Atos 19

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lɛ a Apolosɩ na chɛnɛ be a Korɩntɩ, Pɔɔl den a mɔgɔ̃ɔ sɔr na wʊ tɩ ta a Efesus tẽe pɔ. Be lɛ wʊ nyɛ a poturbo bamɩne,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 na wʊ sʊʊr ba, “A sɔ̃ɔ 'lɔ yɩn sɔɔ de a Yesu, yɩ nyɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ bɩɩ?” Ka ba 'yɛr, “Kai, saa gba wõ ɩka Nãaŋmɩn Sɩɛ ben be ɛ.”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ka a Pɔɔl sʊʊr ba, “Tɩ kɔ̃buor lɛ yɩ so?” Ka ba 'yɛr, “Jɔɔn kʊ̃ɔ lɛ sɩ so.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 A Pɔɔl 'yɛr kʊ ba, “A bala na lɩɛb a ba tɩɛr lɛ a Jɔɔn so ba Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, tɩ na wʊ 'yɛr kʊ a nɩbɛ ɩka ba sɔɔ de a 'lɔ na waara a wʊ puor, 'lɔ lɛ ɩ a Yesu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 A nɩbɛ na wa wõ a anyãna ba sɔɔ naa ka wʊ so ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, nɩ a sɩ Soro Yesu yuor.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ka a Pɔɔl dɔɔl ba a wʊ nuur ka Nãaŋmɩn Sɩɛ wa kpɛ ba a ba 'yɛrɛ kɔkɔyor, na ba ma piel 'yɛrɛ lɛ Nãaŋmɩn na wiil ba.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ban ɩn dɔɔr pie nɩ ayi.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Ŋmɛrsɩ ata lɛ wʊ be a be na wʊ ma kpɩɛrɛ a ba lɔ̃ɔfʊ jie na wʊ ma kpɩrkpɩrɛ ba wile ba a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Tɩchɛ a bamɩne kpɛ̃mɛ naa a ba nyãa na ba tɔr baa sɔɔ ɛ, tɩ na ba kpɛrɛ a Sɔr. Ka a Pɔɔl bar ba, tɩ na wʊ ma tara a bala na sɔɔ de, ma kpɛ̃n be a Tiranusɩ jãnfʊ diyal 'lɔ pɔ, a ba ma tɩ mana taa.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Lɛ lɛ wʊ tara tɩ tãn yuom ayi, ka a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, bala jaa na be a Asɩya paal pɔ wõn a sɩ Soro 'yɛr.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Nãaŋmɩn den a Pɔɔl tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃yɔɔ.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 A Pɔɔl fɔbile wʊn ma fɩɛlɛ nɩ nyĩe nɩ a wʊ pẽpele ala wa sɩɩr baalaa, a baalsɩ ba jaa ma sa naa, ka a sɩdɛbɛ ma yire a nɩbɛ pɔ.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne mɩ yi yʊɔrɔ na dii a sɩdɛbɛ ka a yi na ba fere de a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ kʊrɔ a bala na tara a sɩdɛbɛ, “A Yesu 'lɔ a Pɔɔl na mʊɔlɔ, a wʊ yuor pɔ lɛ sɩ 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩ wa yi.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na di Sekeva dabil ayopõi lɛ dɔ̃ɔ maala a lɛ nɛ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Daar kɔ̃ɔ a sɩdɛɛr sʊʊr ba naa, “N bɔ̃ɔn Yesu naa bɔ̃ɔ Pɔɔl, tɩchɛ a yɩn mɩ ba boo yɩ ɩ?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ka a daba 'lɔ na tara a sɩ dɛɛr pãa ɔɔ nyɔɔr ba jaa, na wʊ ŋme ba jaa pɩrpɩr tɔɔr a ba bonsɩ chɩɛr ka ba jo yi a die pɔ nɩ sal'mɔi.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 A Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, na kpɩɛrɛ a be Efesus tẽe pɔ, ba jaa bɔ̃ɔn naa a yele nyãna, ka dãbãɛ kpɛ ba a baa lɛ tara a sɩ Soro Yesu yuor dãɛnɛ nɩ ɛ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ka a nɩyɔɔ bala na sɔɔ de, yi chãa pɔ, na ba 'yɛrɛ a ba maal dɛbɛ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 A jɩbʊʊrbɔ bala mɩ na sɔɔ, waan naa a ba jɩbʊʊrgãma wa chʊm a nɩbɛ ba jaa niem, ban wa sɔr a gãma ala ban chʊm libie ka a ɩ libipɩla turo ayi dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (50,000).
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 A sɔr nyãna lɛ a sɩ Soro 'yɛr yaar de jie wʊ jaa nɩ kpɛ̃ɔ.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 A anyãna a jaa na wa ɩ, Pɔɔl ŋmen nyãa ɩka wʊn chen a Jerusalɛm na wʊn tu a Masedonɩya nɩ Akaya, “Maa wa ta a be baar, ɩn chen a Worom mɩ.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Wʊ tʊ̃ naa a nɩbɛ ayi a bala na sʊ̃nɔ̃ wʊ Timoti nɩ Erastus ka ba chen a Masedonɩya, tɩchɛ ka a 'lɔ jãnɛ be a Asɩya paal pɔ kor bãlãa.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 A sɔ̃ɔ nyãna lɛ a damfʊ ir a Sɔr tʊfʊ 'yɔ̃ɔ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Sãa kuro kɔ̃ɔ yuor na di Demetirus, wʊ ma den a kpãna na wʊ kur a Atemisɩ puorfʊ yirbil ka a bala na ɩ a tʊ̃tʊ̃nbɔ nyɛrɛ libie.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 A Demetirus bʊɔl a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ba jaa lɔ̃ɔ taa nɩ a bala jaa mɩ na bɔ̃ɔ a maalfʊ na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔn naa tɔ̃nɔ̃ sɩn nyɛrɛ a tʊ̃mɔ̃ nyã pɔ.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Yɩn mãɛ nyɛ naa na yɩ wõ a lɛ a Pɔɔl nyãna na 'yɛrɛ na wʊ lɩɛrɛ a nɩyɔɔ tɩɛrsɩ a ka Efesus tẽe pɔ, nɩ a Asɩya wɛr wʊ jaa. Wʊ 'yɛr naa ɩka a ŋmɩmɛ ala ban maal nuur ba ɩ ŋmɩmɛ ɛ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 A ba ɩ a sɩ yara na lo tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ ba kʊ̃ lɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a Atemisɩ puorfʊ yir kpɛ̃ɛ go ɛ. Ka a Asɩya nɩ a wɛr wʊ jaa kʊ̃ lɛ puoro a ŋmɩn pɔɔ nyã go ɛ.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ban wõ lɛ a Demetirus na 'yɛr, ka a suur nyɔɔ ba a ba tãna 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ajienaa lɛ a tẽe wʊ jaa pɔɔn gɔ̃mɔ̃, ka a nɩbɛ nyɔɔ a Gayus nɩ Aristakus, Pɔɔl tʊ̃tʊ̃taaba lɛ a ba 'mataa yi a Masedonɩya na ba ŋmʊr ba a lɛ chiin a jie 'lɔ a tẽe nɩbɛ na ma lɔ̃ɔ dãɛnɛ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ka a Pɔɔl mɩ ta bʊɔrɔ ɩka wʊ daa yi a be a nɩyɔɔ bala pɔ, tɩchɛ ka a poturbo ba sɔɔ ɛ.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 A nɩbɛrɛ bamɩne gba na yi a paal 'lɔ pɔ na ɩ a Pɔɔl barmɩne, tʊ̃n nɩbɛ ka ba sʊɔr wʊ ɩka wʊ taa ɩrɛ wa yire be a dãɛn jie ɛ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Burbur kpɛ̃n a nɩyɔɔ bala na duo a be, ka bamɩne 'yɛrɛ turo nɩ ka sɛn, ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jã yuo, ka bamɩne mɩ gba ba bɔ̃ɔ bo 'yɔ̃ɔ ban be be ɛ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ka a Juu nɩbɛ daa Aleksanda 'yɔ̃ɔ be a niem, ka a nɩyɔɔ bala tãna mana wʊ lɛ wʊn na 'yɛr. Wʊ wɩlwɩl ban nuur ɩka, ba bar gɔ̃n tɩ wʊ 'yɛr a ba kaa.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn ɩka Juu nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, ba jaa ŋmen chɛl bʊ̃'yen lɛ̃ɛɛ tɩ na ba 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 A tẽe gãn sɛɛrɛ vɛ̃n ka a nɩyɔɔ bala ŋmaa vʊʊr tɩ wʊ 'yɛr kʊ ba, “Efesus dẽme woɩ, a wɛr wʊ jaa bɔ̃ɔn naa ɩka a Efesus tẽe lɛ kaara a Atemisɩ kpɛ̃ɛ nyã puorfʊ yir a wʊ kʊsɩr 'lɔ na yi a saaju lo.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 A nɩtɔ̃nɔ̃ jũu, nɩrɛ kʊ̃ tʊ̃ɔ chɩɩr ɛ, yɩ ɩ jaa gbul na yɩ ta pɔɔrɔ yelsɩ ɛ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 A nɩbɛ banyãna yɩn waan a kana ba ju bon jaa a puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr jaa 'yɔ̃ɔ a sɩ ŋmɩn pɔɔ nyã ɛ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Ala ɩ a Demetirus nɩ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ wa tara nɩrɛ nɩ 'yɛr, a 'yɛr tɔɔrfʊ bɩbie ben be nɩ a nɩbɛrɛ ban tʊ̃ɔ chen a be tɩ bʊɔl taa.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Ala ɩ yele kɔ̃ɔ mɩ ben be a yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ 'yɛr, ban tʊ̃ɔ maal a be a nɩyɔɔ ba jaa niem.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 A lɛ an sɩ ben 'yɛr pɔ, a damfʊ nyã na dam a dɩna jũu. A 'yɛr nyãna jũu, saa be jaa na tʊ̃ɔ wiil a par ɛ, bojũu a ba tara par ɛ.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 A anyãna wʊn 'yɛr baar tɩ na wʊ wɛl a nɩyɔɔ bala bar.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.