Apocalipse 9
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 A malakasɩ anũu sʊɔ na wa pɛɛl a wʊ ɩɩl, ka n nyɛ a ŋmɛrbir 'lɔ na dɔ̃ɔ yi a saaju lo a tẽe. A ŋmɛrbir nyã lɛ ba de a bɔɔ fulom pãn bir kʊ.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Wʊn wa yuo a bɔɔ fulom nyã nɛɛ, ka jʊʊr yire fɩka bũu kpɛ̃ɛ jʊʊr. A jʊʊr anyãna na yire a bɔɔ fulom nyãna pɔ liin pɔɔ a mɔ̃tɔ̃ɔ naa tẽe wʊ jaa.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 A jʊʊr anyãna pɔ lɛ soor yi yaar a tẽe wʊ jaa ka ba kʊ ba lɔɔ fɩka lɔ̃n lɔɔ.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ba 'yɛr kʊ ba ɩka ba taa ɩrɛ wa ɔɔrɔ mɔɩ bɩɩ bʊ̃bul nɩ a tɩɛ vaar ɛ, tɩchɛ a dʊ̃nɔ̃ a nɩbɛ bala tɛɛ na ba tara a Nãaŋmɩn jãnɛ a ba gbersɩ pɔ ɛ.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Baa kʊ ba sɔr ɩka ba kʊrɔ ɛ, tɩchɛ ba ge a nɩbɛ ŋmɛrsɩ anũu. Ka a ba dʊ̃fʊ ɔɔr kaara fɩka lɔ̃ɔ na dʊ̃ nɩrɛ ɔɔrɔ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 A ber anyãna pɔ nɩbɛ na bʊɔrɔ na kũu tɩchɛ ba kʊ̃ nyɛ wʊ ɛ. Ban bʊɔrɔ naa ɩka ba kpi tɩchɛ a kũu kʊ̃ lɛ kʊ ba gba ɛ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A soor nyɛtãan wiisɩ ban pãɛ jɛɛr 'yɔ̃ɔ, ka a jur kaara fɩka sɛlma jupile ban su, ka a ba nin nyɛtãan nɩsaal nie.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 A ba kɔɔl kaara fɩka pɔbɔ jukɔɔl, ka a nyɩmɛ mɩ kaara fɩka jukpɛ̃ɛ nyɩmɛ.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ba tara na nyãa pɔɔrsɩ ka a kaara fɩka kue, ka a pɩbɛ dɔ̃ɔnɔ̃ fɩka torkosɩ a wiisɩ na tɔɔrɔ joro chiine jɛɛr jie.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ba tara na jʊɛ dʊ̃nɔ̃ nɩ lɔ̃n kaar, a jʊɛ ala tara na fɔ̃ɔ na dʊ̃n nɩbɛ ge ba ŋmɛrsɩ anũu.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ba tara na nãa na kaara ba, 'lɔ lɛ a malaka 'lɔ na kaara a bɔɔ fulom 'lɔ. Heburu nɩbɛ bʊɔlɔ wʊ naa, Abadɔn, ka a Greek nɩbɛ mɩ bʊɔlɔ, Apolyɔn. A par lɛ, sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 A nɛbier 'lɔ na de nie lɛ a nyã na tal, tɩchɛ ka a ayi sʊɔ chɛnɛ be puor waara.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ka a malakasɩ ayʊɔb sʊɔ pɛɛl a wʊ ɩɩl, n wõn kɔkɔr na yire a sɛlma tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie kpʊ̃kpʊɛ, be lɛ ba ma chʊm a kãnyũu na be a Nãaŋmɩn niem.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 A kɔkɔr 'yɛr kʊ a malaka ayʊɔb sʊɔ 'lɔ na tara a ɩɩl, “For a malakasɩ anaar bala ban lũ a be a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 A wʊ for a malakasɩ anaar ba nyãna ban dɔ̃ɔ lũ gun a sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a bɩbir 'lɔ̃nɔ̃ nɩ a chuu 'lɔ̃nɔ̃ naa yuon 'lɔ̃nɔ̃ ɩka ba kʊ a nɩsaal jiir ata jibʊ̃'yen bar.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ka a bala na do a wiisɩ ba bʊɔl naa a ba nɛɛ fʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ ba sɔr ɛ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 A wiisɩ nɩ a bala na do ɩn nyɛ a jãna pɔ, a nyãa pɔɔrsɩ mʊ̃ɔ naa fɩka bũu, ka amɩne mɩ ɩ bufulo, ka amɩne mɩ ɩ bʊ̃dʊɔr. Ka a wiisɩ jur nyɛtãan jubɛrɛ jur, ka a bũu jʊʊr nɩ jerbɩ mɩ yire a ba nɛɛ pɔ.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 A gefʊ ata ala na yi a wiisɩ nɛɛ pɔ lɛ, bũu, nɩ jʊʊr, nɩ jerbɩ, ala lɛ ba kʊn nɩbɛ jiir ata jibʊ̃'yen.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 A wiisɩ anyã fɔ̃ɔ be naa a ba nɛɛ pɔ naa jʊɛ pɔ, a ba jʊɛ kaara fɩka waba naa tara jur, ala lɛ ba de gere nɩ a nɩsaal.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 A nɩsaalba bala na chɛ, na baa kpin a gefʊ nyã ɛ, ba sɔɔ bar a tɩbɛ ala ban maal nɩ a ba nuur ɛ. Ba chɛnɛ na puoro a sɩdɛbɛ, nɩ a bʊtɩbɛ ban maal a sɛlma, nɩ a kur pɩɛl, nɩ a kur jɩɛ, nɩ a kusɩbɛ, nɩ a daar na ba wõnõ 'yɛr ɛ, ba kʊ̃ tʊ̃ɔ chen ɛ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Baa mɩ lɩɛb a ba tɩɛr bar a nɩkʊyelsɩ, nɩ sɔyelsɩ, nɩ sɛ̃sɛ̃yelsɩ, nɩ nãnyiyelsɩ ɛ.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.