɔl fɔbile wʊn ma fɩɛlɛ nɩ nyĩe nɩ a wʊ pẽpele ala wa sɩɩr baalaa, a baalsɩ ba jaa ma sa naa, ka a sɩdɛbɛ ma yire a nɩbɛ pɔ.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne mɩ yi yʊɔrɔ na dii a sɩdɛbɛ ka a yi na ba fere de a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ kʊrɔ a bala na tara a sɩdɛbɛ, “A Yesu 'lɔ a Pɔɔl na mʊɔlɔ, a wʊ yuor pɔ lɛ sɩ 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩ wa yi.”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na di Sekeva dabil ayopõi lɛ dɔ̃ɔ maala a lɛ nɛ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Daar kɔ̃ɔ a sɩdɛɛr sʊʊr ba naa, “N bɔ̃ɔn Yesu naa bɔ̃ɔ Pɔɔl, tɩchɛ a yɩn mɩ ba boo yɩ ɩ?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ka a daba 'lɔ na tara a sɩ dɛɛr pãa ɔɔ nyɔɔr ba jaa, na wʊ ŋme ba jaa pɩrpɩr tɔɔr a ba bonsɩ chɩɛr ka ba jo yi a die pɔ nɩ sal'mɔi.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 A Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, na kpɩɛrɛ a be Efesus tẽe pɔ, ba jaa bɔ̃ɔn naa a yele nyãna, ka dãbãɛ kpɛ ba a baa lɛ tara a sɩ Soro Yesu yuor dãɛnɛ nɩ ɛ.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ka a nɩyɔɔ bala na sɔɔ de, yi chãa pɔ, na ba 'yɛrɛ a ba maal dɛbɛ.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 A jɩbʊʊrbɔ bala mɩ na sɔɔ, waan naa a ba jɩbʊʊrgãma wa chʊm a nɩbɛ ba jaa niem, ban wa sɔr a gãma ala ban chʊm libie ka a ɩ libipɩla turo ayi dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (50,000).
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 A sɔr nyãna lɛ a sɩ Soro 'yɛr yaar de jie wʊ jaa nɩ kpɛ̃ɔ.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 A anyãna a jaa na wa ɩ, Pɔɔl ŋmen nyãa ɩka wʊn chen a Jerusalɛm na wʊn tu a Masedonɩya nɩ Akaya, “Maa wa ta a be baar, ɩn chen a Worom mɩ.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Wʊ tʊ̃ naa a nɩbɛ ayi a bala na sʊ̃nɔ̃ wʊ Timoti nɩ Erastus ka ba chen a Masedonɩya, tɩchɛ ka a 'lɔ jãnɛ be a Asɩya paal pɔ kor bãlãa.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 A sɔ̃ɔ nyãna lɛ a damfʊ ir a Sɔr tʊfʊ 'yɔ̃ɔ.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Sãa kuro kɔ̃ɔ yuor na di Demetirus, wʊ ma den a kpãna na wʊ kur a Atemisɩ puorfʊ yirbil ka a bala na ɩ a tʊ̃tʊ̃nbɔ nyɛrɛ libie.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 A Demetirus bʊɔl a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ba jaa lɔ̃ɔ taa nɩ a bala jaa mɩ na bɔ̃ɔ a maalfʊ na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔn naa tɔ̃nɔ̃ sɩn nyɛrɛ a tʊ̃mɔ̃ nyã pɔ.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Yɩn mãɛ nyɛ naa na yɩ wõ a lɛ a Pɔɔl nyãna na 'yɛrɛ na wʊ lɩɛrɛ a nɩyɔɔ tɩɛrsɩ a ka Efesus tẽe pɔ, nɩ a Asɩya wɛr wʊ jaa. Wʊ 'yɛr naa ɩka a ŋmɩmɛ ala ban maal nuur ba ɩ ŋmɩmɛ ɛ.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 A ba ɩ a sɩ yara na lo tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ ba kʊ̃ lɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a Atemisɩ puorfʊ yir kpɛ̃ɛ go ɛ. Ka a Asɩya nɩ a wɛr wʊ jaa kʊ̃ lɛ puoro a ŋmɩn pɔɔ nyã go ɛ.”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Ban wõ lɛ a Demetirus na 'yɛr, ka a suur nyɔɔ ba a ba tãna 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Ajienaa lɛ a tẽe wʊ jaa pɔɔn gɔ̃mɔ̃, ka a nɩbɛ nyɔɔ a Gayus nɩ Aristakus, Pɔɔl tʊ̃tʊ̃taaba lɛ a ba 'mataa yi a Masedonɩya na ba ŋmʊr ba a lɛ chiin a jie 'lɔ a tẽe nɩbɛ na ma lɔ̃ɔ dãɛnɛ.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Ka a Pɔɔl mɩ ta bʊɔrɔ ɩka wʊ daa yi a be a nɩyɔɔ bala pɔ, tɩchɛ ka a poturbo ba sɔɔ ɛ.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 A nɩbɛrɛ bamɩne gba na yi a paal 'lɔ pɔ na ɩ a Pɔɔl barmɩne, tʊ̃n nɩbɛ ka ba sʊɔr wʊ ɩka wʊ taa ɩrɛ wa yire be a dãɛn jie ɛ.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Burbur kpɛ̃n a nɩyɔɔ bala na duo a be, ka bamɩne 'yɛrɛ turo nɩ ka sɛn, ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jã yuo, ka bamɩne mɩ gba ba bɔ̃ɔ bo 'yɔ̃ɔ ban be be ɛ.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ka a Juu nɩbɛ daa Aleksanda 'yɔ̃ɔ be a niem, ka a nɩyɔɔ bala tãna mana wʊ lɛ wʊn na 'yɛr. Wʊ wɩlwɩl ban nuur ɩka, ba bar gɔ̃n tɩ wʊ 'yɛr a ba kaa.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn ɩka Juu nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, ba jaa ŋmen chɛl bʊ̃'yen lɛ̃ɛɛ tɩ na ba 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 A tẽe gãn sɛɛrɛ vɛ̃n ka a nɩyɔɔ bala ŋmaa vʊʊr tɩ wʊ 'yɛr kʊ ba, “Efesus dẽme woɩ, a wɛr wʊ jaa bɔ̃ɔn naa ɩka a Efesus tẽe lɛ kaara a Atemisɩ kpɛ̃ɛ nyã puorfʊ yir a wʊ kʊsɩr 'lɔ na yi a saaju lo.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 A nɩtɔ̃nɔ̃ jũu, nɩrɛ kʊ̃ tʊ̃ɔ chɩɩr ɛ, yɩ ɩ jaa gbul na yɩ ta pɔɔrɔ yelsɩ ɛ.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 A nɩbɛ banyãna yɩn waan a kana ba ju bon jaa a puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr jaa 'yɔ̃ɔ a sɩ ŋmɩn pɔɔ nyã ɛ.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Ala ɩ a Demetirus nɩ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ wa tara nɩrɛ nɩ 'yɛr, a 'yɛr tɔɔrfʊ bɩbie ben be nɩ a nɩbɛrɛ ban tʊ̃ɔ chen a be tɩ bʊɔl taa.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Ala ɩ yele kɔ̃ɔ mɩ ben be a yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ 'yɛr, ban tʊ̃ɔ maal a be a nɩyɔɔ ba jaa niem.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 A lɛ an sɩ ben 'yɛr pɔ, a damfʊ nyã na dam a dɩna jũu. A 'yɛr nyãna jũu, saa be jaa na tʊ̃ɔ wiil a par ɛ, bojũu a ba tara par ɛ.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 A anyãna wʊn 'yɛr baar tɩ na wʊ wɛl a nɩyɔɔ bala bar.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.