Atos 13
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 A Nãaŋmɩn puorbo bala na be a Antiok, ba tara naa bamɩne ka ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr ka a bamɩne mɩ ɩ wiwiilbe, Banabasɩ nɩ Simeon ban bʊɔlɔ Nɩsɔɔlaa, Lusiyusɩ na yi a Sirenɩ tẽe pɔ, nɩ Manayen ban dɔ̃ɔ 'mataa guol a Nãa Hɛrɔd, nɩ a Sɔɔl.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 A lɛ ban gal a kɔ̃ na ba sʊɔrɔ a sɩ Soro, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ir a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl kʊ ma ka ba tʊ̃ a tʊ̃mɔ̃ 'lɔ 'yɔ̃ɔ ɩn bʊɔl ba.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 A lɛ ban gal a kɔ̃ ba di bon jaa ɛ, ba dɔɔl ban a nuur sʊɔr Nãaŋmɩn kʊ ba tɩ bar ba sɔr ka ba chen.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 A nɩbɛ ayi banyãna den a sɔr ka a Nãaŋmɩn de ba nie suun be a Selusiya na ba tɩ kpɛ a gboro chiine a Sipurusɩ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Lɛ ban tɩ ta a Salamis, ba mʊɔl a Nãaŋmɩn 'yɛr a be a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jiir. Ka a Jɔɔn Maakɩ be a ba sɛ̃ na wʊ sʊ̃nɔ̃ ba.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Ba yɔn a man dõdol wʊ jaa tɩ ta Pafos, be lɛ ba tuor a Juu nɩrɛ jɩbʊrɔ ãsʊɔ na ma ŋmara jirsɩ ka a wʊ yuor di Bar-Yesu.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Wʊ dɔ̃ɔ be a Segiyusɩ Pɔɔlusɩ na kaara a dõdol na ɩ yɛ̃ sʊɔ, a tẽkaara nyãna lɛ bʊɔl a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ wõ a Nãaŋmɩn 'yɛr.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Tɩchɛ a Elimasɩ na ɩ a jɩbʊrɔ a wʊ yuor par lɛ a lɛ nɛ, ŋmaan a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl sɔr ba bʊɔrɔ ɩka a tẽkaara nyãna wʊ sɔɔ a Yesu ɛ.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Ka a Sɔɔl nyãna ban bʊɔlɔ a Pɔɔl na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ kaara a Elimasɩ jaa tãɩɩ tɩ wa 'yɛr kʊ wʊ.
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “Fʊ ɩn Satan bie na fʊ ɩ bʊ̃sʊ̃n a jaa dɔ̃dɔ̃mɔ̃. A fʊ pʊɔ sɛɛn naa bɛlfʊ nɩ bɛlfʊ 'yɛr bie, fʊ kʊ̃ bar a jir fʊn bʊɔrɔ ɩka fʊ sɔ̃ɔn a sɩ Soro sɔr dẽdẽe bar ɛ?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Pʊ̃pãanyã a sɩ Soro na ŋme fʊ naa ka fʊ jɔ̃ɔ tɩ tãn sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ, fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ nyɛ mɔ̃tɔ̃ɔ chãa ɛ.” Ajienaa lɛ a Elimasɩ nɩbie de, ka a libe pɔɔ wʊ, ka wʊ bɔɔlɔ bʊɔrɔ nɩrɛ na nyɔɔ wʊ nũu.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 A lɛ a tẽkaara na nyɛ a lɛ na ɩ, wʊ sɔɔn de, bojũu nɛɛ 'maa wʊ naa a lɛ ban wile a sɩ Soro yele.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba kpɛ̃n a gboro yi a Pafos chen be a Perga na be a Pamfiliya be lɛ a Jɔɔn Maakɩ tɩ bar ba tɩ lɩɛb chen a Jerusalɛm.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Ka ba yi a Perga chen Antiok na gbʊr a Pisidiya, a Pɛ̃nfʊ Bɩbir daar ba kpɛ̃n a lɔ̃ɔfʊ jie na ba tɩ jãnɛ.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Ban wa kar a Mosesɩ Nɛɛ nɩ a ala a Nãaŋmɩn 'Yɛ'yɛrbɛ na sɛb baar, a lɔ̃ɔfʊ jie nɩbɛrɛ sʊʊr naa Pɔɔl nɩ a wʊ taaba, “Yɛɛr, yɩn tara 'yɛr na sʊ̃ʊn a nɩbɛ sɩ kʊ yɩn sɔr, yɩ 'yɛr.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Ka a Pɔɔl vaa ir wɩlwɩl ba a nũu tɩ 'yɛrɛ, “Isɩral nɩbɛ woɩ, nɩ a yɩn na ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, na puoro a Nãaŋmɩn, yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn 'yɛrɛ.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 A Nãaŋmɩn nyã a sɩn Isɩral nɩbɛ na puoro lɛ dɔ̃ɔ chɛl ir a sɩ sãakpãmɩne na wʊ vɛ̃ ka ba dɔɔ paal be a Ijipitɩ pɔ. Kpɛ̃ɔ lɛ wʊ de faan ba yin a paal 'lɔ pɔ,
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 na wʊ bɔ̃ɔ tara ba be a mɔgɔ̃ɔ pɔ yuom lɩjaayi (40).
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Paal bʊrsɩ ayopõi lɛ a Nãaŋmɩn dii bar be a Kanaan tɩ de a wɛr 'lɔ kʊ a wʊ nɩbɛ ka a ɩ ba sofʊ.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 “A anyãna a jaa lɔ̃ɔn taa ɩ yuom kɔɔr anaar dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (450). A anyã puor, Nãaŋmɩn kʊ ban 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ tãn a Samuwɛl na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ sɔ̃ɔ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Be lɛ ka a nɩbɛ pãa wa sʊɔr Samuwɛl a wʊ bɔ nãa kʊ ba, ka Nãaŋmɩn de a Sɔɔl na ɩ a Kɩsɩ bidaba kʊ ba na ɩ a Benjamin bal nɩrɛ a wʊ ɩ a ba nãa yuom lɩjaayi (40).
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Wʊn wa ir a Sɔɔl bar, wʊ den a David ka wʊ ɩ a ba nãa. Nãaŋmɩn 'yɛr naa, ‘N nyɛn a David na ɩ a Jesɩ bidaba ka a n ãgãn 'maa, wʊn maal yele a jaa ɩn bʊɔrɔ ɩka wʊ ɩ.’
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “A Nãa David nyãna bal par pɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir a Fafaara Yesu kʊ a Isɩral nɩbɛ nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Sɛrɛ tɩchɛ ka a Yesu wa, Jɔɔn mʊɔlɔ naa a tɩɛr lɩɛbfʊ 'yɛr na wʊ suoro a Isɩral nɩbɛ ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Lɛ a Jɔɔn na wa baaraa a wʊ tʊ̃mɔ̃, wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘An lɛ yɩ tɩɛr ɩka n ɩ naa? N ba ɩ a 'lɔ yɩn tɩɛr ɛ, tɩchɛ wʊ ben a n puor waara, n ba sɛɛ ɩka n for a wʊ nafɔbɔ ɛ.’
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Maa yɛɛr na ɩ Abraham yɔn nɩ a yɩn na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɩn 'yɔ̃ɔ lɛ a faafʊ nyãna wa.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Bojũu, a nɩbɛ na be a Jerusalɛm nɩ a ba nɩbɛrɛ ba chɛl a Yesu ɛ, na ba 'yɔ̃ɔ wʊ 'yɛr ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb a ba ma kara a Pɛ̃nfʊ Bɩbir jaa ɩ.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ba gban ba dɔ̃ɔ nyɛ yele jaa na wiil ɩka wʊ sɛɛn kũu ɛ, tɩ ba sʊɔr a Pilate ɩka wʊ vɛ̃ ka ba kʊ a Yesu.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Ban wa maal a lɛ jaa ban sɛb a wʊ yele baar, a wʊ poturbo yɔɔ wʊn a daa ju na ba tɩ ũu a yaa pɔ.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn ir wʊ a kũu pɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 A ber yɔɔ na wa po, a bala wʊn dɔ̃ɔ lɔ̃ɔ yɔn yin a Galilee tɩ tãn a Jerusalɛm, ba nyɛ wʊ naa, bala lɛ ɩ a dãasɩɛ dẽme a pʊ̃pãanyã kʊ a sɩ nɩbɛ.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 “Sɩn 'yɛrɛ naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna kʊrɔ yɩ, a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne.
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Nãaŋmɩn maal kʊ a sɩn na ɩ a yɔn a lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne, na wʊ sãɩ a Yesu yin a kũu pɔ. Nɩtãa lɛ an sɛb a Yiel Gãma ayi pɔ, ‘Fʊ ɩ naa a maa bie, dɩna n lɩɛb a fʊ sãa.’ (Yiel Gãn 2:7)
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Lɛ a Nãaŋmɩn na sãɩ wʊ a kũu pɔ nɩ nyã, wʊ kʊ̃ lɛ kpi pʊ̃ɔ go ɛ, a 'yɛr nyãna lɛ wʊ 'yɛr, ‘Ɩn kʊ yɩ naa a yelsʊ̃n nɩ a sʊ̃ʊfʊ 'lɔ ɩn tɩr a nɛɛ kʊ a David.’ (Isaiya 55:3)
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 A jie ãsʊɔ lɛ 'yɛr ɩka, ‘Fʊ kʊ̃ vɛ̃ ka a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.’ (Yiel Gãn 16:10)
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “A Nãa David na wa tʊ̃ lɛ a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ a wʊ sɔ̃ɔ, wʊ kpi naa ka ba ũu wʊ be a wʊ sãamɩne yar par, ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Tɩchɛ a 'lɔ a Nãaŋmɩn na sãɩ a kũu pɔ, ba kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “A lɛ jũu n yɛɛr, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ka a tu naa a Yesu 'yɔ̃ɔ ka ba mʊɔl yelbier vɛ̃ kʊfʊ kʊ yɩ.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 A tu naa a wʊ 'yɔ̃ɔ ɩka nɩrɛ jaa na sɔɔ de, Nãaŋmɩn na faa wʊn yin a ala a jaa a Mosesɩ Nɛɛ na kʊ̃ naa tʊ̃ɔ faa wʊ ɛ.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃, ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ 'yɛr taa wa a yɩ sɛ̃ ɛ.
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 ‘Nyɛ a yɩn na kpɛrɛ, yɩ bʊ̃bʊr na yɩ wɛ, bojũu ɩn maal yele kɔ̃ɔ a yɩ sɔ̃ɔ yɩn ba be na sɔɔ de ɛ, ala ɩ nɩrɛ ãsʊɔ gba 'yɛr kʊ yɩ.’ ” (Habakuk 1:5)
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na wa yire a ba lɔ̃ɔfʊ jie, a nɩbɛ lɛ sʊɔr ba naa ɩka ba lɛ wa a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar wa 'yɛr a 'yɛr nyãna go.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Lɛ a lɔ̃ɔfʊ dẽme na wa yaar, a Juu nɩbɛ yɔɔ jie nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ turo naa Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na ba bʊrɔ nɩ ba kpãkpãana ba 'yɛrɛ ka ba mʊ̃ɔ nɩbir nɩ a Nãaŋmɩn wãɛfʊ nyã pɔ.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir na lɛ wa ta, a tẽdẽme yɔɔ jie tɩ lɔ̃ɔn taa na wõ a sɩ Soro 'yɛr.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Lɛ a Juu nɩbɛ na nyɛ a nɩyɔɔ ba nyãna, nyuur kpɛ ba naa ka ba tʊrɔ chɩrɛ nɩ lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ba jo ba dãbãɛ ɛ, tɩ 'yɛr kʊ ba, “Sɩn 'lɔ, sɩn den nie 'yɛr a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ yɩ. Tɩchɛ yɩn ben tɔr bar na yaa kaa a yɩ mãɛ ɩka yɩ sɛɛn naa a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, pʊ̃pãanyã 'lɔ sɩn lɩɛb chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ sɛ̃.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Nɩtɔ̃ lɛ a sɩ Soro kpãkpãan sɩ ɩka sɩ ɩ, ‘Ɩn maal fʊ naa ka fʊ ɩ chãa kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka fʊn chiin a faafʊ 'yɛr tɩ tãn a tẽe baaraa.’ ” (Isaiya 49:6)
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 A lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na wõ a 'yɛr ba pʊɔ pɛl naa ka ba de 'yɔ̃ɔfʊ kʊ a sɩ Soro 'yɛr, ka a bala jaa a Nãaŋmɩn na ir ɩka ba nyɛ a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, sɔɔ de.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Ka a sɩ Soro 'yɛr yaar a paal 'lɔ wʊ jaa.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ dam a pɔbɔ bala na turo a Juu nɩbɛ puorfʊ tɩ ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a tẽe nɩdierbe 'yɔ̃ɔ ka ba dii a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ bar a paal 'lɔ pɔ.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Ka ba pãpã a ba gbɛɛ tã-uul 'yɔ̃ɔ ba ka a wiil ɩka Nãaŋmɩn na ge ba naa tɩ na ba chen a Ikoniyum.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Ka a nʊ̃ɔ kpɛ a poturbo bala ka ba sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.