Atos 14
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 Be a Ikoniyum lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ma chen a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jie, be lɛ ba man a 'yɛr jaa nɛ nɛ nɛ ka a nɩyɔɔ bamɩne na ɩ a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔɔ de a 'yɛr.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bala na ba sɔɔ de ɛ, dam a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔ̃ɔ a ba tɩɛr ka baa bara a yɛɛr ɛ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃n a be na ba kor bãlãa, na ba 'yɛrɛ a sɩ Soro 'yɛr ba joro dãbãɛ ɛ, ka a sɩ Soro mãɛ wiil ɩka a wʊ wãɛfʊ 'yɛr ɩn yelmãɛ na wʊ sʊ̃ʊ ba a ba tʊ̃ɔ tʊ̃ yelwiilsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ka a tẽdẽme ŋma jiir ayi, a bamɩne pʊɔ a Juu nɩbɛ, ka a bamɩne mɩ pʊɔ a nɩtʊ̃nsɩ.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Nɛchɩrɛ lon a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ nɩ a ba nɩbɛrɛ chara pɔ, ka ban maal Pɔɔl nɩ a Banabasɩ dɛɛr lɔb ba nɩ kʊsɩbɛ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Tɩchɛ a ba bɔ̃ɔn na ba jo chen a tẽn anyãna na be a Likoniya paal pɔ, Lɩstɩra nɩ a Debi nɩ a tẽn ala na jilʊ̃ a be.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Be lɛ ba chɛnɛ mʊ̃ɔ nɩbir na ba mʊɔlɔ a 'yɛr nʊ̃ɔ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 A be a Lɩstɩra, dagbɛrɛ kɔ̃ɔ ben be ban lɔ̃ɔ dɔɔn ka waa chen kaa jaa ɛ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Wʊ chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ ka a Pɔɔl kaa wʊ jaa tãɩɩ nyɛ na wʊ bɔ̃ɔn wʊn tara sɔɔfʊ na sa.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 A wʊ bʊɔl a daba 'yɛr, “Ir ara naa fʊ gbɛɛ.” Ka a daba vaa ir na wʊ piel chiine.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Lɛ a nɩbɛ na wa nyɛ a lɛ a Pɔɔl na ɩ, ka ba ŋme chɛlma nɩ a Likoniya kɔkɔr pɔ, “A ŋmɩmɛ lɩɛb nɩbɛ suu wa a sɩ sɛ̃!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ba bʊɔlɔ naa a Banabasɩ “Jeyusɩ,” na ba bʊɔlɔ a Pɔɔl mɩ “Hɛmɩsɩ,” bojũu 'lɔ lɛ dɔ̃ɔ ɩ a 'yɛ'yɛrɛ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ka a Jeyusɩ nyã puorfʊ yir na dɔ̃ɔ ara a tẽe kõkoor bɔɔrloro waan nɩ nadai nɩ a vapuulsɩ bojũu 'lɔ nɩ a nɩyɔɔ bala bʊɔrɔ naa ɩka ba lo bɔɔr kʊ ba.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Tɩchɛ lɛ a nɩtʊ̃nsɩ, Banabasɩ nɩ a Pɔɔl na wa wõ a lɛ, ba tɔɔn a ba fuusɩ chɩɛr tɩ jo kpɛ be a nɩyɔɔ bala pɔ tɩ tãna,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Nɩbɛ, bãa lɛ yɩ maala a lɛ? Sɩn mɩ ɩn nɩbɛ, nɩsaalba a yɩ kaar. Sɩn waan naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã wa kʊ yɩ, na sɩ 'yɛrɛ yɩ ɩka, yɩ lɩɛb yi a yelpɔrsɩ anyãna pɔ, tɩ turo a Nãaŋmɩn vʊr. 'Lɔ lɛ maal a saaju, nɩ a tẽe, nɩ a man kpɛ̃ɛ, nɩ bon jaa na be be.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 A kõr jaa wʊ dɔ̃ɔ bar ka nɩrɛ jaa turo a wʊ sɔr.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tɩchɛ wʊ ma wiil a lɛ wʊn ɩ maal vɩla sʊɔ, na wʊ ma wiil a wʊ maal vɩla vɛ̃ ka a saa yi saaju waara, ka a bʊ̃bʊɔrsɩ sɔ̃ɔ mɩ be be. Wʊ ma kʊ yɩn a bʊ̃diir yɔɔ ka yɩ pʊɔ pɛl.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 A 'yɛr nyãna gba ban 'yɛr, tɩchɛ a chɛnɛ na ɩ tuo ka ban ŋmaa a nɩbɛ sɔr ka ban bar a bɔɔr lofʊ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne na pãa yi a Antiok nɩ a Ikoniyum wa tɔ̃n a nɩyɔɔ bala 'yɔ̃ɔ ka ba lɔb a Pɔɔl nɩ kʊsɩbɛ vu yin bar a tẽe kõkoor tɩɛr man tãa wʊ kpi naa.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn puorbo tɩ ŋmaa jilʊ̃ wʊ ara nɩ ka wʊ ir kpɛ a tẽe pɔ. A wɛr na wa chaar ka 'lɔ naa Banabasɩ chen a Debi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Be lɛ ba tɩ mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ a tẽe 'lɔ pɔ, ka a nɩyɔɔ jaa sɔɔ turo a Yesu. A ba pãa lɩɛb chen a Lɩstɩra, Ikoniyum nɩ a Antiok,
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 tɩ mʊlɔ a pupuorbiir 'yɔ̃ɔn ba ãkpãɛn ka ba ara nɩ yelmãɛ a sɔɔfʊ pɔ, na ba 'yɛrɛ, “Dɔɔyɛ yɔɔ pɔ lɛ sɩn tu tɩ kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ir nɩdierbe kʊ ba a ba kaara a puorfʊ dẽme ãsʊɔ jaa. Ba gal kɔ̃ na ba sʊɔr Nãaŋmɩn tɩ de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro ban sɔɔ nũu pɔ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ba kpɛ̃n tala a Pisidiya, ba wa ta naa Pamfiliya,
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 ban wa mʊɔl a 'yɛr a Perga, ba suun chen be a Ataliya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Be a Ataliya lɛ ba yi tɩ kpɛ a gboro chen a Antiok. Be lɛ ba dɔ̃ɔ de ba 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ ka wʊ sʊ̃ʊ ba, a ba tʊ̃ɔ a tʊ̃mɔ̃ a be tʊ̃ baar.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ban tɩ tara jaa lɛ ba bʊɔl a pupuorbiir lɔ̃ɔ taa na ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n nɩ a lɛ mɩ wʊn yuo sɔr kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba tʊ̃ɔ sɔɔ de.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ba jɛ̃n a be kor bãlãa nɩ a poturbo.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.