Atos 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be a Ikoniyum lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ma chen a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jie, be lɛ ba man a 'yɛr jaa nɛ nɛ nɛ ka a nɩyɔɔ bamɩne na ɩ a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔɔ de a 'yɛr.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bala na ba sɔɔ de ɛ, dam a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɔ̃ɔ a ba tɩɛr ka baa bara a yɛɛr ɛ.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃n a be na ba kor bãlãa, na ba 'yɛrɛ a sɩ Soro 'yɛr ba joro dãbãɛ ɛ, ka a sɩ Soro mãɛ wiil ɩka a wʊ wãɛfʊ 'yɛr ɩn yelmãɛ na wʊ sʊ̃ʊ ba a ba tʊ̃ɔ tʊ̃ yelwiilsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ka a tẽdẽme ŋma jiir ayi, a bamɩne pʊɔ a Juu nɩbɛ, ka a bamɩne mɩ pʊɔ a nɩtʊ̃nsɩ.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Nɛchɩrɛ lon a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ nɩ a ba nɩbɛrɛ chara pɔ, ka ban maal Pɔɔl nɩ a Banabasɩ dɛɛr lɔb ba nɩ kʊsɩbɛ.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Tɩchɛ a ba bɔ̃ɔn na ba jo chen a tẽn anyãna na be a Likoniya paal pɔ, Lɩstɩra nɩ a Debi nɩ a tẽn ala na jilʊ̃ a be.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Be lɛ ba chɛnɛ mʊ̃ɔ nɩbir na ba mʊɔlɔ a 'yɛr nʊ̃ɔ.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 A be a Lɩstɩra, dagbɛrɛ kɔ̃ɔ ben be ban lɔ̃ɔ dɔɔn ka waa chen kaa jaa ɛ.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Wʊ chɛlɛ naa lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ ka a Pɔɔl kaa wʊ jaa tãɩɩ nyɛ na wʊ bɔ̃ɔn wʊn tara sɔɔfʊ na sa.
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 A wʊ bʊɔl a daba 'yɛr, “Ir ara naa fʊ gbɛɛ.” Ka a daba vaa ir na wʊ piel chiine.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Lɛ a nɩbɛ na wa nyɛ a lɛ a Pɔɔl na ɩ, ka ba ŋme chɛlma nɩ a Likoniya kɔkɔr pɔ, “A ŋmɩmɛ lɩɛb nɩbɛ suu wa a sɩ sɛ̃!”
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Ba bʊɔlɔ naa a Banabasɩ “Jeyusɩ,” na ba bʊɔlɔ a Pɔɔl mɩ “Hɛmɩsɩ,” bojũu 'lɔ lɛ dɔ̃ɔ ɩ a 'yɛ'yɛrɛ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Ka a Jeyusɩ nyã puorfʊ yir na dɔ̃ɔ ara a tẽe kõkoor bɔɔrloro waan nɩ nadai nɩ a vapuulsɩ bojũu 'lɔ nɩ a nɩyɔɔ bala bʊɔrɔ naa ɩka ba lo bɔɔr kʊ ba.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Tɩchɛ lɛ a nɩtʊ̃nsɩ, Banabasɩ nɩ a Pɔɔl na wa wõ a lɛ, ba tɔɔn a ba fuusɩ chɩɛr tɩ jo kpɛ be a nɩyɔɔ bala pɔ tɩ tãna,
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 “Nɩbɛ, bãa lɛ yɩ maala a lɛ? Sɩn mɩ ɩn nɩbɛ, nɩsaalba a yɩ kaar. Sɩn waan naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã wa kʊ yɩ, na sɩ 'yɛrɛ yɩ ɩka, yɩ lɩɛb yi a yelpɔrsɩ anyãna pɔ, tɩ turo a Nãaŋmɩn vʊr. 'Lɔ lɛ maal a saaju, nɩ a tẽe, nɩ a man kpɛ̃ɛ, nɩ bon jaa na be be.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 A kõr jaa wʊ dɔ̃ɔ bar ka nɩrɛ jaa turo a wʊ sɔr.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tɩchɛ wʊ ma wiil a lɛ wʊn ɩ maal vɩla sʊɔ, na wʊ ma wiil a wʊ maal vɩla vɛ̃ ka a saa yi saaju waara, ka a bʊ̃bʊɔrsɩ sɔ̃ɔ mɩ be be. Wʊ ma kʊ yɩn a bʊ̃diir yɔɔ ka yɩ pʊɔ pɛl.”
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 A 'yɛr nyãna gba ban 'yɛr, tɩchɛ a chɛnɛ na ɩ tuo ka ban ŋmaa a nɩbɛ sɔr ka ban bar a bɔɔr lofʊ.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Ka a Juu nɩbɛ bamɩne na pãa yi a Antiok nɩ a Ikoniyum wa tɔ̃n a nɩyɔɔ bala 'yɔ̃ɔ ka ba lɔb a Pɔɔl nɩ kʊsɩbɛ vu yin bar a tẽe kõkoor tɩɛr man tãa wʊ kpi naa.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn puorbo tɩ ŋmaa jilʊ̃ wʊ ara nɩ ka wʊ ir kpɛ a tẽe pɔ. A wɛr na wa chaar ka 'lɔ naa Banabasɩ chen a Debi.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Be lɛ ba tɩ mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ a tẽe 'lɔ pɔ, ka a nɩyɔɔ jaa sɔɔ turo a Yesu. A ba pãa lɩɛb chen a Lɩstɩra, Ikoniyum nɩ a Antiok,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 tɩ mʊlɔ a pupuorbiir 'yɔ̃ɔn ba ãkpãɛn ka ba ara nɩ yelmãɛ a sɔɔfʊ pɔ, na ba 'yɛrɛ, “Dɔɔyɛ yɔɔ pɔ lɛ sɩn tu tɩ kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ir nɩdierbe kʊ ba a ba kaara a puorfʊ dẽme ãsʊɔ jaa. Ba gal kɔ̃ na ba sʊɔr Nãaŋmɩn tɩ de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro ban sɔɔ nũu pɔ.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Ba kpɛ̃n tala a Pisidiya, ba wa ta naa Pamfiliya,
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 ban wa mʊɔl a 'yɛr a Perga, ba suun chen be a Ataliya.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Be a Ataliya lɛ ba yi tɩ kpɛ a gboro chen a Antiok. Be lɛ ba dɔ̃ɔ de ba 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn nũu pɔ ka wʊ sʊ̃ʊ ba, a ba tʊ̃ɔ a tʊ̃mɔ̃ a be tʊ̃ baar.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Ban tɩ tara jaa lɛ ba bʊɔl a pupuorbiir lɔ̃ɔ taa na ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n nɩ a lɛ mɩ wʊn yuo sɔr kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba tʊ̃ɔ sɔɔ de.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ba jɛ̃n a be kor bãlãa nɩ a poturbo.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.