Atos 16

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pɔɔl tɩ chen a Debi na wʊ tɩ po chen a Lɩstɩra, be lɛ wʊ tɩ nyɛ a pupuoro ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Timoti ka a wʊ ma ɩ Juu nɩrɛ na wʊ puoro, tɩchɛ ka a wʊ sãa ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Ka a yɛɛr na be a Lɩstɩra nɩ a Ikoniyum pʊr a Timoti yovɩla.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 A Pɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ tara wʊ 'mataa chiine na wʊ ŋmaa wʊ a yʊɔr, bojũu a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a be bɔ̃ɔn naa a Timoti sãa na ba ɩ a Juu nɩrɛ ɛ.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 A lɛ ban lʊɔrɔ a tẽn, lɛ mɩ lɛ ba mana kʊrɔ ba lɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩdierbe na be a Jerusalɛm na 'yɛr bin ka nɩbɛ ba turo.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Ba 'yɔ̃ɔn a pupuorbiir ãkpãɛn ka a nɩbɛ mɩ waara pʊɔrɔ bɩbir jaa.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba tun a Fɩrgɩya nɩ a Galatiya paal pɔ, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ ŋmaa ba sɔr a ba taa mʊɔlɔ a 'yɛr a be a Asɩya ɛ.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ban wa gbʊr a Misiya wɛr pɔ, ba ta mʊɔrɔ naa ɩka ba chen a Bitiniya tɩchɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ ba kʊ ba sɔr ɛ.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 A ba vɩɛ a Misiya bar tɩ suu chen be a Toroyas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 A tãsɔɔ lɛ a Pɔɔl nyɛ jãna pɔ, daba na yi Masedonɩya ara sʊɔrɔ wʊ 'yɛrɛ, “Gɔ̃ɔ wa ka a Masedonɩya wa sʊ̃ʊ sɩ.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pɔɔl na nyɛ a nyɛfʊ nyãna, sɩ ir chɔɔr a lɛ nɛ na sɩ chen a Masedonɩya, na sɩ bɔ̃ɔn ɩka Nãaŋmɩn lɛ bʊɔl sɩ a sɩ tɩ mʊɔl a wʊ 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ ba.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 A Toroyas sɩn yi tɔ̃ɔ kpɛ a gboro a dẽdẽe a lɛ nɛ chen a Samotɩrasɩ, ka a wɛr na wa chaar, sɩ tãn a Neapolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Be lɛ sɩ yin gbɛɛ chiin a Filipai, Worom dẽme lɛ dɔ̃ɔ kpɩɛrɛ a be na wʊ mɩ ɩ a Masedonɩya jikpɛ̃ɛ, be lɛ sɩ jãnɛ maal ber aŋmɩnɛ jaa.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar, sɩ yin a tẽe pɔ suu a põn pɔ, be lɛ sɩ tɩɛr ɩka sɩn nyɛn jie ban ma sʊɔrɔ Nãaŋmɩn. Sɩ jãnɛ naa be na sɩ piel 'yɛrɛ 'yɛr kʊrɔ pɔbɔ na lɔ̃ɔ a be.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 A pɔbɔ banyãna na chɛlɛ ãsʊɔ yuor din Lidiya na yara fɔjɩɩr, na wʊ yi a Tayatira tẽe pɔ, wʊ mɩ puoro naa Nãaŋmɩn. A sɩ Soro yuon a wʊ tɩɛr ka wʊ sɔɔ de a lɛ a Pɔɔl na 'yɛr.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 'Lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa na wa so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, wʊ bʊɔl sɩ naa a sɩ wa a wʊ yir a wʊ wa 'yɛr, “Ala ɩ yɩ sɔɔ naa ɩka n sɔɔn de a sɩ Soro, sɩrɛ jaa yɩ wa jɛ̃ a n yir.” Lɛ lɛ wʊ mʊlɔ sɩ.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Daar kɔ̃ɔ sɩn lɛ chiine a jie 'lɔ̃nɔ̃ a Nãaŋmɩn sʊɔrfʊ jie, sɩ tuor gbãgbapɔɔbile na tara a sɩdɛɛr na wʊ ma 'yɛrɛ yele na ɩ daar kɔ̃ɔ. A lɛ wʊn 'yɛrɛ na wʊ nyɛrɛ libiyɔɔ kʊrɔ a bala na so wʊ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ka a pɔɔbile nyãna turo a Pɔɔl na wʊ turo sɩ tãna 'yɛrɛ, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Nãaŋmɩn nyã na be saaju tʊ̃tʊ̃nbɔ na ba wile yɩ a faafʊ sɔr.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Lɛ lɛ a pɔɔbile mar bɩbir jaa ka a Pɔɔl wa vʊʊr faa tɩ lɩɛb 'yɛr kʊ a sɩɛ 'lɔ na be a pɔɔbile pɔ ɩka, “Yesu Kɩrɩsɩto yuor pɔ, n 'yɛr kʊ fʊ ɩka fʊ wa yi a pɔɔbile pɔ.” Ajienaa ka a sɩɛ yi tɩchɛ wʊ bar.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 A pɔɔbile sorbo na wa bɔ̃ɔn ɩka baa lɛ nyɛrɛ tɔ̃nɔ̃ a pɔɔbile sɛ̃ ɛ, ba nyɔɔn a Pɔɔl nɩ a Silasɩ tɔɔ chiin be a daa pɔ a nɩbɛrɛ niem.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ba chiin ban tɩ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ 'yɛr, “A nɩbɛ banyãna ɩ naa a Juu nɩbɛ na ba wa kpɛ dɔ̃ɔnɔ̃ sɩ a tẽe.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ba tara na yelsɩ kɔ̃ɔ an ba tara sɔr kʊ a sɩn Worom nɩbɛ a sɩn sɔɔ bɩɩ maal ɛ.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Ka a nɩyɔɔ bala ir pʊɔ na baa bara a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɛ, ka a 'yɛr tɔɔrbɔ vɛ̃ ka ba yaar a Pɔɔl nɩ a Silasɩ fuusɩ bar tɩ 'yɔ̃ɔ a ba fɔb ba.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 A lɛ ban wa fɔb ba sɛɛ, ba nyɔɔr ban 'yɔ̃ɔ a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die, a wʊ bɔ̃ɔ kaara ba.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Wʊn wõ a nɩtɔ̃, wʊ tɩɛ ban 'yɔ̃ɔ a die 'lɔ na be a sãlsɔɔ tɩ lũ a ba gbɛɛ mar daa.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 A tãsɔɔ bãɩn lɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn, na ba yiele nɩ a Nãaŋmɩn yiel, ka a ba taaba ban lɔ̃ɔ pɔɔn ba chɛlɛ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Ajienaa ka a tẽe dam kpɛ̃ɔ jaa, ka a pɔɔfʊ yir par kparaa mɩ dam. Ka a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ yuo yuor a jaa, ka nɩrɛ jaa bɔ̃jɔrma ban lũn wʊ for for.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Ka a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die jɛɔ ir na wʊ nyɛ a lɛ a pɔɔfʊ der dɔ̃dɔɩ na yuor, ka wʊ vʊ̃ɔ sɔɔ ɩka wʊ kʊ̃n wʊ mãɛ, bojũu wʊ man tãa a pɔɔfʊ dẽme yin jo.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Tɩchɛ ka a Pɔɔl tãn, “Ta ge fʊ mãɛ ɛ, sɩ jaa ben ka.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 A wʊ bʊɔl a ba waan fãtɩn wa kʊ wʊ a wʊ pɔɔ kpɛ̃n be a die pɔ, na wʊ tɩ lo gbur dumo mɩrɛ a Pɔɔl nɩ a Silasɩ niem.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tɩ pãa ir tara ba yin tɩ sʊʊr, “Nɩbɛrɛ, ŋmɩnɛ lɛ ɩn ɩrɛ wa nyɛ faafʊ?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Sɔɔ de a sɩ Soro Yesu, fʊ̃ʊ nɩ a fʊ yir dẽme na nyɛn faafʊ.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Be lɛ ba pãa 'yɛr a sɩ Soro 'yɛr kʊ wʊ nɩ a bala jaa na be a wʊ yir.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a pɔɔfʊ die guguro de ba yin a tãsɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ na wʊ tɩ pɛɛ a ba natɩɛ tɩchɛ a ba mɩ tɔ̃ɔ so a 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ka a pɔɔfʊ die guguro tara ba kpɛ̃n a wʊ yir tɩ maal bʊ̃diir kʊ ba, ka nʊ̃ɔ kpɛ a wʊ yir dẽme, bojũu 'lɔ nɩ a wʊ yir dẽme ba jaa sɔɔn de a Nãaŋmɩn.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Wɛr na wa chaar a 'yɛr tɔɔrbɔ ir a ba tʊ̃tʊ̃nbɔ tʊ̃ na ba 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chen tɩ 'yɛr kʊ a 'lɔ na guro a pɔɔfʊ die ɩka, a wʊ yuo a dɔɔr bala bar.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Ka a pɔɔfʊ die guguro 'yɛr kʊ a Pɔɔl, “A 'yɛr tɔɔrbɔ tʊ̃n ɩka n yuo a fʊ̃ʊ nɩ a Silasɩ bar. A lɛ pʊ̃pãanyã yɩn tʊ̃ɔ chiine, yɩ chiine nɩ nyã'maar.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Tɩchɛ ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a bala ban tʊ̃, “Chãa pɔ jaa lɛ ba vɛ̃ a ba fɔb sɩ, baa tɔɔr a sɩ 'yɛr ɛ, sɩ gba ɩ naa a Worom dẽme tɩ ba 'yɔ̃ɔ sɩ a pɔɔfʊ die pɔ. Pʊ̃pãanyã a ba lɛ bʊɔrɔ ɩka ba sɔɔl yuo sɩ bar? Bala mãɛ ba wa yuo sɩ bar.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 A tʊ̃tʊ̃nbɔ na tɩ man a lɛ kʊ a 'yɛr tɔɔrbɔ, ban wa wõ ɩka a Pɔɔl nɩ a Silasɩ ɩ naa Worom dẽme, dãbãɛ kpɛ ba naa.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Ka a bala mãɛ pãa chen tɩ 'maal ba yin a pɔɔfʊ die pɔ, tɩ sʊɔr ba ɩka ba yi a tẽe 'lɔ pɔ.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Pɔɔl nɩ a Silasɩ na wa yi a pɔɔfʊ die pɔ, ba chen a Lidiya yir, be lɛ ba tɩ tuor a yɛɛr ka ba 'yɔ̃ɔ ba ãkpãɛn tɩ pãa yi a be chen.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.