Atos 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Pɔɔl tɩ chen a Debi na wʊ tɩ po chen a Lɩstɩra, be lɛ wʊ tɩ nyɛ a pupuoro ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Timoti ka a wʊ ma ɩ Juu nɩrɛ na wʊ puoro, tɩchɛ ka a wʊ sãa ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ka a yɛɛr na be a Lɩstɩra nɩ a Ikoniyum pʊr a Timoti yovɩla.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 A Pɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ tara wʊ 'mataa chiine na wʊ ŋmaa wʊ a yʊɔr, bojũu a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a be bɔ̃ɔn naa a Timoti sãa na ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 A lɛ ban lʊɔrɔ a tẽn, lɛ mɩ lɛ ba mana kʊrɔ ba lɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩdierbe na be a Jerusalɛm na 'yɛr bin ka nɩbɛ ba turo.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ba 'yɔ̃ɔn a pupuorbiir ãkpãɛn ka a nɩbɛ mɩ waara pʊɔrɔ bɩbir jaa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba tun a Fɩrgɩya nɩ a Galatiya paal pɔ, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ ŋmaa ba sɔr a ba taa mʊɔlɔ a 'yɛr a be a Asɩya ɛ.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ban wa gbʊr a Misiya wɛr pɔ, ba ta mʊɔrɔ naa ɩka ba chen a Bitiniya tɩchɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ ba kʊ ba sɔr ɛ.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 A ba vɩɛ a Misiya bar tɩ suu chen be a Toroyas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 A tãsɔɔ lɛ a Pɔɔl nyɛ jãna pɔ, daba na yi Masedonɩya ara sʊɔrɔ wʊ 'yɛrɛ, “Gɔ̃ɔ wa ka a Masedonɩya wa sʊ̃ʊ sɩ.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pɔɔl na nyɛ a nyɛfʊ nyãna, sɩ ir chɔɔr a lɛ nɛ na sɩ chen a Masedonɩya, na sɩ bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn lɛ bʊɔl sɩ a sɩ tɩ mʊɔl a wʊ 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ ba.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 A Toroyas sɩn yi tɔ̃ɔ kpɛ a gboro a dẽdẽe a lɛ nɛ chen a Samotɩrasɩ, ka a wɛr na wa chaar, sɩ tãn a Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Be lɛ sɩ yin gbɛɛ chiin a Filipai, Worom dẽme lɛ dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a be na wʊ mɩ ɩ a Masedonɩya jikpɛ̃ɛ, be lɛ sɩ jãnɛ maal ber aŋmɩnɛ jaa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar, sɩ yin a tẽe pɔ suu a põn pɔ, be lɛ sɩ tɩɛr ɩka sɩn nyɛn jie ban ma sʊɔrɔ Nãaŋmɩn. Sɩ jãnɛ naa be na sɩ piel 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ pɔbɔ na lɔ̃ɔ a be.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 A pɔbɔ banyãna na chɛlɛ ãsʊɔ yuor din Lidiya na yara fɔjɩɩr, na wʊ yi a Tayatira tẽe pɔ, wʊ mɩ puoro naa Nãaŋmɩn. A sɩ Soro yuon a wʊ tɩɛr ka wʊ sɔɔ de a lɛ a Pɔɔl na 'yɛr.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 'Lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa na wa so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, wʊ bʊɔl sɩ naa a sɩ wa a wʊ yir a wʊ wa 'yɛr, “Ala ɩ yɩ sɔɔ naa ɩka n sɔɔn de a sɩ Soro, sɩrɛ jaa yɩ wa jɛ̃ a n yir.” Lɛ lɛ wʊ mʊlɔ sɩ.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Daar kɔ̃ɔ sɩn lɛ chiine a jie 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn sʊɔrfʊ jie, sɩ tuor gbãgbapɔɔbile na tara a sɩdɛɛr na wʊ ma 'yɛrɛ yele na ɩ daar kɔ̃ɔ. A lɛ wʊn 'yɛrɛ na wʊ nyɛrɛ libiyɔɔ kʊrɔ a bala na so wʊ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ka a pɔɔbile nyãna turo a Pɔɔl na wʊ turo sɩ tãna 'yɛrɛ, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Nãaŋmɩn nyã na be saaju tʊ̃tʊ̃nbɔ na ba wile yɩ a faafʊ sɔr.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Lɛ lɛ a pɔɔbile mar bɩbir jaa ka a Pɔɔl wa vʊʊr faa tɩ lɩɛb 'yɛr kʊ a sɩɛ 'lɔ na be a pɔɔbile pɔ ɩka, “Yesu Kɩrɩsɩto yuor pɔ, n 'yɛr kʊ fʊ ɩka fʊ wa yi a pɔɔbile pɔ.” Ajienaa ka a sɩɛ yi tɩchɛ wʊ bar.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 A pɔɔbile sorbo na wa bɔ̃ɔn ɩka baa lɛ nyɛrɛ tɔ̃nɔ̃ a pɔɔbile sɛ̃ ɛ, ba nyɔɔn a Pɔɔl nɩ a Silasɩ tɔɔ chiin be a daa pɔ a nɩbɛrɛ niem.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ba chiin ban tɩ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ 'yɛr, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Juu nɩbɛ na ba wa kpɛ dɔ̃ɔnɔ̃ sɩ a tẽe.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ba tara na yelsɩ kɔ̃ɔ an ba tara sɔr kʊ a sɩn Worom nɩbɛ a sɩn sɔɔ bɩɩ maal ɛ.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ka a nɩyɔɔ bala ir pʊɔ na baa bara a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɛ, ka a 'yɛr tɔɔrbɔ vɛ̃ ka ba yaar a Pɔɔl nɩ a Silasɩ fuusɩ bar tɩ 'yɔ̃ɔ a ba fɔb ba.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 A lɛ ban wa fɔb ba sɛɛ, ba nyɔɔr ban 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die, a wʊ bɔ̃ɔ kaara ba.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wʊn wõ a nɩtɔ̃, wʊ tɩɛ ban 'yɔ̃ɔ a die 'lɔ na be a sãlsɔɔ tɩ lũ a ba gbɛɛ mar daa.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 A tãsɔɔ bãɩn lɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn, na ba yiele nɩ a Nãaŋmɩn yiel, ka a ba taaba ban lɔ̃ɔ pɔɔn ba chɛlɛ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ajienaa ka a tẽe dam kpɛ̃ɔ jaa, ka a pɔɔfʊ yir par kparaa mɩ dam. Ka a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ yuo yuor a jaa, ka nɩrɛ jaa bɔ̃jɔrma ban lũn wʊ for for.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ka a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die jɛɔ ir na wʊ nyɛ a lɛ a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ na yuor, ka wʊ vʊ̃ɔ sɔɔ ɩka wʊ kʊ̃n wʊ mãɛ, bojũu wʊ man tãa a pɔɔfʊ dẽme yin jo.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Tɩchɛ ka a Pɔɔl tãn, “Ta ge fʊ mãɛ ɛ, sɩ jaa ben ka.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 A wʊ bʊɔl a ba waan fãtɩn wa kʊ wʊ a wʊ pɔɔ kpɛ̃n be a die pɔ, na wʊ tɩ lo gbur dumo mɩrɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ niem.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Tɩ pãa ir tara ba yin tɩ sʊʊr, “Nɩbɛrɛ, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩrɛ wa nyɛ faafʊ?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Sɔɔ de a sɩ Soro Yesu, fʊ̃ʊ nɩ a fʊ yir dẽme na nyɛn faafʊ.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Be lɛ ba pãa 'yɛr a sɩ Soro 'yɛr kʊ wʊ nɩ a bala jaa na be a wʊ yir.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a pɔɔfʊ die guguro de ba yin a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ na wʊ tɩ pɛɛ a ba natɩɛ tɩchɛ a ba mɩ tɔ̃ɔ so a 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ka a pɔɔfʊ die guguro tara ba kpɛ̃n a wʊ yir tɩ maal bʊ̃diir kʊ ba, ka nʊ̃ɔ kpɛ a wʊ yir dẽme, bojũu 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa sɔɔn de a Nãaŋmɩn.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Wɛr na wa chaar a 'yɛr tɔɔrbɔ ir a ba tʊ̃tʊ̃nbɔ tʊ̃ na ba 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chen tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die ɩka, a wʊ yuo a dɔɔr bala bar.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ka a pɔɔfʊ die guguro 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “A 'yɛr tɔɔrbɔ tʊ̃n ɩka n yuo a fʊ̃ʊ nɩ a Silasɩ bar. A lɛ pʊ̃pãanyã yɩn tʊ̃ɔ chiine, yɩ chiine nɩ nyã'maar.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a bala ban tʊ̃, “Chãa pɔ jaa lɛ ba vɛ̃ a ba fɔb sɩ, baa tɔɔr a sɩ 'yɛr ɛ, sɩ gba ɩ naa a Worom dẽme tɩ ba 'yɔ̃ɔ sɩ a pɔɔfʊ die pɔ. Pʊ̃pãanyã a ba lɛ bʊɔrɔ ɩka ba sɔɔl yuo sɩ bar? Bala mãɛ ba wa yuo sɩ bar.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 A tʊ̃tʊ̃nbɔ na tɩ man a lɛ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ, ban wa wõ ɩka a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɩ naa Worom dẽme, dãbãɛ kpɛ ba naa.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ka a bala mãɛ pãa chen tɩ 'maal ba yin a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ sʊɔr ba ɩka ba yi a tẽe 'lɔ pɔ.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pɔɔl nɩ a Silasɩ na wa yi a pɔɔfʊ die pɔ, ba chen a Lidiya yir, be lɛ ba tɩ tuor a yɛɛr ka ba 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ pãa yi a be chen.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.