Atos 17

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ba tun a Amfipolis nɩ Apoloniya na ba wa a Tɛsalonika, be lɛ a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ yir be.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Lɛ a Pɔɔl na ma irɛ lɛ wʊ chen be a lɔ̃ɔfʊ yir, Pɛ̃nfʊsɩ gbɛɛ ata jaa lɛ wʊ kpɛ a be ka a 'lɔ nɩ a bala vɩɛrɛ a Nãaŋmɩn gãma.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Wʊ mana na wile a lɛ an sɛɛ a Nɩ-iraa na di dɔɔyɛ tɩ na wʊ ir a kũu pɔ ɩ vʊr, “A Yesu nyãna ɩn ben 'yɛrɛ a wʊ 'yɛr, lɛ ɩ a Nɩ-iraa.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne sɔɔ a lɛ na ba pʊɔ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ, 'matãan a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ na dɔ̃ɔ puoro a Nãaŋmɩn lɔ̃ɔn pɔɔ 'yɔ̃ɔnsɩ.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Tɩchɛ ka a nyuur kpɛ a Juu nɩbɛ, ka ba bɔ a ba taaba nɩbomo be a daa pɔ lɔ̃ɔ taa, na ba piel gɔ̃mɔ̃ be a tẽe pɔ. Ba tɩ sɛɛn a Jason yir bʊɔrɔ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɩka ba yin chiin ba a nɩyɔɔ bala niem.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Tɩchɛ ban ba wa tɩ nyɛ ba ɛ, ba nyɔɔn a Jason nɩ a yɛɛr bamɩne chiin a tẽe nɩbɛrɛ niem tɩ tãna 'yɛrɛ. “A dɔɔr banyãna lɛ dɔ̃ɔnɔ̃ a wɛr wʊ jaa, ba wa tãn ka pʊ̃pãanyã
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 ka a Jason tuor de ba 'yɔ̃ɔ a wʊ yir. Ba sɔ̃ɔnɔ̃ naa a Nãa Siisa chire na ba 'yɛrɛ ɩka nãa ãsʊɔ ben be ban bʊɔlɔ Yesu.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 A lɛ a tẽe nɩbɛrɛ nɩ a nɩyɔɔ bala na wõ a 'yɛr nyãna, a dam ba naa.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 A ba pãa 'yɔ̃ɔ a Jason nɩ a yɛɛr bala a ba yab libie tɩ ba bar ba sɔr.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 A lɛ a wɛr na wa tɔ̃ɔ sɔb, ka a yɛɛr bar a Pɔɔl nɩ Silasɩ sɔr ka ba chen be a Beriya. Ban tɩ ta, ba chen be a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ yir.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 A Juu nɩbɛ bala na be a Beriya ɩn chɛchɛlbɛ gar a bala na be a Tɛsalonika, bojũu ba den a 'yɛr nɩ chɩlfʊ na ba vɩɛrɛ a Nãaŋmɩn gãma kaara bɩbir jaa ɩka ba kaa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ ɩn yelmãɛ bɩɩ.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 A Juu nɩbɛ yɔɔ jie sɔɔn de a 'yɛr lɔ̃ɔn a bala na ba ɩ Juu nɩbɛ dɔɔr yɔɔ jie, nɩ a pɔɔ 'yɔ̃ɔnsɩ bamɩne yɔɔ jie.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 A Juu nɩbɛ na be a Tɛsalonika na wa bɔ̃ɔn ɩka a Pɔɔl ben a Beriya mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr, ba chen a be tɩ chãgbala a nɩbɛ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩ ba.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Ka a yɛɛr mɩ tɔ̃ɔ 'yɔ̃ɔ a Pɔɔl a man sɔr a wʊ chen, tɩchɛ ka a Silasɩ nɩ a Timoti 'lɔ jɛ̃ be a Beriya.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 A nɩbɛ bala na bɩɛl a Pɔɔl ba tɩ tãn wʊn a Atensɩ, bala lɛ wʊ lɩɛb tʊ̃ ɩka a Silasɩ nɩ a Timoti a ba wa fɔɔ a wʊ sɛ̃.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 A lɛ wʊn chɛnɛ chɛlɛ ba be a Atensɩ, suur wa tɩ kpɛ wʊ naa a lɛ wʊn nyɛ a tẽe na sɛɛn a tɩbɛ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Lɛ lɛ 'lɔ nɩ a Juu nɩbɛ nɩ a Greek bala na puoro a Nãaŋmɩn ma mana taa be a ba lɔ̃ɔfʊ yir, nɩ a bala wʊn ma pɔɔ a daa pɔ bɩbir jaa nɩ nɩrɛ jaa wʊn tuor.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Ka a bɔ̃bɔ̃ɔnbɔ bamɩne na yi a Epikuriya nɩ a Sɩtoyik gbul pɔ piel chɩrɛ nɩ a Pɔɔl. Ka a bamɩne sʊrɔ, “Bo lɛ a dabʊlɔbʊlɔ nyãna ara 'yɛrɛ?” Ka a bamɩne mɩ 'yɛrɛ, “Ŋmɩn sãansɩ kɔ̃ɔ 'yɛr lɛ wʊ 'yɛrɛ.” Ba 'yɛrɛ naa nɩtɔ̃ bojũu, Pɔɔl mʊɔlɔ naa a Yesu 'yɛr nʊ̃ɔ nɩ a kũu pɔ irfʊ 'yɛr.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Be lɛ ba pãa bʊɔl wʊ chiin be a lɔ̃ɔfʊ jie a Areyopagusɩ na ba 'yɛr, “Fʊn tʊ̃ɔ wiil sɩ a fʊ wiil paalaa nyãna fʊn wile a sɩ bɔ̃ɔ bɩɩ?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 'Yɛr sãan lɛ a nyã fʊn waan a sɩ wõnõ na sɩ bʊɔrɔ ɩka sɩ bɔ̃ɔ a par.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Atensɩ dẽme ba jaa lɔ̃ɔn a sãanba na kpɩɛrɛ a be, baa tara tʊ̃mɔ̃ lɛ pʊɔ a 'yɛr paalaa ban ma 'yɛrɛ na ba chɛlɛ nɩ yelpaalaa na ɩrɛ.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Lɛ lɛ a Pɔɔl pãa ir a nɩbɛ na lɔ̃ɔ a Areyopagusɩ na wʊ 'yɛr, “Atensɩ dɔɔr, n nyɛn bɔ̃ɔn yɩn nʊ̃ ŋmɩmɛ puorfʊ.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Bojũu ɩn yʊɔrɔ kaara a yɩ tɩbɛ jiir, n tɩ nyɛn a bɔɔr lofʊ jie ãsʊɔ yɩn sɛb 'yɔ̃ɔ, ŊMƖN 'LƆ SƖN BA BƆ̃Ɔ Ɛ. A Nãaŋmɩn 'lɔ gba yɩn mãɛ na puoro tɩ ba bɔ̃ɔ wʊ ɛ, 'lɔ lɛ n waan ɩka n wa mʊɔl kʊ yɩ.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 “A Nãaŋmɩn 'lɔ na maal a wɛr nɩ a bomo a jaa na be a pɔ, 'lɔ lɛ ɩ a saaju nɩ a tẽe jaa Soro, na waa gãna a yie ala a nɩbɛ na mɛn a ba nuur kʊ wʊ ɛ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Waa dɩɛl nɩrɛ nũu tʊ̃mɔ̃ ala ɩ wʊ bʊɔrɔ na bon kɔ̃ɔ ɛ, bojũu 'lɔ mãɛ lɛ kʊ nɩrɛ nyɛvʊr, ka wʊ vʊrɔ nɩ bon jaa.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Dabʊ̃'yen pɔ lɛ wʊ tu na wʊ maal a nɩbʊrsɩ, ka ba kpɩɛrɛ a wɛr wʊ jaa. A wʊ man a sɔ̃ɔsɩ kʊ ba, nɩ a jiir ala ban na kpɩɛrɛ.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Nãaŋmɩn maal naa nɩtɔ̃ ka nɩrɛ na tʊ̃ɔ yɔbɔ wʊ, amɩne sɛ̃ ban nyɛ wʊ naa, bojũu waa jãan a sɩ ãsʊɔ jaa ɛ.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 ‘Bojũu, a wʊ 'yɔ̃ɔ lɛ sɩ chɛnɛ na sɩ be ka a tẽe pɔ,’ na sɩ yʊɔrɔ nɩtãa lɛ a yɩn mãɛ nɩbɛ bamɩne na dɔ̃ɔ 'yɛr, ‘A wʊ bibiir lɛ sɩ ɩ.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 “Sɩn ɩ a Nãaŋmɩn bibiir jũu, yɩ taa ɩ a sɩ tɩɛr ɩka a Nãaŋmɩn nyã kaara naa fɩka bon nɩrɛ na de wʊ yɛ̃ bɩɩ bɔ̃ɔfʊ mɛn, sɛlma, bɩɩ libipɩla, bɩɩ kʊsɩr kaar ɛ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 A kõr jaa 'lɔ, Nãaŋmɩn lɩɛb puor 'yɔ̃ɔ a sɩ ba bɔ̃ɔfʊ, tɩchɛ pʊ̃pãanyã 'lɔ, wʊ kpãkpãana na nɩrɛ jaa jie jaa ɩka, ba lɩɛb ba tɩɛr.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Bojũu wʊ ir bɩbir bin wʊn na de a daba 'lɔ wʊn ir, na wʊ tɔɔr a wɛr 'yɛr nɩ yeltorsɩ pɔ. Wʊ vɛ̃n ka a chaar kʊ nɩrɛ jaa wʊn sãɩ wʊ a kũu pɔ.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Ban wa wõ a kũu pɔ irfʊ 'yɛr, bamɩne lan wuol, tɩchɛ ka bamɩne mɩ 'yɛr, “Sɩn bʊɔrɔ naa ɩka sɩ lɛ wõ a 'yɛr nyã nɩdaar.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 A lɛ, Pɔɔl bar ba naa a lɔ̃ɔfʊ jie.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Tɩchɛ ka a nɩbɛ bãlãa turo a Pɔɔl na ba sɔɔ de a 'yɛr, a ba ãsʊɔ lɛ Diyonɩsɩs na ɩ a Areyopagusɩ lɔ̃ɔfʊ nɩrɛ, ka a pɔɔ ãsʊɔ mɩ na pʊɔ yuor di Damarisɩ nɩ bamɩne mɩ na pʊɔ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.