Atos 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be a Ikoniyum lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ma chen a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jie, be lɛ ba man a 'yɛr jaa nɛ nɛ nɛ ka a nɩyɔɔ bamɩne na ɩ a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔɔ de a 'yɛr.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bala na ba sɔɔ de ɛ, dam a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔ̃ɔ a ba tɩɛr ka baa bara a yɛɛr ɛ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃n a be na ba kor bãlãa, na ba 'yɛrɛ a sɩ Soro 'yɛr ba joro dãbãɛ ɛ, ka a sɩ Soro mãɛ wiil ɩka a wʊ wãɛfʊ 'yɛr ɩn yelmãɛ na wʊ sʊ̃ʊ ba a ba tʊ̃ɔ tʊ̃ yelwiilsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Ka a tẽdẽme ŋma jiir ayi, a bamɩne pʊɔ a Juu nɩbɛ, ka a bamɩne mɩ pʊɔ a nɩtʊ̃nsɩ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Nɛchɩrɛ lon a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ nɩ a ba nɩbɛrɛ chara pɔ, ka ban maal Pɔɔl nɩ a Banabasɩ dɛɛr lɔb ba nɩ kʊsɩbɛ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Tɩchɛ a ba bɔ̃ɔn na ba jo chen a tẽn anyãna na be a Likoniya paal pɔ, Lɩstɩra nɩ a Debi nɩ a tẽn ala na jilʊ̃ a be.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Be lɛ ba chɛnɛ mʊ̃ɔ nɩbir na ba mʊɔlɔ a 'yɛr nʊ̃ɔ.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 A be a Lɩstɩra, dagbɛrɛ kɔ̃ɔ ben be ban lɔ̃ɔ dɔɔn ka waa chen kaa jaa ɛ.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Wʊ chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ ka a Pɔɔl kaa wʊ jaa tãɩɩ nyɛ na wʊ bɔ̃ɔn wʊn tara sɔɔfʊ na sa.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 A wʊ bʊɔl a daba 'yɛr, “Ir ara naa fʊ gbɛɛ.” Ka a daba vaa ir na wʊ piel chiine.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Lɛ a nɩbɛ na wa nyɛ a lɛ a Pɔɔl na ɩ, ka ba ŋme chɛlma nɩ a Likoniya kɔkɔr pɔ, “A ŋmɩmɛ lɩɛb nɩbɛ suu wa a sɩ sɛ̃!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ba bʊɔlɔ naa a Banabasɩ “Jeyusɩ,” na ba bʊɔlɔ a Pɔɔl mɩ “Hɛmɩsɩ,” bojũu 'lɔ lɛ dɔ̃ɔ ɩ a 'yɛ'yɛrɛ.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ka a Jeyusɩ nyã puorfʊ yir na dɔ̃ɔ ara a tẽe kõkoor bɔɔrloro waan nɩ nadai nɩ a vapuulsɩ bojũu 'lɔ nɩ a nɩyɔɔ bala bʊɔrɔ naa ɩka ba lo bɔɔr kʊ ba.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Tɩchɛ lɛ a nɩtʊ̃nsɩ, Banabasɩ nɩ a Pɔɔl na wa wõ a lɛ, ba tɔɔn a ba fuusɩ chɩɛr tɩ jo kpɛ be a nɩyɔɔ bala pɔ tɩ tãna,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Nɩbɛ, bãa lɛ yɩ maala a lɛ? Sɩn mɩ ɩn nɩbɛ, nɩsaalba a yɩ kaar. Sɩn waan naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã wa kʊ yɩ, na sɩ 'yɛrɛ yɩ ɩka, yɩ lɩɛb yi a yelpɔrsɩ anyãna pɔ, tɩ turo a Nãaŋmɩn vʊr. 'Lɔ lɛ maal a saaju, nɩ a tẽe, nɩ a man kpɛ̃ɛ, nɩ bon jaa na be be.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 A kõr jaa wʊ dɔ̃ɔ bar ka nɩrɛ jaa turo a wʊ sɔr.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Tɩchɛ wʊ ma wiil a lɛ wʊn ɩ maal vɩla sʊɔ, na wʊ ma wiil a wʊ maal vɩla vɛ̃ ka a saa yi saaju waara, ka a bʊ̃bʊɔrsɩ sɔ̃ɔ mɩ be be. Wʊ ma kʊ yɩn a bʊ̃diir yɔɔ ka yɩ pʊɔ pɛl.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 A 'yɛr nyãna gba ban 'yɛr, tɩchɛ a chɛnɛ na ɩ tuo ka ban ŋmaa a nɩbɛ sɔr ka ban bar a bɔɔr lofʊ.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne na pãa yi a Antiok nɩ a Ikoniyum wa tɔ̃n a nɩyɔɔ bala 'yɔ̃ɔ ka ba lɔb a Pɔɔl nɩ kʊsɩbɛ vu yin bar a tẽe kõkoor tɩɛr man tãa wʊ kpi naa.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn puorbo tɩ ŋmaa jilʊ̃ wʊ ara nɩ ka wʊ ir kpɛ a tẽe pɔ. A wɛr na wa chaar ka 'lɔ naa Banabasɩ chen a Debi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Be lɛ ba tɩ mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ a tẽe 'lɔ pɔ, ka a nɩyɔɔ jaa sɔɔ turo a Yesu. A ba pãa lɩɛb chen a Lɩstɩra, Ikoniyum nɩ a Antiok,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 tɩ mʊlɔ a pupuorbiir 'yɔ̃ɔn ba ãkpãɛn ka ba ara nɩ yelmãɛ a sɔɔfʊ pɔ, na ba 'yɛrɛ, “Dɔɔyɛ yɔɔ pɔ lɛ sɩn tu tɩ kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ir nɩdierbe kʊ ba a ba kaara a puorfʊ dẽme ãsʊɔ jaa. Ba gal kɔ̃ na ba sʊɔr Nãaŋmɩn tɩ de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro ban sɔɔ nũu pɔ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ba kpɛ̃n tala a Pisidiya, ba wa ta naa Pamfiliya,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 ban wa mʊɔl a 'yɛr a Perga, ba suun chen be a Ataliya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Be a Ataliya lɛ ba yi tɩ kpɛ a gboro chen a Antiok. Be lɛ ba dɔ̃ɔ de ba 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ ka wʊ sʊ̃ʊ ba, a ba tʊ̃ɔ a tʊ̃mɔ̃ a be tʊ̃ baar.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Ban tɩ tara jaa lɛ ba bʊɔl a pupuorbiir lɔ̃ɔ taa na ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n nɩ a lɛ mɩ wʊn yuo sɔr kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba tʊ̃ɔ sɔɔ de.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ba jɛ̃n a be kor bãlãa nɩ a poturbo.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.