Atos 16

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pɔɔl tɩ chen a Debi na wʊ tɩ po chen a Lɩstɩra, be lɛ wʊ tɩ nyɛ a pupuoro ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Timoti ka a wʊ ma ɩ Juu nɩrɛ na wʊ puoro, tɩchɛ ka a wʊ sãa ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ka a yɛɛr na be a Lɩstɩra nɩ a Ikoniyum pʊr a Timoti yovɩla.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 A Pɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ tara wʊ 'mataa chiine na wʊ ŋmaa wʊ a yʊɔr, bojũu a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a be bɔ̃ɔn naa a Timoti sãa na ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 A lɛ ban lʊɔrɔ a tẽn, lɛ mɩ lɛ ba mana kʊrɔ ba lɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩdierbe na be a Jerusalɛm na 'yɛr bin ka nɩbɛ ba turo.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ba 'yɔ̃ɔn a pupuorbiir ãkpãɛn ka a nɩbɛ mɩ waara pʊɔrɔ bɩbir jaa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba tun a Fɩrgɩya nɩ a Galatiya paal pɔ, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ ŋmaa ba sɔr a ba taa mʊɔlɔ a 'yɛr a be a Asɩya ɛ.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Ban wa gbʊr a Misiya wɛr pɔ, ba ta mʊɔrɔ naa ɩka ba chen a Bitiniya tɩchɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ ba kʊ ba sɔr ɛ.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 A ba vɩɛ a Misiya bar tɩ suu chen be a Toroyas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 A tãsɔɔ lɛ a Pɔɔl nyɛ jãna pɔ, daba na yi Masedonɩya ara sʊɔrɔ wʊ 'yɛrɛ, “Gɔ̃ɔ wa ka a Masedonɩya wa sʊ̃ʊ sɩ.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔɔl na nyɛ a nyɛfʊ nyãna, sɩ ir chɔɔr a lɛ nɛ na sɩ chen a Masedonɩya, na sɩ bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn lɛ bʊɔl sɩ a sɩ tɩ mʊɔl a wʊ 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ ba.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 A Toroyas sɩn yi tɔ̃ɔ kpɛ a gboro a dẽdẽe a lɛ nɛ chen a Samotɩrasɩ, ka a wɛr na wa chaar, sɩ tãn a Neapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Be lɛ sɩ yin gbɛɛ chiin a Filipai, Worom dẽme lɛ dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a be na wʊ mɩ ɩ a Masedonɩya jikpɛ̃ɛ, be lɛ sɩ jãnɛ maal ber aŋmɩnɛ jaa.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar, sɩ yin a tẽe pɔ suu a põn pɔ, be lɛ sɩ tɩɛr ɩka sɩn nyɛn jie ban ma sʊɔrɔ Nãaŋmɩn. Sɩ jãnɛ naa be na sɩ piel 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ pɔbɔ na lɔ̃ɔ a be.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 A pɔbɔ banyãna na chɛlɛ ãsʊɔ yuor din Lidiya na yara fɔjɩɩr, na wʊ yi a Tayatira tẽe pɔ, wʊ mɩ puoro naa Nãaŋmɩn. A sɩ Soro yuon a wʊ tɩɛr ka wʊ sɔɔ de a lɛ a Pɔɔl na 'yɛr.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 'Lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa na wa so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, wʊ bʊɔl sɩ naa a sɩ wa a wʊ yir a wʊ wa 'yɛr, “Ala ɩ yɩ sɔɔ naa ɩka n sɔɔn de a sɩ Soro, sɩrɛ jaa yɩ wa jɛ̃ a n yir.” Lɛ lɛ wʊ mʊlɔ sɩ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Daar kɔ̃ɔ sɩn lɛ chiine a jie 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn sʊɔrfʊ jie, sɩ tuor gbãgbapɔɔbile na tara a sɩdɛɛr na wʊ ma 'yɛrɛ yele na ɩ daar kɔ̃ɔ. A lɛ wʊn 'yɛrɛ na wʊ nyɛrɛ libiyɔɔ kʊrɔ a bala na so wʊ.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ka a pɔɔbile nyãna turo a Pɔɔl na wʊ turo sɩ tãna 'yɛrɛ, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Nãaŋmɩn nyã na be saaju tʊ̃tʊ̃nbɔ na ba wile yɩ a faafʊ sɔr.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Lɛ lɛ a pɔɔbile mar bɩbir jaa ka a Pɔɔl wa vʊʊr faa tɩ lɩɛb 'yɛr kʊ a sɩɛ 'lɔ na be a pɔɔbile pɔ ɩka, “Yesu Kɩrɩsɩto yuor pɔ, n 'yɛr kʊ fʊ ɩka fʊ wa yi a pɔɔbile pɔ.” Ajienaa ka a sɩɛ yi tɩchɛ wʊ bar.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 A pɔɔbile sorbo na wa bɔ̃ɔn ɩka baa lɛ nyɛrɛ tɔ̃nɔ̃ a pɔɔbile sɛ̃ ɛ, ba nyɔɔn a Pɔɔl nɩ a Silasɩ tɔɔ chiin be a daa pɔ a nɩbɛrɛ niem.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ba chiin ban tɩ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ 'yɛr, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Juu nɩbɛ na ba wa kpɛ dɔ̃ɔnɔ̃ sɩ a tẽe.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ba tara na yelsɩ kɔ̃ɔ an ba tara sɔr kʊ a sɩn Worom nɩbɛ a sɩn sɔɔ bɩɩ maal ɛ.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ka a nɩyɔɔ bala ir pʊɔ na baa bara a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɛ, ka a 'yɛr tɔɔrbɔ vɛ̃ ka ba yaar a Pɔɔl nɩ a Silasɩ fuusɩ bar tɩ 'yɔ̃ɔ a ba fɔb ba.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 A lɛ ban wa fɔb ba sɛɛ, ba nyɔɔr ban 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die, a wʊ bɔ̃ɔ kaara ba.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wʊn wõ a nɩtɔ̃, wʊ tɩɛ ban 'yɔ̃ɔ a die 'lɔ na be a sãlsɔɔ tɩ lũ a ba gbɛɛ mar daa.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 A tãsɔɔ bãɩn lɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn, na ba yiele nɩ a Nãaŋmɩn yiel, ka a ba taaba ban lɔ̃ɔ pɔɔn ba chɛlɛ.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ajienaa ka a tẽe dam kpɛ̃ɔ jaa, ka a pɔɔfʊ yir par kparaa mɩ dam. Ka a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ yuo yuor a jaa, ka nɩrɛ jaa bɔ̃jɔrma ban lũn wʊ for for.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ka a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die jɛɔ ir na wʊ nyɛ a lɛ a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ na yuor, ka wʊ vʊ̃ɔ sɔɔ ɩka wʊ kʊ̃n wʊ mãɛ, bojũu wʊ man tãa a pɔɔfʊ dẽme yin jo.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Tɩchɛ ka a Pɔɔl tãn, “Ta ge fʊ mãɛ ɛ, sɩ jaa ben ka.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 A wʊ bʊɔl a ba waan fãtɩn wa kʊ wʊ a wʊ pɔɔ kpɛ̃n be a die pɔ, na wʊ tɩ lo gbur dumo mɩrɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ niem.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Tɩ pãa ir tara ba yin tɩ sʊʊr, “Nɩbɛrɛ, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩrɛ wa nyɛ faafʊ?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Sɔɔ de a sɩ Soro Yesu, fʊ̃ʊ nɩ a fʊ yir dẽme na nyɛn faafʊ.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Be lɛ ba pãa 'yɛr a sɩ Soro 'yɛr kʊ wʊ nɩ a bala jaa na be a wʊ yir.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a pɔɔfʊ die guguro de ba yin a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ na wʊ tɩ pɛɛ a ba natɩɛ tɩchɛ a ba mɩ tɔ̃ɔ so a 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ka a pɔɔfʊ die guguro tara ba kpɛ̃n a wʊ yir tɩ maal bʊ̃diir kʊ ba, ka nʊ̃ɔ kpɛ a wʊ yir dẽme, bojũu 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa sɔɔn de a Nãaŋmɩn.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Wɛr na wa chaar a 'yɛr tɔɔrbɔ ir a ba tʊ̃tʊ̃nbɔ tʊ̃ na ba 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chen tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die ɩka, a wʊ yuo a dɔɔr bala bar.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ka a pɔɔfʊ die guguro 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “A 'yɛr tɔɔrbɔ tʊ̃n ɩka n yuo a fʊ̃ʊ nɩ a Silasɩ bar. A lɛ pʊ̃pãanyã yɩn tʊ̃ɔ chiine, yɩ chiine nɩ nyã'maar.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a bala ban tʊ̃, “Chãa pɔ jaa lɛ ba vɛ̃ a ba fɔb sɩ, baa tɔɔr a sɩ 'yɛr ɛ, sɩ gba ɩ naa a Worom dẽme tɩ ba 'yɔ̃ɔ sɩ a pɔɔfʊ die pɔ. Pʊ̃pãanyã a ba lɛ bʊɔrɔ ɩka ba sɔɔl yuo sɩ bar? Bala mãɛ ba wa yuo sɩ bar.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 A tʊ̃tʊ̃nbɔ na tɩ man a lɛ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ, ban wa wõ ɩka a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɩ naa Worom dẽme, dãbãɛ kpɛ ba naa.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ka a bala mãɛ pãa chen tɩ 'maal ba yin a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ sʊɔr ba ɩka ba yi a tẽe 'lɔ pɔ.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pɔɔl nɩ a Silasɩ na wa yi a pɔɔfʊ die pɔ, ba chen a Lidiya yir, be lɛ ba tɩ tuor a yɛɛr ka ba 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ pãa yi a be chen.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.