Atos 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be a Ikoniyum lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ma chen a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jie, be lɛ ba man a 'yɛr jaa nɛ nɛ nɛ ka a nɩyɔɔ bamɩne na ɩ a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔɔ de a 'yɛr.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bala na ba sɔɔ de ɛ, dam a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔ̃ɔ a ba tɩɛr ka baa bara a yɛɛr ɛ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃n a be na ba kor bãlãa, na ba 'yɛrɛ a sɩ Soro 'yɛr ba joro dãbãɛ ɛ, ka a sɩ Soro mãɛ wiil ɩka a wʊ wãɛfʊ 'yɛr ɩn yelmãɛ na wʊ sʊ̃ʊ ba a ba tʊ̃ɔ tʊ̃ yelwiilsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ka a tẽdẽme ŋma jiir ayi, a bamɩne pʊɔ a Juu nɩbɛ, ka a bamɩne mɩ pʊɔ a nɩtʊ̃nsɩ.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Nɛchɩrɛ lon a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ nɩ a ba nɩbɛrɛ chara pɔ, ka ban maal Pɔɔl nɩ a Banabasɩ dɛɛr lɔb ba nɩ kʊsɩbɛ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Tɩchɛ a ba bɔ̃ɔn na ba jo chen a tẽn anyãna na be a Likoniya paal pɔ, Lɩstɩra nɩ a Debi nɩ a tẽn ala na jilʊ̃ a be.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Be lɛ ba chɛnɛ mʊ̃ɔ nɩbir na ba mʊɔlɔ a 'yɛr nʊ̃ɔ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 A be a Lɩstɩra, dagbɛrɛ kɔ̃ɔ ben be ban lɔ̃ɔ dɔɔn ka waa chen kaa jaa ɛ.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Wʊ chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ ka a Pɔɔl kaa wʊ jaa tãɩɩ nyɛ na wʊ bɔ̃ɔn wʊn tara sɔɔfʊ na sa.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 A wʊ bʊɔl a daba 'yɛr, “Ir ara naa fʊ gbɛɛ.” Ka a daba vaa ir na wʊ piel chiine.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Lɛ a nɩbɛ na wa nyɛ a lɛ a Pɔɔl na ɩ, ka ba ŋme chɛlma nɩ a Likoniya kɔkɔr pɔ, “A ŋmɩmɛ lɩɛb nɩbɛ suu wa a sɩ sɛ̃!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ba bʊɔlɔ naa a Banabasɩ “Jeyusɩ,” na ba bʊɔlɔ a Pɔɔl mɩ “Hɛmɩsɩ,” bojũu 'lɔ lɛ dɔ̃ɔ ɩ a 'yɛ'yɛrɛ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ka a Jeyusɩ nyã puorfʊ yir na dɔ̃ɔ ara a tẽe kõkoor bɔɔrloro waan nɩ nadai nɩ a vapuulsɩ bojũu 'lɔ nɩ a nɩyɔɔ bala bʊɔrɔ naa ɩka ba lo bɔɔr kʊ ba.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Tɩchɛ lɛ a nɩtʊ̃nsɩ, Banabasɩ nɩ a Pɔɔl na wa wõ a lɛ, ba tɔɔn a ba fuusɩ chɩɛr tɩ jo kpɛ be a nɩyɔɔ bala pɔ tɩ tãna,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Nɩbɛ, bãa lɛ yɩ maala a lɛ? Sɩn mɩ ɩn nɩbɛ, nɩsaalba a yɩ kaar. Sɩn waan naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã wa kʊ yɩ, na sɩ 'yɛrɛ yɩ ɩka, yɩ lɩɛb yi a yelpɔrsɩ anyãna pɔ, tɩ turo a Nãaŋmɩn vʊr. 'Lɔ lɛ maal a saaju, nɩ a tẽe, nɩ a man kpɛ̃ɛ, nɩ bon jaa na be be.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 A kõr jaa wʊ dɔ̃ɔ bar ka nɩrɛ jaa turo a wʊ sɔr.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Tɩchɛ wʊ ma wiil a lɛ wʊn ɩ maal vɩla sʊɔ, na wʊ ma wiil a wʊ maal vɩla vɛ̃ ka a saa yi saaju waara, ka a bʊ̃bʊɔrsɩ sɔ̃ɔ mɩ be be. Wʊ ma kʊ yɩn a bʊ̃diir yɔɔ ka yɩ pʊɔ pɛl.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 A 'yɛr nyãna gba ban 'yɛr, tɩchɛ a chɛnɛ na ɩ tuo ka ban ŋmaa a nɩbɛ sɔr ka ban bar a bɔɔr lofʊ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne na pãa yi a Antiok nɩ a Ikoniyum wa tɔ̃n a nɩyɔɔ bala 'yɔ̃ɔ ka ba lɔb a Pɔɔl nɩ kʊsɩbɛ vu yin bar a tẽe kõkoor tɩɛr man tãa wʊ kpi naa.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn puorbo tɩ ŋmaa jilʊ̃ wʊ ara nɩ ka wʊ ir kpɛ a tẽe pɔ. A wɛr na wa chaar ka 'lɔ naa Banabasɩ chen a Debi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Be lɛ ba tɩ mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ a tẽe 'lɔ pɔ, ka a nɩyɔɔ jaa sɔɔ turo a Yesu. A ba pãa lɩɛb chen a Lɩstɩra, Ikoniyum nɩ a Antiok,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 tɩ mʊlɔ a pupuorbiir 'yɔ̃ɔn ba ãkpãɛn ka ba ara nɩ yelmãɛ a sɔɔfʊ pɔ, na ba 'yɛrɛ, “Dɔɔyɛ yɔɔ pɔ lɛ sɩn tu tɩ kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ir nɩdierbe kʊ ba a ba kaara a puorfʊ dẽme ãsʊɔ jaa. Ba gal kɔ̃ na ba sʊɔr Nãaŋmɩn tɩ de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro ban sɔɔ nũu pɔ.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ba kpɛ̃n tala a Pisidiya, ba wa ta naa Pamfiliya,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 ban wa mʊɔl a 'yɛr a Perga, ba suun chen be a Ataliya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Be a Ataliya lɛ ba yi tɩ kpɛ a gboro chen a Antiok. Be lɛ ba dɔ̃ɔ de ba 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ ka wʊ sʊ̃ʊ ba, a ba tʊ̃ɔ a tʊ̃mɔ̃ a be tʊ̃ baar.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ban tɩ tara jaa lɛ ba bʊɔl a pupuorbiir lɔ̃ɔ taa na ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n nɩ a lɛ mɩ wʊn yuo sɔr kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba tʊ̃ɔ sɔɔ de.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ba jɛ̃n a be kor bãlãa nɩ a poturbo.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.