Atos 16

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɔɔl tɩ chen a Debi na wʊ tɩ po chen a Lɩstɩra, be lɛ wʊ tɩ nyɛ a pupuoro ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Timoti ka a wʊ ma ɩ Juu nɩrɛ na wʊ puoro, tɩchɛ ka a wʊ sãa ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ka a yɛɛr na be a Lɩstɩra nɩ a Ikoniyum pʊr a Timoti yovɩla.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 A Pɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ tara wʊ 'mataa chiine na wʊ ŋmaa wʊ a yʊɔr, bojũu a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a be bɔ̃ɔn naa a Timoti sãa na ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 A lɛ ban lʊɔrɔ a tẽn, lɛ mɩ lɛ ba mana kʊrɔ ba lɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩdierbe na be a Jerusalɛm na 'yɛr bin ka nɩbɛ ba turo.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ba 'yɔ̃ɔn a pupuorbiir ãkpãɛn ka a nɩbɛ mɩ waara pʊɔrɔ bɩbir jaa.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba tun a Fɩrgɩya nɩ a Galatiya paal pɔ, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ ŋmaa ba sɔr a ba taa mʊɔlɔ a 'yɛr a be a Asɩya ɛ.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ban wa gbʊr a Misiya wɛr pɔ, ba ta mʊɔrɔ naa ɩka ba chen a Bitiniya tɩchɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ ba kʊ ba sɔr ɛ.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 A ba vɩɛ a Misiya bar tɩ suu chen be a Toroyas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 A tãsɔɔ lɛ a Pɔɔl nyɛ jãna pɔ, daba na yi Masedonɩya ara sʊɔrɔ wʊ 'yɛrɛ, “Gɔ̃ɔ wa ka a Masedonɩya wa sʊ̃ʊ sɩ.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pɔɔl na nyɛ a nyɛfʊ nyãna, sɩ ir chɔɔr a lɛ nɛ na sɩ chen a Masedonɩya, na sɩ bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn lɛ bʊɔl sɩ a sɩ tɩ mʊɔl a wʊ 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ ba.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 A Toroyas sɩn yi tɔ̃ɔ kpɛ a gboro a dẽdẽe a lɛ nɛ chen a Samotɩrasɩ, ka a wɛr na wa chaar, sɩ tãn a Neapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Be lɛ sɩ yin gbɛɛ chiin a Filipai, Worom dẽme lɛ dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a be na wʊ mɩ ɩ a Masedonɩya jikpɛ̃ɛ, be lɛ sɩ jãnɛ maal ber aŋmɩnɛ jaa.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar, sɩ yin a tẽe pɔ suu a põn pɔ, be lɛ sɩ tɩɛr ɩka sɩn nyɛn jie ban ma sʊɔrɔ Nãaŋmɩn. Sɩ jãnɛ naa be na sɩ piel 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ pɔbɔ na lɔ̃ɔ a be.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 A pɔbɔ banyãna na chɛlɛ ãsʊɔ yuor din Lidiya na yara fɔjɩɩr, na wʊ yi a Tayatira tẽe pɔ, wʊ mɩ puoro naa Nãaŋmɩn. A sɩ Soro yuon a wʊ tɩɛr ka wʊ sɔɔ de a lɛ a Pɔɔl na 'yɛr.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 'Lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa na wa so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, wʊ bʊɔl sɩ naa a sɩ wa a wʊ yir a wʊ wa 'yɛr, “Ala ɩ yɩ sɔɔ naa ɩka n sɔɔn de a sɩ Soro, sɩrɛ jaa yɩ wa jɛ̃ a n yir.” Lɛ lɛ wʊ mʊlɔ sɩ.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Daar kɔ̃ɔ sɩn lɛ chiine a jie 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn sʊɔrfʊ jie, sɩ tuor gbãgbapɔɔbile na tara a sɩdɛɛr na wʊ ma 'yɛrɛ yele na ɩ daar kɔ̃ɔ. A lɛ wʊn 'yɛrɛ na wʊ nyɛrɛ libiyɔɔ kʊrɔ a bala na so wʊ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ka a pɔɔbile nyãna turo a Pɔɔl na wʊ turo sɩ tãna 'yɛrɛ, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Nãaŋmɩn nyã na be saaju tʊ̃tʊ̃nbɔ na ba wile yɩ a faafʊ sɔr.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Lɛ lɛ a pɔɔbile mar bɩbir jaa ka a Pɔɔl wa vʊʊr faa tɩ lɩɛb 'yɛr kʊ a sɩɛ 'lɔ na be a pɔɔbile pɔ ɩka, “Yesu Kɩrɩsɩto yuor pɔ, n 'yɛr kʊ fʊ ɩka fʊ wa yi a pɔɔbile pɔ.” Ajienaa ka a sɩɛ yi tɩchɛ wʊ bar.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 A pɔɔbile sorbo na wa bɔ̃ɔn ɩka baa lɛ nyɛrɛ tɔ̃nɔ̃ a pɔɔbile sɛ̃ ɛ, ba nyɔɔn a Pɔɔl nɩ a Silasɩ tɔɔ chiin be a daa pɔ a nɩbɛrɛ niem.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ba chiin ban tɩ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ 'yɛr, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Juu nɩbɛ na ba wa kpɛ dɔ̃ɔnɔ̃ sɩ a tẽe.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ba tara na yelsɩ kɔ̃ɔ an ba tara sɔr kʊ a sɩn Worom nɩbɛ a sɩn sɔɔ bɩɩ maal ɛ.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ka a nɩyɔɔ bala ir pʊɔ na baa bara a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɛ, ka a 'yɛr tɔɔrbɔ vɛ̃ ka ba yaar a Pɔɔl nɩ a Silasɩ fuusɩ bar tɩ 'yɔ̃ɔ a ba fɔb ba.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 A lɛ ban wa fɔb ba sɛɛ, ba nyɔɔr ban 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die, a wʊ bɔ̃ɔ kaara ba.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Wʊn wõ a nɩtɔ̃, wʊ tɩɛ ban 'yɔ̃ɔ a die 'lɔ na be a sãlsɔɔ tɩ lũ a ba gbɛɛ mar daa.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 A tãsɔɔ bãɩn lɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn, na ba yiele nɩ a Nãaŋmɩn yiel, ka a ba taaba ban lɔ̃ɔ pɔɔn ba chɛlɛ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ajienaa ka a tẽe dam kpɛ̃ɔ jaa, ka a pɔɔfʊ yir par kparaa mɩ dam. Ka a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ yuo yuor a jaa, ka nɩrɛ jaa bɔ̃jɔrma ban lũn wʊ for for.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ka a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die jɛɔ ir na wʊ nyɛ a lɛ a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ na yuor, ka wʊ vʊ̃ɔ sɔɔ ɩka wʊ kʊ̃n wʊ mãɛ, bojũu wʊ man tãa a pɔɔfʊ dẽme yin jo.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Tɩchɛ ka a Pɔɔl tãn, “Ta ge fʊ mãɛ ɛ, sɩ jaa ben ka.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 A wʊ bʊɔl a ba waan fãtɩn wa kʊ wʊ a wʊ pɔɔ kpɛ̃n be a die pɔ, na wʊ tɩ lo gbur dumo mɩrɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ niem.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Tɩ pãa ir tara ba yin tɩ sʊʊr, “Nɩbɛrɛ, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩrɛ wa nyɛ faafʊ?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Sɔɔ de a sɩ Soro Yesu, fʊ̃ʊ nɩ a fʊ yir dẽme na nyɛn faafʊ.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Be lɛ ba pãa 'yɛr a sɩ Soro 'yɛr kʊ wʊ nɩ a bala jaa na be a wʊ yir.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a pɔɔfʊ die guguro de ba yin a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ na wʊ tɩ pɛɛ a ba natɩɛ tɩchɛ a ba mɩ tɔ̃ɔ so a 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ka a pɔɔfʊ die guguro tara ba kpɛ̃n a wʊ yir tɩ maal bʊ̃diir kʊ ba, ka nʊ̃ɔ kpɛ a wʊ yir dẽme, bojũu 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa sɔɔn de a Nãaŋmɩn.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Wɛr na wa chaar a 'yɛr tɔɔrbɔ ir a ba tʊ̃tʊ̃nbɔ tʊ̃ na ba 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chen tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die ɩka, a wʊ yuo a dɔɔr bala bar.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ka a pɔɔfʊ die guguro 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “A 'yɛr tɔɔrbɔ tʊ̃n ɩka n yuo a fʊ̃ʊ nɩ a Silasɩ bar. A lɛ pʊ̃pãanyã yɩn tʊ̃ɔ chiine, yɩ chiine nɩ nyã'maar.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a bala ban tʊ̃, “Chãa pɔ jaa lɛ ba vɛ̃ a ba fɔb sɩ, baa tɔɔr a sɩ 'yɛr ɛ, sɩ gba ɩ naa a Worom dẽme tɩ ba 'yɔ̃ɔ sɩ a pɔɔfʊ die pɔ. Pʊ̃pãanyã a ba lɛ bʊɔrɔ ɩka ba sɔɔl yuo sɩ bar? Bala mãɛ ba wa yuo sɩ bar.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 A tʊ̃tʊ̃nbɔ na tɩ man a lɛ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ, ban wa wõ ɩka a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɩ naa Worom dẽme, dãbãɛ kpɛ ba naa.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ka a bala mãɛ pãa chen tɩ 'maal ba yin a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ sʊɔr ba ɩka ba yi a tẽe 'lɔ pɔ.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pɔɔl nɩ a Silasɩ na wa yi a pɔɔfʊ die pɔ, ba chen a Lidiya yir, be lɛ ba tɩ tuor a yɛɛr ka ba 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ pãa yi a be chen.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.