Atos 19
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 Lɛ a Apolosɩ na chɛnɛ be a Korɩntɩ, Pɔɔl den a mɔgɔ̃ɔ sɔr na wʊ tɩ ta a Efesus tẽe pɔ. Be lɛ wʊ nyɛ a poturbo bamɩne,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, atravessando as regiões altas, chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns discípulos
2 na wʊ sʊʊr ba, “A sɔ̃ɔ 'lɔ yɩn sɔɔ de a Yesu, yɩ nyɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ bɩɩ?” Ka ba 'yɛr, “Kai, saa gba wõ ɩka Nãaŋmɩn Sɩɛ ben be ɛ.”
2 e lhes perguntou: "Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? " Eles responderam: "Não, nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo".
3 Ka a Pɔɔl sʊʊr ba, “Tɩ kɔ̃buor lɛ yɩ so?” Ka ba 'yɛr, “Jɔɔn kʊ̃ɔ lɛ sɩ so.”
3 "Então, que batismo vocês receberam? ", perguntou Paulo. "O batismo de João", responderam eles.
4 A Pɔɔl 'yɛr kʊ ba, “A bala na lɩɛb a ba tɩɛr lɛ a Jɔɔn so ba Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, tɩ na wʊ 'yɛr kʊ a nɩbɛ ɩka ba sɔɔ de a 'lɔ na waara a wʊ puor, 'lɔ lɛ ɩ a Yesu.”
4 Disse Paulo: "O batismo de João foi um batismo de arrependimento. Ele dizia ao povo que cresse naquele que viria depois dele, isto é, em Jesus".
5 A nɩbɛ na wa wõ a anyãna ba sɔɔ naa ka wʊ so ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, nɩ a sɩ Soro Yesu yuor.
5 Ouvindo isso, eles foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Ka a Pɔɔl dɔɔl ba a wʊ nuur ka Nãaŋmɩn Sɩɛ wa kpɛ ba a ba 'yɛrɛ kɔkɔyor, na ba ma piel 'yɛrɛ lɛ Nãaŋmɩn na wiil ba.
6 Quando Paulo lhes impôs as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e começaram a falar em línguas e a profetizar.
7 Ban ɩn dɔɔr pie nɩ ayi.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Ŋmɛrsɩ ata lɛ wʊ be a be na wʊ ma kpɩɛrɛ a ba lɔ̃ɔfʊ jie na wʊ ma kpɩrkpɩrɛ ba wile ba a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr.
8 Paulo entrou na sinagoga e ali falou com liberdade durante três meses, argumentando convincentemente acerca do Reino de Deus.
9 Tɩchɛ a bamɩne kpɛ̃mɛ naa a ba nyãa na ba tɔr baa sɔɔ ɛ, tɩ na ba kpɛrɛ a Sɔr. Ka a Pɔɔl bar ba, tɩ na wʊ ma tara a bala na sɔɔ de, ma kpɛ̃n be a Tiranusɩ jãnfʊ diyal 'lɔ pɔ, a ba ma tɩ mana taa.
9 Mas alguns deles se endureceram e se recusaram a crer, e começaram a falar mal do Caminho diante da multidão. Paulo, então, afastou-se deles. Tomando consigo os discípulos, passou a ensinar diariamente na escola de Tirano.
10 Lɛ lɛ wʊ tara tɩ tãn yuom ayi, ka a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, bala jaa na be a Asɩya paal pɔ wõn a sɩ Soro 'yɛr.
10 Isso continuou por dois anos, de forma que todos os judeus e os gregos que viviam na província da Ásia ouviram a palavra do Senhor.
11 Nãaŋmɩn den a Pɔɔl tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃yɔɔ.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 A Pɔɔl fɔbile wʊn ma fɩɛlɛ nɩ nyĩe nɩ a wʊ pẽpele ala wa sɩɩr baalaa, a baalsɩ ba jaa ma sa naa, ka a sɩdɛbɛ ma yire a nɩbɛ pɔ.
12 de modo que até lenços e aventais que Paulo usava eram levados e colocados sobre os enfermos. Estes eram curados de suas doenças, e os espíritos malignos saíam deles.
13 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne mɩ yi yʊɔrɔ na dii a sɩdɛbɛ ka a yi na ba fere de a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ kʊrɔ a bala na tara a sɩdɛbɛ, “A Yesu 'lɔ a Pɔɔl na mʊɔlɔ, a wʊ yuor pɔ lɛ sɩ 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩ wa yi.”
13 Alguns judeus que andavam expulsando espíritos malignos tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os endemoninhados, dizendo: "Em nome de Jesus, a quem Paulo prega, eu lhes ordeno que saiam! "
14 A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na di Sekeva dabil ayopõi lɛ dɔ̃ɔ maala a lɛ nɛ.
14 Os que estavam fazendo isso eram os sete filhos de Ceva, um dos chefes dos sacerdotes dos judeus.
15 Daar kɔ̃ɔ a sɩdɛɛr sʊʊr ba naa, “N bɔ̃ɔn Yesu naa bɔ̃ɔ Pɔɔl, tɩchɛ a yɩn mɩ ba boo yɩ ɩ?”
15 Um dia, o espírito maligno lhes respondeu: "Jesus, eu conheço, Paulo, eu sei quem é; mas vocês, quem são? "
16 Ka a daba 'lɔ na tara a sɩ dɛɛr pãa ɔɔ nyɔɔr ba jaa, na wʊ ŋme ba jaa pɩrpɩr tɔɔr a ba bonsɩ chɩɛr ka ba jo yi a die pɔ nɩ sal'mɔi.
16 Então o endemoninhado saltou sobre eles e os dominou, espancando-os com tamanha violência que eles fugiram da casa nus e feridos.
17 A Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, na kpɩɛrɛ a be Efesus tẽe pɔ, ba jaa bɔ̃ɔn naa a yele nyãna, ka dãbãɛ kpɛ ba a baa lɛ tara a sɩ Soro Yesu yuor dãɛnɛ nɩ ɛ.
17 Quando isso se tornou conhecido de todos os judeus e os gregos que viviam em Éfeso, todos eles foram tomados de temor; e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ka a nɩyɔɔ bala na sɔɔ de, yi chãa pɔ, na ba 'yɛrɛ a ba maal dɛbɛ.
18 Muitos dos que creram vinham, e confessavam e declaravam abertamente suas más obras.
19 A jɩbʊʊrbɔ bala mɩ na sɔɔ, waan naa a ba jɩbʊʊrgãma wa chʊm a nɩbɛ ba jaa niem, ban wa sɔr a gãma ala ban chʊm libie ka a ɩ libipɩla turo ayi dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (50,000).
19 Grande número dos que tinham praticado ocultismo reuniram seus livros e os queimaram publicamente. Calculado o valor total, este chegou a cinqüenta mil dracmas.
20 A sɔr nyãna lɛ a sɩ Soro 'yɛr yaar de jie wʊ jaa nɩ kpɛ̃ɔ.
20 Dessa maneira a palavra do Senhor muito se difundia e se fortalecia.
21 A anyãna a jaa na wa ɩ, Pɔɔl ŋmen nyãa ɩka wʊn chen a Jerusalɛm na wʊn tu a Masedonɩya nɩ Akaya, “Maa wa ta a be baar, ɩn chen a Worom mɩ.”
21 Depois dessas coisas, Paulo decidiu no espírito ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia. Ele dizia: "Depois de haver estado ali, é necessário também que eu vá visitar Roma".
22 Wʊ tʊ̃ naa a nɩbɛ ayi a bala na sʊ̃nɔ̃ wʊ Timoti nɩ Erastus ka ba chen a Masedonɩya, tɩchɛ ka a 'lɔ jãnɛ be a Asɩya paal pɔ kor bãlãa.
22 Então enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, e permaneceu mais um pouco na província da Ásia.
23 A sɔ̃ɔ nyãna lɛ a damfʊ ir a Sɔr tʊfʊ 'yɔ̃ɔ.
23 Naquele tempo houve um grande tumulto por causa do Caminho.
24 Sãa kuro kɔ̃ɔ yuor na di Demetirus, wʊ ma den a kpãna na wʊ kur a Atemisɩ puorfʊ yirbil ka a bala na ɩ a tʊ̃tʊ̃nbɔ nyɛrɛ libie.
24 Um ourives chamado Demétrio, que fazia miniaturas de prata do templo de Ártemis e que dava muito lucro aos artífices,
25 A Demetirus bʊɔl a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ba jaa lɔ̃ɔ taa nɩ a bala jaa mɩ na bɔ̃ɔ a maalfʊ na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔn naa tɔ̃nɔ̃ sɩn nyɛrɛ a tʊ̃mɔ̃ nyã pɔ.
25 reuniu-os juntamente com os trabalhadores dessa profissão e disse: "Senhores, vocês sabem que temos uma boa fonte de lucro nesta atividade
26 Yɩn mãɛ nyɛ naa na yɩ wõ a lɛ a Pɔɔl nyãna na 'yɛrɛ na wʊ lɩɛrɛ a nɩyɔɔ tɩɛrsɩ a ka Efesus tẽe pɔ, nɩ a Asɩya wɛr wʊ jaa. Wʊ 'yɛr naa ɩka a ŋmɩmɛ ala ban maal nuur ba ɩ ŋmɩmɛ ɛ.
26 e estão vendo e ouvindo como este indivíduo, Paulo, está convencendo e desviando grande número de pessoas aqui em Éfeso e em quase toda a província da Ásia. Diz ele que deuses feitos por mãos humanas não são deuses.
27 A ba ɩ a sɩ yara na lo tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ ba kʊ̃ lɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a Atemisɩ puorfʊ yir kpɛ̃ɛ go ɛ. Ka a Asɩya nɩ a wɛr wʊ jaa kʊ̃ lɛ puoro a ŋmɩn pɔɔ nyã go ɛ.”
27 Não somente há o perigo de nossa profissão perder sua reputação, mas também de o templo da grande deusa Ártemis cair em descrédito e de a própria deusa, adorada em toda a província da Ásia e em todo o mundo, ser destituída de sua majestade divina".
28 Ban wõ lɛ a Demetirus na 'yɛr, ka a suur nyɔɔ ba a ba tãna 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
28 Ao ouvirem isso, eles ficaram furiosos e começaram a gritar: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
29 Ajienaa lɛ a tẽe wʊ jaa pɔɔn gɔ̃mɔ̃, ka a nɩbɛ nyɔɔ a Gayus nɩ Aristakus, Pɔɔl tʊ̃tʊ̃taaba lɛ a ba 'mataa yi a Masedonɩya na ba ŋmʊr ba a lɛ chiin a jie 'lɔ a tẽe nɩbɛ na ma lɔ̃ɔ dãɛnɛ.
29 Em pouco tempo a cidade toda estava em tumulto. O povo foi às pressas para o teatro, arrastando os companheiros de viagem de Paulo, os macedônios Gaio e Aristarco.
30 Ka a Pɔɔl mɩ ta bʊɔrɔ ɩka wʊ daa yi a be a nɩyɔɔ bala pɔ, tɩchɛ ka a poturbo ba sɔɔ ɛ.
30 Paulo queria apresentar-se à multidão, mas os discípulos não o permitiram.
31 A nɩbɛrɛ bamɩne gba na yi a paal 'lɔ pɔ na ɩ a Pɔɔl barmɩne, tʊ̃n nɩbɛ ka ba sʊɔr wʊ ɩka wʊ taa ɩrɛ wa yire be a dãɛn jie ɛ.
31 Alguns amigos de Paulo dentre as autoridades da província chegaram a mandar-lhe um recado, pedindo-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Burbur kpɛ̃n a nɩyɔɔ bala na duo a be, ka bamɩne 'yɛrɛ turo nɩ ka sɛn, ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jã yuo, ka bamɩne mɩ gba ba bɔ̃ɔ bo 'yɔ̃ɔ ban be be ɛ.
32 A assembléia estava em confusão: uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A maior parte do povo nem sabia por que estava ali.
33 Ka a Juu nɩbɛ daa Aleksanda 'yɔ̃ɔ be a niem, ka a nɩyɔɔ bala tãna mana wʊ lɛ wʊn na 'yɛr. Wʊ wɩlwɩl ban nuur ɩka, ba bar gɔ̃n tɩ wʊ 'yɛr a ba kaa.
33 Alguns da multidão julgaram que Alexandre era a causa do tumulto, quando os judeus o empurraram para frente. Ele fez sinal pedindo silêncio, com a intenção de fazer sua defesa diante do povo.
34 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn ɩka Juu nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, ba jaa ŋmen chɛl bʊ̃'yen lɛ̃ɛɛ tɩ na ba 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
34 Mas quando ficaram sabendo que ele era judeu, todos gritaram a uma só voz durante cerca de duas horas: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
35 A tẽe gãn sɛɛrɛ vɛ̃n ka a nɩyɔɔ bala ŋmaa vʊʊr tɩ wʊ 'yɛr kʊ ba, “Efesus dẽme woɩ, a wɛr wʊ jaa bɔ̃ɔn naa ɩka a Efesus tẽe lɛ kaara a Atemisɩ kpɛ̃ɛ nyã puorfʊ yir a wʊ kʊsɩr 'lɔ na yi a saaju lo.
35 O escrivão da cidade acalmou a multidão e disse: "Efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis e da sua imagem que caiu do céu?
36 A nɩtɔ̃nɔ̃ jũu, nɩrɛ kʊ̃ tʊ̃ɔ chɩɩr ɛ, yɩ ɩ jaa gbul na yɩ ta pɔɔrɔ yelsɩ ɛ.
36 Portanto, visto que estes fatos são inegáveis, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 A nɩbɛ banyãna yɩn waan a kana ba ju bon jaa a puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr jaa 'yɔ̃ɔ a sɩ ŋmɩn pɔɔ nyã ɛ.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, embora eles não tenham roubado templos nem blasfemado contra a nossa deusa.
38 Ala ɩ a Demetirus nɩ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ wa tara nɩrɛ nɩ 'yɛr, a 'yɛr tɔɔrfʊ bɩbie ben be nɩ a nɩbɛrɛ ban tʊ̃ɔ chen a be tɩ bʊɔl taa.
38 Se Demétrio e seus companheiros de profissão têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos, e há procônsules. Eles que apresentem suas queixas ali.
39 Ala ɩ yele kɔ̃ɔ mɩ ben be a yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ 'yɛr, ban tʊ̃ɔ maal a be a nɩyɔɔ ba jaa niem.
39 Se há mais alguma coisa que vocês desejam apresentar, isso será decidido em assembléia, conforme a lei.
40 A lɛ an sɩ ben 'yɛr pɔ, a damfʊ nyã na dam a dɩna jũu. A 'yɛr nyãna jũu, saa be jaa na tʊ̃ɔ wiil a par ɛ, bojũu a ba tara par ɛ.”
40 Da maneira como está, corremos o perigo de sermos acusados de perturbar a ordem pública por causa dos acontecimentos de hoje. Nesse caso, não seríamos capazes de justificar este tumulto, visto que não há razão para tal".
41 A anyãna wʊn 'yɛr baar tɩ na wʊ wɛl a nɩyɔɔ bala bar.
41 E, tendo dito isso, encerrou a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.