Atos 13

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A Nãaŋmɩn puorbo bala na be a Antiok, ba tara naa bamɩne ka ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr ka a bamɩne mɩ ɩ wiwiilbe, Banabasɩ nɩ Simeon ban bʊɔlɔ Nɩsɔɔlaa, Lusiyusɩ na yi a Sirenɩ tẽe pɔ, nɩ Manayen ban dɔ̃ɔ 'mataa guol a Nãa Hɛrɔd, nɩ a Sɔɔl.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 A lɛ ban gal a kɔ̃ na ba sʊɔrɔ a sɩ Soro, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ir a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl kʊ ma ka ba tʊ̃ a tʊ̃mɔ̃ 'lɔ 'yɔ̃ɔ ɩn bʊɔl ba.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 A lɛ ban gal a kɔ̃ ba di bon jaa ɛ, ba dɔɔl ban a nuur sʊɔr Nãaŋmɩn kʊ ba tɩ bar ba sɔr ka ba chen.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 A nɩbɛ ayi banyãna den a sɔr ka a Nãaŋmɩn de ba nie suun be a Selusiya na ba tɩ kpɛ a gboro chiine a Sipurusɩ.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Lɛ ban tɩ ta a Salamis, ba mʊɔl a Nãaŋmɩn 'yɛr a be a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jiir. Ka a Jɔɔn Maakɩ be a ba sɛ̃ na wʊ sʊ̃nɔ̃ ba.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Ba yɔn a man dõdol wʊ jaa tɩ ta Pafos, be lɛ ba tuor a Juu nɩrɛ jɩbʊrɔ ãsʊɔ na ma ŋmara jirsɩ ka a wʊ yuor di Bar-Yesu.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Wʊ dɔ̃ɔ be a Segiyusɩ Pɔɔlusɩ na kaara a dõdol na ɩ yɛ̃ sʊɔ, a tẽkaara nyãna lɛ bʊɔl a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ wõ a Nãaŋmɩn 'yɛr.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Tɩchɛ a Elimasɩ na ɩ a jɩbʊrɔ a wʊ yuor par lɛ a lɛ nɛ, ŋmaan a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl sɔr ba bʊɔrɔ ɩka a tẽkaara nyãna wʊ sɔɔ a Yesu ɛ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Ka a Sɔɔl nyãna ban bʊɔlɔ a Pɔɔl na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ kaara a Elimasɩ jaa tãɩɩ tɩ wa 'yɛr kʊ wʊ.
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 “Fʊ ɩn Satan bie na fʊ ɩ bʊ̃sʊ̃n a jaa dɔ̃dɔ̃mɔ̃. A fʊ pʊɔ sɛɛn naa bɛlfʊ nɩ bɛlfʊ 'yɛr bie, fʊ kʊ̃ bar a jir fʊn bʊɔrɔ ɩka fʊ sɔ̃ɔn a sɩ Soro sɔr dẽdẽe bar ɛ?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Pʊ̃pãanyã a sɩ Soro na ŋme fʊ naa ka fʊ jɔ̃ɔ tɩ tãn sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ, fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ nyɛ mɔ̃tɔ̃ɔ chãa ɛ.” Ajienaa lɛ a Elimasɩ nɩbie de, ka a libe pɔɔ wʊ, ka wʊ bɔɔlɔ bʊɔrɔ nɩrɛ na nyɔɔ wʊ nũu.
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 A lɛ a tẽkaara na nyɛ a lɛ na ɩ, wʊ sɔɔn de, bojũu nɛɛ 'maa wʊ naa a lɛ ban wile a sɩ Soro yele.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba kpɛ̃n a gboro yi a Pafos chen be a Perga na be a Pamfiliya be lɛ a Jɔɔn Maakɩ tɩ bar ba tɩ lɩɛb chen a Jerusalɛm.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ka ba yi a Perga chen Antiok na gbʊr a Pisidiya, a Pɛ̃nfʊ Bɩbir daar ba kpɛ̃n a lɔ̃ɔfʊ jie na ba tɩ jãnɛ.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Ban wa kar a Mosesɩ Nɛɛ nɩ a ala a Nãaŋmɩn 'Yɛ'yɛrbɛ na sɛb baar, a lɔ̃ɔfʊ jie nɩbɛrɛ sʊʊr naa Pɔɔl nɩ a wʊ taaba, “Yɛɛr, yɩn tara 'yɛr na sʊ̃ʊn a nɩbɛ sɩ kʊ yɩn sɔr, yɩ 'yɛr.”
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Ka a Pɔɔl vaa ir wɩlwɩl ba a nũu tɩ 'yɛrɛ, “Isɩral nɩbɛ woɩ, nɩ a yɩn na ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, na puoro a Nãaŋmɩn, yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn 'yɛrɛ.
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 A Nãaŋmɩn nyã a sɩn Isɩral nɩbɛ na puoro lɛ dɔ̃ɔ chɛl ir a sɩ sãakpãmɩne na wʊ vɛ̃ ka ba dɔɔ paal be a Ijipitɩ pɔ. Kpɛ̃ɔ lɛ wʊ de faan ba yin a paal 'lɔ pɔ,
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 na wʊ bɔ̃ɔ tara ba be a mɔgɔ̃ɔ pɔ yuom lɩjaayi (40).
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Paal bʊrsɩ ayopõi lɛ a Nãaŋmɩn dii bar be a Kanaan tɩ de a wɛr 'lɔ kʊ a wʊ nɩbɛ ka a ɩ ba sofʊ.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 “A anyãna a jaa lɔ̃ɔn taa ɩ yuom kɔɔr anaar dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (450). A anyã puor, Nãaŋmɩn kʊ ban 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ tãn a Samuwɛl na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ sɔ̃ɔ.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Be lɛ ka a nɩbɛ pãa wa sʊɔr Samuwɛl a wʊ bɔ nãa kʊ ba, ka Nãaŋmɩn de a Sɔɔl na ɩ a Kɩsɩ bidaba kʊ ba na ɩ a Benjamin bal nɩrɛ a wʊ ɩ a ba nãa yuom lɩjaayi (40).
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Wʊn wa ir a Sɔɔl bar, wʊ den a David ka wʊ ɩ a ba nãa. Nãaŋmɩn 'yɛr naa, ‘N nyɛn a David na ɩ a Jesɩ bidaba ka a n ãgãn 'maa, wʊn maal yele a jaa ɩn bʊɔrɔ ɩka wʊ ɩ.’
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 “A Nãa David nyãna bal par pɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir a Fafaara Yesu kʊ a Isɩral nɩbɛ nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Sɛrɛ tɩchɛ ka a Yesu wa, Jɔɔn mʊɔlɔ naa a tɩɛr lɩɛbfʊ 'yɛr na wʊ suoro a Isɩral nɩbɛ ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Lɛ a Jɔɔn na wa baaraa a wʊ tʊ̃mɔ̃, wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘An lɛ yɩ tɩɛr ɩka n ɩ naa? N ba ɩ a 'lɔ yɩn tɩɛr ɛ, tɩchɛ wʊ ben a n puor waara, n ba sɛɛ ɩka n for a wʊ nafɔbɔ ɛ.’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 “Maa yɛɛr na ɩ Abraham yɔn nɩ a yɩn na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɩn 'yɔ̃ɔ lɛ a faafʊ nyãna wa.
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Bojũu, a nɩbɛ na be a Jerusalɛm nɩ a ba nɩbɛrɛ ba chɛl a Yesu ɛ, na ba 'yɔ̃ɔ wʊ 'yɛr ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb a ba ma kara a Pɛ̃nfʊ Bɩbir jaa ɩ.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Ba gban ba dɔ̃ɔ nyɛ yele jaa na wiil ɩka wʊ sɛɛn kũu ɛ, tɩ ba sʊɔr a Pilate ɩka wʊ vɛ̃ ka ba kʊ a Yesu.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ban wa maal a lɛ jaa ban sɛb a wʊ yele baar, a wʊ poturbo yɔɔ wʊn a daa ju na ba tɩ ũu a yaa pɔ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn ir wʊ a kũu pɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 A ber yɔɔ na wa po, a bala wʊn dɔ̃ɔ lɔ̃ɔ yɔn yin a Galilee tɩ tãn a Jerusalɛm, ba nyɛ wʊ naa, bala lɛ ɩ a dãasɩɛ dẽme a pʊ̃pãanyã kʊ a sɩ nɩbɛ.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 “Sɩn 'yɛrɛ naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna kʊrɔ yɩ, a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne.
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 Nãaŋmɩn maal kʊ a sɩn na ɩ a yɔn a lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne, na wʊ sãɩ a Yesu yin a kũu pɔ. Nɩtãa lɛ an sɛb a Yiel Gãma ayi pɔ, ‘Fʊ ɩ naa a maa bie, dɩna n lɩɛb a fʊ sãa.’ (Yiel Gãn 2:7)
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Lɛ a Nãaŋmɩn na sãɩ wʊ a kũu pɔ nɩ nyã, wʊ kʊ̃ lɛ kpi pʊ̃ɔ go ɛ, a 'yɛr nyãna lɛ wʊ 'yɛr, ‘Ɩn kʊ yɩ naa a yelsʊ̃n nɩ a sʊ̃ʊfʊ 'lɔ ɩn tɩr a nɛɛ kʊ a David.’ (Isaiya 55:3)
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 A jie ãsʊɔ lɛ 'yɛr ɩka, ‘Fʊ kʊ̃ vɛ̃ ka a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.’ (Yiel Gãn 16:10)
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “A Nãa David na wa tʊ̃ lɛ a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ a wʊ sɔ̃ɔ, wʊ kpi naa ka ba ũu wʊ be a wʊ sãamɩne yar par, ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Tɩchɛ a 'lɔ a Nãaŋmɩn na sãɩ a kũu pɔ, ba kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 “A lɛ jũu n yɛɛr, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ka a tu naa a Yesu 'yɔ̃ɔ ka ba mʊɔl yelbier vɛ̃ kʊfʊ kʊ yɩ.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 A tu naa a wʊ 'yɔ̃ɔ ɩka nɩrɛ jaa na sɔɔ de, Nãaŋmɩn na faa wʊn yin a ala a jaa a Mosesɩ Nɛɛ na kʊ̃ naa tʊ̃ɔ faa wʊ ɛ.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃, ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ 'yɛr taa wa a yɩ sɛ̃ ɛ.
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Nyɛ a yɩn na kpɛrɛ, yɩ bʊ̃bʊr na yɩ wɛ, bojũu ɩn maal yele kɔ̃ɔ a yɩ sɔ̃ɔ yɩn ba be na sɔɔ de ɛ, ala ɩ nɩrɛ ãsʊɔ gba 'yɛr kʊ yɩ.’ ” (Habakuk 1:5)
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na wa yire a ba lɔ̃ɔfʊ jie, a nɩbɛ lɛ sʊɔr ba naa ɩka ba lɛ wa a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar wa 'yɛr a 'yɛr nyãna go.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Lɛ a lɔ̃ɔfʊ dẽme na wa yaar, a Juu nɩbɛ yɔɔ jie nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ turo naa Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na ba bʊrɔ nɩ ba kpãkpãana ba 'yɛrɛ ka ba mʊ̃ɔ nɩbir nɩ a Nãaŋmɩn wãɛfʊ nyã pɔ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir na lɛ wa ta, a tẽdẽme yɔɔ jie tɩ lɔ̃ɔn taa na wõ a sɩ Soro 'yɛr.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Lɛ a Juu nɩbɛ na nyɛ a nɩyɔɔ ba nyãna, nyuur kpɛ ba naa ka ba tʊrɔ chɩrɛ nɩ lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ba jo ba dãbãɛ ɛ, tɩ 'yɛr kʊ ba, “Sɩn 'lɔ, sɩn den nie 'yɛr a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ yɩ. Tɩchɛ yɩn ben tɔr bar na yaa kaa a yɩ mãɛ ɩka yɩ sɛɛn naa a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, pʊ̃pãanyã 'lɔ sɩn lɩɛb chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ sɛ̃.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Nɩtɔ̃ lɛ a sɩ Soro kpãkpãan sɩ ɩka sɩ ɩ, ‘Ɩn maal fʊ naa ka fʊ ɩ chãa kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka fʊn chiin a faafʊ 'yɛr tɩ tãn a tẽe baaraa.’ ” (Isaiya 49:6)
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 A lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na wõ a 'yɛr ba pʊɔ pɛl naa ka ba de 'yɔ̃ɔfʊ kʊ a sɩ Soro 'yɛr, ka a bala jaa a Nãaŋmɩn na ir ɩka ba nyɛ a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, sɔɔ de.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Ka a sɩ Soro 'yɛr yaar a paal 'lɔ wʊ jaa.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ dam a pɔbɔ bala na turo a Juu nɩbɛ puorfʊ tɩ ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a tẽe nɩdierbe 'yɔ̃ɔ ka ba dii a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ bar a paal 'lɔ pɔ.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Ka ba pãpã a ba gbɛɛ tã-uul 'yɔ̃ɔ ba ka a wiil ɩka Nãaŋmɩn na ge ba naa tɩ na ba chen a Ikoniyum.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Ka a nʊ̃ɔ kpɛ a poturbo bala ka ba sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.