Atos 13
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 A Nãaŋmɩn puorbo bala na be a Antiok, ba tara naa bamɩne ka ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr ka a bamɩne mɩ ɩ wiwiilbe, Banabasɩ nɩ Simeon ban bʊɔlɔ Nɩsɔɔlaa, Lusiyusɩ na yi a Sirenɩ tẽe pɔ, nɩ Manayen ban dɔ̃ɔ 'mataa guol a Nãa Hɛrɔd, nɩ a Sɔɔl.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 A lɛ ban gal a kɔ̃ na ba sʊɔrɔ a sɩ Soro, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ir a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl kʊ ma ka ba tʊ̃ a tʊ̃mɔ̃ 'lɔ 'yɔ̃ɔ ɩn bʊɔl ba.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 A lɛ ban gal a kɔ̃ ba di bon jaa ɛ, ba dɔɔl ban a nuur sʊɔr Nãaŋmɩn kʊ ba tɩ bar ba sɔr ka ba chen.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 A nɩbɛ ayi banyãna den a sɔr ka a Nãaŋmɩn de ba nie suun be a Selusiya na ba tɩ kpɛ a gboro chiine a Sipurusɩ.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Lɛ ban tɩ ta a Salamis, ba mʊɔl a Nãaŋmɩn 'yɛr a be a Juu nɩbɛ lɔ̃ɔfʊ jiir. Ka a Jɔɔn Maakɩ be a ba sɛ̃ na wʊ sʊ̃nɔ̃ ba.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Ba yɔn a man dõdol wʊ jaa tɩ ta Pafos, be lɛ ba tuor a Juu nɩrɛ jɩbʊrɔ ãsʊɔ na ma ŋmara jirsɩ ka a wʊ yuor di Bar-Yesu.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Wʊ dɔ̃ɔ be a Segiyusɩ Pɔɔlusɩ na kaara a dõdol na ɩ yɛ̃ sʊɔ, a tẽkaara nyãna lɛ bʊɔl a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl bʊɔrɔ ɩka wʊ wõ a Nãaŋmɩn 'yɛr.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Tɩchɛ a Elimasɩ na ɩ a jɩbʊrɔ a wʊ yuor par lɛ a lɛ nɛ, ŋmaan a Banabasɩ nɩ a Sɔɔl sɔr ba bʊɔrɔ ɩka a tẽkaara nyãna wʊ sɔɔ a Yesu ɛ.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Ka a Sɔɔl nyãna ban bʊɔlɔ a Pɔɔl na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ kaara a Elimasɩ jaa tãɩɩ tɩ wa 'yɛr kʊ wʊ.
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 “Fʊ ɩn Satan bie na fʊ ɩ bʊ̃sʊ̃n a jaa dɔ̃dɔ̃mɔ̃. A fʊ pʊɔ sɛɛn naa bɛlfʊ nɩ bɛlfʊ 'yɛr bie, fʊ kʊ̃ bar a jir fʊn bʊɔrɔ ɩka fʊ sɔ̃ɔn a sɩ Soro sɔr dẽdẽe bar ɛ?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Pʊ̃pãanyã a sɩ Soro na ŋme fʊ naa ka fʊ jɔ̃ɔ tɩ tãn sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ, fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ nyɛ mɔ̃tɔ̃ɔ chãa ɛ.” Ajienaa lɛ a Elimasɩ nɩbie de, ka a libe pɔɔ wʊ, ka wʊ bɔɔlɔ bʊɔrɔ nɩrɛ na nyɔɔ wʊ nũu.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 A lɛ a tẽkaara na nyɛ a lɛ na ɩ, wʊ sɔɔn de, bojũu nɛɛ 'maa wʊ naa a lɛ ban wile a sɩ Soro yele.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pɔɔl nɩ a wʊ taaba kpɛ̃n a gboro yi a Pafos chen be a Perga na be a Pamfiliya be lɛ a Jɔɔn Maakɩ tɩ bar ba tɩ lɩɛb chen a Jerusalɛm.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ka ba yi a Perga chen Antiok na gbʊr a Pisidiya, a Pɛ̃nfʊ Bɩbir daar ba kpɛ̃n a lɔ̃ɔfʊ jie na ba tɩ jãnɛ.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Ban wa kar a Mosesɩ Nɛɛ nɩ a ala a Nãaŋmɩn 'Yɛ'yɛrbɛ na sɛb baar, a lɔ̃ɔfʊ jie nɩbɛrɛ sʊʊr naa Pɔɔl nɩ a wʊ taaba, “Yɛɛr, yɩn tara 'yɛr na sʊ̃ʊn a nɩbɛ sɩ kʊ yɩn sɔr, yɩ 'yɛr.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Ka a Pɔɔl vaa ir wɩlwɩl ba a nũu tɩ 'yɛrɛ, “Isɩral nɩbɛ woɩ, nɩ a yɩn na ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, na puoro a Nãaŋmɩn, yɩ chɛlɛ a lɛ ɩn 'yɛrɛ.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 A Nãaŋmɩn nyã a sɩn Isɩral nɩbɛ na puoro lɛ dɔ̃ɔ chɛl ir a sɩ sãakpãmɩne na wʊ vɛ̃ ka ba dɔɔ paal be a Ijipitɩ pɔ. Kpɛ̃ɔ lɛ wʊ de faan ba yin a paal 'lɔ pɔ,
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 na wʊ bɔ̃ɔ tara ba be a mɔgɔ̃ɔ pɔ yuom lɩjaayi (40).
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Paal bʊrsɩ ayopõi lɛ a Nãaŋmɩn dii bar be a Kanaan tɩ de a wɛr 'lɔ kʊ a wʊ nɩbɛ ka a ɩ ba sofʊ.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 “A anyãna a jaa lɔ̃ɔn taa ɩ yuom kɔɔr anaar dɔɔl lɩjaayi nɩ pie (450). A anyã puor, Nãaŋmɩn kʊ ban 'yɛr tɔɔrbɔ tɩ tãn a Samuwɛl na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ sɔ̃ɔ.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Be lɛ ka a nɩbɛ pãa wa sʊɔr Samuwɛl a wʊ bɔ nãa kʊ ba, ka Nãaŋmɩn de a Sɔɔl na ɩ a Kɩsɩ bidaba kʊ ba na ɩ a Benjamin bal nɩrɛ a wʊ ɩ a ba nãa yuom lɩjaayi (40).
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Wʊn wa ir a Sɔɔl bar, wʊ den a David ka wʊ ɩ a ba nãa. Nãaŋmɩn 'yɛr naa, ‘N nyɛn a David na ɩ a Jesɩ bidaba ka a n ãgãn 'maa, wʊn maal yele a jaa ɩn bʊɔrɔ ɩka wʊ ɩ.’
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “A Nãa David nyãna bal par pɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir a Fafaara Yesu kʊ a Isɩral nɩbɛ nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Sɛrɛ tɩchɛ ka a Yesu wa, Jɔɔn mʊɔlɔ naa a tɩɛr lɩɛbfʊ 'yɛr na wʊ suoro a Isɩral nɩbɛ ba jaa a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Lɛ a Jɔɔn na wa baaraa a wʊ tʊ̃mɔ̃, wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘An lɛ yɩ tɩɛr ɩka n ɩ naa? N ba ɩ a 'lɔ yɩn tɩɛr ɛ, tɩchɛ wʊ ben a n puor waara, n ba sɛɛ ɩka n for a wʊ nafɔbɔ ɛ.’
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 “Maa yɛɛr na ɩ Abraham yɔn nɩ a yɩn na joro a Nãaŋmɩn dãbãɛ na ɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, sɩn 'yɔ̃ɔ lɛ a faafʊ nyãna wa.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Bojũu, a nɩbɛ na be a Jerusalɛm nɩ a ba nɩbɛrɛ ba chɛl a Yesu ɛ, na ba 'yɔ̃ɔ wʊ 'yɛr ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb a ba ma kara a Pɛ̃nfʊ Bɩbir jaa ɩ.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ba gban ba dɔ̃ɔ nyɛ yele jaa na wiil ɩka wʊ sɛɛn kũu ɛ, tɩ ba sʊɔr a Pilate ɩka wʊ vɛ̃ ka ba kʊ a Yesu.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ban wa maal a lɛ jaa ban sɛb a wʊ yele baar, a wʊ poturbo yɔɔ wʊn a daa ju na ba tɩ ũu a yaa pɔ.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn ir wʊ a kũu pɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 A ber yɔɔ na wa po, a bala wʊn dɔ̃ɔ lɔ̃ɔ yɔn yin a Galilee tɩ tãn a Jerusalɛm, ba nyɛ wʊ naa, bala lɛ ɩ a dãasɩɛ dẽme a pʊ̃pãanyã kʊ a sɩ nɩbɛ.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 “Sɩn 'yɛrɛ naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna kʊrɔ yɩ, a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne.
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 Nãaŋmɩn maal kʊ a sɩn na ɩ a yɔn a lɛ wʊn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a sɩ sãakpãmɩne, na wʊ sãɩ a Yesu yin a kũu pɔ. Nɩtãa lɛ an sɛb a Yiel Gãma ayi pɔ, ‘Fʊ ɩ naa a maa bie, dɩna n lɩɛb a fʊ sãa.’ (Yiel Gãn 2:7)
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Lɛ a Nãaŋmɩn na sãɩ wʊ a kũu pɔ nɩ nyã, wʊ kʊ̃ lɛ kpi pʊ̃ɔ go ɛ, a 'yɛr nyãna lɛ wʊ 'yɛr, ‘Ɩn kʊ yɩ naa a yelsʊ̃n nɩ a sʊ̃ʊfʊ 'lɔ ɩn tɩr a nɛɛ kʊ a David.’ (Isaiya 55:3)
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 A jie ãsʊɔ lɛ 'yɛr ɩka, ‘Fʊ kʊ̃ vɛ̃ ka a fʊ Chɛchɛ Sʊɔ kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.’ (Yiel Gãn 16:10)
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “A Nãa David na wa tʊ̃ lɛ a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ a wʊ sɔ̃ɔ, wʊ kpi naa ka ba ũu wʊ be a wʊ sãamɩne yar par, ka a wʊ ãgãn pʊ̃ɔ.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Tɩchɛ a 'lɔ a Nãaŋmɩn na sãɩ a kũu pɔ, ba kpɛ pʊ̃ɔfʊ jie ɛ.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “A lɛ jũu n yɛɛr, n bʊɔrɔ naa ɩka yɩ bɔ̃ɔ ka a tu naa a Yesu 'yɔ̃ɔ ka ba mʊɔl yelbier vɛ̃ kʊfʊ kʊ yɩ.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 A tu naa a wʊ 'yɔ̃ɔ ɩka nɩrɛ jaa na sɔɔ de, Nãaŋmɩn na faa wʊn yin a ala a jaa a Mosesɩ Nɛɛ na kʊ̃ naa tʊ̃ɔ faa wʊ ɛ.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃, ka a lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na dɔ̃ɔ 'yɛr taa wa a yɩ sɛ̃ ɛ.
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‘Nyɛ a yɩn na kpɛrɛ, yɩ bʊ̃bʊr na yɩ wɛ, bojũu ɩn maal yele kɔ̃ɔ a yɩ sɔ̃ɔ yɩn ba be na sɔɔ de ɛ, ala ɩ nɩrɛ ãsʊɔ gba 'yɛr kʊ yɩ.’ ” (Habakuk 1:5)
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na wa yire a ba lɔ̃ɔfʊ jie, a nɩbɛ lɛ sʊɔr ba naa ɩka ba lɛ wa a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar wa 'yɛr a 'yɛr nyãna go.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Lɛ a lɔ̃ɔfʊ dẽme na wa yaar, a Juu nɩbɛ yɔɔ jie nɩ a bala na lɩɛb a Juu nɩbɛ turo naa Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na ba bʊrɔ nɩ ba kpãkpãana ba 'yɛrɛ ka ba mʊ̃ɔ nɩbir nɩ a Nãaŋmɩn wãɛfʊ nyã pɔ.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 A Pɛ̃nfʊ Bɩbir na lɛ wa ta, a tẽdẽme yɔɔ jie tɩ lɔ̃ɔn taa na wõ a sɩ Soro 'yɛr.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Lɛ a Juu nɩbɛ na nyɛ a nɩyɔɔ ba nyãna, nyuur kpɛ ba naa ka ba tʊrɔ chɩrɛ nɩ lɛ a Pɔɔl na 'yɛrɛ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ ba jo ba dãbãɛ ɛ, tɩ 'yɛr kʊ ba, “Sɩn 'lɔ, sɩn den nie 'yɛr a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ yɩ. Tɩchɛ yɩn ben tɔr bar na yaa kaa a yɩ mãɛ ɩka yɩ sɛɛn naa a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, pʊ̃pãanyã 'lɔ sɩn lɩɛb chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ sɛ̃.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Nɩtɔ̃ lɛ a sɩ Soro kpãkpãan sɩ ɩka sɩ ɩ, ‘Ɩn maal fʊ naa ka fʊ ɩ chãa kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka fʊn chiin a faafʊ 'yɛr tɩ tãn a tẽe baaraa.’ ” (Isaiya 49:6)
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 A lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na wõ a 'yɛr ba pʊɔ pɛl naa ka ba de 'yɔ̃ɔfʊ kʊ a sɩ Soro 'yɛr, ka a bala jaa a Nãaŋmɩn na ir ɩka ba nyɛ a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ, sɔɔ de.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ka a sɩ Soro 'yɛr yaar a paal 'lɔ wʊ jaa.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ dam a pɔbɔ bala na turo a Juu nɩbɛ puorfʊ tɩ ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a tẽe nɩdierbe 'yɔ̃ɔ ka ba dii a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ bar a paal 'lɔ pɔ.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ka ba pãpã a ba gbɛɛ tã-uul 'yɔ̃ɔ ba ka a wiil ɩka Nãaŋmɩn na ge ba naa tɩ na ba chen a Ikoniyum.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Ka a nʊ̃ɔ kpɛ a poturbo bala ka ba sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.