Atos 10
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Be a Sisariya, daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be be a ba bʊɔlɔ wʊ Konɩlɩyɔs, wʊ be naa a sojasɩ gbul 'lɔ pɔ a Itali nɩbɛ na bʊɔlɔ a sojasɩ kɔbaa nɩkpɛ̃ɛ.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 'Lɔ naa wʊ yir dẽme ba jaa puoro naa na ba joro Nãaŋmɩn dãbãɛ, na wʊ ma kʊrɔ a nɩbɛ bala an wõnõ pɔrɔ, na wʊ mɩ ma sʊɔrɔ a Nãaŋmɩn ba gala ɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Bɩbir ãsʊɔ lɛ a mɔ̃tɔ̃ɔ na wa bal, a wʊ gã jãn jaa chɛchɛ nyɛ a Nãaŋmɩn malaka a wʊ wa ara a wʊ sɛ̃ tɩ bʊɔl wʊ, “Konɩlɩyɔs.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ka wʊ chaal a lɛ 'yɔ̃ɔ wʊ tɩ sʊʊr, “Bo lɛ N Soro?” Ka a malaka 'yɛr, “A fʊ puorfʊ nɩ a kʊfʊ fʊn kʊrɔ a nɔ̃n dẽme don tɩ pɔɔ a Nãaŋmɩn ka wʊ tara a fʊ tɩɛr.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Pʊ̃pãanyã, tʊ̃ nɩbɛ ka ba chen a Jopa tɩ tara daba kɔ̃ɔ na di Simon tɩ ba bʊɔlɔ wʊ Pita a wʊ wa.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Wʊ kpɩɛrɛ naa a daba na nɔ̃nɔ̃ gãma mɩ na di a Simon yir, ka a wʊ yir gbʊr a man kpɛ̃ɛ gogoro.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 A malaka na wa chen baar, Konɩlɩyɔs bʊɔl naa a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ ayi nɩ a soja ãsʊɔ mɩ na puoro na ma sʊ̃nɔ̃ wʊ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Wʊ man a lɛ jaa na ɩ tɩ tʊ̃ ba a Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 A wɛr na wa chaar mɔ̃tɔ̃tuo sʊ̃ɔ, ka ba be a sɔr pɔ chiine tɩ gbʊrɔ a tẽe, a Pita mɩ don a gar ju Nãaŋmɩn sʊɔrfʊ jie.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ka a kɔ̃ kpɛ wʊ a wʊ bʊɔrɔ bʊ̃kɔ̃ɔ na di, ban chɛnɛ maala a bʊ̃diir ka a dedee kpɛ wʊ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 A wʊ nyɛ saaju na yuo a wʊ nyɛ bʊ̃kɔ̃ɔ fɩka fɔkpɛ̃ɛ na gbũ jiir anaar ka wʊ suro wa gbʊrɔ a tẽe.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ka a dʊ̃gbɛɛ anaar a jaa bʊrɔ be be nɩ a tẽe bʊ̃vʊʊrsɩ nɩ a lubilɔɔrsɩ a jaa.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Be lɛ a kɔkɔr pãa 'yɛr kʊ wʊ, “Pita, ir kʊ 'wɔb.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Tɩchɛ ka a Pita 'yɛr, “Sɩrɛ jaa, kai. N Soro, n ba 'wɔb a dʊ̃dɛbɛ anyãna nɩ a dʊ̃chiirsɩ anyãna ãsʊɔ jaa ɛ.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ka a kɔkɔr lɛ 'yɛr go, “Ta bʊɔl bon jaa bʊ̃dɛɛr 'lɔ a Nãaŋmɩn na maal a wʊ ɩ bʊ̃sʊ̃ ɛ.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Gbɛɛ ata lɛ a ɩ, tɩchɛ ka a fɔbaa lɛ jaa a lɛ nɛ don a saaju ajienaa.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Lɛ a Pita na chɛnɛ pɛrɛ a nyɛfʊ nyã par, ka a dɔɔr bala a Konɩlɩyɔs na tʊ̃ mɩ nyɛn a Simon yir na ba ara a dɔ̃dɔr nɛɛ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ba bʊɔl sʊʊr, “Daba na di Simon tɩ ba bʊɔlɔ wʊ Pita ka lɛ wʊ kpɩɛrɛ ɔ?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Lɛ a Pita na chɛnɛ tɩɛrɛ a nyɛfʊ nyãna ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ wʊ, “Simon, dɔɔr ata lɛ bʊɔrɔ fʊ sʊrɔ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ir suu a ba sɛ̃, taa ɩrɛ wa baala fʊn na lɔ̃ɔ chiin ba ɛ, maa lɛ tʊ̃ ba.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ka a Pita ir suu tɩ nyɛ a nɩbɛ na wʊ 'yɛr, “Maa lɛ ɩ a nɩrɛ yɩn bʊɔrɔ, bãa 'yɔ̃ɔ yɩ wa?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 A ba 'yɛr, “Konɩlɩyɔs na ɩ a sojasɩ nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ lɛ sɩ yi. A wʊ yele tor naa ka wʊ ɩ nɩrɛ na joro Nãaŋmɩn dãbãɛ ka a Juu nɩbɛ ba jaa 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ. A Nãaŋmɩn malaka wa 'yɛr kʊ wʊ ɩka wʊ bʊɔl fʊ a fʊ wa be a wʊ yir a wʊ wõ lɛ jaa fʊn na man.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 A Pita pãa tara ba kpɛ̃n tɩ gaal. Ka a wɛr chaar, a bala nɩ a Pita nɩ a pupuorbiir bamɩne na yi a Jopa pʊɔ ba a ba 'mataa chen.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ba chen ka a wɛr tɩ chaar a ba ta a Sisariya, ka a ɩ a Konɩlɩyɔs mɩ chɛlɛ ba naa na wʊ bʊɔl a wʊ yir dẽme nɩ a wʊ barmɩne ba jaa lɔ̃ɔ taa a ba jɛ̃ gu.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Lɛ a Pita na ta kpɩɛrɛ a Konɩlɩyɔs yir wʊ ir tuor a Pita gbur dumo a wʊ niem na wʊ puor wʊ nɩ 'yɔ̃ɔfʊ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Tɩchɛ ka a Pita nyɔɔ wʊ a wʊ ir, ka wʊ 'yɛr, “Ara, a maa mɩ nɩsaal lɛ n mɩ ɩ.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Wʊ 'yɛr wʊ naa lɛ tɩ kpɛ a die pɔ tɩ nyɛ nɩyɔɔ na duo.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 A wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩn mãɛ bɔ̃ɔn naa an ba tara sɔr ɩka a sɩn Juu nɩbɛ ba lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a yɩn bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ. Tɩchɛ Nãaŋmɩn wiil ma naa ɩka n taa bʊɔl nɩrɛ jaa nɩdɛɛr ɛ, bɩɩ nɩsɔ̃ɔ naa ɛ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ala lɛ so yɩn wa bʊɔl ma n ba baala ɛ, bɩɩ 'yɛr ɩka n kʊ̃ wa ɛ, bo 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ bʊɔl ma?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Ka a Konɩlɩyɔs 'yɛr, “Ber anaar nɩ dɩna ɩn be a die pɔ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn a mɔ̃tɔ̃ɔ na bal baar. Ajienaa lɛ ka a ɩ daba na su fuu ka wʊ nyɩlɛ wa ara a n sɛ̃,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 tɩ na wʊ bʊɔl ma, ‘Konɩlɩyɔs, Nãaŋmɩn wõn a fʊ sʊɔrfʊ na wʊ tɩɛr a fʊ kʊfʊ fʊn kʊrɔ a nɔ̃n dẽme.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Tʊ̃ nɩrɛ a wʊ chen a Jopa tɩ bʊɔl Simon ban lɛ bʊɔlɔ Pita, wʊ be naa a daba ban bʊɔlɔ a Simon na nɔ̃nɔ̃ gãma ka a yir gbʊr man gogoro.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ala lɛ so ka n mɩ tʊ̃ a fɔɔ a lɛ nɛ bʊɔl fʊ, a fʊ mɩ pɛl pʊɔ tɩ wa. Pʊ̃pãanyã, Nãaŋmɩn niem lɛ sɩ jaa jãnɛ tɩ na chɛl bon jaa a sɩ Soro na tʊ̃n fʊ ɩka fʊ wa 'yɛr kʊ sɩ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Ka a Pita pãa piel na wʊ 'yɛrɛ, “Pʊ̃pãanyã n pãa bɔ̃ɔn naa ɩka Nãaŋmɩn ba ooro ɛ.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tɩchɛ wʊ ma den nɩbʊrɔ ba jaa na joro wʊ dãbãɛ tɩ maal a lɛ na tor.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 A 'yɛr nʊ̃ɔ nyã lɛ a Nãaŋmɩn tɩr kʊ a Isɩral nɩbɛ nɩ a nyã'maar 'yɛr na tu a Yesu Kɩrɩsɩto na ɩ a bon jaa Soro sɛ̃.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yɩ bɔ̃ɔn naa ala na ɩ a Judiya paal wʊ jaa na piel a Galilee a lɛ a Jɔɔn na wa mʊɔl a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ sofʊ 'yɛr baar.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Lɛ a Nãaŋmɩn na ir a Yesu na yi Najaretɩ na wʊ de a wʊ Sɩɛ nɩ a wʊ kpɛ̃ɔ kʊ wʊ. Wʊ yɔn a ka wʊ jaa jilʊ̃ na wʊ maala vɩla sãana nɩ baalsɩ nɩ a bala jaa a dɛɛr sʊɔ na tara, bojũu Nãaŋmɩn ben a wʊ sɛ̃.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Sɩn lɛ nyɛn nɩbir, a ala a jaa wʊn tʊ̃ a Juu nɩbɛ tẽn pɔ, nɩ a Jerusalɛm. Ba nyɔɔ wʊn kpa yɔɔl a daa ju ka wʊ kpi.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Tɩchɛ Nãaŋmɩn sãɩ wʊ naa a kũu pɔ, a ber ata daar a wʊ ir ɩ vʊr na wʊ vɛ̃ a ba nyɛ wʊ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Nɩbɛ ba jaa ba lɛ nyɛ wʊ ɛ, tɩchɛ a sɩn na ɩ a dãasɩɛ dẽme a Nãaŋmɩn na de nie ir, sɩn nɩ 'lɔ 'mantaa di tɩ nyũ wʊn wa ir a kũu pɔ baar.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 'Lɔ lɛ kpãkpãan sɩ ɩka sɩ mʊɔl 'yɛr kʊ a nɩbɛ ɩka 'lɔ lɛ a Nãaŋmɩn ir ka wʊ ɩ a vʊɛ nɩ a kpĩisɩ 'yɛr tɔɔrɔ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 'Lɔ lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ ba jaa 'yɛr a wʊ 'yɛr ɩka, nɩrɛ jaa wa sɔɔ de wʊ, wʊn nyɛn yelbier vɛ̃ kʊfʊ tu a wʊ yuor pɔ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Lɛ a Pita na chɛnɛ 'yɛrɛ a anyãna, ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ wa kpɛ a bala jaa na wõnõ a 'yɛr nyãna.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ka a Juu nɩbɛ bala na sɔɔ de na tu a Pita wa, nɛɛ 'maa ba naa a lɛ ban nyɛ a Nãaŋmɩn na pʊr a wʊ Sɩɛ 'yɔ̃ɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 A ba wõ ban 'yɛrɛ kɔkɔyor na ba pɛɛrɛ nɩ a Nãaŋmɩn. Ka a Pita pãa 'yɛr,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Nɩrɛ na tʊ̃ɔ ŋmaa a nɩbɛ banyãna sɔr ka ba ta so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ ɛ? Ba mɩ nyɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ nɩtãa a sɩn.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Wʊ 'yɔ̃ɔ ba naa ka ba so a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ nɩ Yesu Kɩrɩsɩto yuor, a ba pãa sʊɔr a Pita ka wʊ be a ba sɛ̃ bãlãa.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.