Atos 19
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Lɛ a Apolosɩ na chɛnɛ be a Korɩntɩ, Pɔɔl den a mɔgɔ̃ɔ sɔr na wʊ tɩ ta a Efesus tẽe pɔ. Be lɛ wʊ nyɛ a poturbo bamɩne,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 na wʊ sʊʊr ba, “A sɔ̃ɔ 'lɔ yɩn sɔɔ de a Yesu, yɩ nyɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ bɩɩ?” Ka ba 'yɛr, “Kai, saa gba wõ ɩka Nãaŋmɩn Sɩɛ ben be ɛ.”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ka a Pɔɔl sʊʊr ba, “Tɩ kɔ̃buor lɛ yɩ so?” Ka ba 'yɛr, “Jɔɔn kʊ̃ɔ lɛ sɩ so.”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 A Pɔɔl 'yɛr kʊ ba, “A bala na lɩɛb a ba tɩɛr lɛ a Jɔɔn so ba Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, tɩ na wʊ 'yɛr kʊ a nɩbɛ ɩka ba sɔɔ de a 'lɔ na waara a wʊ puor, 'lɔ lɛ ɩ a Yesu.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 A nɩbɛ na wa wõ a anyãna ba sɔɔ naa ka wʊ so ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, nɩ a sɩ Soro Yesu yuor.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ka a Pɔɔl dɔɔl ba a wʊ nuur ka Nãaŋmɩn Sɩɛ wa kpɛ ba a ba 'yɛrɛ kɔkɔyor, na ba ma piel 'yɛrɛ lɛ Nãaŋmɩn na wiil ba.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Ban ɩn dɔɔr pie nɩ ayi.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Ŋmɛrsɩ ata lɛ wʊ be a be na wʊ ma kpɩɛrɛ a ba lɔ̃ɔfʊ jie na wʊ ma kpɩrkpɩrɛ ba wile ba a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Tɩchɛ a bamɩne kpɛ̃mɛ naa a ba nyãa na ba tɔr baa sɔɔ ɛ, tɩ na ba kpɛrɛ a Sɔr. Ka a Pɔɔl bar ba, tɩ na wʊ ma tara a bala na sɔɔ de, ma kpɛ̃n be a Tiranusɩ jãnfʊ diyal 'lɔ pɔ, a ba ma tɩ mana taa.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Lɛ lɛ wʊ tara tɩ tãn yuom ayi, ka a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, bala jaa na be a Asɩya paal pɔ wõn a sɩ Soro 'yɛr.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Nãaŋmɩn den a Pɔɔl tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃yɔɔ.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 A Pɔɔl fɔbile wʊn ma fɩɛlɛ nɩ nyĩe nɩ a wʊ pẽpele ala wa sɩɩr baalaa, a baalsɩ ba jaa ma sa naa, ka a sɩdɛbɛ ma yire a nɩbɛ pɔ.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne mɩ yi yʊɔrɔ na dii a sɩdɛbɛ ka a yi na ba fere de a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ kʊrɔ a bala na tara a sɩdɛbɛ, “A Yesu 'lɔ a Pɔɔl na mʊɔlɔ, a wʊ yuor pɔ lɛ sɩ 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩ wa yi.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na di Sekeva dabil ayopõi lɛ dɔ̃ɔ maala a lɛ nɛ.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Daar kɔ̃ɔ a sɩdɛɛr sʊʊr ba naa, “N bɔ̃ɔn Yesu naa bɔ̃ɔ Pɔɔl, tɩchɛ a yɩn mɩ ba boo yɩ ɩ?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ka a daba 'lɔ na tara a sɩ dɛɛr pãa ɔɔ nyɔɔr ba jaa, na wʊ ŋme ba jaa pɩrpɩr tɔɔr a ba bonsɩ chɩɛr ka ba jo yi a die pɔ nɩ sal'mɔi.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 A Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ, na kpɩɛrɛ a be Efesus tẽe pɔ, ba jaa bɔ̃ɔn naa a yele nyãna, ka dãbãɛ kpɛ ba a baa lɛ tara a sɩ Soro Yesu yuor dãɛnɛ nɩ ɛ.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ka a nɩyɔɔ bala na sɔɔ de, yi chãa pɔ, na ba 'yɛrɛ a ba maal dɛbɛ.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 A jɩbʊʊrbɔ bala mɩ na sɔɔ, waan naa a ba jɩbʊʊrgãma wa chʊm a nɩbɛ ba jaa niem, ban wa sɔr a gãma ala ban chʊm libie ka a ɩ libipɩla turo ayi dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (50,000).
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 A sɔr nyãna lɛ a sɩ Soro 'yɛr yaar de jie wʊ jaa nɩ kpɛ̃ɔ.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 A anyãna a jaa na wa ɩ, Pɔɔl ŋmen nyãa ɩka wʊn chen a Jerusalɛm na wʊn tu a Masedonɩya nɩ Akaya, “Maa wa ta a be baar, ɩn chen a Worom mɩ.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Wʊ tʊ̃ naa a nɩbɛ ayi a bala na sʊ̃nɔ̃ wʊ Timoti nɩ Erastus ka ba chen a Masedonɩya, tɩchɛ ka a 'lɔ jãnɛ be a Asɩya paal pɔ kor bãlãa.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 A sɔ̃ɔ nyãna lɛ a damfʊ ir a Sɔr tʊfʊ 'yɔ̃ɔ.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Sãa kuro kɔ̃ɔ yuor na di Demetirus, wʊ ma den a kpãna na wʊ kur a Atemisɩ puorfʊ yirbil ka a bala na ɩ a tʊ̃tʊ̃nbɔ nyɛrɛ libie.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 A Demetirus bʊɔl a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ba jaa lɔ̃ɔ taa nɩ a bala jaa mɩ na bɔ̃ɔ a maalfʊ na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔn naa tɔ̃nɔ̃ sɩn nyɛrɛ a tʊ̃mɔ̃ nyã pɔ.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Yɩn mãɛ nyɛ naa na yɩ wõ a lɛ a Pɔɔl nyãna na 'yɛrɛ na wʊ lɩɛrɛ a nɩyɔɔ tɩɛrsɩ a ka Efesus tẽe pɔ, nɩ a Asɩya wɛr wʊ jaa. Wʊ 'yɛr naa ɩka a ŋmɩmɛ ala ban maal nuur ba ɩ ŋmɩmɛ ɛ.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 A ba ɩ a sɩ yara na lo tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ ba kʊ̃ lɛ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a Atemisɩ puorfʊ yir kpɛ̃ɛ go ɛ. Ka a Asɩya nɩ a wɛr wʊ jaa kʊ̃ lɛ puoro a ŋmɩn pɔɔ nyã go ɛ.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ban wõ lɛ a Demetirus na 'yɛr, ka a suur nyɔɔ ba a ba tãna 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ajienaa lɛ a tẽe wʊ jaa pɔɔn gɔ̃mɔ̃, ka a nɩbɛ nyɔɔ a Gayus nɩ Aristakus, Pɔɔl tʊ̃tʊ̃taaba lɛ a ba 'mataa yi a Masedonɩya na ba ŋmʊr ba a lɛ chiin a jie 'lɔ a tẽe nɩbɛ na ma lɔ̃ɔ dãɛnɛ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Ka a Pɔɔl mɩ ta bʊɔrɔ ɩka wʊ daa yi a be a nɩyɔɔ bala pɔ, tɩchɛ ka a poturbo ba sɔɔ ɛ.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 A nɩbɛrɛ bamɩne gba na yi a paal 'lɔ pɔ na ɩ a Pɔɔl barmɩne, tʊ̃n nɩbɛ ka ba sʊɔr wʊ ɩka wʊ taa ɩrɛ wa yire be a dãɛn jie ɛ.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Burbur kpɛ̃n a nɩyɔɔ bala na duo a be, ka bamɩne 'yɛrɛ turo nɩ ka sɛn, ka bamɩne mɩ 'yɛrɛ turo nɩ jã yuo, ka bamɩne mɩ gba ba bɔ̃ɔ bo 'yɔ̃ɔ ban be be ɛ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Ka a Juu nɩbɛ daa Aleksanda 'yɔ̃ɔ be a niem, ka a nɩyɔɔ bala tãna mana wʊ lɛ wʊn na 'yɛr. Wʊ wɩlwɩl ban nuur ɩka, ba bar gɔ̃n tɩ wʊ 'yɛr a ba kaa.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn ɩka Juu nɩrɛ lɛ wʊ ɩ, ba jaa ŋmen chɛl bʊ̃'yen lɛ̃ɛɛ tɩ na ba 'yɛrɛ, “A sɩn Efesus ŋmɩn Atemisɩ bɛrma naa.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 A tẽe gãn sɛɛrɛ vɛ̃n ka a nɩyɔɔ bala ŋmaa vʊʊr tɩ wʊ 'yɛr kʊ ba, “Efesus dẽme woɩ, a wɛr wʊ jaa bɔ̃ɔn naa ɩka a Efesus tẽe lɛ kaara a Atemisɩ kpɛ̃ɛ nyã puorfʊ yir a wʊ kʊsɩr 'lɔ na yi a saaju lo.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 A nɩtɔ̃nɔ̃ jũu, nɩrɛ kʊ̃ tʊ̃ɔ chɩɩr ɛ, yɩ ɩ jaa gbul na yɩ ta pɔɔrɔ yelsɩ ɛ.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 A nɩbɛ banyãna yɩn waan a kana ba ju bon jaa a puorfʊ yir ɛ, bɩɩ 'yɛr 'yɛrdɛɛr jaa 'yɔ̃ɔ a sɩ ŋmɩn pɔɔ nyã ɛ.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ala ɩ a Demetirus nɩ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ wa tara nɩrɛ nɩ 'yɛr, a 'yɛr tɔɔrfʊ bɩbie ben be nɩ a nɩbɛrɛ ban tʊ̃ɔ chen a be tɩ bʊɔl taa.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ala ɩ yele kɔ̃ɔ mɩ ben be a yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ 'yɛr, ban tʊ̃ɔ maal a be a nɩyɔɔ ba jaa niem.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 A lɛ an sɩ ben 'yɛr pɔ, a damfʊ nyã na dam a dɩna jũu. A 'yɛr nyãna jũu, saa be jaa na tʊ̃ɔ wiil a par ɛ, bojũu a ba tara par ɛ.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 A anyãna wʊn 'yɛr baar tɩ na wʊ wɛl a nɩyɔɔ bala bar.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.